LOGINHindi maintindihan ni Calix kung bakit umiiyak si Amethyst para sa kanya.Wala pang gumawa noon.Noong umalis siya sa kanilang bahay sa edad na sixteen, napakabata pa ni Zayla para maunawaan ang nangyayari. Akala nito, pansamantala lamang aalis ang kapatid.Pagkatapos ay namatay ang ama ni Calix.Sa edad na eighteen, kinailangan niyang harapin nang mag-isa ang pagkawala nito. Nabuhay siya gamit ang anumang perang natira sa account ng kanyang ama hanggang sa tuluyan siyang makapasok sa Oakridge.Maaga niyang natutuhang huwag umasa na may mag-aalala sa kanya.Pero ngayon, nakaupo si Amethyst sa tabi niya, umaagos ang mga luha sa pisngi dahil para rito, hindi naging makatarungan ang pakikitungo sa kanya ng pamilya.“Kausapin ka nila na para bang hindi ka tao,” reklamo ni Amethyst habang galit na pinupunasan ang mga luha. “Hindi man lang nila sinusubukang gawing mas maayos ang mga salita nila. At ano ba ang napakaganda sa pamamahala ng family business? Malamang ay kalbo at miserable ang k
Sabay-sabay na napatingin kay Amethyst ang lahat ng nasa mesa.Tumaas ang isang kilay ng ina ni Calix bago ito nagkrus ng mga braso.Kilala ni Calix ang ekspresyong iyon.Napagdesisyunan na ni Luisa na ayaw nito kay Amethyst.Pero hindi umiwas ng tingin si Amethyst.Maaari itong maging mahiyain at kinakabahan kung minsan, pero ngayon, mas matatag itong nanindigan kaysa sa inaasahan ni Calix.Nanatili siya sa tabi nito, handang mamagitan kapag sumobra ang kanyang ina.“At sino ka ba talaga?” tanong ni Luisa. “Kanina ko pa iniisip kung bakit may estranghero sa family dinner natin.”Bumaba ang tingin nito sa magkahawak nilang kamay.“Isa ka na naman ba sa mga eksperimento ni Calix?”Humigpit ang pagkakahawak ni Amethyst sa kanyang kamay.“Hindi po, ma’am. Nagtatrabaho ako sa team ni Calix. Ako ang physical therapist ng Blizzards Wipers.”Umismid si Luisa.“Inaasahan mong maniniwala ako roon? Bakit dadalhin ni Calix ang physical therapist niya sa isang family gathering?”“Ako ang nag-imbi
Ito mismo ang dahilan kung bakit ayaw ni Calix na mapalapit si Amethyst sa kanyang pamilya.Buong gabi siyang tinititigan ng mga pinsan nito. Tahimik siyang inaasar ni Dwayne. At ngayon, sa wakas ay binuksan ng kanyang grandfather ang usapin tungkol sa hockey.Alam ni Calix na oras lamang ang hinihintay bago iyon mangyari.“Saan mo narinig iyan?” kalmado niyang tanong. “Kay Ryler?”Sapat na ang maikling katahimikan sa paligid ng mesa bilang sagot.Siyempre, si Ryler.Hindi kailanman naging problema para sa pamilya ang desisyon ni Ryler na maglaro ng hockey. Mula pagkabata ay naglalaro na ito, kaya tinanggap ng lahat na bahagi iyon ng buhay niya.Pero iba si Calix.Inaasahan siyang sasali sa family business.Ang nakakatawa, si Calix pa ang unang nagturo kay Ryler kung paano maglaro noong mga bata pa sila.Sumandal sa upuan ang kanyang grandfather.“Nabalitaan ko ring may pinsala ka.”Hindi nagbago ang ekspresyon ni Calix.“Hindi mo ba iniisip na sapat na ang nagawa mo?” tanong ni Hayde
Pinigilan ni Amethyst ang paghinga habang hinihintay ang sagot ni Calix sa grandmother nito.Gusto niyang ipaliwanag na hindi siya girlfriend ni Calix, pero napakalakas ng presensiya ng matandang babae kaya nanatili sa kanyang lalamunan ang mga salita.Tahimik lamang si Calix.Binigyan siya ng kanyang grandmother ng tinging tila alam na nito ang lahat.“Hindi ka pa rin nagbabago, hindi ba? Ayaw mo pa ring magpakasal at bigyan kami ng apo. Matagal na kaming naghihintay ng grandfather mo.”Kinakabahang tumawa ang ilang kamag-anak.“Ngayon ka lang umuwi matapos ang dalawang taon. Akala ko, baka tumigil ka na sa paglalagalag at nagpasyang bumuo ng pamilya.”Sinulyapan ni Amethyst si Calix.Hinagod nito ang pagitan ng mga kilay na para bang nagsisimula nang sumakit ang ulo.“Handa na ang dinner. Huwag mong gawing interrogation ang party ni Zayla. Pumunta ako rito para sa kanya.”Hawak pa rin ang kamay ni Amethyst, sinimulan siya nitong akayin papunta sa mesa.Ilang hakbang pa lamang sila n
Alam ni Amethyst na mayaman ang mga Montano, pero hindi niya inasahan ang ganito.Kahit nakapasok na sa gate ang sasakyan ni Karl, matagal pa rin bago sila nakarating sa mansion. Napakalawak ng property, na parang isang lugar mula sa pelikula. Hindi mapigilan ni Amethyst ang pagtitig habang sa wakas ay humihinto ang sasakyan.“Dito po tayo, Miss.”Sa halip na dalhin siya sa main entrance, ginabayan siya ni Karl patungo sa isang mas maliit na pinto.Sa sandaling makapasok si Amethyst, sumulpot si Zayla.Agad na nakakuha sa kanyang atensiyon ang matingkad na berdeng dress nito. Bagay na bagay rito ang matapang na kulay.Bago pa siya makapagbigay ng papuri, nanlaki ang mga mata ni Zayla.“Ano ba! Ang ganda mo, Amethyst!”Alanganing natawa si Amethyst. “Maganda ka rin.”“Ibig kong sabihin, maganda ka na noong una kitang makita, pero napakaganda mo ngayong gabi.” Tiningnan siya ni Zayla mula ulo hanggang paa. “Kailan ka pa nagkaroon ng ganyang curves?”“Zayla!”“Ano?” inosenteng tanong nit
Binasa ni Amethyst ang bagong message sa cellphone habang pinagmamasdan siya ni Myta nang may labis na interes.“So susunduin ka ni Calix?”“Ayon kay Zayla, oo. Ipinadala ko sa kanya ang pin ng convenience store na malapit dito.”Lalong lumawak ang ngisi ni Myta. “Kalimutan mo na ang lahat. Si Calix ang unang lalaking makakakita sa iyo na suot ang dress na iyan. Napakalaking pribilehiyo.”Marahang hinampas ni Amethyst ang balikat nito bago kinuha ang purse.“Salamat sa pagtulong. Ano ang gagawin ko kung wala ka?”“Alam ko, hindi ba?”Natawa si Amethyst at nagtungo sa pinto.“I-text mo ako kapag nakauwi ka,” tawag ni Myta sa kanyang likuran. “At i-text mo rin ako kung mapakilos mo si Calix nang wala sa kontrol ngayong gabi.”“Aalis na ako.”Pinutol siya ni Amethyst bago pa makapagsabi ng mas malala si Myta. Batay sa ngisi nito, tama lang na umalis siya agad.Kumaway siya at bumaba.Mabuti na lang at gumagana ang elevator. Luma ang apartment building ni Myta, pero mas ligtas ang neighbo







