LOGINJONIE POV:
Pumayag nalang si Jonie sa offer ng boss nya...sayang din kasi ang pamasahe. Nag ga-grab pa kasi cya papunta sa ospital. Pag ganitong oras ay punuan na ang mga jeep kaya siguradong mahihirapan na cyang makarating sa ospital kaagad...dadalawin nya ang mama nya. Andun naman ang pinsan nya na nagbabantay, sinuswelduhan nya ito para magbantay sa mama nya, mag-isa lang kasi cyang anak. Wala din cyang Papa. Naanakan lang ang nanay nya ng amerikano kaya mestiza cya. Hindi pa nya nakita ang Papa simulang ng isinilang cya. "Jonie!" pukaw ni Sir Ken sa kanya. "Ay opo Sir... tara na."Nagpatiuna ito sa paglakad papuntang elevator. May sarili itong elevator kaya wala silang magiging kasabay. Nang makarating sa harap ng elevator ay hinintay siya nito na pumasok. Hinawakan cya nito sa beywang para igiya papasok. Napaikgtad cya ng bahagya ng maramdaman ang palad nito sa bewang nya. Pasimple nya itong tiningnan... parang wala lang naman ito dito... Baka nagpapaka gentleman lang.Haaay. masyado kang over reacting Jonie! Nag papaka-gentleman lang ang Boss mo... wag mo bigyan ng malisya! saway nya sa sarili.
Wala silang pansinan habang nasa elevator. As usual hindi na naman cya makahinga... inuubos na naman ng boss nya ang oxygen sa loob ng elevator. "Are you ok? bakit parang hindi ka pamakali?" "Ah eh.... wala po Sir... naiihi lang. Joke lang!" "Hahaha....nakakatawa ka talaga." First time nyang nakita ang boss nya na tumawa sa joke nya. Marunong din pala itong tumawa? Nang nasa parking na sila ay sumakay sila sa Ferrari red na sasakyan ng boss nya. Isa lang ito sa mga napakadami nitong sasakyan. Halos iba-iba ang kotse na ginagamit nito araw-araw. "Ano nga pala ang gagawin mo sa ospital? May sakit ka ba?" "Ah wala po...bibisitahin ko lang ang mama ko." "Why? ano nangyari sa mama mo?" "May cancer po cya. naka-admit cya sa ospital... naka schedule po cya for chemo. "Ohhhh...." tanging sagot nito sa kanya. Wala na sila pansinan habang nagba-byahe. Mabilis lang sila nakarating sa ospital dahil may mga short cut itong dinaanan. Akala nga nya kung saan na cya dadalhin nito, hindi nya kasi kabisado ang mga daan na dinadaanan nito. "Ah Sir thank you ha... mauna na po ako." Paalam nya ng makarating na sila sa parking ng hospital. "No... I want to go with you..." "Ay hindi na po kailangan! Nakakahiya!" Hinatid na nga cya sa ospital pati ba naman sa kwarto ng Mama nya ay uhahatid pa cya? "No, I insist... saka tigilan mo na ang kaka 'Po' mo sa akin bata pa ako, kayang kaya ko pang hanggang 10 rounds." "Ano po yun Sir?" "Ahh... wala!" ******************* KEN POV: Kahit anong pigil nya ay hindi nya taalga maiwasan na magpahaging kay Jonie. Natural na sa kanya ang pagka pilyo kaya kusa nang lumalabas iyon sa bibig nya. Virgin pala ang secretary nya kaya wala ito alam. Ang sarap tuloy paglaruan ang mga ganitong inosenteng babae... Abort mission!!! Abort mission!! sigaw na naman ng utak nya. Pinapaalala nito na off limits ni Jonie. "Shit!!!" napa mura cya. Nagulat si Jonie sa kanya. Napalakas pala