I slept with my Sister's Fiancé
Arielle never thought her biggest mistake would come knocking on her door.
Two months ago, she made the most reckless choice of her life. Naglasing siya sa kasagsagan ng kanilang school prom. Sinadya niya iyong gawi dahil alam niyang may taong poprotekta sa kanya. Dahil sa kalasingan ay nangyari ang isang bagay na noon niya pa gustong maranasan sa piling ng lalaking palihim niyang hinahangan... si Eleazar Ramirez, ang kanyang professor. Together, they spend a hot, passionate and sinful night... that she could never forget.
Ang buong akala niya ay hinding-hindi na sila muling magkikita pa ng lalaki, pero biglang isang araw ay sumulpot ito sa kanilang bahay. May suot na singing at hawak ang kamay ng kanyang nakakatandang kapatid na babae.
Her world fell apart when she realized the man she had fallen for… was her sister’s fiancé.
Now, trapped in a secret that could destroy her family and her relationship with her sister.
She must face the guilt of loving someone she was never meant to have and Eleazar, was torn between his duty and his desire that he could no longer hide.
Nasa kanilang kamay ang desisyon, kung ibabaon na lamang ba sa limot ang gabing kanilang pinagsaluhan, para maiwasang masira ang isang magandang pamilya?
O pipiliin pa rin nilang ipagpatuloy ang kasalang kanilang sinimulan dahil pareho nila iyong nagustuhan?
Read
Chapter: Chapter 112ARIELLE'S POINT OF VIEW Makalipas ang tatlong oras ay natanaw ko ang isang nurse na ngayon ay kasalukuyang naglalakad papalapit sa amin. “He’s been transferred to his room,” mahinahon niyang sabi. “You can see him now.” Unti-unti akong tumayo mula sa aking pagkakaupo. Nanlalambot ang mga tuhod ko, at kung hindi dahil sa kamay ni Eleazar na nakahawak sa likod ko ay baka bumagsak na ako. “It’s okay,” bulong niya muli. Hindi ko alam kung para ba iyon sa akin o sa sarili niya. Ngunit tumango pa rin ako. Kailangan kong maging matatag. Isa-isa kaming naglakad papunta sa silid na itinuro ng nurse. Mas lumalakas ang tibok ng puso ko sa bawat hakbang. Hanggang sa tuluyan kaming huminto sa harap ng pinto. Room 312. Nakatingin lang ako roon. Hindi ko maigalaw ang kamay ko. Hindi ko kayang buksan, dahil natatakot ako na makita ang kasalukuyan niyang kalagayan ngayon. Ngunit marahang hinaplos ni Eleazar ang likuran ko. Animo'y pinapaalala niya sa akin na hindi ako
Last Updated: 2026-02-26
Chapter: Chapter 111ARIELLE'S POINT OF VIEW Kasalukuyan akong nakaupo sa malamig na bakal na upuan sa labas ng emergency room, at katabi Eleazar. Tahimik ang hallway, nakakabingi iyon.. ngunit mas nakakabingi ang malakas na pagtibok ng puso ko. Animo'y lalabas na ito sa aking katawan. Hindi ko namalayang nanginginig na pala ang mga kamay ko hanggang sa maramdaman ko ang mainit na paghawak ni Eleazar sa mga iyon. Mahigpit. Matatag. “It’s okay…” mahina niyang sabi. Mas lumapit siya sa akin, ang isang braso niya ay umalalay sa likod ko. “He’s strong,” dugtong niya, mahina ngunit puno ng paniniwala. “He’ll be okay.” Napapikit ako. Gusto kong maniwala. Gusto kong kumapit sa mga salitang iyon. Pero hindi ko kaya. Dahil nakita ko siya. Nakita ko kung gaano siya kahina, kung gaano siya kapagod na para bang kahit anong oras at araw ay mawawala na siya. “Eleazar…” mahina kong tawag, at doon tuluyang bumigay ang boses ko. Agad niya akong hinila papalapit sa kanya. Hinayaan niya akong sumiksik sa d
Last Updated: 2026-02-25
