INICIAR SESIÓN"Makinig ka! Sa tingin ko, dapat mo nang sabihin kay Valerian ang totoo," sabi ni Krishna habang pinagmamasdan si Rosie na isinusuka ang huling subo ng pagkaing kinain nito noong tanghalian.Mula nang dumating sila sa villa, palagi nang nakararanas ng morning sickness si Rosie. Madalas siyang nagsusuka at nanghihina sa buong maghapon.Sa kabila ng lahat ng iyon, hindi man lang niya naisipang tawagan si Valerian, at ganoon din naman ang lalaki. Hindi rin ito nag-abalang tawagan siya."Palagi kang may sakit simula nang dumating tayo rito sa villa. Lagi kang nagsusuka, at para bang hindi pa sapat iyon, napakarumi pa ng lugar na ito," reklamo ni Krishna.Marumi at napabayaan na ang villa nang dumating sila roon ilang araw na ang nakalilipas. Sinabi sa kanila ni Rosalie na may mga katulong na aasikaso sa kanila pagdating nila sa villa, ngunit wala silang nadatnang kahit sino. Halos balot ng alikabok ang buong lugar nang dumating sila.Ipinilit ni Krishna na umalis na lamang sila, ngunit ay
“So you're saying Valerian plans to send me to his villa under the guise of letting things die down when all he really wants is a divorce?” tanong ni Rosie.“Oo! Iyan mismo ang narinig kong sinabi ni Vienna. Kung totoo ang lahat ng 'yon, napakalaking gago ni Valerian!” pagmumura ni Krishna Isang linggo na ang nakalipas mula nang mabunyag sa publiko ang pagtatrabaho niya sa isang bar. Isang linggo na rin mula nang magbago ang lahat sa pagitan nila ni Valerian.He might not show it. Kinakausap pa rin siya nito at magkasama pa rin silang natutulog sa iisang kama tuwing gabi. Ngunit alam ni Rosie na hindi na tulad ng dati ang lahat. Habang sinusubukan niyang patunayan ang kawalang-sala, lalo namang dumarami ang mga kumakalat na tsismis na nagpapahamak sa kanya. Mga tsismis na tila pinaniniwalaan ni Valerian.Iyon din ang dahilan kung bakit hindi pa niya nasasabi rito ang tungkol sa kanyang pagbubuntis. Umaasa siyang hihina rin ang ingay sa paligid nila at magkakaroon siya ng pagkakataong
"Ikinagagalak kong umaasa na mas marami pa tayong magiging transaksiyon sa negosyo, Mr. Valentino.""Ganoon din ako, Mr. Kim," sagot ni Rocco habang nakikipagkamay sa nakatatandang lalaki, kasabay ng pagsasara nila ng isang kasunduang nagkakahalaga ng milyon-milyon.Pagkaalis ni Kim, kasalukuyang ipinapaalam kay Rocco ang tungkol sa susunod niyang appointment sa araw na iyon nang dumating si Miguel."At tingnan nga naman kung sino ang narito. Si Mr. Valentino mismo!" bati nito habang iniabot ang kamay upang makipagkamay.Sandaling tinitigan ni Rocco ang kamay nito bago tuluyang nakipagkamay.Matagal nang malapit na kaibigan ng kanilang pamilya sina Miguel at Dora. Bagama't malapit si Dora sa kanila, nanatili namang may distansiya si Miguel. Isang bagay na ikinatuwa ni Rocco dahil hindi talaga sila magkasundo ng lalaki.Pakiramdam ni Rocco, sa likod ng malamig ngunit palakaibigan na imaheng pilit ipinakikita ni Miguel sa ibang tao, nagtatago ang napakaraming kasamaan."Miguel, hindi ko
Nang makarating si Rosie sa buffet table, kumuha siya ng cupcake. She had barely taken a bite when Savannah appeared beside her.“Take it easy, or you might show everyone that you came from the slums,” Savannah said mockingly.Tiningnan ito ni Rosie nang malamig. “Bakit hindi mo na lang ako layuan?”Bahagyang ngumisi si Savannah. “Finally showing your claws?” Lumapit ito nang kaunti. “Pero payo ko sa'yo, itago mo muna ang tapang na 'yan ngayong gabi. Napakahalaga ng gabing ito para kay Valerian.”Nanatiling tahimik si Rosie.“He must have told you, right?”When Rosie didn’t respond, Savannah continued“He’ll be giving a speech later tonight. That’s how influential he is in society. Halos lahat ng narito ay gustong makatrabaho siya. May ilan pa ngang gagawin ang lahat para mapansin niya.” Bahagyang yumuko si Savannah at bumulong. “Pero ano sa tingin mo ang mangyayari kung ang nakaraan mo ang makasira sa reputasyon niya?”“Malinis ang konsensiya ko,” mariin niyang sabi. “Wala akong dapa
