LOGIN*******************
KENNETH POV: Pasimpleng pinagmamasdan nya si Jonie habang kumakain. Magana itong kumain kaya nakapagtataka kung bakit hindi ito tumataba. Napansin nyang mahilig din ito sa sweets. May leche flan pa itong dala para sa kanya. Actually hindi cya mahilig sa sweets pero dahil dala ito ni Jonie para sa kanya ay kakainin nya. Kilig na kilig cya ng dinalhan sya ng pagkain ng sekretarya nya. Hindi nya lang pinapahalata pero naa-appreciate nya iyon. Parang wala lang naman ito sa dalaga pero malaking bagay na iyon sa kanya. "Nga pala Jonie, ilang months ka na pala dito sa office?" pagbasag nito ng katahimikan sa pagitan nila. "4 months na Sir... pagka graduate ko ay dito agad ako nakapag trabaho sa kompanya mo. Dito din kasi ako nag OJT."Nakikinig lang cya sa dalaga na kunyari ay hindi nya alam. "Balita ko ay Summa com Laude ka daw?" Napayuko ito... tila nahihiya.
"Opo Sir....."
"Matalino ka pala kung ganun? Swerte ko naman at sa akin ka napunta!.... Este dito ka nakapagtrabaho... Galingan mo ha, kapag nakita ko ang work ethics mo ay tataasan ko sweldo mo para hindi ka ma-pirate ng ibang kompanya." "Naku Sir wag na ho! Malaki na po ang sweldo ko para sa isang fresh graduate na tulad ko." "Bakit ayaw mo ng increase? You deserve it dahil you graduated with flying colors!" "Ahhhh gusto Sir!..." biglang sagot nito. "Yun naman pala eh hahaha.." Sa lahat ng mga babaeng nakakasama nya ay ngayun lang ata cya nakatawa ng ganito kalakas at sa sekretarya pa nya. "Ilang taon ka na pala?" tanong ulit nya ulit dito. Alam nyang nahihiya at naiilang ito sa kanya kaya kinakausap nya ito ng kinakausap para mawala ang hiya nito sa kanya. "24 po..." Shit ang layo pala agwat namin! 30 na kasi cya... sa isip nya. Habang tumatagal ay gusto nya ang personality ng serectary nya. Ngayun lang sila nakapag-usap ng ganito. Palagi kasi itong ilag sa kanya. Matalino ito.... may sense kausap. Pasimpleng tinitingnan nya ito habang kumakain.. nahihiya ito sa kanya, ramdam nya iyon. Maliit kasi ang subo nito sa pagkain. Pero kapag hindi naman cya nakatingin ay malaki naman ito sumubo. Gusto nyang matawa pero pinigilan nya. Kasalukuyan na itong kumakain ng dessert. Kanina pa dapat cya tapos pero dinahan-dahan nya na din ang pagkain para hindi ito mailang sa kanya kapag mag-isa nalang itong kumakain. Tila sarap na sarap ito sa pagkain ng leche flan.. Gumagalaw-galaw pa ang ulo ito habang sumusubo. Lihim cyang napangiti. Ang cute kasi nito... parang bata. "Sir labas na po ako ha, mag aalas-tres na pala. May meeting po kau with Ms. Ann Valdez." Akmang tatayo na ito ng pigilan nya. "Cancel mo nalang yun, tinatamad nako eh. Mas gusto ko pang makipag-usap sayo kesa humarap sa babaeng yun." Biro nya dito pero hindi ito tumawa...napahiya tuloy cya, baka sabihin nito na feeling close cya. "Ah eh Sir baka po pagalitan ako ni Ms. Ann?" "Bahala ka na mag-alibi basta cancel my appointment to her..." "S-sige po sir..." Alanganing sagot nito. Lumabas na si Jonie at tinawagan si Ann. Alam nyang pagagalitan ito ni Ann pero wala na cyang magawa, ayaw nyang masira ang mood nya. Ang gusto nya ay si Jonie lang ang babaeng makikita ng mga mata nya sa araw na yun. Mag-isa nalang siya sa office. Natutuwa cya sa dalaga, masarap ito kausap... may sense... alam mong hindi bobo. Ilang sandali