Chapter: Chapter 110ARIELLE'S POINT OF VIEW Lumipas ang ilang minuto at nakatitig lang siya sa akin. Para bang sinusubukang kabisaduhin ang bawat detalye ng aking mukha. Parang natatakot na baka ito na ang huling pagkakataon. At maya-maya ay bahagya niyang iniwas sa akin ang tingin, at muling nagsalita. “I wanted to,” mahina niyang dugtong. “Maraming beses.” Bahagya akong napakurap. “But every time I tried…” napahinto siya, saka napabuntong-hininga. “I couldn’t.” Lumunok siya, at doon ko napansin kung gaano kahirap para sa kanya ang simpleng pagsasalita. “I was afraid," he added. Nanlambot ang dibdib ko sa pag-amin niyang iyon. “I was afraid of seeing it in your eyes,” patuloy niya. “That look… when someone realizes you're already slipping away.” Parang may kung anong sumakal sa lalamunan ko. “I didn’t want you to look at me like I was already dying.” Napailing ako agad. “I wouldn’t--" “You would,” mahina niyang putol. Hindi galit. Hindi matigas. Kundi puno ng pagtanggap. “Even if you did
Last Updated: 2026-02-24
Chapter: Chapter 109ARIELLE’S POINT OF VIEW Hindi ko matandaan kung ilang beses akong huminga nang malalim habang nakatayo sa harapan ng gate. Mahigpit ang pagkakahawak ko sa strap ng aking bag, na para bang iyon lang ang pumipigil sa panginginig ng aking kamay. Nasa likuran ko ang sasakyan. At sa loob niyon ay ang naghihintay na si Eleazar. Naghihintay.He didn't want to come inside, because he wanted me and Raze to have a heart to heart conversation. Ilang beses ko siyang kinumbinsi na sumama sa loob, para malaman niya kung ano ang oag-uusapan namin ni Raze. Ngunit ilang beses niya din akong tinanggihan. Sa bandang huli ay pumayag na rin ako kaya ngayon ay ako lang mag-isa ang papasok sa loob ng gate. I slowly lifted my hand and pushed the gate open.Humakbang ako papasok sa loob at saka muli iyong isinara. At pagkatapos ay nagsimulang tahakin ang mahabang pathway, papalapit sa pintuan ng kanilang bahay.Sa bawat hakbang ko, ay mas lalong bumibigat ang dibdib ko. Everything felt familiar. Noth
Last Updated: 2026-02-24
Chapter: Chapter 108RAZE MONTCLAIR'S POV Nakatayo ako sa may bintana ng sala, nakatingin sa labas. Nakapamulsa ang isang kamay ko habang ang isa naman ay mahigpit na nakahawak sa kurtina. Hindi ko alam kung ano ang hinihintay ko. Alam ko naman na darating si Arielle, pero hindi naman ako gano'n ka-excited na makita siya. Siguro ay gusto ko lang tumambay rito at pagmasdan ang mga punong kahoy at mga bulaklak sa harapan ng bahay. Narinig ko ang mahihinang yabag mula sa likuran ko. “Raze…” Mahina ang boses ni Mom. Marahan akong pumikit sandali bago tuluyang lumingon sa kanya. Nakatayo siya roon, hawak ang isang tasa ng tsaa. Ngunit hindi niya iyon iniinom. Kanina ko pa iyon nakita kahit noong nasa kusina pa kami. At hanggang ngayon ay hindi pa rin niya iniinom. “Anak…” muli niyang tawag, mas mahina ngayon. “Are you okay?” Isang tanong na ilang beses ko nang narinig. At ilang beses ko na ring hindi nasagot nang totoo. Ngunit ngayon… Ngayon ay iba na. Lumunok ako. “She already knows,” mahinahon
Last Updated: 2026-02-24
Chapter: Chapter 107ARIELLE'S POINT OF VIEW Unti-unti kong iminulat ang aking mga mata, at unang bumungad sa aking paningin ay ng kisame, maliwang na ilaw at ang tahimik na kuwarto. Lumingon ako sa aking tabi, at doon ay nakita ko si Eleazar. Nakahiga ito, ngunit dilat na dilat ang mga mata. "Hey," kalmadong aniya, tipid na ngumiti at pinapanood ko ang dahan-dahang pag-angat ng kanyang kamay.. at dumapo iyon sa aking pisnge. "How are you feeling?" tanong niya, at inaalis ang iilang hibla ng buhok kong nakatakip sa aking mukha. "Do you still wanna cry?" he added. And I hurriedly shook my head. Slowly, move my body closer to him. Isiniksik ko ang aking mukha sa kanyang dibdib, habang ang braso ko ay nakayakap sa kanyang bewang. "Alam mo ba ang tungkol sa kondisyon niya?" marahan kong tanong, bahagyang nakapikit ang mga mata habang naghihintay ng sagot. Maya-maya pa ay naramdaman ko ang malalim niyang pagbuntong-hininga. Inangat niya ang aking ulo, at ipinatong ito sa kan'yang braso.
