LOGINTiningnan nya ito ng masama at tinaasan ng kilay. "Bakit mo ba pinipilit na ma-iinlove ako ky Boss???" Naiinis na tanong nya.
"Eh kasi nga ikaw nalang ang hindi pa nagkaka crush sa Boss natin! Lahat ng babae dito ay laglag panty kapag dumaan si Boss pero ikaw ay parang wala lang sayo... to think na ikaw pa ang pinakamalapit kay Boss! Pwedeng-pwede mo cyang akitin kung kelan mo gusto and I'm sure kakagat yun kapag inakit mo! Tingnan mo naman ang isang Maria Leonora Gomez oh... Paaak!... Sexy na..... maganda na.... at matalino pa!" Mala-baklang wika nito sa kanya. "Bakit ko naman gagawin yun? Sisirain ko ang buhay ko? Ang focus ko ay pagbutihin ang pagtrabaho ng sa ganun ay mapagamot ko mama ko.... ang mahal kaya ng maintenance nya!" May breast cancer ang mama nya, kailangan nya ng malaking halaga para mapa-opera ito. Malala na kasi kaya kailangan nya maka-ipon sa lalong madaling panahon. "Puro ka kasi work and no play! Maglibang-libang ka din paminsan minsan!" wika nito sa kanya. "Ayoko! Mas gugustuhin ko pang matulog kesa maglibang na sinasabi mo!" Hindi talaga cya ma-gimik na babae. Gastos lang yun.. Mas gugustuhin pa nyang mag luto at mag benta ng ulam doon sa bahay nila kesa makipag gimikan. Kapag wala cyang trabaho ay nagluluto cya ng mga ulam. Binibenta iyon ng isa nyang kapitbahay na si Elsa sa opisina nito. Tinutubuan nalang nito ang benta nya. Kung baga cya ang taga luto tapos ito naman ang tagalako. Minsan nga ay nagrereklamo na ito dahil hindi na cya nakakapag luto. Hinahanap hanap na daw ng mga ka-officemate nito ang luto nya. Busy kasi cya sa Mama nya sa ospital. Sa kakadaldal nila ni Fe ay hindi nila namalayan na nakarating na sila ng cafeteria. Mabuti naman at konti nalang ang tao na naroon. Ala-una na din kasi. Tapos na ang lunchtime ng mga empleyado. Dalawang set ang binili nyang lunch, ang isa ay para sa kanya at ang isa naman ay para sa Boss nya. 3 cups of rice ang binili nya, isa para sa kanya at dalawa para sa Boss nya. Alam nyang kulang ang 1 cup of rice dito dahil nakipag bakbakan ito kanina. Beef broccoli naman ulam na pinili nya. Bumili na din cya ng dalawang leche flan para panghimagas nila. Hindi nya alam kung mahilig ang Boss nya sa sweets pero kasi cya ay parang hindi kompleto ang pagkain kapag walang dessert. Mabuti nga at hindi naman cya tumataba dahil sa katakawan nya sa sweets. After nyang bumili ng lunch para sa kanila ay bumalik na cya ng office. Iniwan na nya si Fe doon, sa cafeteria na ito kakain. Nang makarating na cya sa opisina ay pinatong muna ang pagkain nya sa table nya saka pumunta sa opisina ng boss nya dala-dala ang pagkain na binili nya para dito. Kumatok muna cya bago pumasok.... mahirap na baka may makita na naman cya. "Pasok!" sigaw ng boss nya mula sa loob. Binuksan nya ang pinto at pumasok. Naka tutuk pa din ito sa laptop. "Sir binilhan na kita ng lunch.... nakalimutan mo ata kumain." Nag angat ito ng tingin... tiningnan muna cya nito mula ulo hanggang paa.. nahiya cya bigla, baka my dumi sya sa mukha. "Sir?...." pukaw nya dito. "Thank you Jonie... nakalimutan ko nga 1 PM na pala.... kaya pala masakit na ang tyan ko. I was about to go out para mag lunch pero dahil binilhan mo na ako ay di nako lalabas... thank you." wika nito sa kanya saka inabot ang pagkain. Seryoso pa din ang mukha ng boss nya. Ewan ba nya bakit nagkaka-crush ang mga babae dito eh parang dragon kaya ito kung magalit!... Or baka sa kanya lang. Lumabas na cya ng office pagkatapos nyang maibigay ang food. Haaay hindi talaga cya makahinga ng tama kapag nasa loob ng office ng boss nya o kapag malapit ito sa kanya... parang hinihigop kasi nito ang lahat ng oxygen. Napatalon cya ng biglang nagring ang intercom nya. "Sir, may ipag-uutos po ba kayo?" sagot nya.... ito lang naman ang naka connect sa intercom nya. "Dito ka na kumain sa loob wala ako kasama eh. nakaka-bored kumain mag-isa..." wika nito sa kanya. "Ah eh.... wag na ho, madami pa kasi akong trabaho dito sa desk