lang silang nag-usap ay parang naging interesado na cya sa babae. Pero nakikita nya sa mata nito na wala talaga ito pagtingin sa kanya. Boss lang talaga ang turing nito sa kanya kahit pa nagpapahaging na cya dito. Na-curious tuloy cya... gumana na naman ang kapilyuhan nya... parang gusto nyang gawing project si Jonie... make her fall in love with him! Napangiti cya sa mga naiisip. Pero nag-aalala din cya baka kasi umalis ang dalaga kapag ginawa nya iyon at ayaw nya mangyari yun! Jonie is an asset to him... kapag umalis ito sa kanya ay siguradong makakahanap agad ito ng trabaho at pag-aagawan pa ng ibang kompanya. Ah shit... abort mission!!! hindi nya pwedeng paglaruan ang dalaga. Sa iba nalang sya maglalaro!!! Nalungkot tuloy cya bigla sa desisyon nya. Dahil kinancel nya ang appointment with Ann ay wala na cyang ginagawa sa office. Nakatingin na lang cya sa labas, naka glass kasi ang buong wall ng kanyang office... nakikita nya ang mga tao sa labas pero hindi cya nakikita ng mga ito sa loob. Nakamasid lang sya sa mga ginagawa ni Jonie. Mahinhin kumilos ang dalaga, napakalambot nito.... babaeng babae. 5'5" lang ata ang height nito, cya naman ay 6 footer.. Hmmm its ok, I like petite woman. parang masarap alagaan.... sambit nya...Ah ano bang pinagsasabi nya? Hindi nga pwede si Jonie di ba??? Abort mission!!! Nakita nyang nag-aayos na ito ng mga gamit, pinapasok na ang mga gamit nito sa bag, tiningnan nya ang oras, 5:30 na pala... malamang ay uuwi na ang babae. Dalidali na din cyang nag-ayos at lumabas ng office.
"Oh Jonie bakit andito ka pa? 5:30 na ah?" kunwaring tanong nya. "Ah may tinapos lang po... pauwi na din po ako Sir." Natawa cya sa sarili. Syempre alam nyang pauwi na ang dalaga!.... kanina pa kaya nya ito pinagmamasdan! "Sakto! kung gusto mo sumabay ka na sa akin... pauwi na din ako..." wika nya. Ang galing nya talagang artista! "Ay wag na Sir... may dadaanan pa kasi ako..." "Saan naman yun? ihahatid kita..." Minsan naiinis na cya dito sa babaeng ito... hindi talaga effective ang charisma nya sa dalaga. Kung ibang babae siguro ay nagkukumahog na iyon na sasama sa kanya. "Wag na po... baka out of way sayo." "Saan nga? Paano ko malalaman na out of way kung hindi mo sasabihin?" Tila nawawalan na din cya ng pasencya sa dalaga at napalakas ang boses nya. "Sa Mendez hospital po..." Nahihiyang sagot ni Jonie sa kanya. "Sakto may pupuntahan din ako banda doon, sabay ka na sa akin..." Lihim cyang napangiwi... ang lousy na mga 'the moves' nya! Bakit ba kasi nya ginagawa ito? Di ba nga abort mission na si Jonie sa kanya? Off limits na ang dalaga!!! Haaay bahala na....eh sa gusto nya eh! "Sure ka Sir? Baka nakakahiya..." "Hindi... tara na baka matraffic pa tayo." Nagpatiuna na cya sa paglakad para hindi na ito maka hindi pa sa kanya."Jolie..."Napalingon siya nang marinig ang mahinang tawag ni Daniel. "What?"Lumapit ito sa kanya na tila may hinahanap. "Nakita mo ba si Marige?"Napakunot-noo siya. "Huh? Hindi pa nga.""Ganun ba..." Halatang nadismaya si Daniel. "Baka hindi na siya sumama."Napailing siya. "Hindi. Nandito siya. Tumawag siya sa akin kanina.""Talaga?""Oo. Ewan ko lang kung nasaan na siya ngayon. Bakit hindi mo tawagan?"Biglang lumiwanag ang mukha ni Daniel. "Oo nga, no!"Napatawa siya, napakamot naman ito sa ulo."Pwede bang iwan muna kita sandali?""Oo naman."Sa totoo lang ay kanina pa ito parang buntot nang buntot sa kanya. Si Tyler naman ay matagal nang nagpaalam dahil pupuntahan muna nito ang mga pinsan, tiyuhin, at tiyahin nito.Kaya nang tuluyang umalis si Daniel ay naiwan siyang mag-isa sa gitna ng ballroom. Tahimik siyang napabuntong-hininga, nagkaroon siya ng ilang segundo para huminga at namnamin ang lahat. Sobrang saya niya.Ngunit hindi pa rin nawawala ang kakaibang kaba sa kanyang d
