ขีดรัก มาเฟียร้าย NC25+ (SM)

ขีดรัก มาเฟียร้าย NC25+ (SM)

last updateÚltima actualización : 2026-03-17
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
113Capítulos
4.3Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

“คะ..คุณจะทำอะไร” เสียงใสนั้นสั่นๆ เอลลี่จ้องมองมือหนาอีกข้างหยิบกล่องไอศกรีมที่เธอพึ่งทานมาจ่อไว้ที่จุดกลางกายของเธอ “ยะ..เย็น..” ร่างเล็กกระตุกๆ เกร็ง เมื่อบัดนี้ก้อนไอศกรีมถูกเทลงมายังใจกลางความเป็นสาว “รู้ไหม...ความเย็นจะทำให้เธอรู้สึกชา...และมันจะบรรเทาความเจ็บปวดของเธอลงไปได้บ้าง” “อึก..” แปะๆ มือหนาตีเข้าที่ก้อนไอศกรีมเหลว พลางใช้นิ้วละเลงก้อนไอศกรีมไปทั่วกลีบแคมอวบ บดคลึงไปที่ติ่งเสียว ไม่เว้นแม้แต่ร่องหลืบแคบๆ โดยที่มืออีกข้างกำลังชักรูดแก่นกายใหญ่เตรียมความพร้อมที่จะเอามันเข้าไปในร่องรูเล็กๆ “ของกู…ทั้งหมดนี่…เป็นของกูคนเดียว..ซี๊ดดด!” เอลลี่Talk:“เขาแกล้งเป็นคนดี ทำให้ฉันหลงรัก… แต่เมื่อฉันพูดว่า ‘ชอบคนเลว’ เพื่อจะหนีไป เขาก็ถอดหน้ากาก...ตรึงฉันกับผนัง พร้อมรอยยิ้มที่ร้ายกาจกว่าใคร ‘หนีไม่พ้นแล้วล่ะที่รัก..กูนี่แหละคนเลว..เลวมาตั้งแต่เกิด..ที่จะจับเธอกระแทกทั้งตัวและหัวใจ!’ ”

Ver más

Capítulo 1

ขีดรัก มาเฟียร้าย : 1/1 - ไม่อยากได้เป็นผัว

Del baño llegaba el sonido constante del agua cayendo. Era Adrián Vargas, dándose una ducha.

Eran las tres de la madrugada. Acababa de llegar. Olivia Muñoz estaba parada frente a la puerta del baño; tenía algo importante que hablar con él. Se sentía nerviosa, dudando si él estaría de acuerdo con lo que estaba a punto de decirle.

Cuando pensaba en cómo abordar el tema, escuchó un ruido extraño desde adentro. Agudizó el oído y entonces entendió. Se estaba... dando placer.

Los jadeos y gemidos llegaban uno tras otro, como martillazos crueles en su pecho. El dolor se expandió como una marea; sentía que se ahogaba en la angustia, incapaz de respirar. En realidad, ese día era su aniversario de bodas. Llevaba cinco años casada con él y nunca habían tenido intimidad.

¿Prefería hacerlo él solo antes que tocarla?

Conforme su respiración se aceleraba, Adrián dijo bajito, extremadamente cauteloso:

—¡Pau...!

Ese nombre fue el golpe final, el que la destrozó. Algo dentro de ella se derrumbó, haciéndose polvo. Olivia se tapó la boca con fuerza para no llorar, se dio la vuelta para huir, pero tropezó en el primer paso. Chocó contra el lavabo y cayó al suelo.

—¿Olivia? —Adrián todavía sonaba agitado desde adentro; se notaba que intentaba controlarse, pero su respiración seguía siendo pesada.

—Yo... quería usar el baño, no sabía que te estabas bañando... —mintió torpemente, aferrándose al lavabo con desesperación para intentar levantarse.

Pero cuanto más se apuraba, más patética se sentía. Había agua en el piso y en el mueble. Apenas logró ponerse de pie cuando Adrián salió. Llevaba la bata de baño blanca mal puesta por la prisa, aunque el cinturón estaba atado con fuerza.

—¿Te caíste? Déjame ayudarte —dijo, haciendo el intento de cargarla.

Las lágrimas de dolor le llenaban los ojos, pero aun así empujó su mano, sintiéndose humillada pero firme.

—No hace falta, puedo sola.

Luego, tras resbalar otra vez y casi caer de nuevo, cojeó apresuradamente hasta refugiarse en la recámara. “Huir”. Esa era la palabra exacta. En los cinco años que llevaba casada con Adrián, no había hecho otra cosa más que huir. Huir del mundo exterior, huir de las miradas curiosas de la gente y también de la lástima y la compasión de su esposo.

¿Cómo podía ser que la esposa de Adrián Vargas fuera una coja? ¿Cómo podía una mujer así estar a la altura de alguien tan brillante y exitoso como él? Y pensar que antes tenía unas piernas perfectas...

Adrián la siguió y, con un tono suave y de preocupación, dijo:

—¿Te lastimaste? Déjame ver.