ko." pagdadahilan nya. "Di ba nga lunch time? After lunch mo na gawin yan, and thats an order!" "O-ok sir...." wala na cyang magawa. That's an order daw eh! Dala-dala nya ang lunch na binili saka pumasok sa loob ng office. Gusto nyang magreklamo pero wala naman cyang magagawa. Umupo sya sa coffee table. May pangdalawahang chair doon... doon nalang cya kakain para medyo malayo sa boss nya, nakaupo kasi ito sa desk nito at nag sisimula ng kumain. Binuksan na nya ang pagkain nya at magsisimula na dapat kumain ng biglang lumapit ito sa kanya dala-dala din ang lunch nito saka umupo sa tabi nya. Hindi na naman cya makahinga... Nawawalan na naman cya ng oxygen. Di kaya may hika cya? Pa-check-up na kaya cya? "Dito nalang din ako kakain.... Pinapasok nga kita dito para may kasabayan ako eh... tapos ang layo naman ng upuan mo sa akin!" Reklamo nito sa kanya. "Sorry po...." Yun lang ang tanging nasambit nya. Pinag patuloy na nito ang pagkain. Sya naman ay hindi pa nakasubo kahit isa.... nahihiya kasi cya. "Nahihiya ka ba sa akin Jonie? O natatakot?" "Ahm... hindi naman Sir.... naiilang lang cyempre boss po kita..." "Kumain ka na kung hindi ay ubusin ko yang pagkain mo....gutom pa naman ako!" Naubos na nito ang isang cup ng rice.. Mabuti pala at 2 cups ang binili nya dito kung hindi ay mabibitin talaga ito. "Ah eh... gusto mo Sir sayo na lang? Hindi naman kasi talaga ako gutom...." pagsisinungaling nya. "I'm just joking... kain ka na!" simpleng sambit nito sa kanya.Kahit nahihiya ay pinilit na din nyang kumain. Kinuha nya ang kutsara at tinidor. Dahan-dahan nyang hinihiwa ang beef pero hindi kaya iyon kapag dadahan-dahanin nya. Sinulyapan nya ang Boss... walang tigil ito sa kakakain. Parang wala naman ito pakialam sa kanya kaya kumain na din cya. Kanina pa din kasi talaga cya gutom.
Kahit hindi masyadong masarap ang luto sa cafeteria ay nagiging masarap na iyon sa panlasa nya lalo na't gutom cya. Pero mas masarap pa din ang luto nya kesa sa cafeteria. Sa isip nya.Paglapit niya sa parents ng bride, agad siyang ngumiti kahit ramdam niyang mabilis ang tibok ng puso niya sa kaba.“Sir Clarkson, is everything okay?” tanong ng ama ng bride, halatang may kutob na hindi maganda.“Yes po, everything is under control.” sagot niya, kalmado ang boses kahit nanlalamig ang kamay niya. “May inayos lang po ako sandali, pero nagpapatuloy po ang preparation. You don’t have to worry.”Nagkatinginan ang mag-asawa pero tumango rin. “We trust you. Alam namin na maganda ang serbisyo n’yo dito.”Muntik na siyang mapabuntong-hininga dahil hindi pa tapos ang problema.Pagbalik niya sa kitchen ay nadatnan niya ang staff na abala, at si Chef ay nakasuot na ng gloves habang inaayos ang sira ng cake.“Chef, kumusta?” tanong niya.“Sir… kaya, pero kailangan ko ng at least forty-five minutes para mabuo ulit ’to. Kailangan ko ring mag-recreate ng dalawang layer na medyo nasira.”“Forty-five minutes…” Umangat ang tingin niya sa orasan. Thirty-five minutes na lang bago ang cake
Nakaraan pa ang mga araw ay abala na ulit siya sa resort. Pinagkatiwala na ng lubusan ni Tita Lerie sa kanya ang pamamahala sa resort dahil mas gusto nitong magpahinga lang palagi dahil sa pinagbubuntis nito. Medyo may edad na din kasi si tITA Lerie kaya maselan na ang pagbubuntis.Si Jolisa ay okay na din at nakakapagtrabaho na. Ngayon ay meron silang event sa resort kaya abala ang lahat.“Kuya Clarkson!” tawag ni Jolisa habang nag-aassist siya sa decoration sa beachfront. May gaganaping beach wedding doon.“O Jolisa. Okay na ba ang mga food?” tanong niya. Ito ang nakatoka sa buffet. Kailangan maayos ang lahat. Alam nito na masyado siyang perfectionist kapag sa mga ganito. Ayaw niya ng may palpak. Ang iniingatan niya kasi ay ang mga magandang review ng mga guest at maaari pang mag-recommend ang mga ito sa mga pamilya at kaibigan. Kaya every month ay puno ang booking nila. Natutuwa naman si Ate Lerie sa pamamalakad niya sa resort kung kaya’t ipinagkatiwala na ito sa kanya“Ok na ang l