Biglang bumigat ang pakiramdam ni Jolie. Para bang lalong lumakas ang masamang kutob na kanina pa bumabagabag sa kanya."What are they talking about?" tanong ni Tyler.Hindi niya alam kung bakit, pero tila may malamig na hangin na dumaan sa kanyang katawan. "H-hindi ko rin alam."Pero pinili niyang huwag na iyong isipin. Hindi niya hahayaang sirain ng apat na iyon ang kanyang kaarawan.Maya-maya ay agad siyang napangiti nang makita sa unahan sina Lola Beth at Lolo Gregore na nakaupo sa VIP table. Agad siyang kumalas sa pagkakahawak nina Tyler at Daniel."Lola! Lolo!"Masaya siyang tumakbo papunta sa mga ito. Sabay na tumayo ang dalawang matanda at sinalubong siya ng mahigpit na yakap."Happy Birthday, apo..." malambing na sabi ni Lola Beth habang hinahaplos ang kanyang buhok.Napangiti siya. Sa kabila ng kakaibang kaba sa kanyang dibdib, pakiramdam niya ay nawala ang lahat ng iyon ng makita ang dalawang matandaMaya-maya ay iniabot ng mga ito ang isang eleganteng kahon na nababalutan
GABI NG KANYANG PARTY:Suot ni Jolie ang gown na si Ate Lilly mismo ang nagdisenyo para sa kanya. Isa iyong beige long gown na hapit sa kanyang katawan at punong-puno ng mga kristal na kumikislap sa bawat tama ng ilaw. Lalo pa iyong gumanda dahil sa mamahaling alahas na regalo ni Tyler para sa kanyang kaarawan.Tahimik siyang nakaupo sa harap ng vanity mirror habang inaayos ang huling detalye ng kanyang makeup. Hindi na siya kumuha ng stylist dahil marunong naman siyang mag-ayos ng sarili."You look gorgeous, my love."Napangiti siya nang marinig ang boses ni Tyler. Sa repleksyon ng salamin ay nakita niya itong nakatayo sa kanyang likuran. Punong-puno ng pagmamahal ang mga mata nitong nakatingin sa kanya."You're not bad yourself, love," nakangiti niyang sagot.Nakasuot si Tyler ng puting three-piece suit na lalong nagpatingkad sa kaguwapuhan nito. Para itong isang groom na handang maglakad papunta sa altar.Lumapit ito at inalalayan siyang tumayo. "Mabuti na lang at to the rescue si
"T-Tylerrrr…" Isang kakaibang kuryente ang gumuhit pababa sa kaniyang kaibuturan, isang matamis na panginginig na para siyang naiihi na ewan na hindi niya maipaliwanag.Hindi na siya hinayaan ni Tyler na makapag-isip pa. Ang mga kamay nito, na kanina’y nakahawak sa kaniyang baywang, ay dahan-dahang lumusong pababa sa kaniyang balakang, sa ilalim ng manipis na silk na pantulog. Sa bawat haplos ni Tyler, tila may apoy na sumusunod sa balat niya."Tyler... please..." bulong niya, hindi na sigurado kung pinatitigil ba niya ito o mas hinihingi ang presensya ng lalaki."You are so beautiful, love. Espesyal ang araw na ito," paos na sagot ni Tyler. Inangat ng lalaki ang kaniyang tingin, ang mga mata nito ay nag-aalab sa pagnanasa bago marahang hinila pababa ang kanyang lace na panty..Nang tuluyan siyang mahubaran, naramdaman niya ang malamig na hangin ng aircon sa kaniyang basang balat, ngunit agad din itong napawi ng nag-iinit na katawan ni Tyler na muling sumakop sa kaniya.Sa pagkakataon
