LOGINMaya-maya ay muling nagtama ang kanilang mga mata. Hinalikan niya ito sa labi at agad namang tumugon si Jolie. Ito na mismo ang nagpalalim ng kanilang paghahalikan na parang may gustong ipahiwatig.Lihim siyang napangiti sa kanyang isip. Wala sana siyang planong angkinin ito ngayon dahil alam niyang magulo pa ang isip nito, pero kung gusto ni Jolie, hindi naman siya aayaw, siya pa ba? Kung puwede nga lang, araw-arawin niya ang nobya. Dahan-dahang bumaba ang mga labi niya sa leeg nito habang patuloy niyang niyayakap ang baywang nito. Marahan siyang nag-iwan ng mumunting halik doon, sapat lamang upang maramdaman nito ang init at pananabik niya.“Ahh…” mahina nitong ungol habang napapapikit.Napangiti siya laban sa balat nito. “Ang cute mo talaga kapag nahihiya.” bulong niya bago muling hinalikan ang leeg nito. Namumula na ang mukha ni Jolie habang pilit siyang tinutulak sa balikat.“Ano ba, Tyler…” nahihiyang reklamo nito habang natatawa. Don’t forget, wag mo akong gawan ng chikinini
“Hindi masyadong magulo kasi bihira ako rito,” paliwanag niya habang inilalapag ang maleta nito malapit sa sofa.Dahan-dahang pumasok si Jolie habang tila inaabsorb ang katahimikan ng paligid. Naglibot ang tingin nito sa kabuuan ng unit, ngunit maya-maya ay muli itong napahinto nang makarinig ng mahinang kalabog mula sa labas ng pinto.Agad itong napapitlag.“Tyler…” kinakabahang tawag nito habang awtomatikong humawak sa braso niya.Mabilis namang sumeryoso ang mukha niya. Agad siyang lumapit sa pinto at sumilip sa peephole. Nanatili siyang tahimik nang ilang segundo habang sinusuri ang hallway. Ngunit wala siyang nakita.Napakunot-noo siya, masyado bang paranoid si Jolie… o may tao talagang sumusunod dito? Marahan niyang isinara ang deadbolt bago muling lumapit sa dalaga.“Wala naman,” pagpapakalma niya habang hinahaplos nang marahan ang likod nito.Ngunit hindi pa rin nawawala ang kaba sa mukha ni Jolie. Kita niya kung paano nito pilit kinakalma ang sarili kahit nanginginig ang mga
Napahigpit ang pagkakakuyom ni Tyler sa kanyang kamao habang tahimik na pinagmamasdan si Jolie na naglalagay ng mga damit sa maleta. Halatang nagmamadali ito dahil bahagyang nanginginig ang mga kamay habang tiklop nang tiklop ng mga gamit. Minsan pa ay napapahinto ito at palihim na sumusulyap sa pintuan na para bang may inaasahang biglang papasok.Ramdam niya ang takot na pilit nitong itinatago. Dahan-dahan siyang tumayo mula sa sofa at lumapit sa dalaga. Walang imik niya itong niyakap mula sa likuran.“Everything’s going to be fine now that I’m here, love,” mahina ngunit matatag niyang bulong malapit sa tainga nito. “Wag ka nang matakot. Kasama mo na ako palagi.”Agad namang yumakap pabalik si Jolie sa kanya, mahigpit na para bang doon lamang ito nakakaramdam ng seguridad.“Thanks, Tyler…” halos pabulong nitong saad. “Kahit papaano, nakaramdam ako ng kaginhawaan. Feeling ko kasi… hindi na ako safe dito. Parang may mga nakamasid sa akin.”Marahan niyang hinaplos ang buhok nito.“Shhh…
Pagpasok sa lobby ay mas ibinaba pa nito ang sombrero na para bang ayaw magpakita ng mukha nito. Diretso itong tumayo sa harap ng elevator habang paulit-ulit na pinipindot ang button... Parang nagmamadali.At lalong sumama ang kutob ni niya. Mabilis siyang bumaba ng sasakyan at sumunod papasok sa lobby. Ngunit hindi niya naabutan ang lalaki dahil nakasakay na ito sa elevator. Buti na lang at nasabi ni Jolie kanina kung anong floor ang unit nito.Pagdating niya sa tenth floor, nakita niya muli ang lalaki. Dahan-dahan itong naglalakad sa hallway habang palinga-linga. Hindi siya agad napansin nito. Lumapit ito sa isang unit at marahang pinihit ang doorknob ng ilang beses. Parang pilit nitong binubuksan ang pinto.Biglang bumilis ang tibok ng puso niya... parang may mali.Nang mapansin ng lalaki ang presensya niya ay agad nitong binitawan ang doorknob saka naglakad palayo na parang walang nangyari. Mabilis itong lumiko sa hallway at tuluyang nawala sa paningin niya.Nanlamig ang buong ka
