LOGIN*******************
KENNETH POV: Pasimpleng pinagmamasdan nya si Jonie habang kumakain. Magana itong kumain kaya nakapagtataka kung bakit hindi ito tumataba. Napansin nyang mahilig din ito sa sweets. May leche flan pa itong dala para sa kanya. Actually hindi cya mahilig sa sweets pero dahil dala ito ni Jonie para sa kanya ay kakainin nya. Kilig na kilig cya ng dinalhan sya ng pagkain ng sekretarya nya. Hindi nya lang pinapahalata pero naa-appreciate nya iyon. Parang wala lang naman ito sa dalaga pero malaking bagay na iyon sa kanya. "Nga pala Jonie, ilang months ka na pala dito sa office?" pagbasag nito ng katahimikan sa pagitan nila. "4 months na Sir... pagka graduate ko ay dito agad ako nakapag trabaho sa kompanya mo. Dito din kasi ako nag OJT."Nakikinig lang cya sa dalaga na kunyari ay hindi nya alam. "Balita ko ay Summa com Laude ka daw?" Napayuko ito... tila nahihiya.
"Opo Sir....."
"Matalino ka pala kung ganun? Swerte ko naman at sa akin ka napunta!.... Este dito ka nakapagtrabaho... Galingan mo ha, kapag nakita ko ang work ethics mo ay tataasan ko sweldo mo para hindi ka ma-pirate ng ibang kompanya." "Naku Sir wag na ho! Malaki na po ang sweldo ko para sa isang fresh graduate na tulad ko." "Bakit ayaw mo ng increase? You deserve it dahil you graduated with flying colors!" "Ahhhh gusto Sir!..." biglang sagot nito. "Yun naman pala eh hahaha.." Sa lahat ng mga babaeng nakakasama nya ay ngayun lang ata cya nakatawa ng ganito kalakas at sa sekretarya pa nya. "Ilang taon ka na pala?" tanong ulit nya ulit dito. Alam nyang nahihiya at naiilang ito sa kanya kaya kinakausap nya ito ng kinakausap para mawala ang hiya nito sa kanya. "24 po..." Shit ang layo pala agwat namin! 30 na kasi cya... sa isip nya. Habang tumatagal ay gusto nya ang personality ng serectary nya. Ngayun lang sila nakapag-usap ng ganito. Palagi kasi itong ilag sa kanya. Matalino ito.... may sense kausap. Pasimpleng tinitingnan nya ito habang kumakain.. nahihiya ito sa kanya, ramdam nya iyon. Maliit kasi ang subo nito sa pagkain. Pero kapag hindi naman cya nakatingin ay malaki naman ito sumubo. Gusto nyang matawa pero pinigilan nya. Kasalukuyan na itong kumakain ng dessert. Kanina pa dapat cya tapos pero dinahan-dahan nya na din ang pagkain para hindi ito mailang sa kanya kapag mag-isa nalang itong kumakain. Tila sarap na sarap ito sa pagkain ng leche flan.. Gumagalaw-galaw pa ang ulo ito habang sumusubo. Lihim cyang napangiti. Ang cute kasi nito... parang bata. "Sir labas na po ako ha, mag aalas-tres na pala. May meeting po kau with Ms. Ann Valdez." Akmang tatayo na ito ng pigilan nya. "Cancel mo nalang yun, tinatamad nako eh. Mas gusto ko pang makipag-usap sayo kesa humarap sa babaeng yun." Biro nya dito pero hindi ito tumawa...napahiya tuloy cya, baka sabihin nito na feeling close cya. "Ah eh Sir baka po pagalitan ako ni Ms. Ann?" "Bahala ka na mag-alibi basta cancel my appointment to her..." "S-sige po sir..." Alanganing sagot nito. Lumabas na si Jonie at tinawagan si Ann. Alam nyang pagagalitan