"Babe… tinatayuan na ako just by looking at you…" sabi niya. Hindi na siya nahihiya."Me too... Basang-basa na ang panty ko…"Napangiti siya… nagiging prangka na din si Aria."Touch your pussy, babe… the way I touched you…"Nakita niyang dahan-dahang bumaba ang kamay ni Aria. Napapikit ito nang nahawakan ang kepyas."Aaahhh shit ang sarap…""Imagine mo ako na kumakalikot sa’yo…""Oohh… aghhh… na-miss ko na ang daliri mo sa loob ko babe… ang dila mo at your dick… I miss all of it…""I miss you too babe… miss ko na ipasok itong junior ko sa butas mo… ang sarap mo, Aria. Ang sarap mo…" Halos pabulong niyang sabi habang nilalaro ang kanyang kargada.Binibilisan niya ang pag-akyat-baba ng kanyang palad… iniimagine niyang nasa loob na ito ng butas ni Aria. Malapot at mainit sa loob nito na parang sinasakal ang tarugo niya. Sa kada pagse-sex nila ay palagi siyang solve. Ang kipot kasi ng puke ni Aria kahit ilang beses na niya itong naangkin… para bang palagi itong virgin sa kanyang pakiramda
"Tita, Lola, kayo muna ang bahala kay Jolisa ha. Magpapahinga lang ako."“Sige, apo. Magpahinga ka muna. Ilang araw ka ding napapagod sa pabalik-balik ng ospital.”Napangisi siya at bumalik sa kanyang kwarto. Excited na siyang makausap si Aria. Pabagsak siyang humiga sa kama. Naramdaman niya kaagad ang lambot nito.Pangiti-ngiti pa siya habang hinahanap ang pangalan ng nobya sa kanyang phonebook.Nang dinial niya iyon ay agad namang sinagot ni Aria. Parang hinihintay talaga nito ang tawag niya.“Hello babe?”Lumaki kaagad ang kanyang ngiti nang marinig ang boses ni Aria.“I miss you…” Wala nang paligoy-ligoy, pinadama niya sa nobya kung gaano niya itong ka-miss.“Hmp, totoo ba ’yan?” maarteng sabi nito na parang nagpapalambing.“Siyempre naman… kayo ni baby.""Kamusta na pala d’yan?”Muling sumeryoso ang kanyang mukha. “Okay na ang lahat, babe. Nahuli na si JM at nakulong na silang dalawa ni Vicky. Tapos na ang problema. Pwede na akong bumalik d’yan at aayusin na natin ang ating kasal
“Hindi sapat ang pagmamahal para baliwin mo ang sarili mo at manakit ng iba.”Biglang may kumatok sa pinto. “Sir, ready na po kami,” sabi ng pulis mula sa labas.“Vicky… last chance para makinig ka sa’kin. Paglabas ng kwarto na ’to… simula na ng buhay mo sa loob ng kulungan. Kaya kung may gusto kang sabihin, sabihin mo na ngayon.”“Clarkson… sorry…”Tumango siya. Hindi naman siya bato para hindi tanggapin ang sorry nito.Lumabas siya ng kwarto, sinara niya ang pinto, at narinig na lang niya ang pagkaluskos ng mga pulis sa loob habang kinukuha na si Vicky.Habang naglalakad palayo, gumaan na din ang kanyang pakiramdam, tapos na ang lahat ng problema.Bumalik siya sa kwarto ni Jolisa, at nang pagbukas niya ng pinto ay nakita niya itong nakangiti habang nauubos ang pagkain.“Sir! Ubos na oh!” proud na sabi ni Jolisa, sabay taas ng pinggan.“Good,” sabi niya, pumasok at sinara ang pinto. “Kasi hindi ako aalis hangga’t hindi ka tuluyang lumalakas.”Ngumiti ito sa kanya na parang walang ini
Hindi naman nagtagal ay nagpahinga na sila. Doon siya natulog sa kwarto ng kanyang mga abuelo. Dahil sa nangyari kanina ay takot siyang iwan ang mga ito kahit pa wala na si JM. Parang nagkaroon na siya ng trauma sa mga ganitong bagay.Kinabukasan ay muli siyang bumalik sa ospital, hindi muna sumama si Tito Toto dahil ito ang bantay sa mga lolo at lola niya. Hindi pa kasi dumadating si Mang Nestor.Bago siya pumunta sa ospital ay dumaan muna siya ng flower shop at bumili ng mga bulaklak at pagkain para kay Jolisa. Gusto niyang maging masaya ang araw nito.Pagdating sa kwarto ni Jolisa ay nakakaupo na ito at nakasandal sa headboard.“Good morning, bata. Kamusta ang pakiramdam mo?” Agad naman itong ngumiti nang makita siya.“Good morning, Sir Clarkson. Okay naman po ako. Eto, unti-unting lumalakas.”Nilagay niya ang dala sa table.“Kumain ka na ba? May dala akong Jollibee.”“Wow, favorite ko ’yan sir! Salamat ha.”“Kumain ka na para lalo kang lumakas.”Nilipat niya ang manok at rice sa p