Dahil sa isang banda… tama si Daniel.Mahigpit niyang hawak ang cellphone habang nakayuko. Mabigat ang dibdib niya at tila unti-unting nauubos ang lakas niya sa bawat salitang binitawan ni Daniel.Malaki ang utang na loob niya rito, ito ang dahilan kung bakit siya nakapasok sa industriya. Ito ang tumulong sa kanya noong nagsisimula pa lamang siya bilang artista. Kaya kahit gaano ito kakulit noon, pilit niyang iniintindi.Pero hindi niya inakalang darating sa puntong isusumbat nito lahat ng iyon.Mas lalong sumama ang kanyang loob. Dati, maayos naman sila bilang magkaibigan. Pero nang mahaluan ng panliligaw, selos, at fake relationship para sa career… unti-unting naging komplikado ang lahat.“Ang mabuti pa, magpahinga muna tayo bilang magkasama,” muli nitong sabi sa kabilang linya, bahagyang lumalambot ang tono. “Tapos na rin naman ang promo. Nagpaalam na rin ako kay Mama Jess na magbabakasyon muna.”“Saan ka pupunta?” mabilis nitong tanong.“Nangako ako kay Lola Beth na magbabakasyon a
Sandaling katahimikan ang namayani sa loob ng sasakyan. Nakaandar lang ang makina ngunit hindi pa rin sila umaalis sa parking lot. Tanging mahinang ugong ng aircon at ang mabibigat nilang paghinga ang maririnig sa loob ng kotse.“S-sorry, love…” hikbing sabi niya habang pilit pinupunasan ang mga luhang patuloy na pumapatak sa kanyang pisngi.Alam niyang siya ang may kasalanan. Siya itong may lakas-loob na magselos, pero mas malala naman ang ginawa niya. Hindi niya rin masisi si Tyler kung magalit ito nang sobra.Ngunit hindi sumasagot si Tyler. Nanatili lang itong nakatingin sa harapan, mahigpit ang pagkakahawak sa manibela habang tila pinipigilan ang sarili.“I-i promise… aawayin ko si Daniel. Pagsasabihan ko siya,” muli niyang sabi sa nanginginig na boses. “Kapag inulit pa niya ’yon, sasabihin ko na ang totoo. Bahala nang masira ang loveteam naming dalawa… I just don’t want you to get mad again.”Unti-unting lumambot ang ekspresyon sa mukha ni Tyler bago ito bumaling sa kanya. Nangi
“Hi Aria! It’s good to see you again!” nakangiting bati ni Doc Vicky sa kanya. Mukhang sincere naman si Vicky na masaya itong makita siya... pero siya?...Nagpalipat-lipat siya ng tingin sa dalawa. May mga tao naman doon maliban kay Clarkson at Vicky pero sa dalawa lang natuon ang atensyon niya...
ARIA’S POV:Napangiti siya habang inaayos ang kanyang nawala sa puwestong damit. Kakalabas lang ni Clarkson sa opisina niya at bumalik na sa suite nito. Simula nang pinayagan niya itong may mangyari sa kanila doon sa opisina ay inaaraw-araw na siya ni Clarkson. Kapag nabo-bored ito sa suite ay pupu
Pagpasok nito sa kotse ay agad niya itong sinunggaban.“Love, ano ba, nakikiliti ako...” wika nito nang dakmahin niya ang dalawa nitong suso.“I miss you, Love. Matagal na kitang hindi naikama simula nang dumating si Aria. Baka kasi magduda siya sa atin.”“Bakit kasi hindi mo na lang ako ibahay par
BEN'S POV:Nagpaalam na cya at umalis sa ospital, bumalik sa rancho para kunin ang mga gamit nya. Babalik na cya ng Scotland kahit pa kakadating pa lang nya. He needs to go back as soon as posible. Hindi totoong ang daddy nya ang tumawag, ang front desk sa hotel ni Aria na si Lovely ang kausap nya