Last Updated: 2026-02-20
Chapter: Chapter 57JACOB ALDEGUIRE'S POV The sound of our footsteps echoed against the concrete floor, sharp and unhurried. Every step I took carried the same calm precision I always had...but inside, something darker had already begun to surface. Luis walked half a step behind me, silent, watchful. We reached the steel door at the far end of the corridor. Two security personnel stood on each side. Both straightened immediately. “Sir," bati nila sa akin, at tumango lang ako bilang balik sa kanila. Agad na binuksan ng isa sa kanila ang pintuan, tumuon ang tingin ko doon.. at ilang segundo lang ay natanaw ko na ang mukha ng babae. She was sitting on the metal chair in the center of the room, her hands clenched tightly on her lap. Her posture was stiff, her shoulders tense, her head slightly lowered. But the moment the door opened, she looked up. Our gazes met and as I stared at her, I recognized her face. My eyes darkened almost instantly. I've seen her before, not in this building bu
Last Updated: 2026-02-26
Chapter: Chapter 56JACOB ALDEGUIRE’S POV The door closed behind her with a soft click. And yet, the echo of her presence remained everywhere. I stood there for a moment, unmoving. The wipes were still in my hand. The faint warmth of her skin still lingered on my fingers. The memory of her trembling, of her breath breaking apart in my name, of the way her body reacted so honestly to me, it replayed in my mind in ruthless detail. Then I exhaled slowly. A low chuckle slipped past my lips. I lifted my gaze toward the door she had just walked through, and I could already imagine her on the other side, arms crossed, cheeks flushed, lips pressed into that stubborn little pout she makes whenever she’s embarrassed but refuses to admit it."She was adorable," nakangiti kong sambit sa kawalan. Hanggang ngayon ay umiikot pa din sa utak ko ang kanyang mukha, ang ekspresyon at ang masamang tingin niyo sa akin sa t'wing inaasar ko siya.And tat deep, burning red spreading from her cheeks down to her neck. The w
Last Updated: 2026-02-25
Chapter: Chapter 55: MATURE CONTENT 🔞ELOWEN GARCIA'S POV "O~~h..." halinghing ko nang kanyang ipinasok sa mainit niyang bibig ang ut*ng ko. My body rose a bit when he swirled his tongue on it. He alternated between them, circling and teasing each n*pple in turn. "J-Jacob..." mabigat ang aking paghinga nang bigkasin ko ang kan'yang pangalan. At sa muling pagkakataon ay umarko ang katawan ko nang sips*pin niya ang aking ut*ng. Hindi ko inasahan na ganito pala kasarap sa pakiramdam kapag ginagawa ang bagay na ito. Ngayon ko lang nalaman, dahil ito rin ang kauna-unahang beses na may hinayaan akong gawin sa akin ang bagay na ito. Ilang minuto ang nakalipas at pinakawalan ni Jacob ang aking dibdib. Itinukod ko ang aking siko sa mesa, upang gawing suporta at inangat nang bahagya ang ulo ko upang makita siya. At gano'n na lamang ang pag-init ng aking mukha nang makita ko siyang kasalukuyan kagat-kagat ang garter ng panty ko. Mas dumagdag pa sa sensasyon na nararamdaman ko ang bigla niyang pag-angat ng tingin. At nagtama
Last Updated: 2026-02-25
Chapter: Chapter 54: MATURE CONTENT 🔞ELOWEN GARCIA'S POV Before I could fully catch my breath, I felt a sudden lift, my feet leaving the floor for a moment. My heart skipped a beat, surprised, but there was a teasing glint in his eyes that made my pulse race. “Jacob... what are you doing?” reklamo ko, at bahagyang natawa. “You need to sit down,” he said simply, placing me gently onto the table. His hands lingered just slightly, as if making sure I was steady. At mas dama ko ngayon ang pag-init ng magkabila kong pisnge He leaned closer, his presence pressing in, but still careful, still teasing. I could feel the warmth of him, the strength in his arms, and the way he seemed to claim a small corner of space around me. “You’re so tense,” he murmured, resting his forearms lightly on the edge of the table beside me, his face close to mine. “You need to calm down… let me handle this, okay?” My breath hitched. His proximity, his scent, his unwavering gaze… it was almost dizzying. I wanted to protest, and wanted
Last Updated: 2026-02-24
