LOGIN
Labour
ทาสสวาทกรรมกร
ผู้เขียน
อาลีจันโด
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
……….
นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา
ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์
ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
*เราเตือนท่านแล้ว*
“อ่า… หอม… คาวสวาทคุณมะลิหอมสุดๆ”
ไอ้เดชพึมพำ เพ่งมองน้ำหล่อลื่นไหลตามดุ้นนิ้วที่ชักออกมาจากรูเสียวของมะลิ มันยกนิ้วขึ้นมาสูดดมคาวหอม แล้วเอื้อมมือมาแตะริมฝีปากของหล่อน ไล้คราบลื่นกับริมฝีปากเซ็กซี่ ซึ่งมะลิก็ดูดเลียนิ้วของไอ้เดชอย่างไม่รังเกียจ
“นายเดชจ๋า… ”
มะลิเรียก… ทั้งสองมองตากัน เพลิงราคะวูบไหวอยู่ในดวงตาที่แลสบกัน จากนั้นไอ้เดชก็ก้มลงบดเคล้าริมฝีปาก แลกลิ้นกับเมียเสี่ยพจน์ที่เอื้อมมือขึ้นมาโอบใบหน้าของมัน รั้งลงมาบดจูบเร่าร้อน มือของไอ้เดชลูบล้วงต่ำลงมาตรงง่ามขาแบะอ้าอีกครั้ง หงายฝ่ามือแล้วสอดนิ้วกลาง ฝังจมเข้ามาในร่องเสียวของมะลิเสียงดังซ่วบจนมิดดุ้น
Labour
ทาสสวาทกรรมกร
ตอนใกล้ค่ำ
พระอาทิตย์กำลังลอยต่ำเกือบตกดิน ณ เทอเรสหน้าบ้านหลังใหญ่ของ ‘เสี่ยพจน์’ เศรษฐีเจ้าของร้านขายวัสดุก่อสร้างขนาดใหญ่ในอำเภอแห่งหนึ่งของจังหวัดนนทบุรี
“เสี่ยคะ… เสี่ยเอาช่างรับเหมาที่ไหนมาทำบ้านคะ”
‘มะลิ’ ภรรยาผู้ยังสาวและสวยของเสี่ยพจน์ เอ่ยถามกับสามี ขณะยืนทอดสายตาออกไปจากระเบียงชั้นสองของบ้าน มองเห็นกลุ่มคนงานสี่ห้าคน กำลังขนข้าวของลงจากรถ เพื่อเข้าไปพักอาศัยหลับนอนในตู้คอนเทนเนอร์สีขาวที่ถูกดัดแปลงสภาพเป็นไซต์งานก่อสร้างเล็กๆ มีแผ่นสังกะสีตีล้อมรอบบ่งบอกอาณาเขตว่าเป็นพื้นที่ก่อสร้าง หลังจากเสี่ยพจน์ตัดสินใจจะสร้างบ้านเล็กๆ ขึ้นอีกหลังบริเวณที่ดินท้ายแปลง ทอดยาวออกถึงบึงน้ำที่อยู่ด้านหลัง
“อ๋อ… ก็คนงานของไอ้เดชไงล่ะ”
เสี่ยพจน์ตอบภรรยา
“ไอ้เดช... ?”