ito ni Ann pero wala na cyang magawa, ayaw nyang masira ang mood nya. Ang gusto nya ay si Jonie lang ang babaeng makikita ng mga mata nya sa araw na yun. Mag-isa nalang siya sa office. Natutuwa cya sa dalaga, masarap ito kausap... may sense... alam mong hindi bobo. Ilang sandali lang silang nag-usap ay parang naging interesado na cya sa babae. Pero nakikita nya sa mata nito na wala talaga ito pagtingin sa kanya. Boss lang talaga ang turing nito sa kanya kahit pa nagpapahaging na cya dito. Na-curious tuloy cya... gumana na naman ang kapilyuhan nya... parang gusto nyang gawing project si Jonie... make her fall in love with him! Napangiti cya sa mga naiisip. Pero nag-aalala din cya baka kasi umalis ang dalaga kapag ginawa nya iyon at ayaw nya mangyari yun! Jonie is an asset to him... kapag umalis ito sa kanya ay siguradong makakahanap agad ito ng trabaho at pag-aagawan pa ng ibang kompanya. Ah shit... abort mission!!! hindi nya pwedeng paglaruan ang dalaga. Sa iba nalang sya maglalaro!!! Nalungkot tuloy cya bigla sa desisyon nya. Dahil kinancel nya ang appointment with Ann ay wala na cyang ginagawa sa office. Nakatingin na lang cya sa labas, naka glass kasi ang buong wall ng kanyang office... nakikita nya ang mga tao sa labas pero hindi cya nakikita ng mga ito sa loob. Nakamasid lang sya sa mga ginagawa ni Jonie. Mahinhin kumilos ang dalaga, napakalambot nito.... babaeng babae. 5'5" lang ata ang height nito, cya naman ay 6 footer.. Hmmm its ok, I like petite woman. parang masarap alagaan.... sambit nya...Ah ano bang pinagsasabi nya? Hindi nga pwede si Jonie di ba??? Abort mission!!! Nakita nyang nag-aayos na ito ng mga gamit, pinapasok na ang mga gamit nito sa bag, tiningnan nya ang oras, 5:30 na pala... malamang ay uuwi na ang babae. Dalidali na din cyang nag-ayos at lumabas ng office.
"Oh Jonie bakit andito ka pa? 5:30 na ah?" kunwaring tanong nya. "Ah may tinapos lang po... pauwi na din po ako Sir." Natawa cya sa sarili. Syempre alam nyang pauwi na ang dalaga!.... kanina pa kaya nya ito pinagmamasdan! "Sakto! kung gusto mo sumabay ka na sa akin... pauwi na din ako..." wika nya. Ang galing nya talagang artista! "Ay wag na Sir... may dadaanan pa kasi ako..." "Saan naman yun? ihahatid kita..." Minsan naiinis na cya dito sa babaeng ito... hindi talaga effective ang charisma nya sa dalaga. Kung ibang babae siguro ay nagkukumahog na iyon na sasama sa kanya. "Wag na po... baka out of way sayo." "Saan nga? Paano ko malalaman na out of way kung hindi mo sasabihin?" Tila nawawalan na din cya ng pasencya sa dalaga at napalakas ang boses nya. "Sa Mendez hospital po..." Nahihiyang sagot ni Jonie sa kanya. "Sakto may pupuntahan din ako banda doon, sabay ka na sa akin..." Lihim cyang napangiwi... ang lousy na mga 'the moves' nya! Bakit ba kasi nya ginagawa ito? Di ba nga abort mission na si Jonie sa kanya? Off limits na ang dalaga!!! Haaay bahala na....eh sa gusto nya eh! "Sure ka Sir? Baka nakakahiya..." "Hindi... tara na baka matraffic pa tayo." Nagpatiuna na cya sa paglakad