MasukChusan POVBago tuluyang lumubog ang araw sa Amontala Province, bigla akong nagutom. Iyong totoong gutom. Hindi iyong dahil oras na ng dinner o dahil kailangan kong kumain para hindi pagalitan ng manager.Kundi iyong gutom na dulot ng malamig na hangin, mahabang biyahe, at katahimikan ng probinsya.I was lying on the small sofa of the house we were renting on Mapanilom Street, staring at the ceiling. The electric fan was on even though the aircon was already on because, as Leo said, it would be a shame to miss the province vibes without the sound of a fan.“Hyung.”“Oh?”“Kakain ba tayo?”Agad akong bumangon.“Aba, yes. Ano, papatayin mo ba ako sa gutom?”Natawa siya.“Oh, tara na po, bili na tayo sa labas bago pa magdilim.”“Sige, ako na magda-drive ng van.”“Ako na,” sabi niya agad. “Baka mawala pa po tayo.”I shook my head as I grabbed my hoodie. I still can’t wipe the smile off my face since we got here. I feel like a kid who’s finally been allowed to take a vacation after working
Chusan POVHindi makapaniwala ang manager ko nang sabihin kong gusto kong magpaiwan dito sa Amontala Province.“Are you really going to stay here?” he repeated as he stared at me inside the van.Tumango ako habang hindi inaalis ang tingin sa bintana.Tumingin ako sa kalangitan. The sky was orange as darkness gradually swallowed the small houses around Lumipak Street. A few children were chasing each other on the side of the road, some elders were sitting in front of the sari-sari store, and lights were beginning to come on one by one.“Chusan,” sabi ng manager ko, “sure ka ba? Wala ka nang makakasama dito bukas.”“I know.”“Eh bakit gusto mo magpaiwan?”I didn’t answer right away.Because even I can’t explain it properly. Ever since I saw that kid, Isla, earlier, there’s been this restless feeling inside me. I don’t understand why I felt so lighthearted when I was talking to her.And I can’t understand even more why his face is still in my mind to this day. Mini version ni Sylaila.No
Chusan POV“Hyung, tapos na rin sa wakas,” sabi ng staff habang inaabot sa akin ang bottled water.Tinanggap ko iyon saka ako napabuntong-hininga.“Finally.”They laughed. They’d been teasing me for a while because I almost tripped several times at the market while we were being filmed. Hindi kasi pantay ang daan. Minsan semento, minsan lupa, minsan kahoy. Pero kahit ganoon, kakaiba ang saya ng lugar na ito. Dahil siguro sa simple at presko ang hangin.At nakakapanibago.“Grabe,” sabi ng isa naming cameraman habang nagpupunas ng pawis. “Ito na yata pinaka-dulong napuntahan nating location sa Pilipinas.”“Amontala,” ulit ko habang iniinom ang tubig.Hanggang ngayon hindi ko pa rin makabisado pangalan ng probinsyang ito. Noong una nga akala ko prank lang ng management nang sabihin nilang may shooting kami rito. Halos mawalan ng signal buong team pagdating namin. Mabagal internet. Iisa lang ata ang convenience store. Tapos karamihan ng bahay gawa pa sa kahoy.Pero ewan ko, may kakaibang
Sylaila POVPagkalabas namin ng Calye Lumipak, parang lalo akong nainggit sa sigawan ng mga tao, lalo na’t naririnig kong sinisigaw nila ang pangalan ni Chusan Kang.Mahigpit pa rin ang hawak ni Nardo sa kamay ko habang tinatahak namin ang makipot na daan pauwi. Naglakad na lang kami kasi halos lahat ng padyak ay naroon din, nakikinuod sa mga artistang nagsu-shooting.Seryoso ang tingin ni Nardo sa daan, samantalang ako, pabalik-balik ang tingin sa likuran, sa makukulay na ilaw na dala ng mga tauhan ng mga artista. Sayang, makikita ko na sana sa personal si Chusan Kang, epal lang talaga itong asawa kong napaka-KJ.“Hindi mo manlang ako pinakinggan,” galit na sabi ni Nardo.Hindi man lang niya ako hinayaang manuod kahit saglit. Hindi man lang niya hinayaang makalapit ako sa mga artista. Para bang takot na takot siyang may mangyari kapag nagtagal pa ako roon.Huminto ako sa paglalakad. Napahinto rin si Nardo nang mabitawan ko ang kamay niya.Lumingon siya sa akin agad. “Sylaila—”“Ano b
