LOGIN*******************
KENNETH POV: Pasimpleng pinagmamasdan nya si Jonie habang kumakain. Magana itong kumain kaya nakapagtataka kung bakit hindi ito tumataba. Napansin nyang mahilig din ito sa sweets. May leche flan pa itong dala para sa kanya. Actually hindi cya mahilig sa sweets pero dahil dala ito ni Jonie para sa kanya ay kakainin nya. Kilig na kilig cya ng dinalhan sya ng pagkain ng sekretarya nya. Hindi nya lang pinapahalata pero naa-appreciate nya iyon. Parang wala lang naman ito sa dalaga pero malaking bagay na iyon sa kanya. "Nga pala Jonie, ilang months ka na pala dito sa office?" pagbasag nito ng katahimikan sa pagitan nila. "4 months na Sir... pagka graduate ko ay dito agad ako nakapag trabaho sa kompanya mo. Dito din kasi ako nag OJT."Nakikinig lang cya sa dalaga na kunyari ay hindi nya alam. "Balita ko ay Summa com Laude ka daw?" Napayuko ito... tila nahihiya.
"Opo Sir....."
"Matalino ka pala kung ganun? Swerte ko naman at sa akin ka napunta!.... Este dito ka nakapagtrabaho... Galingan mo ha, kapag nakita ko ang work ethics mo ay tataasan ko sweldo mo para hindi ka ma-pirate ng ibang kompanya." "Naku Sir wag na ho! Malaki na po ang sweldo ko para sa isang fresh graduate na tulad ko." "Bakit ayaw mo ng increase? You deserve it dahil you graduated with flying colors!" "Ahhhh gusto Sir!..." biglang sagot nito. "Yun naman pala eh hahaha.." Sa lahat ng mga babaeng nakakasama nya ay ngayun lang ata cya nakatawa ng ganito kalakas at sa sekretarya pa nya. "Ilang taon ka na pala?" tanong ulit nya ulit dito. Alam nyang nahihiya at naiilang ito sa kanya kaya kinakausap nya ito ng kinakausap para mawala ang hiya nito sa kanya. "24 po..." Shit ang layo pala agwat namin! 30 na kasi cya... sa isip nya. Habang tumatagal ay gusto nya ang personality ng serectary nya. Ngayun lang sila nakapag-usap ng ganito. Palagi kasi itong ilag sa kanya. Matalino ito.... may sense kausap. Pasimpleng tinitingnan nya ito habang kumakain.. nahihiya ito sa kanya, ramdam nya iyon. Maliit kasi ang subo nito sa pagkain. Pero kapag hindi naman cya nakatingin ay malaki naman ito sumubo. Gusto nyang matawa pero pinigilan nya. Kasalukuyan na itong kumakain ng dessert. Kanina pa dapat cya tapos pero dinahan-dahan nya na din ang pagkain para hindi ito mailang sa kanya kapag mag-isa nalang itong kumakain. Tila sarap na sarap ito sa pagkain ng leche flan.. Gumagalaw-galaw pa ang ulo ito habang sumusubo. Lihim cyang napangiti. Ang cute kasi nito... parang bata. "Sir labas na po ako ha, mag aalas-tres na pala. May meeting po kau with Ms. Ann Valdez." Akmang tatayo na ito ng pigilan nya. "Cancel mo nalang yun, tinatamad nako eh. Mas gusto ko pang makipag-usap sayo kesa humarap sa babaeng yun." Biro nya dito pero hindi ito tumawa...napahiya tuloy cya, baka sabihin nito na feeling close cya. "Ah eh Sir baka po pagalitan ako ni Ms. Ann?" "Bahala ka na mag-alibi basta cancel my appointment to her..." "S-sige po sir..." Alanganing sagot nito. Lumabas na si Jonie at tinawagan si Ann. Alam nyang pagagalitan ito ni Ann pero wala na cyang magawa, ayaw nyang masira ang mood nya. Ang gusto nya ay si Jonie lang ang babaeng makikita ng mga mata nya sa araw na yun. Mag-isa nalang siya sa office. Natutuwa cya sa dalaga, masarap ito kausap... may sense... alam mong hindi bobo. Ilang sandali lang silang nag-usap ay parang