Chapter: Chapter 53ELOWEN GARCIA'S POV Tahimik ang hallway habang naglalakad kami. Mas tahimik kaysa kanina. Naririnig ko ang bawat tunog ng aking takong na tumatama sa marmol na sahig, kasabay ng mahinahong hakbang ni Luis na ngayon ay nasa unahan ko na. Hindi siya nagsasalita. Hindi rin siya lumilingon sa akin. At agad siyang huminto ng nasa tapat na kami ng opisina ng CEO. He reached for the handle. He slowly opened it as he stepped aside, then that's when he looked at me. “You may enter, Miss Garcia..." aniya sa mababang boses. Tumango ako at agad na humakbang papasok sa loob. At agad na napahinto ang aking mga paa, nang wala akong ibang makitang tao roon, maliban kay Jacob.. na ngayon ay nakatayo sa harap ng malawak na glass window, nakatalikod sa akin. Nakasuot pa rin ng parehong dark suit na nakita ko kanina. His posture was straight. Still. Powerful. At mukhang kanina niya pa ako hinihintay. Sa mga sandaling iyon ay bigla kong naramdaman ang mabilis na pagtibok ng puso ko, habang p
Last Updated: 2026-02-24
Chapter: Chapter 52ELOWEN GARCIA’S POV Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatitig sa direksyon kung saan siya huling tumigil. Because even after he walked past us… Even after he entered the conference room with the executives following behind him… My mind was still there. Still stuck on that moment. Still stuck on him. Ang lalaking kilala ko. Ang lalaking niyayakap ako. Ang lalaking humahalik sa noo ko. Ang misteryosong may-ari ng CPI. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Hindi ko alam kung anong dapat kong isipin. Lahat ng 'yon ay nagsisiksikan sa dibdib ko. Parang hindi pa rin kayang tanggapin ng utak ko ang katotohanang iyon, kahit nakita ko na siya gamit ang sarili kong mga mata. “Grabe…” Mahina ngunit malinaw na bulong iyon mula sa likuran ko. At tila iyon ang naging hudyat para muling mabuhay ang ingay sa paligid. Unti-unting bumalik ang mga bulungan. Mas malakas. Mas malinaw. Ay ang iba ay nakakainis pakinggan. Lalo na ang mga bulungan mula sa gr
Last Updated: 2026-02-24
Chapter: CHAPTER 47"PLAY WITH ME, CHELSEA" VANDER'S POINT OF VIEW The moment my shoes touched the marble floor of the lobby, everything spun. "What the hell…?" Napahawak ako sa sentido.. Para akong nalalasing. E naka-isang baso lang ako ng alak kaya nakakapagtaka. My body felt… wrong. It was too hot. My pulse was racing like I had been running for miles. I tried to steady myself on the nearest pillar. Damn it… what’s happening to me? “Mr. Rutledge?” I froze at the sound of that voice. Alessandra. She came out of the ballroom, hips swaying, with that same flirty gaze, but this time, may napansin akong kakaiba sa kislap sa mata niya at hindi ko iyon nagustuhan. Before I could move, her hand landed on my shoulder. “Are you okay? You look… flushed,” she whispered, stepping closer. The moment her fingers pressed against me, doon ko mas naramdaman ang init sa katawan ko. Para bang biglang nag-aapoy ang dugo ko. And I hated it. I hated that she was touching me. I hated that she thought she
Last Updated: 2025-11-15
Chapter: CHAPTER 46"PLAY WITH ME, CHELSEA" VANDER’S POINT OF VIEW Ang lakas ng tugtog sa loob ng grand ballroom, pero kahit gano’n ay hindi mawala ang pakiramdam ko na may kulang. Ang daming taong nakapalibot ang mga kilalang negosyante, investors, at ilang board members na kailangan kong makipagkamay, pero wala sa kahit isa sa kanila ang atensyon ko. I took a glass of wine from a passing waiter, at agad siyang tinikmam. Hindi rin nagbabago ang ekspresyon ko habang nakatayo sa gitna ng grupo ng mga lalaki na kanina pa nagsasalita tungkol sa stocks, mergers, at kung anu-ano pang walang katapusang usapan tungkol sa negosyo. “Mr. Valderama, I heard your company is planning an expansion....” sabi ng isa habang nakangiti nang pagkalaki-laki. “Hmm,” sagot ko, mahina pero sapat para marinig nila at muli ring naging tahimik. My mind wandered. Paano na ‘yung iniwan kong buntis na asawa na ayaw tumigil sa kakilos sa bahay? Kakain na naman kaya ‘yun ng kung anong gusto niyang siya pa mismo ang gagawa
Last Updated: 2025-11-15
Chapter: CHAPTER 45"PLAY WITH ME, CHELSEA"CHELSEA’S POINT OF VIEW Nang makapasok na kami sa loob mula sa kwarto ay agad akong umupo sa kama habang si Vander naman ay nagtungo sa walk-in closet. Narinig ko ang pagbukas ng ilaw at ang mahihinang kaluskos ng mga hanger. Maya-maya pa, lumabas siya suot ang itim na suit na parang hinulma talaga sa katawan niya. Napakagat ako ng labi habang pinapanood ko siyang isuot ang coat, pinapantayan ang laylayan, bago humarap sa salamin para ayusin ang kanyang necktie. "Grabe, kahit ilang beses ko pa siyang panoorin, hindi talaga nakakasawa... Ganito pala ang pakiramdam kapag may masarap at ubog ng gwapo kang asawa," sa isipan ko habang nakatitig sa kanya. Habang inaabot niya ang dulo ng necktie, bigla siyang nagsalita nang hindi ako tinitingnan. “Are you sure you don’t want to come with me tonight, Chelsea?” Agad na tumaas ang isang kilay ko. Ilang ulit na niya
Last Updated: 2025-11-15
Chapter: CHAPTER 44"PLAY WITH ME, CHELSEA" CHELSEA'S POINT OF VIEW Nasa loob ako nang kusina at abala sa paggawa ng sandwich. Kumakanta pa at kung minsan ay sumasayaw at hindi mawala ang ngiti sa labi. Nitong mga nakaraang araw ay mas naging maselan ang pagbubuntis ko sa punto na pati ang mga kinakain ko ay gusto kong ako ang gumawa. May pagkakataon pa na magtatalo kaming dalawa ni Vander, dahil ayaw niyang kumikilos-kilos ako rito sa bahay lalo na sa kusina kasi nga medyo malaki na ang tyan ko. Sobra siyang nag-aalala dahil habang tumatagal at mas lalong tumitigas ang ulo ko, hindi ako nakikinig sa kanya. Pero sa bandang huli ay wala din siyang nagawa, kahit na labag sa loob niya ay pinagbibigyan niya na lang ako ngunit laging naka-alalay sa akin si Manang Susan at korina. "Chelsea... pagkatapos mo riyan ay magtungo kana sa veranda, upang makapag-pahinga ka nang maayos," mahinahong wika ni Manang Susan. Kakapasok lang nito sa loob ng kusina, may mga bitbit pang gulat na tingin ko ay g
Last Updated: 2025-11-11
Chapter: CHAPTER 43- SUSPICIOUS "PLAY WITH ME, CHELSEA" VANDER’S POINT OF VIEW The soft hum of the air conditioner was the only sound that filled my office. My eyes were focused on the documents spread out on my desk such as quarterly reports, contracts, and new employee files. Everything looked in order, but my mind wasn’t really on the numbers. I leaned back on my chair, rolling my pen between my fingers, when a knock echoed from the door. “Come in,” I said without looking up. The door opened quietly, and my secretary, Michael, entered holding a black folder and a tablet. “Sir, the weekly operations report and the new hire records you requested.” I nodded, gesturing for him to leave them on the desk. “Sit,” I added, noticing the hesitation in his stance. “Yes, sir.” For the next few minutes, the conversation was purely business. Michael briefed me on ongoing projects, partnership updates, and the upcoming client meeting in Hong Kong. I listened, taking notes, until something.... Someone, caught my attenti
Last Updated: 2025-11-06
Chapter: CHAPTER 42"PLAY WITH ME, CHELSEA"CHELSEA'S POINT OF VIEW "Hey..." Mabilis ang ginawa kong paglingon sa aking likuran nang umalingawngaw ang boses ni Vander. Unang bumungad sa akin ang salubong niyong kilay, kunot ang noo at halatang naiinis. "Korina told me that Tanya, was here earlier... May ginawa na naman na siya?" direktang tanong niya, nakatitig sa mga mata ko na para bang sinisiguro niyang hindi ako magsisinungaling. Natawa ako, humakbang nang isang boses at hinawakan ang kabilang pisnge niya. "As if, naman hahayaan ko siya. You know me better than anyone else, Vander. Kung dati hinahayaan ko siyang okray-okrayin ako.. ngayon hindi na." Sagot ko. He's silent for a moment, didn't spoke even just a single word then, I felt his hands on my waist. He pulled me closer to him and I laugh when he pressed my face against his hard chest as he hugged me tight."Naniniguro lang ako. I know you can handle yourself, but you're pregnant right now. At ibang usapan na iyon, Chelsea. Ayaw kong may
Last Updated: 2025-11-02
The writer's Temptation (SSPG)
At the age twenty-one, she lived a quiet, carefully crafted life and she only spent her days writing stories. Sa mata ng ibang tao ay isa lamang siyang simpleng dalaga na maraming pangarap sa buhay.
