All Chapters of Lihim Ng Ating Pag-ibig: Chapter 1 - Chapter 10

Sunod-sunod ang dating ng mga mensahe sa phone ni Harlyz, pero hindi niya binuksan ang mga iyon.Hanggang sa hindi na niya kinaya.Pinatay niya ang phone.Umiyak siya hanggang sa makatulog.Nang magising siya kinabukasan, punong-puno na ng missed calls at messages ang phone niya.Mula sa mama niya.Kay Daisy.At kay Raven.Binasa ni Harlyz ang lahat.Pero wala siyang sinagot kahit isa.Sa halip, lumabas siya ng condo kahit wala naman talaga siyang pupuntahan.Naglakad-lakad siya sa mall, umaasang kahit sandali ay makalimutan niya ang nangyari.Pero kahit saan siya pumunta, bumabalik pa rin sa isip niya si Raven.Hanggang sa hindi niya namalayan na napadpad na siya sa tabing-dagat.Umupo siya roon at tahimik na pinagmasdan ang mga alon.Paano ba nauwi sa ganito ang buhay niya?Pagsapit ng dapithapon, umuwi na si Harlyz. Dumaan muna siya sa convenience store at bumili ng pinakamalakas na beer na nakita niya.Hindi naman talaga siya palainom.Pero ngayong gabi, gusto lang niyang tumahimi

“Pagod na pagod na ako, Raven. Pagod na akong umasa at maghintay na may magbago.”Sa wakas, sinabi ni Harlyz ang matagal na niyang kinatatakutang sabihin.“Tapusin na natin ito. Mag-file na tayo ng annulment. Gusto ko nang makawala. Kung ganito lang din ang magiging pagsasama natin, hindi ko na kaya.”Biglang natahimik si Raven.Nakatitig lang ito sa kanya na para bang hindi nito kailanman naisip na si Harlyz ang unang bibitaw.Hinawakan ni Harlyz ang kamay niya.“Isa lang naman ang gusto ko mula sa'yo. Gusto kong piliin mo ako. Kaya kong tiisin ang lahat, Raven. Kaya kong manatili. Pero kahit kailan, hindi mo ako binigyan ng dahilan para maniwalang gusto mo talaga ako.”Yumuko si Harlyz.Handa na siyang pakawalan ito.Pero bago pa niya mabawi ang kamay niya, bigla siyang niyakap ni Raven nang mahigpit.Sa pagkakataong iyon, wala silang pinagtalunan.Walang sisihan.Walang masasakit na salita.Nagyakapan lang sila, na para bang pareho nilang ayaw pang tuluyang bumitaw.At nang gabing

Sa pinakamasamang pagkakataon tumawag si Harlyz kay Daisy.Katatapos lang niyang makita kung gaano kasaya si Raven na makasama ang anak nito. Pero ngayon, kailangan niyang tulungan ang kapatid na magkunwaring estranghero pa rin ito kay Jezza.Nag-vibrate ang cellphone niya.Si Harlyz.Lumayo muna si Daisy bago sinagot ang tawag.“Hello?”“Sis, bumalik na kayo rito. Gumagawa ako ng cookies at kailangan kitang makausap.”Napatingin si Daisy kina Raven at Jezza.Naglalaro pa rin sila sa arcade. Nakatayo si Raven sa likod ng anak habang tinutulungan itong mag-aim. Pareho silang masayang nagtatawanan.“Okay. Babalik kami pagkatapos nito.”Ibinaba ni Daisy ang tawag at lumapit sa dalawa.“Princess, kailangan na nating umalis. Hinahanap ka na ni Mommy.”Agad nawala ang ngiti ni Jezza.“Pwede pa ba tayong mag-stay nang kaunti, Auntie? Gusto ko pang makasama si Daddy.”“Magagawa naman natin ulit ito. Gumawa ng cookies si Mommy para sa'yo.”Nag-isip sandali si Jezza.“Pwede bang sumama si Daddy

Halos anim na taon pinaghandaan ni Harlyz ang araw na muli niyang haharapin si Raven.Pero hindi niya kailanman naisip na mangyayari iyon habang nakayakap sa kanya si Raven at nasa pagitan nila ang anak nila.Nang tuluyan niyang ma-realize na si Raven ang sumalo sa kanya, dahan-dahan siyang tumingala.Nasa baywang pa rin niya ang mga braso nito para alalayan siya. Pero bakas sa mukha ni Raven ang pag-aalinlangan, na para bang hindi nito alam kung may karapatan pa ba itong maging ganoon kalapit sa kanya.“Sorry,” mahinang sabi ni Harlyz. “Nahilo lang ako. Nakalimutan kong kumain ng lunch.”Agad siyang umiwas ng tingin bago pa bumalik ang mga alaalang matagal na niyang pilit kinakalimutan.Pagkatapos, napansin niya si Xander na nakatayo sa tabi ni Daisy.Bago pa makapagsalita si Harlyz, agad humarang si Daisy sa harap ni Xander at binigyan ito ng nagbabantang tingin.Muntik nang matawa si Harlyz.Hanggang ngayon, hindi pa rin nagbabago si Daisy.Maya-maya, naupo silang lahat. Tahimik na

Akala ni Harlyz handa na siyang umuwi.Nagkamali siya.Nang huminto ang sasakyan sa harap ng mansion, biglang bumilis ang tibok ng puso niya.Nasa bahay na iyon ang lahat ng minsan niyang minahal.At nandoon din ang mga alaalang minsang sumira sa kanya.Kanina, dumaan muna sila sa apartment niya para kunin ang mga damit, documents, at iba pang kailangan nila ni Jezza. Binilisan ni Harlyz ang pag-iimpake dahil alam niyang kapag masyado siyang nag-isip, baka magbago pa ang desisyon niya.Pero ngayon, nandito na siya.Tahimik na nakatingin si Harlyz sa labas ng bintana.Naalala niya ang mga gabing buntis pa siya kay Jezza at gustong-gusto niyang bumalik.Na-miss niya ang parents niya.Na-miss niya ang dati niyang tahanan.At kahit ayaw niyang aminin, na-miss din niya si Raven.Pero sa tuwing naiisip niyang bumalik, lagi niyang naaalala kung bakit siya umalis.“Nandito na tayo,” sabi ni Raven. “Huwag ka nang masyadong mag-isip.”Tiningnan siya ni Harlyz.Ngumiti si Raven.“Hindi mo naman