naging interesado na cya sa babae. Pero nakikita nya sa mata nito na wala talaga ito pagtingin sa kanya. Boss lang talaga ang turing nito sa kanya kahit pa nagpapahaging na cya dito. Na-curious tuloy cya... gumana na naman ang kapilyuhan nya... parang gusto nyang gawing project si Jonie... make her fall in love with him! Napangiti cya sa mga naiisip. Pero nag-aalala din cya baka kasi umalis ang dalaga kapag ginawa nya iyon at ayaw nya mangyari yun! Jonie is an asset to him... kapag umalis ito sa kanya ay siguradong makakahanap agad ito ng trabaho at pag-aagawan pa ng ibang kompanya. Ah shit... abort mission!!! hindi nya pwedeng paglaruan ang dalaga. Sa iba nalang sya maglalaro!!! Nalungkot tuloy cya bigla sa desisyon nya. Dahil kinancel nya ang appointment with Ann ay wala na cyang ginagawa sa office. Nakatingin na lang cya sa labas, naka glass kasi ang buong wall ng kanyang office... nakikita nya ang mga tao sa labas pero hindi cya nakikita ng mga ito sa loob. Nakamasid lang sya sa mga ginagawa ni Jonie. Mahinhin kumilos ang dalaga, napakalambot nito.... babaeng babae. 5'5" lang ata ang height nito, cya naman ay 6 footer.. Hmmm its ok, I like petite woman. parang masarap alagaan.... sambit nya...Ah ano bang pinagsasabi nya? Hindi nga pwede si Jonie di ba??? Abort mission!!! Nakita nyang nag-aayos na ito ng mga gamit, pinapasok na ang mga gamit nito sa bag, tiningnan nya ang oras, 5:30 na pala... malamang ay uuwi na ang babae. Dalidali na din cyang nag-ayos at lumabas ng office.
"Oh Jonie bakit andito ka pa? 5:30 na ah?" kunwaring tanong nya. "Ah may tinapos lang po... pauwi na din po ako Sir." Natawa cya sa sarili. Syempre alam nyang pauwi na ang dalaga!.... kanina pa kaya nya ito pinagmamasdan! "Sakto! kung gusto mo sumabay ka na sa akin... pauwi na din ako..." wika nya. Ang galing nya talagang artista! "Ay wag na Sir... may dadaanan pa kasi ako..." "Saan naman yun? ihahatid kita..." Minsan naiinis na cya dito sa babaeng ito... hindi talaga effective ang charisma nya sa dalaga. Kung ibang babae siguro ay nagkukumahog na iyon na sasama sa kanya. "Wag na po... baka out of way sayo." "Saan nga? Paano ko malalaman na out of way kung hindi mo sasabihin?" Tila nawawalan na din cya ng pasencya sa dalaga at napalakas ang boses nya. "Sa Mendez hospital po..." Nahihiyang sagot ni Jonie sa kanya. "Sakto may pupuntahan din ako banda doon, sabay ka na sa akin..." Lihim cyang napangiwi... ang lousy na mga 'the moves' nya! Bakit ba kasi nya ginagawa ito? Di ba nga abort mission na si Jonie sa kanya? Off limits na ang dalaga!!! Haaay bahala na....eh sa gusto nya eh! "Sure ka Sir? Baka nakakahiya..." "Hindi... tara na baka matraffic pa tayo." Nagpatiuna na cya sa paglakad para hindi na ito maka hindi pa sa kanya.Nakatayo sa harap niya ang isa sa pinakasikat na artista sa bansa. Kung gwapo ito sa TV ay mas lalo na sa personal. Kilala itong babaero dahil sa madaming babaeng nali-link sa binata, pero wala siyang pakialam. Ang gusto niya lang ay makapag-papicture!“Ah... hi po, Sir Daniel…” nauutal niyang bati, halos hindi alam kung saan ilalagay ang sarili.Napangiti ang lalaki, tila aliw na aliw. “Kilala mo ako?”“Opo naman!” mabilis niyang sagot, hindi maitago ang excitement. “Sikat po kayo!”Napatawa si Daniel, isang magaan at natural na tawa.Namula siya, napakamot sa ulo. “Sorry po… first time ko lang po kasing makakita ng artista nang ganito kalapit.”“Talaga?” tanong nito, bahagyang nakatagilid ang ulo. “So… anong ginagawa mo dito? Bakit hindi ka sumasali sa tournament? Naglalaro ka rin ba ng golf?”Napatingin siya sa direksyon kung saan nawala si Tyler. Saglit siyang natahimik.“Ah… kasama lang po ako,” mahina niyang sagot. “Hindi naman po talaga ako dapat nandito…”Napansin iyon ni Dani