para hindi na ito maka hindi pa sa kanya.Pagkasakay niya sa kotse ay agad niyang napansin ang isang napakalaking bouquet ng bulaklak sa backseat. Halos mapuno nito ang kalahati ng likurang upuan dahil sa laki. Imposibleng hindi iyon mapansin.Lihim siyang napabuntong-hininga. Pakiramdam niya ay alam na niya kung para kanino iyon kahit hindi pa nagsasalita si Daniel.Ilang segundo pa ay sumakay na rin ito sa driver’s seat. Ngunit nang mapansin nitong nakatingin siya sa bouquet ay tila bigla itong nailang.“Para pala sa’yo ’yan,” nahihiyang sabi nito habang umiiwas ng tingin. “Nadaanan ko lang kasi ’yung batang nagbebenta sa labas… naawa naman ako.”Napapikit siya sandali bago marahang napailing. “Daniel…” mahina ngunit seryoso niyang putol. “Ginamit mo na ’yang alibi na ’yan kagabi.”Napakamot ito sa ulo saka napatawa nang pilit. “Ganun ba? Buking na pala ako.”“Daniel…” muli niyang sabi. Ngayon ay tuluyan na siyang humarap dito. Ayaw na niyang paligoy-ligoy pa.“Alam mo namang kakabreak lang namin ni Tyler, ’di ba?”Natahimi
Nahihiya siyang bumaba. Pakiramdam niya kasi ay hindi siya bagay sa ganoong klaseng lugar. Kahit ilang beses na rin naman siyang nakakain sa mamahaling restaurant noon kasama si Tyler, iba pa rin kapag siya lang.“Kahit sa karinderya na lang sana tayo…” nahihiyang sabi niya.Ngunit napangiti lang si Mama Jess. "May kasama kasi tayo.”“Huh?”“Hindi lang tayong dalawa. At saka hindi tayo puwedeng sa mataong lugar.”Noong una ay hindi niya agad naintindihan. Pero nang mapatingin siya sa parking area at makita ang pamilyar na sasakyan ni Daniel, saka niya lang narealize kung sino ang naghihintay sa kanila.At biglang kumabog nang malakas ang kanyang dibdib. “Andito si Daniel?” excited niyang tanong.Hindi niya napigilang ngumiti. Kagabi lang ay magkasama silang kumain sa condo, tapos ngayon ay magkakasama na naman sila. Hindi niya maintindihan kung bakit parang ang gaan lagi ng atmosphere kapag kasama si Daniel.Mabilis siyang bumaba ng sasakyan kasama si Mama Jess. Pagpasok nila sa resta
Nang matapos ang kanilang workshop ay nagpaalam siya kay Coach Kitty upang pumunta sandali sa CR habang hinihintay ang sundo niyang si Mama Jess. Medyo pagod ang katawan niya, pero masaya dahil maayos ang naging unang araw niya. Kahit kinakabahan kanina, nagawa naman niyang makasabay sa iba. Tahimik niyang itinulak pabukas ang pinto ng comfort room. Ngunit kasabay ng pagpasok niya ay ang pagpasok din nina Queenie at ng tatlo nitong kaibigan. Agad na nagsara ang pinto sa likuran nila. Narinig pa niya ang tunog ng pagla-lock nito. Nanlamig ang likod niya. Parang matagal na siyang inaabangan ng mga ito. “Ano’ng kailangan ninyo sa akin?” maingat niyang tanong. Pilit niyang pinatatag ang boses kahit unti-unti nang bumibilis ang tibok ng dibdib niya. Apat sila, mag-isa lang siya. Humalukipkip si Queenie habang matalim siyang tinitigan mula ulo hanggang paa. “Pasikat ka ba, Jolie?” mapanuyang tanong nito. “Ano’ng akala mo sa ginagawa mo kanina sa workshop?” Napakunot-noo siya. “Bakit?
