FAZER LOGINตอนพิเศษ 2ผมได้ลูกสาว...ตั้งชื่อว่า ‘สกาย’ สกายที่แปลว่าท้องฟ้า เธอเป็นท้องฟ้าของเรา เธอผิวขาว คิ้วเข้ม จมูกโด่ง หน้าตาหน้ารักเหมือนแม่เธอเลยก่อนผมจะมีลูก ผมไม่เคยรู้เลยว่าแม่รักผมขนาดไหน แต่พอมีลูกแล้วผมกลับเข้าใจและยิ่งรักแม่มากขึ้นเท่านั้นการเลี้ยงลูกบอกเลย ตาโบ๋ทุกวันนี้เหมือนคนติดยา! เพื่อนม
ตอนพิเศษ 1# โรงพยาบาลวันนี้เขาพานุ่นมาตรวจท้อง...คือท้องเธอแข็งเลยรีบพามา นุ่นท้องใหญ่มากเพราะท้องสอง แถมเธอยังตัวเล็กมาก ๆ เขาเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้ช่วงนี้เธออารมณ์สวิงมาก บางวันเห็นหน้าเขาก็หงุดหงิดแบบด่าตั้งแต่เช้ายันเย็น ใส่เสื้อลายก็บอกไม่ชอบ เสื้อสีพื้นบอกไม่สดใส ใส่ลายทางบอกเด็กเกินไป...จ
บทที่ 45เธอเดินกระฟัดกระเฟียดขึ้นมาบนห้องฟาดใบทะเบียนสมรสลงบนโต๊ะในห้องนอน เขาเดินเข้ามาก่อนจะมาโอบกอดเธอจากทางด้านหลัง เธอแกะมือเขาออก“โอ๋...หมอขอโทษค้าบบบ”“นุ่นอยากจะรู้! นุ่นกินยาแล้วนะ ทำไมนุ่นยังท้อง! ของหมอมันแรงขนาดนี้เลย หรือหมอเล่นตุกติก!!”“เฮ้ยยย ของมันแรงน่า มะ...หมอไม่ได้ทำไรเล๊ยยย”
เขามองปุยนุ่นอย่างอึ้ง ๆ เอามือลูบหน้าตัวเอง แม่เจ้าโว้ยยยย อยากจะกระชากแม่ของลูกมาจูบตรงนี้!!“งั้นเหมี่ยวกลับก่อนนะคะ...ไว้เจอกันค่ะกิต” ก่อนไปเธอหันมากอดเขาเบา ๆ นุ่นมองผมตาเขียวปั๊ด ก่อนจะเรียกเด็กเสิร์ฟมาเช็กบิลและบอกให้กิ๊บ เก๋พาเมฆกลับบ้านไปก่อน“ไปสิ รออะไร!” “ไปไหน?” เขาเอ่ยถามทั้งที่ใจก็ร
บทที่ 44ตั้งแต่คุณแม่ท่านกลับไปเธอก็นั่งอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน...มองลูกเล่นของเล่นด้วยน้ำตาที่คลอหน่วย เขาจะมีครอบครัวใหม่ เขากำลังจะทิ้งลูก ทิ้งเธอจริง ๆทุกครั้งที่มีปัญหามันจะเป็นเธอคนเดียวที่ต้องเสียใจ และด้วยตอนนี้ร่างกายเธอย่ำแย่ ไม่ค่อยสบาย..หน้ามืด ไม่มีแรงเลย งานการก็ไปทำไม่ได้“คุณนุ่น...ตั้
“มะ เอิ๊กกกก อ๊ายยย กรี๊ด ๆ” เมฆเด้งรับเด้งสู้แม่เขา ส่งเสียงร้องเรียก และกรีดร้องอย่างดีใจ เขาเอาหน้ากากตุ๊กตาที่ให้เด็กรับใช้เตรียมมาให้ ก่อนจะหยิบกน้ากากมาใส่ไว้เมฆหันมาเห็นรีบกึ่งเดินกึ่งคลานเข้ามาหาเขา มือหนารวบลูกเข้ามาในอ้อมกอด และหันไปเห็นเธอส่งสายตาพิฆาตมาให้ เขาหัวเราะ ก่อนจะใช้นิ้วเคาะแก
แค่นึกถึงหน้าเธอ...แกนกลางเขาก็แข็งตัวแล้ว!! เธอเปิดประตูห้องนอนออกมา...ชุดนอนผ้าบาง ๆ เธอตกใจที่เขาพุ่งเข้าจูบไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว เธอเหมือนจะยอมในตอนแรก เขาก็ใจชื้น...ก่อนจะเขาจะรู้สึกเจ็บที่หัว...ใช่! เธอเอาโคมไฟฟาดเข้ากลางศีรษะเขา และไล่เขาออกจากบ้าน ก่อนจะโทรแจ้งตำรวจ...ไอ้พัดโทรหาไอ้ทิให้เ
บทที่ 38ร่างสูงของกิต จ้องมองเธอที่กล่อมลูกจนหลับ เธออุ้มลูกพาดไหล่เล็ก และเดินมาหยิบตระกร้าข้างตัวเขาไปถือเอง เขาจ้องมองเธอไม่วางตา และเดินตามเธอขึ้นลิฟต์ไปลิฟต์ค้างอยู่ที่ชั้น 3 นานมาก เราอยู่ชั้น 10 เธอขยับแขนยกลูกขึ้น เธอน่าจะหนักเพราะตาเมฆ 9 โลกว่าแล้ว“ผมอุ้มให้” เธอยืนหันหน้าเข้าลิฟต์หันหลั
ส่วนเขาไม่ลุกจากพื้นแม้ว่าเธอจะออกแรงดึงสักเท่าไหร่! และไม่โต้ตอบใด ๆ จากที่โมโหอยู่แล้ว! ก็โมโหมากขึ้นไปอีก! เธอจึงลากแขนเขาเข้ามาคุยในห้องเล็กอีกห้องหนึ่ง ไม่อยากเสียงดัง ลูกจะตื่น!“ฉันบอกให้กลับไปไง!! คุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดรึไง!!” เธอถามออกไปเสียงรอดไรฟัน! พร้อมทั้งมองหน้าเขาอย่างเหลืออด เขาไม่สบ
เขานั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามเธอ...เธอเมินเขา โนสน! โนแคร์! และตบก้นลูก และฮัมเพลงในคอเบา ๆ ตาเมฆเอื้อมมือมาบีบหน้าอกเธอ เขาหลุดหัวเราะ เธออยากจะแทรกแผ่นดินหนี ลูกเริ่มงอแงจะเข้าเต้า...งานเข้าฉันแล้ว!“หยิบผ้าสีน้ำเงินในตระกร้าให้หน่อย” เธอเอ่ยออกไป อยากจะลุกไปแต่ท่าไม่อำนวย ใจไม่ได้อยากจะพูดด้วย แต่ตา