Tahimik ang biyahe nila papunta sa golf tournament. Tanging mahinang ugong ng makina at paminsan-minsang busina lang ang maririnig sa loob ng sasakyan. Hindi siya nagsasalita, ganoon din si Tyler. Para bang dalawang estranghero lang silang nagkataong magkasama sa iisang kotse.Nakatitig siya sa bintana, pinagmamasdan ang mga tanawin na mabilis na lumalagpas, ngunit wala ni isa doon ang pumapasok sa isip niya. Hindi niya maintindihan, excited pa naman siya sa bakasyon na ito, pero bakit ngayon, parang may naging perwisyo na sa pakiramdam niya?Pagdating nila sa golf course, agad siyang napahinto.Malawak ang lugar, luntiang damuhan na tila walang katapusan. May mga puno, at sa paligid ay nagkukumpulan ang mga taong halatang mayayaman at may impluwensya, at ang iba ay malamang mga politiko na kasamahan ni mayor.Hindi man niya kilala ang lahat, may ilang mukha siyang nakilala, mga personalidad na madalas niyang makita sa TV. Mga kilalang negosyante, mga artista, mga taong hindi basta-ba
“T-Tyler, aalis tayo… hinihintay ka na nila…” pilit na paalala niya para tumigil ito, kahit na ang totoo ay unti-unti na siyang nawawala sa sarili.“Let them wait,” sagot ni Tyler bago siya muling tiningnan sa mga mata. “Gusto mong magmatigas? Sige. Pero bago tayo lumabas ng pintong ito, sisiguraduhin kong ang pangalan ko at ang mga ginagawa ko sa ’yo ngayon ang iisipin mo ng buong araw.”Napaigik siya nang marahas nitong sinagad ang pagpasok ng isang daliri. “Aaahhh…”“Fuck!…”Hinalikan siya ni Tyler, isang halik na hindi lang puno ng galit kundi ng nag-uumapaw na gutom. Isang halik na nagpatahimik sa lahat ng reklamo niya. Ang isang kamay nito ay nakahawak sa dalawa niyang kamay sa itaas ng kanyang ulo habang ang isa ay malayang kumakalikot sa kanyang hiyas. Para siyang preso sa sarap. Hindi siya makaalis sa init ng kanilang pinagsasaluhan.“You’re mine, Jolisa. Fake or real… don’t ever provoke me like that again,” banta nito sa pagitan ng mga halik.Naramdaman niya ang panginginig
Nanginginig ang mga kamay ni Jolisa habang hinahawakan ang shower head. Ang pagdaloy ng tubig sa kanyang katawan ay hindi nakatulong sa init ng kanyang ulo. Ang aga-aga, binibwisit siya ni Tyler. Buwisit na nga siyang natulog kagabi, pati ba naman sa paggising niya?Binilisan niya ang pagligo. Wala siyang ganang kumilos sana. Malamig na nga ang klima sa Baguio, tapos maliligo pa sa umaga? Nanginginig na ang katawan niya kahit pa may heater.Binalot niya ang sarili ng tuwalya pagkatapos maligo at lumabas ng banyo, umaasang wala na si Tyler sa kwarto niya.Pero lalong nagsalubong ang kilay niya nang makitang nakasandal ito sa hamba ng pinto, tila hinihintay talaga siyang lumabas.“Bilisan mo. Fifteen minutes,” malamig na utos nito habang nakatingin sa relo.“Bakit ba atat na atat kang isama ako?” bulyaw niya, pilit na itinatago ang panginginig ng boses. “Kung gusto mong makipag-plastikan kay Pretzel, gawin mo mag-isa. Huwag mo akong idamay sa laro niyo!”Tumuwid ang tayo ni Tyler at dah