Sylaila POV“Ako na ang maghahatid kay Isla sa school, ikaw, dito na muna sa farm,” sabi ni Nardo pagkagising namin ngayong umaga.“Hindi ba ako magtitinda sa palengke ngayong araw?” tanong ko sa kaniya habang nagtataka.“Naisip kong kailangan mo rin ng pahinga. Nitong mga nagdaang-araw kasi ay panay tinda at pagha-harvest mo ng mga gulay at prutas, kaya gusto ko, kahit isang araw manlang ay nakakapagpahinga ka,” nakangiting sabi niya.Napangiti naman ako sa sinabi niya. Sa tingin ko ay ito na ang paraan niya para bumawi sa mga tampuhan namin nitong nakaraang linggo.“Sige, kung ‘yan ang gusto mo.”Masaya kong ginayak si Isla, pinaliguan, sinuotan ng school uniform niya at saka inipitan ang buhok. Tama naman si Nardo, minsan ay kailangan ko rin ng pahinga kahit isang araw.Pagkatapos kong igayak si Isla, naihanda naman na ni Nardo ang almusal. May bagong saing na kanin, piniritong saging na saba, piniritong tocino, piniritong itlog at saka nilagang okra, talbos at talong.“Wow, may gu
Chusan POV“What the fuck!” paos kong mura habang pilit inaabot ang cellphone sa sahig. Pagtingin ko sa screen ko, halos mawalan ako ng ulirat.37 missed calls. Halos lahat galing sa manager ko.May ilan ding unknown number na tumatawag.At mas lalo akong kinabahan nang makita ko ang pangalan ng network na paulit-ulit na tumatawag.Bigla akong napabangon kahit sobrang sakit ng ulo ko.“Oo nga pala, guesting ko ngayong umaga sa morning show na iyon!”I feel like my whole body suddenly got cold, even though my stomach is churning from the hangover.I completely forgot that I have a morning show today at ang call time ay 8AM. I looked at the wall clock and saw that it was 12:47 PM.“PUTANGINA!”Tumayo ako at naglakad paikot sa kuwarto ni Calder. Dito na ako nakatulog nung malasing ako kagabi. Wala na silang lahat, ako na lang ang natira, lintek!Pakiramdam ko sasabog dibdib ko sa kaba. Hindi lang simpleng no-show ito. Contracted guesting ‘yon. May promotional appearance akong dapat gawin
Ilaria POV“Kylaria Merritt!” sigaw ko sa garden nung makita kong naglalaro na naman sa putik ang anak kong babae. Nung sumigaw ako, bigla siyang tumayo at nagtatakbo sa Lolo Iggy niya.“Lo, ayan na naman po si Mama Ilaria oh!” nagsumbong pa talaga.Imbis na magalit, natawa ako ng palihim habang na
Cane Trey POVUmagang-umaga, nabalitaan ko ang nangyari sa Trey Island. Umuwi akong lasing at gusto kong matulog at magpahinga, pero nung mabalitaan ko‘yun, nanghina ako ng lubusan. Halos nandoon ang lahat ng naipon kong kayamanan. Tinatago ko talaga doon para hindi makita ni Vanessa at Lorcan. Pe
Keilys POVNung mabalitaan kong dumating na sina Ilaria at ang mga kaibigan niya, iba na ‘yung luwag ng paghinga. Safe na kasi siyang nakarating dito sa isla. Ibig sabihin, wala na akong dapat problemahin.Habang kumakain ako ng vegetable salad, inuumpisahan na raw ang pag-aayos sa bride ko. Lalo a
Ilaria POVMakalipas ang halos isang linggo, okay na okay na ulit ako. Salamat sa pag-aalagang mabuti ni Keilys sa akin.Nandito ako ngayon sa farm ni Tatay Iggy. Sobrang aliwalas at sobrang ganda. Ang daming mga bunga ng mga punong prutas dito. Pati gulay. Ang mga alaga niyang hayop ay ang he-heal