But under a pen name known only to millions of readers, she was a celebrated novelist, an erotic writer whose real identity remained a mystery. But everything shattered that night... when she accidentally witnessed a crime she was never meant to see.
Nakita niya ang grupo ng kalalakihang tinatapon ang katawan ng mga tao sa isang malawak na lawa. Pero bago pa man siya makaalis ay isa sa mga lalaki ang nakakita sa kanya at hinabol siya. What follows is a desperate chase for survival... until fate intervenes in the most dangerous way.
Running blindly through the dark, she bumps into a stranger.
Niccolo Madrigal.
Hindi niya ito kilala, pero himingi pa din siya ng tulong sa binata para lang makatakas. At walang pag-aalinlangan ay sumang-ayon si Niccolo.
What she doesn’t know is that the man she stumbled into is far more dangerous than the ones chasing her. Because he is known as the leader of a dangerous and untouchable group... He is a gang leader and has been obsessed with one person for years.
The mysterious erotic novelist.
The woman whose identity the world has never seen. And now, without realizing it, Caroline has placed herself directly into his arms.
As secrets unravel and bloodstained truths surface, her peaceful life collides with a world ruled by violence, obsession, and control.
Read
Chapter: Chapter 11CAROLINE CERVANTES POV The Madrigal's mansion stood like something pulled straight out of a magazine. From gall iron gates, warm lights glowing from massive windows, and marble steps that made me suddenly aware of how small I felt. Kung Ako ang tatanungin, hindi na ito mansyon kundi isang malaking kaharian. Dahil sa kaba ko ay humigpit ang kapit ko sa balikat ni Niccolo, habang naglalakad kami papasok sa loob ng kanilang mansyon. I didn’t even realize I was clinging to him until I felt his hand settle over mine... firm and steady. “Just elax,” he murmured under his breath. “Just smile.” Kung sabihin niya iyon ay parang naglolokohan lang kami dito. Sinong hindi kakabahan gayong haharapin ko ang pamilya niya. At unang beses ko pa naman itong maranasan. The doors opened, and the moment we stepped inside, a wave of elegance hit me... The crystal chandeliers, polished floors, walls lined with paintings that probably cost more than my entire life savings. “Niccolo.” Lumap
Last Updated: 2026-01-22
Chapter: Chapter 10*Warning: Mature Content 🔞⚠️ CAROLINE CERVANTES POV (Continuation) I froze the moment I saw him lift himself from the sofa. The towel clung low around his waist, leaving glimpses of strong, toned legs and the faint shadow of his abs under soft light. Sa bawat hakbang niya ay pabilis nang pabilis ang tibok ng puso ko. At kahit isang beses man lang ay hindi siya kumurap at tajagang nakatitig lang sa akin. Na para bang gusto niya akong lamunin ng buhay. Step by step, he closed the distance between us, and with each movement, the air seemed to thicken. My stomach tightened, my knees weak, and I wanted to look away, but I couldn’t. Not when those eyes were fixed on me, holding me captive with a magnetic force that both terrified and thrilled me. He stopped just a breath away, the space between us suddenly became too small. I could feel the warmth radiating off his skin, smell the faint trace of his cologne mixed with the subtle scent of wine and soap. Parang tinambol a
Last Updated: 2026-01-17