JOLISA POV:Naiwan siyang nakatunganga nang iwan ni Tyler at mabilis itong pumasok sa kwarto, hindi man lang lumilingon.Napasinghap siya, saka napairap. “Hmp! Ang kapal!” sigaw ng isip niya.Bigla siyang tumalikod at nagmartsa papunta sa sarili niyang kwarto. Pagkapasok niya, malakas niyang isinara ang pinto, sapat para umalingawngaw ang tunog.Alam niyang maririnig iyon ni Tyler. At sa totoo lang… gusto niyang marinig nito.Padabog siyang sumampa sa kama, halos ihagis ang sarili sa kutson. Mabilis niyang niyakap ang unan, parang doon niya ibinubuhos ang inis na hindi niya mailabas nang direkta.Nakasimangot pa rin siya, ang noo’y kunot na kunot. Ang first date nila… nauwi sa worst date.Napapikit siya nang mariin, saka napabuntong-hininga nang malalim. Bakit ba ganoon ito magalit? Hanggang ngayon, hindi niya pa rin maintindihan kung ano ba talaga ang kasalanan niya.Wala naman siyang ginawang mali. Kasalanan ba niya na tinawagan siya ni Tristan? Kasalanan ba niya na may ibang lalaki
TYLER’S POV:Pinanood niyang mabilis na lumabas si Jolisa mula sa restaurant, halos hindi na nito nilingon ang loob habang diretso itong nagtungo sa parking area. Mula sa kinauupuan niya, kitang-kita niya kung paanong huminto ito sa tabi ng kotse, nakatayo, naghihintay… o marahil ay nag-iisip.Mariin siyang napapikit. "Fuck!"Sigaw ng isip niya, punong-puno ng inis at kung anong hindi niya maipaliwanag. Bakit pa ito nakikipag-communicate kay Tristan na ’yon?Akala niya malinaw na ang lahat. Akala niya tapos na. Hindi naman niya kayang bantayan si Jolisa bawat minuto, hindi niya alam kung ano ang ginagawa nito kapag hindi sila magkasama. Malay ba niya kung patuloy pa rin itong nakikipag-usap… o mas malala, nakikipaglandian sa lalaking iyon?Hindi pa ba siya sapat? Isang buwan lang pala siya… may kapalit na agad?Napahigpit ang hawak niya sa kubyertos bago niya ito marahang ibinaba sa mesa. Humugot siya ng malalim na hininga, pilit kinokontrol ang sarili... pero wala na. Hindi na niya k
"Oh, kuya... What are you doing here?" tanong ni John na halatang nagulat din. Pasimpleng tumingin si James sa kanya ng matalim. Dahil galing si John sa kama niya ay nagulo ito at dahil na din sa kakatawa nila at naghahampasan pa sila kanina ng unan nya. Napatanong tuloy siya sa sarili nya kung inii
Hindi siya nakafocus sa pangangabayo dahil ang mata niya ay nakatuon kay James at Amber. Nakayakap si Amber sa likod ni James, at ang dibdib nito ay nakadikit sa likod ng lalaki.“Ang hinayupak! Gustong-gusto naman ang paglalandi ni Amber! At si Amber naman, talagang sinasadya pang idikit ang dibdib
Maya-maya ay tumigil sa paghalik si James sa kanya. Dahan-dahan itong umupo sa kama at pareho silang nagkatitigan. Namamasa ang kanilang mga mata… umiiyak din ba ito? Pero bakit?Umupo lang ito doon ng ilang minuto na tila nag-iisip. Maya-maya ay tuluyan na itong tumayo. Akmang lalabas na ito ng kwa
Maingay ang magkakapatid habang nasa biyahe sila pauwi. Nagtatawanan at nagkukuwentuhan sila ng kung anu-ano. Halata talagang malapit ang samahan nila at sabik na sabik dahil sa matagal na hindi pagkikita.Siya naman ay tahimik na nakaupo sa likod, nakatingin sa labas ng bintana. Binuksan niya ang bi







![Chasing Mr. Billionaire [SSPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)