LOGIN
Mahigpit na nakakapit ang mga daliri ni Angela sa gilid ng itim na leather sofa habang dahan-dahang isinasara ni Dennis ang p***o ng kanyang executive office at ibinaba ang deadbolt lock. Kasabay ng marahang tunog ng pag-click nito ay ang pagkawala ng anumang natitirang bait sa pagitan nilang dalawa.
Walang salitang nag-aagawan ng atensyon. Ang tanging maririnig ay ang mabibigat at nagkakaripang hininga sa loob ng tahimik at air-conditioned na silid. Hindi na naghintay pa si Dennis. Sa isang iglap ay hinila niya si Angela patungo sa kanyang katawan, mahigpit na sinunggaban ang baywang nito habang isinasandal ang dalaga sa malamig na pader ng opisina. Ang bawat pagdaiti ng kanilang balat ay nag-iwan ng nagbabagang init na sumira sa propesyonal na hangganan ng kanilang trabaho. "Dennis... baka may makakita sa atin..." pabulong at bahagyang utal na daing ni Angela nang ilapit ni Dennis ang mukha nito sa kanyang leeg, marahang idinampi ang labi sa sensitibong balat ng dalaga. "Wala nang makakakita sa atin dito... nakalocked na ang p***o," mariing sagot ni Dennis, basag at puno ng matinding pagnanasa ang boses. Ang mga mata nitong karaniwang malamig at pormal para sa kanyang mga kliyente at kay Jane ay puno na ngayon ng pagnanasa at pagkauhaw sa babaeng nasa harapan niya. Para kay Angela, isa itong laro na sanay na sanay na siyang laruin—ang hawakan sa leeg ang mga lalaking may kapangyarihan at angkinin ang kanilang atensyon. Ngunit sa bawat paglapat ng mga labi ni Dennis, sa bawat paghigpit ng yakap nito na halos mag-iwan ng marka sa kanyang balat, naramdaman niyang may kakaibang panganib. Hindi na ito simpleng transaksiyon o pagkuha ng kapangyarihan. Ito ay isang uri ng pagkaadik na unti-unting lumalamon sa kanyang pagkatao. Habang magulo ang kanilang mga buhok at kapwa naghahabol ng hininga sa gitna ng silid, dahan-dahang hinawakan ni Dennis ang baba ni Angela, pinilit itong tumingala upang magtagpo ang kanilang mga mata. "Gusto ko sa akin ka lang, Angela," mariin at nagbabantang bulong ni Dennis habang nakatitig sa mga labi ng dalaga na namumula dahil sa sunud-sunod na halik. "Kahit may Jane pa... ikaw ang gusto ko." Ngumiti nang bahagya si Angela, may mapanlinlang na kislap sa mga mata kahit na ang kanyang dibdib ay mabilis pa ring tumataas-bumababa. Alam niyang may asawa ang lalaki, alam niyang may naghihintay na legal na kasal kay Jane—ngunit sa mga sandaling iyon, habang magulo ang kanilang mga damit at nag-iinit ang gabi, wala siyang pakialam. Nagsimula na ang laro. At handa na silang lumubog nang tuluyan sa ipinagbabawal na mundong sila lamang ang nagmamay-ari. Napangisi ng palihim si Angela at mabilis na nagsalita. "Wait, ikukuha muna kita ng wine, sweetheart," malambing na saad niya habang inayos nang bahagya ang gusot-gusot niyang damit at mabilis na lumayo sa pagkakadikit nila sa pader. Natigilan si Dennis. Ang init at pagnanasang kanina lamang ay nag-aapoy sa kanyang dibdib ay biglang napalitan ng pagka-frustrate at pagtataka. Literal na bitin na bitin ang lalaki, habang si Angela naman ay naglakad patungo sa mini-bar ng opisina na may mapaglarong ngiti sa kanyang mga labi. Para kay Dennis, sa sobrang tindi ng dikit nila, sa bawat paghaplos at pag-giri ni Angela kanina, buong akala niya ay nangyari na ang lahat. Ramdam na ramdam niya ang pagkauhaw, ang pagkalunod sa presensya ng dalaga—kaya naman para sa kanya, para na ring nangyari ang bawal na tagpo. Ngunit sadyang mapaglaro si Angela. Alam na alam ng babae kung paano bitinin ang isang lalaking may kapangyarihan nang hindi tuluyang ibinibigay ang lahat. Sa isip ng Bilyonaryo. "Bakit mo ako pinipigilan?" pabulong na reklamo ni Dennis habang sinusundan ng tingin si Angela na ngayon ay nagsasalin ng