มะลิเอ่ยชื่อออกมาแล้วก็หยุด ครุ่นคิดเพียงเสี้ยวอึดใจภาพของผู้ชายผิวสีทองแดง ใบหน้าหล่อเหี้ยม รูปร่างสูงใหญ่เกินกว่าร้อยแปดสิบเซนติเมตรก็ผุดวาบเข้ามาในหัว
“อ๋อ… นึกออกละ”
มะลิพยักหน้า จำได้แล้ว… ไอ้เดชที่ชอบส่งสายตาเจ้าชู้กับหล่อนตอนมาซื้อของที่ร้าน
“นายเดชคนนี้ฝีมือดีหรือจ๊ะเสี่ย”
มะลินึกสงสัย เพราะว่าเสี่ยพจน์มีรายชื่อช่างรับเหมาอยู่ในลิสไม่น้อย ด้วยแกเป็นเจ้าของร้านขายวัสดุก่อสร้างที่ต้องเจอกับช่างรับเหมาก่อสร้างมากมายหลายคน
“ใช่… ไอ้นี่ฝีมือดี งานดี งานตรงเวลา ราคาก็ไม่แพงเสียด้วย”
“หรือจ๊ะ… อืม… ถ้างานดีก็น่าสนใจ”
มะลิกล่าว
ในเวลาต่อมา
ค่ำแล้ว ตอนนั้นเวลาราวๆ สองทุ่ม ภายในห้องนอนของเสี่ยพจน์กับมะลิ
“มะลิ… มะลิจ๋า… หลับหรือยังจ๊ะ”
สามีถามพร้อมกับบานประตูที่ถูกผลักเข้ามา
“กลับมาแล้วหรือคะเสี่ย… ”
มะลิที่กำลังทอดร่างเซ็กซี่เย้ายวนอยู่บนเตียง หันมาถามสามีที่เพิ่งกลับจากงานเลี้ยงสังสรรค์ ด้วยร้านขายวัสดุก่อสร้างของเสี่ยพจน์เป็นร้านใหญ่ ทำมาหากินอยู่ในอำเภอแห่งนี้มานานจนเป็นที่รักใคร่และเคารพนับถือของผู้คน พอมีงานบุญ งานบวช งานแต่ง ก็มักจะได้รับบัตรเชิญไปร่วมงานเสมอ บ่อยครั้งที่เสี่ยพจน์มักจะเมากลับมา เพราะว่าเป็นคนชอบดื่มมาแต่ไหนแต่ไร
“หลับหรือยังจ๊ะ”
เสี่ยพจน์ถามเสียงหวาน เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ ภายหลังจากเข้าไปอาบน้ำอยู่ครู่สั้นๆ คว้าผ้าขาวม้ามานุ่งแล้วเดินเข้ามาหามะลิที่นอนทอดร่างเย้ายวนอยู่บนเตียง
“ถามทำไมคะ… ถามแบบนี้จะจัดให้ใช่ไหมคะ”
“ครับ… ผมจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับจนชั่วชีวิตของผม”ไอ้เดชตอบเสียงหนัก ซึ่งมะลิก็เชื่อว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนรักษาคำพูดเพราะว่ามะลิกับไอ้เดชเคยสาบานต่อกัน ว่าจะแอบกินกันเงียบๆ สาบานว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็น ‘ความลับ’ ตลอดกาล และจะไม่เรียกร้องสิ่งใดจากความสัมพันธ์นี้ จะไม่ครอบครองกันและกัน จะเจอกันเท่าที่โอกาสนำพา เท่าที่ชะตาสวาทจะเอื้ออำนวย และไอ้เดชจะไม่ฉกฉวยแย่งชิงมะลิมาจากเสี่ยพจน์อย่างเด็ดขาด“นายเดชจ๋า… ฉันหลงรักนายแล้วสิ”มะลิหอมแก้มไอ้เดชเสียงดังฟอด