Pagdating na pagdating nila sa mansyon, agad na bumaba si Valerian mula sa sasakyan nang walang kahit isang salita. Hindi man lamang ito lumingon kay Rosie.Napakagat-labi si Rosie bago mabilis na bumaba rin. Sinundan niya ang asawa paakyat sa hagdan hanggang sa makarating sila sa kanilang silid. Pagpasok niya, abala si Valerian sa isang tawag. Tahimik lamang siyang naghintay hanggang matapos ito bago tuluyang lumapit.“Valerian, ako—”“Ikaw ay ano?” Malamig nitong putol habang ibinababa ang cellphone. “Anong sasabihin mo matapos kong malaman ang katotohanan mula kay Savannah at sa imbestigador ko, gayong dapat ikaw mismo ang nagsabi sa akin?”Napayuko si Rosie.“I'm sorry. I didn’t mean to keep it from you. Natakot lang ako.”“Tinatanong kita kagabi, Rosie.” Bahagyang tumaas ang boses nito, ngunit higit na nangingibabaw ang pagkadismaya kaysa galit. “Gusto kong sabihin mo sa akin ang totoo. I needed you to trust me. Pero hindi mo ginawa.”“Sorry…” Nangingilid ang luha sa mga mata niy
Katatapos lamang maligo ni Rosie. Abala siya sa pagpapatuyo ng kanyang buhok habang naglalakad palabas ng banyo nang bigla siyang mapahinto nang makita si Valerian sa loob ng kanilang silid.Agad na napangiti ang kanyang mga labi.Hindi na siya nagdalawang-isip. Lumapit siya rito at mula sa likuran ay maingat na niyakap ang baywang nito.“Umuwi ka na pala.”“Umuwi na ako,” sagot ni Valerian.Dahan-dahan itong humarap sa kanya, ngunit sa halip na ang karaniwang malambing na ngiti, isang seryosong ekspresyon ang sumalubong sa kanya.“Kumusta ang trabaho?”“Okay lang.”Saglit na tinitigan ni Valerian ang kanyang relo bago ito hinubad at inilapag sa ibabaw ng mesa.Napakunot-noo si Rosie.May kakaiba.Hindi lamang sa tono ng boses nito kundi sa paraan ng pagkilos nito.“Okay ka lang ba?”Napatingin sa kanya si Valerian.“Bakit naman hindi?”Simple lamang ang sagot nito, ngunit sapat na iyon para makumpirma ni Rosie na may problema.Kilala na niya ang asawa niya kahit ilang araw pa lamang
Pagkauwi ni Samantha nang gabing ‘yon, matapos maligo ng malamig na tubig, naupo siya sa gilid ng sofa ni Sophia. Mahigpit niyang hawak ang isang tasa ng tsaa na hindi man lang iniinom. Hanggang ngayon ay pilit pa rin niyang inuunawa ang hindi inaasahang pagkikita nila ni Caleb kanina.Ang matatali
Katatapos lamang ni Samantha sa pagpirma ng ilang dokumentong kinakailangan bago umalis. Kinuha niya ang kanyang handbag at akmang lalabas na sana nang harangin siya ng isang babae.“Miss Buenvenidez?” the woman asked with a polite but tight smile.Huminto si Samantha at mahigpit na hinawakan ang k
The interview came to an end with polite smiles and scattered applause. Isa-isang lumabas ng hall ang mga aplikante, kasabay ng tunog ng kanilang mga takong sa marmol na sahig habang bumabalot sa paligid ang mahihinang bulungan.Sa labas, malapit sa parking lot, may maliit nang grupo ng mga babae n
Noong huling beses na tumapak si Samantha sa Pilipinas ay buntis, at wasak ang kanyang puso.Ngayon, muli siyang bumalik, suot ang mataas na takong, hawak ang manipis na portfolio, at pilit na pinipigilan ang panginginig ng kanyang mga kamay.Hindi niya halos makilala ang sariling repleksyon sa sal