“Alright, guys,” nakangiting sabi ni Coach. “Before we start, magpakilala muna kayo isa-isa.”Walang pag-aalinlangang unang tumayo si Queenie. Confident nitong ipinakilala ang sarili pati ang pamilya nito. Halatang sanay na sanay itong maging center of attention.Sunod-sunod ding nagpakilala ang iba. Halos lahat ay may koneksyon sa politika, negosyo, o showbiz. Lahat galing sa mayayamang pamilya. Lahat may pangalan...Siya na lang ang natira.“Jolie, your turn.”Dahan-dahan siyang tumayo. Ngunit bago pa siya makapagsalita ay muling nagtawanan ang apat na babae.“Girls, don’t be a bitch…” biglang sita ng isa sa mga lalaki. Narinig niya kanina, Xandro ang pangalan nito.“Kanina pa namin napapansin na pinagtatawanan n’yo si Jolie,” dagdag nito.“Xandro, mind your own business!” iritableng sabi ni Queenie.Umismid lang ang lalaki bago sumandal sa upuan.“Continue, Jolie,” sabi ni Coach Kitty.Mahina siyang tumango bago nagpakilala. Pangalan niya lang at kung saan siya nakatira ang sinabi n
JOLISA’S POV:Start na ng workshop niya.Maaga siyang sinundo ni Mama Jess sa condo para ihatid sa training studio kung saan gaganapin ang acting at personality workshop nila. Buong biyahe pa lang ay halos hindi na siya mapakali. Paulit-ulit niyang inaayos ang laylayan ng suot niyang blouse habang tahimik na nakatingin sa bintana ng sasakyan.Hindi niya alam kung bakit sobrang kabado siya. Siguro dahil alam niyang ibang mundo na naman ang papasukin niya.Pagdating nila sa building ay lalo siyang nanliit. Halos puro mamahaling sasakyan ang nakaparada sa labas. Mukhang sosyal at elegante rin ang mga taong pumapasok at lumalabas roon.Huminga muna siya nang malalim bago sumunod kay Mama Jess papasok. Pagbukas pa lang ng pinto ng workshop room ay agad niyang nakita ang mga nauna nang dumating.Apat na babae... mga mestiza, mahahaba ang buhok, makikinis ang balat at halatang branded pati simpleng damit na suot. Mga matatangkad at mukhang sanay na sanay sa camera. Parang mga beauty queen an
TYLER’S POV:Samantala, sa kabilang panig ng mundo…Kakauwi pa lang nila ni Tiffany sa hotel na kanilang tinutuluyan matapos ang buong araw na sunod-sunod ang kanilang schedule. Halos madaling-araw na roon kaya agad na nagtungo si Tiffany sa banyo upang maghilamos habang siya naman ay pabagsak na naupo sa kama.Bahagya niyang niluwagan ang kuwelyo ng suot na polo at napabuntong-hininga. Pagod ang buong katawan niya, pero kahit anong pilit niyang ipikit ang mga mata ay hindi pa rin siya dalawin ng antok. Kaya naman, walang gana niyang dinampot ang cellphone at nagsimulang mag-scroll sa social media.Ilang sandali pa ay natigilan siya... Isang post mula kay Daniel Devera ang lumitaw sa kanyang newsfeed.Magkaibigan sila nito sa social media dahil minsan na rin silang nagkasama sa isang project noon, isang malaking campaign para sa pagpo-promote ng sikat na underwear brand sa Pilipinas. Hindi man sila sobrang close, civil naman sila sa isa’t isa.Ngunit ang simpleng post na iyon ang tila
Hindi nya na napigilang umiyak. Unang pag-ibig niya pero ito pa ang nangyari. Ni hindi man lang sila nagkapag-usap ni Finn ng maayos tungkol sa status nila. They never got a chance to tell each other how much they loved each other.Nakita niyang napayuko din si Finn at pilit na tinatago ang emosyon
Pagdating nila sa bahay ay inihatid niya agad ito sa kwarto ng dalaga. Si Mang Berting na ang bahala sa mga bagahe nila. "Hey, are you okay?" tanong niya nang lalong uminit ang katawan nito. Hindi na nakasagot si Rosabel at parang kandila na lang itong nauupos sa bisig niya... "Babe?.. Babe?..."
JONIE'S POV:Habang nasa biyahe sila pauwi ni Ken, ay napapaisip siya kung tama ba ang desisyon nilang paghiwalayin na naman si Gray at Rosabel.Well, hindi naman paghihiwalayin sa relasyon nila kundi sa trabaho lang. Sa tingin niya ay mas maganda pa din kapag hindi magkasama ang mga ito sa iisang
Hindi na siya nakaimik nang tinuloy na ni Lindy ang paglalaro sa alaga niya. Hinahagod nito pataas at pababa habang sinusupsop ang dulo ng tar*go niya.Pinikit niya ang mata at iniwasang umungol... Baka isipin ni Rosabel na nasasarapan din siya."Bitch Lindy… fuck you, bitch!" mura niya sa isip nan