หลงรักกรรมกรจนหมดใจ มันรีบจูบตอบอย่างร้อนรนโหยหา สองมือของมะลิโอบกอดไอ้เดชเอาไว้แน่น ซบหน้ากับอกเหมือนจะไม่ยอมแยกจาก อีก 9 เดือนต่อมา ในห้องพิเศษที่โรงพยาบาล มะลิตั้งท้อง หล่อนให้กำเนิดทารกเพศชายรูปร่างจ้ำม่ำ วันแรกที่เสี่ยพจน์เห็นหน้าลูกชาย เขาเกิดอาการตกใจเล็กน้อย เมื่อสังเกตเห็นว่าผิวพรรณของเด็กเป็นสีแทน ผิดกรรมพันธุ์ของคนเชื้อสายจีนขาวซีดอย่างตน และรูปร่างหน้าตาก็ดูราวกับลูกครึ่งต่างชาติ ทั้งที่เสี่ยพจน์เป็นคนผิวขาวเชื้อสายจีน “ไอ้หนู... ขอเตี่ยอุ้มหน่อย” เสี่ยพจน์ช้อนร่างจ้ำม่ำของท
เมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง เสียงเนื้อกับเนื้อก็กระแทกเข้าหากันสนั่น มือใหญ่ดันต้นขาด้านในของมะลิให้แบะถ่าง อัดดุ้นเอ็นกระแทกจนหล่อนร้องคราง เรือนร่างสั่นคลอน นอนระทดระทวยอยู่บนพื้นกระเบื้องกลางห้องครัว“ฮึ่ก… ฮึ่ก… ฮึ่ก… ฮึ่ก… ”มะลิร้องคราง แม้ปากเม้มแน่น หากเสียงร้องก็หลุดออกมาอย่างไม่อาจปฏิเสธความเสียวซ่าน ขณะแท่งเอ็นของไอ้เดช เสียบรัวเข้ามาทำหน้าที่ ‘ผัว’ แทนเสี่ยพจน์สามีหล่อนที่ไม่เอาไหน“โอ้ว… มิดเลยครับคุณมะลิจ๋า”ไอ้เดชก้มลงมองภาพที่เกิดขึ้นตรงกึ่งกลางกาย เนื้อต่างสีสลักแน่นเข้าด้วยกัน ยิ่งมอง… ไอ้เดชก็ยิ่งมันส์ ยิ่งมีอารมณ์ รีบกดท่อนเอ็นฝังจมเข้ามาถึงโคนพวงสวรรค์“ฮื่อ… ฮึก… มะ… ไม่ไหวแล้ว ฉันจะแตกแล้วจ้ะ”มะลิซ่านเสียวจนต้องตะแคงลำตัว บิดเอวส่ายไปมา มือทั้งสองข้างเอื้อมขึ้นมาโอบกอดรอบลำคอไอ้เดช“มันส์สุดๆ… อูย”ไอ้เดชหน้าแดงก่ำ กดท่อนเนื้อฝังจมมิดสุดโคนพวงสวรรค์ เส้นขนรอบโคนแท่ง เสียดสีกับเส้นขนสีดำโอบล้อมพูงามของมะลิที่โดนกระแทกอย่างแรง ยืนยันด้วยลูกเงาะใต้ฐานโคนแท่งของไอ้เดช กระชับชิด สนิทแน่น คาอยู่ที่ปากรูสวาทระบมบานของหล่อน“อ๊อย... เสียว นายเดชจ๋า ฉันจะขาดใจ”มะลิใกล้
ใส่บลั่กๆ เสียบตรึง เต็มแน่นอยู่ในโพรงเนื้อแฉะฉ่ำไปด้วยน้ำหล่อลื่น“มันส์ไหมครับคุณมะลิ”ไอ้เดชถามขณะส่งความสุขให้อย่างล้ำลึกถึงอกถึงใจ คนใต้ร่างเสียวซ่านจนสะอื้นครางฮื่อฮึกจะขาดใจ น้ำหูน้ำตาไหล น้ำหล่อลื่นก็ไหล “อูย… แน่นเหลือเกินนายเดชจ๋า... ของนายเดชใหญ่สุดๆ ฉันจุกแน่นไปหมดแล้ว” ร่างของมะลิสั่นกระตุก มือเกร็งเกาะขอบโต๊ะเอาไว้แน่น แอ่นก้นให้ไอ้เดชทะลวง สอดใส่ดุ้นจรวดเข้ามาล้ำลึกรุนแรง ทุกจังหวะเสียบแทงสร้างความเสียวซ่านปานว่าหัวใจของหล่อนจะหยุดเต้น บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ไอ้เดชกระแทกรัวแบบจัดหนัก เหมือนรู้ว่าโอกาสดีๆ แบบนี้ใช่ว่าจะมีบ่อยๆ “อ่า… คุณมะลิขมิบแรงจัง… ผมชอบที่สุด”เสียงของไอ้เดชกระเส่า กระซิบข้างหูแล้วก้มลงจูบไซ้หลังไหล่ ขณะกระเด้าไปด้วย เสียงอวัยวะเพศกระทบกันดังบลั่กๆ“อูย… อูย… อูย… ”ปากร้องคราง ใบหน้าเชิดแหงน มือสองข้างเกร็งเกาะขอบโต๊ะเอาไว้แน่น แอ่นสะโพกรับท่อนเอ็นยาวใหญ่เสียบใส่เข้ามาชุดใหญ่ แรงตอดรัดภายในซอกเสียวของมะลิ ทำเอาไอ้เดชปวดหน่วงไปทั้งพวงสวรรค์“ไม่ไหวแล้ว... ฮึ่ก... อูย... นายเดชจ๋า แตกเถอะนะจ๊ะเดี๋ยวป้านิ่มกลับมาเห็
มะลิตัวสั่น เมื่อโดนจู่โจมทั้งหัวนมและโพรงสวาทไปพร้อมๆ กันความซ่านเสียวที่แล่นเข้ามารุมล้อมอยู่รอบๆ รูสวาท ทำให้หล่อนเอื้อมมื้อข้างหนึ่งขึ้นมาโอบไล้ใบหน้าครึ้มเคราของไอ้เดช โน้มต้นคอลงมาบดนาบริมฝีปากเข้าหากันอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม ขณะนิ้วของมันยังขยับรัวๆ อยู่ตรงง่ามขา กระแทกจนน้ำหล่อลื่นทะลักสวนดุ้นนิ้วออกมา “อ๊อย… เสียวจ้ะนายเดชจ๋า… เสียวเหลือเกิน”มะลิพริ้มตาคราง แอ่นนมให้ไอ้เดชดูดหลังจากคลายริมฝีปากที่บดเคล้าเข้าหากันแน่น ลิ้นกับลิ้นร้อยรัดกันดูดดื่มราวกับมีอำนาจแม่เหล็กดึงดูดเอาไว้ กับเสี่ยพจน์สามีหล่อน… มะลิก็ไม่เคยจูบเร่าร้อนดุเดือดขนาดนี้“นายเดชจ๋า จูบเก่งจัง… ”มะลิชม เมื่อคลายริมฝีปากออกจากกันในช่วงสั้นๆ หลังจากประกบปากจูบกันดูดดื่มจนแทบลืมหายใจหล่อนหลงรสจูบของกรรมกรหื่นกามอย่างไอ้เดชเข้าแล้ว มันได้ยินยิ่งได้ใจ รีบจูบไซ้เมามัน มะลิหลับตาพริ้ม เงยหน้าเปิดซอกคอให้ไอ้เดชจูบไซ้เฟ้นฟอนสลับไปมาทั้งขวาซ้าย ขณะที่ดุ้นนิ้วยังกระแทกทิ่มเข้าใส่ร่องสวาทมะลิเสียวซ่านจนดวงตาเหลือกลานไปชั่วขณะ ผู้ชายคนนี้มีอำนาจนัก เพียงแค่อยู่ใกล้เขา… ร่างกายของหล่อนก็กระสันหาการสอดใส่ขึ้นมาทัน