ang pagmura nya "Ayy sorry.... hindi ikaw ang minumura ko... may natapakan lang ako kaya nagulat ako." Pagdadahilan nya. Tumango lang ito sa kanya. Pumasok na ito sa ospital. Ramdam nyang nahihiya ito dahil nakasunod cya. Pasimpleng tinitingnan nya ito habang naglalakad. Ang ganda ng kurbada ng katawan nito.... payat pero mabalakang. Napansin nyang malaman din ang boobs nito. Nakikita nya iyon kapag medyo mababa ang pagka V-neck ng suot na blouse nito... naramadaman nyang gumalaw si manoy.... Shit Shit Shit!.... abort abort abort! hindi ka pwede tayuan dito! Nakakahiya!.. Nasa ospital ka pa man din! Galit nya sa sarili. "Ahm Jonie?" tawag nya sa dalaga, nilingon cya nito. Pasimpleng tinabuhan nya ang harapan nya. Baka mapansin nito ang galit na si manoy. "Ano ang room ng mama mo? susunod nalang ako doon... mag CR lang ako sandali" "Ah ok Sir.... room 208 po si Mama." "Ok I'll be there...." sambit nya saka tumalikod at naghanap ng CR. kakalmahin nya muna ang sarili bago puntahan ang dalaga. Bakit kasi kung ano-ano ang mga iniisip nya? sinabi ng abort eh! Tigas din kasi ng ulo eh ayan tuloy tinigasan ka!!! galit ng utak nya sa kanya. Nang maramdamang ok na cya ay saka sya lumabas ng CR at pumunta sa room 208. Naabutan nyang kinakausap ng doctor si Jonie. Tulog ang mama nito, payat na ito pero halatang maganda noong kabataan nito. Dito nagmana si Jonie sa ganda pero morena ang mama nito, hindi katulad ni Jonie na mestiza. Malamang ay foreigner ang papa ni Jonie.. Saan kaya ang papa ni dalaga? tanong nya sa isip. Pagkatapos makipag usap ng doctor kay Jonie ay umalis na ito. "Kamusta ang mama mo?" tanong nya dito... nakatulala lang kasi ito....Mukhang paiyak na. Ayaw nya naman hawakan ito at i-comfort, baka lalo mailang ito sa kanya. Kanina pa nga lang nung nasa elevator sila ay napaiktad pa ito ng hinawakan nya sa bewang... nagkunyari nalang cyang hindi nya iyon napansin para hindi ito lalong mailang. Hindi cya sinagot nito...parang walang narinig. Nakatingin lang ito sa mama nito. "Ate!..." tawag ng isang babae na naroon din kay Jonie. Baka kamag-anak nya ito... may resemblance ang dalawang babae pero mas maganda pa din si Jonie. "Bakit?...." "Sino po cya?" Tanong nito sabay turo sa kanya. "Ay boss ko pala si Sir Ken.... Sir pinsan ko po si Bebe... cya po ang nag babantay kay Mama habang nasa trabaho ako." Pakilala nito sa kanya. "Hi bebe..." bati nya dito. Kinilig naman ito ng binati nya. lihim nalang cyang natawa. "Bebe ikaw na ang bahala dito kay mama ha. Uuwi muna ako, babalik nalang ulit ako bukas." "Ok ate. dalhan mo ako pasalubong ha?" "Anu ba gusto mo?" "Jabee..." nakangiting sambit nito. Jolibee ang ibig sabihin nito pero ginagaya ang mga bata sa jabee ang tawag. "Mag order ka na jan sa app... eto pambayad." Inabutan ito ni Jonie ng 500. Tuwang tuwa naman ang pinsan nito. "Sige na... alis na kami ha...." "Bye ate.... bye boss pogi!..." Pinandilatan ito ng mata ni Jonie... baka nahihiya sa inakto ng pinsan nito. "Pasencya ka na sa pinsan ko Sir. pilya lang talaga