Chapter: Chapter 9*Warning: Mature Content ⚠️* CAROLINE CERVANTES POV When the car finally stopped in front of the hotel, I couldn’t help but stare. The building had massive walls of dark glass reflecting the city lights, marble steps leading up to a grand entrance, and gold accents glinting under the evening lamps. It wasn’t just a hotel... it looks like a fortress of power. Habang naglalakad ako papasok sa loob ay hindi nakalagpas sa aking paningin ang lobby ng hotel, kahit iyon ay sumisigaw nang karangyaan. The chandeliers hung like liquid crystal, the floors polished to a mirror shine, and the furniture... rich leather couches and marble tables, radiated wealth and control. Lalo tuloy akong nanliit sa sarili ko at gusto ko na lamang umalis dahil nakakahiya sa ayos ko. The receptionists barely looked up as I approached. She just handed me a key card with a polite nod, her posture straight as a soldier. “Suite 2203. Mr Niccolo Madrigal will be expecting you,” aniya sa kalmado ngunit pormal na
Last Updated: 2026-01-17
Chapter: Chapter 8CAROLINE CERVANTES POV "Ma'am... Baka naman po puwedeng magawan ng paraa--" "Caroline..." putol nito sa sasabihin ko at dama ko ang matinding prustrasyon sa kanyang boses sa kabiling linya. Maging ako ay mariing napapikit at hindi alam kung saan inabaling ang atensyon. "Think about it, iha. Baka naguguluhan ka lang, frustrated or stress. You can take a break and come back when you're fine..." pag-aalo nito sa akin. Hindi ko na kasi alam kung ano ang gagawin ko. Wala pa akong tulog magmula kagabi dahil sa sinabi sa akin ng lalaking 'yun. At kahit ayaw ko mang burahin ang mga naisulat ko ay kailangan kong gawin dahil ayaw kong pumayag sa offer niya. Alam ko naman na may tinatago akong kakaibang behavior.. pero hindi naman iyon sapat para basta-basta na lang akong pumayag na gamitin niya lang nang ganun-ganun dahil gusto niya. Hindi ako gano'n ka desperada para lang mailabas itong tinatago kong kal*bugan sa katawan. Pero ngayon... tingin ko ay wala akong magagawa dahil ayaw pu
Last Updated: 2026-01-14
Chapter: Chapter 07: AgreementNICCOLO MADRIGAL POV She was shaking. But not violently. Just the subtle kind. The kind you only notice when you’re watching closely enough. Her fingers curl against the fabric of her dress, knuckles whitening for half a second before she forces them to relax. Then her throat... Her throat bobs as she swallows so many times—like she’s trying to steady something that refuses to be tamed. "Cute," sa isip ko at kinagat ang sariling labi upang pigilan ang pagguhit ng ngiti sa aking labi. Kanina pa ako nakatitig sa kanya. At hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na siya ang manunulat na matagal ko nang hinahanap. Kung titingnan mo kasi siya ay parang hindi siya iyong tipo ng babae na magagawang magsulat ng mga gano'ng kwento... She look innocent. Like someone who pretends to be brave because fear would give her away too easily. Her eyes keep darting everywhere except where I want them... down, to the side, anywhere but not my face. And yet… every few seconds, she looks
Last Updated: 2026-01-14
Chapter: Chapter 06: Mature Content 🔞CAROLINE CERVANTES POV "MANANG! PAKIDAGDAG NALANG PO ITO SA LISTAHAN NG UTANG KO!" sigaw ko.Kailangan ko kasing taasan ang boses ko dahil may problema sa pandinig itong si Manong Julie. "Libre ko na 'yan, Anak," nakangiting aniya. Agad na tumaas ang kilay ko at hinabol ito dahil papasok na ulit siya sa loob ng tindahan. "Manang naman.. Malulugi po ang negosyo niyo kung laging gano'n," asik ko. Tuloy ay kinuha ko ang aking pitaka at kumuha ng isang libo para bayarin na rin 'yung ibang inutang ko noong nakaraang araw. "Tanggapin niyo na po..." pagpupumilit ko dahil tatanggihan niya pa ang ibinibigay ko. Kinuha ko ang palad niya at inilagay doon ang pera habang nakangiting nakatingin sa kanya. "Maraming salamat po," sambit ko, bahagyang nakadukwang upang masilip ang kanyang mukha. At nang makita ko ang matamis na ngiti nito sa labi ay saka ako tumalikod at nagsimulang maglakad pabalik sa bahay. "Magandang gabi, Caroline!" bati sa akin ni Tonyo. Kumaway ako sa kanya. "Magandan
Last Updated: 2026-01-13
LOGIN
