Chapter 2: Matagal ng Hinahanap

The interview came to an end with polite smiles and scattered applause. Isa-isang lumabas ng hall ang mga aplikante, kasabay ng tunog ng kanilang mga takong sa marmol na sahig habang bumabalot sa paligid ang mahihinang bulungan.

Sa labas, malapit sa parking lot, may maliit nang grupo ng mga babae na nagkukumpulan. Mahina man ang kanilang mga boses, pero matatalim naman ang mga salitang lumalabas sa mga bibig nila.

“Nakita n'yo ba kung paano siya tinignan ni Mr. Santillan?” bulong ng isa habang pasimpleng sumulyap pabalik sa gusali. “She only just got here, and she’s already seducing Mr. Santillan? Crazy!”

“Please,” sarkastikong sabi ng isa pa habang nakapamaywang. “Parang silang dalawa lang ang tao sa buong silid. Akala mo nasa isang cheesy romance movie. Titigan nang titigan.”

“Baka plano niya talaga ‘yon,” sabat ng pangatlo. “Maganda ang mukha, sexy ang katawan. Siguro iniisip niyang makakapasok siya rito gamit ang kaniyang ganda.”

Kasunod niyon ang tawanan, puno ng inggit at panlalait.

Maya-maya pa ay lumapit si Rosie sa grupo, hawak ang cellphone habang pinalalaki ang isang malabong litrato mula sa hallway.

“Sandali nga…” sabi nito, bakas ang pananabik sa boses. “Kilala ko ang babaeng ‘yon!”

“What?” sabay-sabay nilang tanong.

“Si Samantha Buenvenidez ‘yan,” sagot ni Rosie. “Isa siya sa mga pinakasikat na modelo ng Vanguard Modeling Group pitong taon na ang nakalipas."

“No way!” gulat na sabi ng unang babae habang inaagaw ang cellphone. “That Samantha? The one who vanished overnight?”

“Yep,” Rossie affirmed, scrolling through her feed. “She was everywhere. Mga magazine covers, runway shows, at nakakuha pa siya ng malaking fragrance deal sa Prestige Noir. Tapos bigla na lang siyang naglaho. Walang nakakaalam kung bakit siya umalis.”

Nagsimulang magbulungan ang lahat habang nagkakatinginan. Hindi kalayuan sa kanila, naglalakad si Samantha nang mag-isa. Mahigpit niyang niyakap ang sarili, pilit na binabalewala ang mga salitang unti-unti nang umaabot sa kanyang pandinig.

Nakayuko siya habang nagpapatuloy sa paglalakad, kahit magulo ang kanyang isipan dahil sa mga nangyari sa loob ng gusali. Hindi siya pumunta roon para mapansin. Ngunit napansin siya ni Caleb Santillan. And now, everyone else has too.

But they weren't wrong about one thing though. Dating isa si Samantha sa mga pinakasikat na modelo ng Vanguard Modeling Group. Ang kanyang mukha ay minsang nakapaskil sa mga billboard at naging susi sa napakaraming endorsement deals. Ngunit tinalikuran niya ang lahat ng ‘yon para kay Ivan. Ang lalaking minsan niyang minahal nang buong puso.

Noong panahong ‘yon, malubhang nagkasakit si Ivan. Dahil sa sobrang pagmamahal, isinantabi ni Samantha ang kanyang papasibol na karera upang alagaan ito. Akala ni Samantha noon ay tama ang kaniyang ginagawa. Akala niya ‘yon ang pinakamabuting desisyon.

Pero ngayon, sa tuwing naaalala niya ang nakaraan, hindi niya maiwasang pagsisihan ang lahat. Dahil ang desisyong ‘yon ang naging isa sa pinakamalalim na sugat sa kaniyang buhay, isang peklat na hanggang ngayon ay dala-dala pa rin ni Samantha saanman siya magpunta.

°

°

°

Pagbalik sa opisina ni Caleb, tahimik siyang nakatayo sa harap ng malawak na bintana, nakatanaw sa naglalakihang gusali at kumikislap na skyline ng lungsod. His hands shoved in his pockets.

Ngunit wala siyang tunay na nakikita. Ang isip niya ay naiwan pa rin sa silid na ‘yon. Sa babaeng ilang taong gumulo sa kaniyang isip.

Ang presensya nito ay nagbalik ng mga alaalang matagal na niyang pilit ibinaon sa limot. Sa loob ng anim na taon, ginawa ni Caleb ang lahat upang makalimutan ang gabing ‘yon.

Isa lamang ‘yong malabong alaala, isang padalos-dalos na desisyong bunga ng sobrang alak at desperadong pagtatangkang takasan ang mga problemang bumabagabag sa kaniya.

Biglang nag-vibrate ang cellphone ni Caleb sa ibabaw ng mesa, dahilan para maputol ang kaniyang malalim na pag-iisip. Lumapit siya rito at sinulyapan ang caller ID bago agad na sinagot ang tawag. Si Rico ‘yon, ang kanyang personal assistant.

“Yeah?” malamig at mababang sagot ni Caleb, halatang nawawalan na ng pasensya.

“S-sir, si Rico po ito. I, uh… I ran the background check you requested earlier.” bahagyang nauutal na sabi nito sa kabilang linya.

Caleb straightened slightly, his grip tightening around the phone. Ito na ‘yon. Panahon na para makumpirma kung tama ang hinala niya. Baka nagkamali lang siya. She probably just looked like her.

“And?” tanong niya habang sumasandal sa mesa, nananatiling nakasuksok ang isang kamay sa kanyang bulsa.

Saglit na natahimik si Rico bago marahang huminga.

“She’s the one, Mr. Santillan.”

Nanigas ang ekspresyon ni Caleb.

“Siya ang babaeng nakasama ninyo anim na taon na ang nakalipas. Ang babae mula sa penthouse hotel noong gabing ‘yon. Tugma po ang pangalan. Pati ang mukha. Dalawang beses ko pong chineck para makasiguro…” Huminto sandali si Rico bago tuluyang sinabi. “Siya po talaga.”

Mariing nagtagis ang mga panga ni Caleb.

Unti-unting lumitaw ang isang madilim at mapanganib na ngiti sa kanyang mga labi. Hindi na siya nagsalita pa. Tahimik niyang pinatay ang tawag habang nananatiling nakatitig sa malayo.

Pagkatapos ng anim na taon… Natagpuan na rin niya ang babaeng matagal niyang hinahanap.