red wine sa dalawang baso, mahinahong iginagalaw ang bewang sa paraang lalo pang nagpapababaliw sa lalaki. Inabot ni Angela ang isang baso kay Dennis, dahan-dahang idinikit ang kanyang daliri sa palad ng lalaki bago ngumiti nang nakakaloko. "Nagmamadali kaba, sweetheart... dahan-dahan lang. Gusto ko kasing lasapin mo muna ang pagka-uhaw sa akin," sagot niya, mababa at mapang-akit ang boses. Sa isip ni Dennis, sarado na ang usapan—basta't magkasama sila sa loob ng naka-lock na opisina, sa mata ng kanyang sariling pagnanasa at ng mga taong nagmamasid sa labas, may namagitan na sa kanila. Iyon ang kapangyarihan ni Angela; kaya niyang palabasin at paniwalain ang isang lalaki na nakuha na nito ang lahat, kahit ang totoo ay nananatili pa rin itong malayo sa kanyang mga kamay. Habang umiinom ng wine si Dennis at tinititigan ang dalaga na tila ba gusto pa siyang kainin ng buhay, dahan-dahang lumapit si Angela. Ibinaba niya ang baso sa malapit na mesa, at bago pa man makapagsalita ang lalaki ay sinalubong na niya ito ng panibagong halik—mas mabagal, mas mapang-akit, at puno ng kakaibang pangako. Napasinghap si Dennis. Agad siyang nadala sa muling pag-init ng sitwasyon, at sa isang iglap ay mahigpit na ulit silang nagkakapitan at nagbabalikan sa matinding yakap, tila ayaw nang pakawalan ang isa't isa. Ngunit sa kalagitnaan ng mabilis nilang paghinga at pagdidikit ng mga katawan, biglang kumalas si Angela nang bahagya. May ngiting may halong kaba sa kanyang mga labi, ngunit sadyang mapaglaro ang kanyang mga mata. "Wait lang, sweetheart," mahinang bulong ni Angela habang hinahaplos ang pisngi ni Dennis. "I-check ko lang muna ang p***o kung nakalock ba talaga... para walang istorbo." Napakunot-noo si Dennis, bahagyang nabitin sa init ng yakap ngunit tumango rin naman bilang pagsang-ayon dahil ayaw niyang may makasira sa kanilang sandali. Mabilis na naglakad si Angela patungo sa p***o. Kunwari ay hinawakan niya ang hawakan nito para i-lock, ngunit sa isang mabilis at maingat na galaw, lihim niyang inalis ang deadbolt lock—sadyang iniwan itong bukas para sa sinumang paparating.Habang nakatitig sa kahanga-hangang katotohanang nag-aalsa sa kaniyang harapan, ang hininga ni Angela ay tuluyang naging marahas at mainit. Ang dating mapanuksong yabang ay nilamon ng matinding pagnanasa nang masilayan ang tigas at laki ng pagkalalaki ng asawa na naghihintay na lamang sa kaniyang haplos. “Shet… panindigan mo ito, Angela, hanggang sa mawala ang laro niya at bumalik ang mga alaala niya… kailangan mong ituloy ito para sa inay mo!” nagbabagang pampalakas-loob ni Angela sa kaniyang sarili. Walang pag-aatubili, dahan-dahan niyang iniangat ang kaniyang mga palad at marahas na hinawakan ang nag-init na umbok ni Roger sa ibabaw ng itim na boxer briefs nito. “Ah… shit, …” garalgal at pabulong na daing ni Roger, tuluyang gumuho ang kaniyang pagpapanggap sa gitna ng nag-aalab na silid. Sa isang marahas at biglang galaw na nagpatigil sa paghinga ni Angela, mabilis na dinakma ni Roger ang nanginginig nitong mga kamay. Bago pa man ito makapalag, marahas at mabilis niyang ibinab
"Hello Everyone!Gusto ko lang pong ipaalam na papalitan ko lang po ng tittle ang KABIT(SPG) Pero tuloy pa rin po ang kwento nila.. Baka po magulat kayo ,pag biglang nagiba ang tittle ng Story..KABIT(SPG) INTO THE MANIAC'S PAID LOVER(SSPG) Pero ,waiting pa po ako sa pag approve ng aking mabuting SE ,kaya wag po kayo mabibigla pag biglang nabago ang tittle ng story ...Have a nice day po...everyone... 🥰🫶🫶🫶