BIRTHDAY:Araw ng kanyang kaarawan. Ika 25th birthday niya sa araw na yun. Kasalukuyan silang nasa Miller Hotel, kung saan sila nagpalipas ng gabi bago ang engrandeng birthday party na nakatakdang ganapin mamayang gabi.Dahil sa dami ng mga bisita at preparasyong kailangang asikasuhin, minabuti nilang manatili muna roon upang makapagpahinga.Dahan-dahang nagmulat si Jolie nang maramdaman niya ang mainit na yakap ni Tyler mula sa kanyang likuran. Nakapulupot ang isang braso nito sa kanyang baywang habang ang mukha ay nakasandal sa kanyang balikat."Good morning, my love," mahinang bulong nito sa kanyang tainga.Napangiti siya kahit hindi pa tuluyang namumulat ang kanyang mga mata."Happy birthday."Mas lalo siyang napangiti."I have something for you."Agad siyang napadilat at napaharap dito. "What is it?" Excited niyang tanong. "Birthday gift ko ba 'yan?"Nakangiting tumango si Tyler. Ngumiti lang ito bago siya marahang halikan sa noo. Pagkatapos ay tumayo ito at nagtungo sa closet.N
“Daniel...”“Hmm?”“Sigurado ka ba talaga kay Margie?”Natahimik ito sandali. “Anong ibig mong sabihin?”“Baka naman natutuwa ka lang sa kanya. Alam mo naman kung gaano kakomplikado ang industriya natin, di ba?”Muling humugot siya ng malalim na hininga bago nagpatuloy. “Kapag nalaman ng mga fans mo na may gusto ka sa kanya, baka siya ang pag-initan nila. Alam mo naman kung paano mag-react ang ibang supporters. Ayoko lang na masaktan si Margie.” Sandali siyang tumigil. “She is like a sister to me too.”Narinig niya ang mahinang pagtawa ni Daniel. Ngunit sa pagkakataong ito, may kakaibang kaseryosohan sa boses nito nang magsalita.“Don't worry, Jolie.”“Daniel---”“I mean it.”Napahinto siya.“Hindi ko alam kung saan hahantong ito, pero sigurado ako sa isang bagay.”“Ano iyon?”“I like her. More than I expected.”Napalambot ang ekspresyon ni Jolie. Ramdam niya ang katapatan sa bawat salitang lumalabas sa bibig nito.“At kung sakaling dumating ang panahon na harapin namin ang mga basher
ARAW NG KASAL:Maaga pa lang ay abala na ang lahat sa loob ng rancho. Alas-kwatro pa ang kasal pero hinahanda na ang mga upuan at mga bulaklak sa garden.Excited na kinakabahan siya habang nakadungaw sa bintana. Mag-isa lang siya roon, Si Clarkson ay nasa kabilang rancho naman, sa rancho nA pagmamay
Hindi naman nagtagal ay nagpahinga na sila. Doon siya natulog sa kwarto ng kanyang mga abuelo. Dahil sa nangyari kanina ay takot siyang iwan ang mga ito kahit pa wala na si JM. Parang nagkaroon na siya ng trauma sa mga ganitong bagay.Kinabukasan ay muli siyang bumalik sa ospital, hindi muna sumama
Nagising siya nang makarinig ng halakhak sa labas. Napakunot ang kanyang noo habang nililibot ang tingin sa paligid. Nasa kwarto pala siya. Tila sandaling nalimutan niyang nasa Pilipinas na siya.Tumayo siya mula sa kama at sumilip sa bintana. Nakita niyang naroon si Vicky, nakalublob sa swimming p
CLARKSON'S POV:Pagkatapos ng kanilang marubdob na pagniniig ay humiga siya sa tabi ni Aria, iniwasan niyang matamaan ang tiyan nito. Malaki ang ngisi ni Aria sa kanya, halatang solve na solve ito sa ginawa nila. Ngumiti din siya.He promised himself he would do everything and anything for his girl