มะลิหมายถึงป้านิ่มที่เป็นคนรับใช้ ทำงานอยู่ในบ้านของเสี่ยพจน์มาหลายปี“ไม่ได้เจอกันนาน… ผมคิดถึงคุณมะลิจัง”ไอ้เดชกล่าวไม่อ้อม สายตาที่มองมาอย่างมีความหมาย ทำให้มะลิใจเต้นแรง ก่อนจะตะโกนเรียกป้านิ่มเข้ามาพบ จากนั้นก็จดรายการสิ่งของที่จะต้องซื้อลงบนแผ่นกระดาษแล้วยื่นให้กับป้านิ่ม“โห… ซื้ออะไรตั้งเยอะแยะคะคุณมะลิ”ป้านิ่มสงสัย มองดูรายการสิ่งของที่มะลิเขียนเป็นโพยยาว“ซื้อมาตุนไว้… จะได้ไม่ต้องออกไปซื้อบ่อยๆ”มะลิว่า ตอนนั้นไอ้เดชแอบหลิ่วตาให้มะลิแล้วกล่าวว่า“วันนี้เสี่ยไม่อยู่… งั้นผมขอตัวกลับก่อนครับคุณมะลิ”ไอ้เดชบอกแล้วก็ขับรถกระบะออกมาจากบ้าน“คุณมะลิคะ… จะให้ป้าออกไปซื้อของตอนนี้เลยหรือคะ”ป้านิ่มถามด้วยความสงสัย จู่ๆ ก็โดนใช้ให้ออกไปซื้อของกะทันหัน“จ้ะ… ไปตอนนี้เลย”มะลิพยักหน้า ป้านิ่มทำหน้างงๆ จากนั้นก็เดินออกมาเรียกรถแท็กซี่โดยไม่ได้สงสัยอะไรหลังจากป้านิ่มออกไปจากบ้านได้ไม่กี่นาที ไอ้เดชก็ขับรถกระบะย้อนกลับเข้ามาอีกครั้ง รีบเดินดุ่มๆ เข้าไปในบ้าน มองหามะลิในห้องรับแขกแต่ไม่เจอ มันเลยถือวิสาสะเดินเข้าไปถึงในครัว“คุณมะลิ… ”ไอ้เดชเรียก เสียงกระเส่าไปด้วยความต้องการ ตอนนั้นม
เสี่ยพจน์กรอกเสียงมาจากต้นสาย “จ่ายเรียบร้อยแล้วจ้ะเสี่ย… เอ่อ… แล้วเสี่ยล่ะเป็นไงบ้าง” มะลิตอบตะกุกตะกัก พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้มีพิรุธ “ฉันกลับจะถึงบ้านแล้วจ้ะ… ตอนแรกกะว่าจะค้าง แต่ห่วงงานก็เลยขับรถกลับ ตอนนี้อยู่หน้าตลาด อยากได้อะไรมั้ย กินข้าวหรือยัง… วันนี้ป้านิ่มไม่อยู่นี่นา” เสี่ยพจน์รู้ว่าวันนี้คนใช้ขอลากลับต่างจังหวัด และคำว่าตอนนี้เสี่ยกลับมาแล้ว ‘กำลังอยู่ที่หน้าตลาด’ ทำให้มะลิตกใจแทบช็อก ไม่คิดว่าเขาจะเปลี่ยนแผนกะทันหัน “ไม่จ้ะ… ไม่ต้องซื้ออะไรมาทั้งนั้น ฉันกินข้าวแล้วจ้ะเสี่ย” มะลิโกหก จากนั้นก็รีบกดวางสาย ใจเต้นแรง “นายเดช… เสี่ยกลับมาแล้ว ใกล้จะถึงบ้านแล้วด้วย” มะลิบอกทั้งสีหน้าตกใจ “ฉิบหายแล้ว… ” ไอ้เดชอุทาน รีบคว้าผ้าขาวม้าขึ้นมานุ่ง มะลิรีบค้าเสื้อผ้ามาสวมใส่ “ฉันไปก่อนนะ” ท่าทางของมะลิดูรีบร้อน “เดี๋ยวครับ… คุณมะลิ”ไอ้เดชเรียก มะลิชะงัก หันกลับมามอง ไอ้เดชรีบเอื้อมมือมาโอบใบหน้าของหล่อน รั้งเข้ามาประกบริมฝีปากบดนาบเข้าหากันแน่นด้วยริมฝีปากที่ผนึกแน่