yan....tara na po?" Nginitian nya naman ito at tinanguan..Pagkasakay niya sa kotse ay agad niyang napansin ang isang napakalaking bouquet ng bulaklak sa backseat. Halos mapuno nito ang kalahati ng likurang upuan dahil sa laki. Imposibleng hindi iyon mapansin.Lihim siyang napabuntong-hininga. Pakiramdam niya ay alam na niya kung para kanino iyon kahit hindi pa nagsasalita si Daniel.Ilang segundo pa ay sumakay na rin ito sa driver’s seat. Ngunit nang mapansin nitong nakatingin siya sa bouquet ay tila bigla itong nailang.“Para pala sa’yo ’yan,” nahihiyang sabi nito habang umiiwas ng tingin. “Nadaanan ko lang kasi ’yung batang nagbebenta sa labas… naawa naman ako.”Napapikit siya sandali bago marahang napailing. “Daniel…” mahina ngunit seryoso niyang putol. “Ginamit mo na ’yang alibi na ’yan kagabi.”Napakamot ito sa ulo saka napatawa nang pilit. “Ganun ba? Buking na pala ako.”“Daniel…” muli niyang sabi. Ngayon ay tuluyan na siyang humarap dito. Ayaw na niyang paligoy-ligoy pa.“Alam mo namang kakabreak lang namin ni Tyler, ’di ba?”Natahimi
Nahihiya siyang bumaba. Pakiramdam niya kasi ay hindi siya bagay sa ganoong klaseng lugar. Kahit ilang beses na rin naman siyang nakakain sa mamahaling restaurant noon kasama si Tyler, iba pa rin kapag siya lang.“Kahit sa karinderya na lang sana tayo…” nahihiyang sabi niya.Ngunit napangiti lang si Mama Jess. "May kasama kasi tayo.”“Huh?”“Hindi lang tayong dalawa. At saka hindi tayo puwedeng sa mataong lugar.”Noong una ay hindi niya agad naintindihan. Pero nang mapatingin siya sa parking area at makita ang pamilyar na sasakyan ni Daniel, saka niya lang narealize kung sino ang naghihintay sa kanila.At biglang kumabog nang malakas ang kanyang dibdib. “Andito si Daniel?” excited niyang tanong.Hindi niya napigilang ngumiti. Kagabi lang ay magkasama silang kumain sa condo, tapos ngayon ay magkakasama na naman sila. Hindi niya maintindihan kung bakit parang ang gaan lagi ng atmosphere kapag kasama si Daniel.Mabilis siyang bumaba ng sasakyan kasama si Mama Jess. Pagpasok nila sa resta
Nang matapos ang kanilang workshop ay nagpaalam siya kay Coach Kitty upang pumunta sandali sa CR habang hinihintay ang sundo niyang si Mama Jess. Medyo pagod ang katawan niya, pero masaya dahil maayos ang naging unang araw niya. Kahit kinakabahan kanina, nagawa naman niyang makasabay sa iba. Tahimik niyang itinulak pabukas ang pinto ng comfort room. Ngunit kasabay ng pagpasok niya ay ang pagpasok din nina Queenie at ng tatlo nitong kaibigan. Agad na nagsara ang pinto sa likuran nila. Narinig pa niya ang tunog ng pagla-lock nito. Nanlamig ang likod niya. Parang matagal na siyang inaabangan ng mga ito. “Ano’ng kailangan ninyo sa akin?” maingat niyang tanong. Pilit niyang pinatatag ang boses kahit unti-unti nang bumibilis ang tibok ng dibdib niya. Apat sila, mag-isa lang siya. Humalukipkip si Queenie habang matalim siyang tinitigan mula ulo hanggang paa. “Pasikat ka ba, Jolie?” mapanuyang tanong nito. “Ano’ng akala mo sa ginagawa mo kanina sa workshop?” Napakunot-noo siya. “Bakit?