“Lady, I’m not paralyzed! At ang ginagawa mong paglapastangan sa aking pagkalalaki ay—” Hindi na naituloy ni Roger ang kaniyang pagmamaktol. Sa isang mabilis at tuso na galaw, mariing piniga ni Angela ang kaniyang umbok dahilan para kusang kumawala ang isang garalgal at pilit na pigil na daing mula sa lalamunan ni Roger. “Ugh-ahgwat…!” napaatras ang ulo ni Roger habang namimilipit sa halo-halong sarap at gulat, pilit na kumakapit nang mahigpit sa gilid ng wheelchair para hindi tuluyang matumba. “Stop! Stop pisil-pisil inyo my hard duck,baka tuklawin ka at hindi mo kayanin Lady! Baka nakakalimutan mong…” nag-aakmang singhal ni Roger habang nanginginig ang mga daliri, halos mamatay sa matinding tensyon at pagnanasa na nararamdaman niya. Ngunit mabilis siyang pinutol ni Angela. Isang malamig at mapanghamon na ngiti ang isinalubong nito sa kaniya habang matalim na nakatitig sa kaniyang mga mata. “Huwag mo akong sabihan ng ‘baka nakakalimutan mong…’, dahil hindi ako ang may amnesia
“Alam mo, mahal kong asawa… nung nalaman kong gising ka na, agad-agad akong nagpunta rito para makita ka, makausap ka, at makakuha kaagad ng yakap mo…” malambing ngunit may halong mapang-asar na boses na wika ni Angela. Habang sinasabi iyon, marahas niyang itinaas ang hawak na underwear at dahan-dahang itinapat sa mismong ilong at mukha ni Roger. “At alam mo ba, mahal ko? Wala pang hugas ‘to! Hihihi!” nakangiting pang-aasar ni Angela sa nagbibingi-bingihang si Roger. Nanginig ang labi ni Roger at halos lumabas ang kaniyang mga mata sa sobrang gulat at halo-halong emosyon. Pilit niyang ibinabalik ang blangkong ekspresyon, ngunit ang kaniyang dibdib ay mabilis nang kumakabog. “B-bakit mo ginagawa sa akin ‘yan?! Who are you?!” nanginginig at pilit na nag-aastang amnesia na tanong ni Roger, habang pinipigilan ang sarili na maamoy nang husto ang hawak na tela. Subalit sa loob-loob ng kaniyang isip, sumisigaw na ang kaniyang katinuan: “H-hindi mo naman kailangang itapat ang p
“Kung ganoon… may amnesia si Roger?” malungkot at nanginginig ang boses na pag-ulit ni Angela, habang ang mga luha ay tuluyan nang pumatak sa kaniyang pisngi habang nakatingin sa blangkong mukha ng asawa.“O-opo, Madam!” sabay na sagot nina Marco at Leo, medyo nauutal at pilit na pinapakalma ang mga sarili dahil sa matinding kaba sa reaksyon ni Angela.Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Angela. Pinunasan niya ang kaniyang mga luha, at sa isang iglap, ang kalungkutan sa kaniyang mga mata ay napalitan ng determinasyon. Tumayo siya nang tuwid at matatag na hinarap ang dalawang tauhan.“Fine! Lumabas na muna kayong dalawa rito,” utos ni Angela na may halong awtoridad. “Ako na muna ang mag-aalaga sa asawa ko. At please… walang kahit sino ang papasok sa silid na ito hangga’t wala akong sinasabi, maliwanag ba?!”Natigilan sina Marco at Leo. Nagkatinginan sila nang may pag-aalala.“Pero, Madam… baka po kasi—” nag-aalalang tutol sana ni Marco, iniisip ang kalagayan ng kanila
Sa St. Claire Medical Hospital…“Boss… paparating na si Madam Angela. Malapit na sila sa elevator!” hingal-kabayong balita ni Marco habang nakasilip nang bahagya sa may bintana ng pinto.“Okay, I’m ready!” mahinang tugon ni Roger, sabay sandig nang bahagya at pagpapakawala ng isang tulala at blangkong tingin sa kawalan, tila isang taong bagong gising mula sa mahabang bangungot at walang kamalay-malay sa mundo. “Tandaan ninyo, kapag pumasok siya, huwag kayong magpapahalata. Napakamot sa batok si Leo at bahagyang lumapit kay Marco habang pinagmamasdan ang kanilang Boss.“Teka lang, Marco… sigurado ba kayong effective itong amnesia card? Paano kung hagisan tayo ng mainit na sinigang ni Madam kapag nalaman niyang niloloko lang natin siya?” bulong ni Leo, bakas ang kaba sa boses.Agad siyang siniko ni Marco at sinamaan ng tingin. “Gago, tumahimik ka nga diyan! Mas delikado kung sasabihin nating nagpapanggap si Boss para lang iwasan ang mga tanong ni Madam Angela.“Hoy, kayong dalawa diya