“Alright, guys,” nakangiting sabi ni Coach. “Before we start, magpakilala muna kayo isa-isa.”Walang pag-aalinlangang unang tumayo si Queenie. Confident nitong ipinakilala ang sarili pati ang pamilya nito. Halatang sanay na sanay itong maging center of attention.Sunod-sunod ding nagpakilala ang iba. Halos lahat ay may koneksyon sa politika, negosyo, o showbiz. Lahat galing sa mayayamang pamilya. Lahat may pangalan...Siya na lang ang natira.“Jolie, your turn.”Dahan-dahan siyang tumayo. Ngunit bago pa siya makapagsalita ay muling nagtawanan ang apat na babae.“Girls, don’t be a bitch…” biglang sita ng isa sa mga lalaki. Narinig niya kanina, Xandro ang pangalan nito.“Kanina pa namin napapansin na pinagtatawanan n’yo si Jolie,” dagdag nito.“Xandro, mind your own business!” iritableng sabi ni Queenie.Umismid lang ang lalaki bago sumandal sa upuan.“Continue, Jolie,” sabi ni Coach Kitty.Mahina siyang tumango bago nagpakilala. Pangalan niya lang at kung saan siya nakatira ang sinabi n
JOLISA’S POV:Start na ng workshop niya.Maaga siyang sinundo ni Mama Jess sa condo para ihatid sa training studio kung saan gaganapin ang acting at personality workshop nila. Buong biyahe pa lang ay halos hindi na siya mapakali. Paulit-ulit niyang inaayos ang laylayan ng suot niyang blouse habang tahimik na nakatingin sa bintana ng sasakyan.Hindi niya alam kung bakit sobrang kabado siya. Siguro dahil alam niyang ibang mundo na naman ang papasukin niya.Pagdating nila sa building ay lalo siyang nanliit. Halos puro mamahaling sasakyan ang nakaparada sa labas. Mukhang sosyal at elegante rin ang mga taong pumapasok at lumalabas roon.Huminga muna siya nang malalim bago sumunod kay Mama Jess papasok. Pagbukas pa lang ng pinto ng workshop room ay agad niyang nakita ang mga nauna nang dumating.Apat na babae... mga mestiza, mahahaba ang buhok, makikinis ang balat at halatang branded pati simpleng damit na suot. Mga matatangkad at mukhang sanay na sanay sa camera. Parang mga beauty queen an
TYLER’S POV:Samantala, sa kabilang panig ng mundo…Kakauwi pa lang nila ni Tiffany sa hotel na kanilang tinutuluyan matapos ang buong araw na sunod-sunod ang kanilang schedule. Halos madaling-araw na roon kaya agad na nagtungo si Tiffany sa banyo upang maghilamos habang siya naman ay pabagsak na naupo sa kama.Bahagya niyang niluwagan ang kuwelyo ng suot na polo at napabuntong-hininga. Pagod ang buong katawan niya, pero kahit anong pilit niyang ipikit ang mga mata ay hindi pa rin siya dalawin ng antok. Kaya naman, walang gana niyang dinampot ang cellphone at nagsimulang mag-scroll sa social media.Ilang sandali pa ay natigilan siya... Isang post mula kay Daniel Devera ang lumitaw sa kanyang newsfeed.Magkaibigan sila nito sa social media dahil minsan na rin silang nagkasama sa isang project noon, isang malaking campaign para sa pagpo-promote ng sikat na underwear brand sa Pilipinas. Hindi man sila sobrang close, civil naman sila sa isa’t isa.Ngunit ang simpleng post na iyon ang tila
Maaga siyang nagising kinabukasan. She felt lonely, natulog siyang may samaan sila ng loob ni Gray. Hindi niya alam kung anong oras natapos ang party, hindi na siya lumabas hanggang sa nakatulog na lang.Umahon siya sa kama at umupo sa headboard. Sabado ang araw na 'yon kaya wala silang opisina, di
Nagising siya kinaumagahan na maganda na ang pakiramdam niya. Hindi na rin masakit ang kepyas niya, di katulad ng kahapon na parang may nakapondong malaking kahoy na nakabaon sa kanya, kung kaya't paika-ika siya kung maglakad.Nakakahiya man pero ang lahat ng 'yun ay dahil nasobrahan sila ni Gray..
"What are you talking about? Alam mong may dapat tayong patunayan, ‘di ba? Ayaw kong masabihan ni Ma'am Jonie na incompetent tayo dahil hindi natin ginagawa ang trabaho natin! Pagdating sa opisina ay trabaho tayo... hindi 'yun puro landian. Walang mangyayari sa atin kapag gano’n. We need to stay fo
It's past 3 in the morning. Natutulog na si Rosie sa tabi niya. Siya, eto, gising na gising pa at hindi dalawin ng antok. Nakasandal lang siya sa headboard habang umiinom ng alak.Hindi pa rin siya makapaniwala hanggang ngayon na naangkin na niya si Rosabel. Pangarap na niya ito simula noong colleg