—No, estoy bien. —Se envolvió en las sábanas, escondiendo su vergüenza junto con ella bajo la tela.

—¿Seguro que estás bien? —preguntó, genuinamente preocupado.

—Sí. —Olivia le dio la espalda y asintió con fuerza.

—¿Entonces nos dormimos? ¿No querías ir al baño?

—Ya se me quitaron las ganas. Mejor duérmete, ¿sí? —murmuró.

—Está bien. Por cierto, hoy es nuestro aniversario. Te compré un regalo, ábrelo mañana a ver si te gusta.

—Sí.

El regalo estaba en la mesa de noche; ya lo había visto. No necesitaba abrirlo para saber qué era. Todos los años era una caja del mismo tamaño con un reloj idéntico adentro. En su cajón, contando los regalos de cumpleaños, ya había nueve relojes iguales. Este era el décimo.

La conversación terminó ahí. Apagó la luz y se acostó. Olía al aroma húmedo del jabón, pero apenas sintió que el colchón se hundiera. En esa cama king size, dormía de un lado y él en el extremo opuesto; en el espacio que quedaba entre los dos cabían otras tres personas. Ninguno mencionó a “Pau”, ni mucho menos lo que estaba haciendo en el baño. Fue como si nada hubiera pasado.

Olivia se quedó acostada, tensa, sintiendo un ardor insoportable en los ojos. Pau. Paulina Castillo. Su compañera de universidad, su primer amor, su diosa inalcanzable.

Al graduarse, Paulina se fue al extranjero y terminaron. Adrián cayó en una depresión y se dedicó a beber diario.

Olivia y él habían sido compañeros en la secundaria. Admitía que desde esa época le gustaba en secreto.

En aquel entonces, era el más guapo de la escuela, el estudiante modelo y serio. Ella era una estudiante de artes; aunque también era bonita, había muchas chicas lindas. En una preparatoria donde las calificaciones lo eran todo, los de artes no destacaban tanto, e incluso algunos los veían con prejuicios.

Así que su amor fue platónico y solitario; nunca imaginó que algún día podría acercarse a él. Hasta que, graduada de la academia de danza y de regreso en casa por las vacaciones, se encontró con ese Adrián destruido.

Esa noche también estaba borracho, caminando en zigzag por la calle. Cruzó sin fijarse en el semáforo y un auto venía a toda velocidad sin tiempo para frenar. Fue ella, quien lo seguía preocupada, la que lo empujó para salvarlo. Pero el auto la golpeó.

Era bailarina. Ya tenía asegurada el ingreso a la maestría. Pero por ese accidente, quedó coja. Nunca más pudo volver a bailar.

Después, él dejó de beber y se casó con ella. Siempre sintiéndose culpable, siempre agradecido, siempre hablándole con suavidad, siempre indiferente, llenándola de regalos y dándole todo el dinero que quisiera.

Pero no la amaba. Creyó que el tiempo le daría calidez a su relación, creyó que el tiempo borraría el pasado.

Jamás imaginó que, cinco años después, seguiría teniendo a “Pau” tan grabada en su mente. Al grado de gritar su nombre mientras se daba placer a sí mismo. Al final, había sido demasiado ingenua.

No durmió en toda la noche. Leyó el correo en su celular más de cien veces. Era la carta de aceptación de una universidad en el extranjero para su maestría. Eso era lo que planeaba hablar con él esa noche: quería irse a estudiar fuera del país, quería saber si le parecía bien. Pero ahora estaba claro que no necesitaba preguntarle nada.

Cinco años de matrimonio, incontables noches dando vueltas en la cama... a partir de este momento, podía iniciar la cuenta regresiva. Cuando se levantó, fingió seguir dormida. Lo escuchó hablar afuera con Rosa, la empleada doméstica.

—Hoy tengo una cena de negocios, dígale a la señora que no me espere, que se duerma temprano.

Después de dar las instrucciones, regresó al cuarto y se asomó a verla. Seguía cubierta con las sábanas, pero las lágrimas ya habían empapado la almohada. Normalmente, antes de que se fuera a la oficina, le dejaba la ropa lista y combinada para que solo se la pusiera.

Pero esta vez no lo hizo. Fue al vestidor, se cambió solo y se fue a Graph Corporation. Solo entonces abrió los ojos, que sentía hinchadísimos.

Sonó la alarma del celular. Era la hora que se había fijado para estudiar el idioma.

Desde que se casaron, debido a su pierna, pasaba el 90% del tiempo en casa, sin salir. Tenía que dividir su día en bloques y buscar algo que hacer para matar el tiempo en cada uno. Tomó el celular, apagó la alarma y se puso a navegar sin rumbo por varias aplicaciones. Tenía la cabeza hecha un lío, no prestaba atención a nada de lo que veía.

Hasta que le apareció un video en Instagram. La persona en la pantalla le resultaba demasiado familiar...

Miró el nombre de la cuenta: @soypaucastillo. Maldito algoritmo... La fecha de publicación era de la noche anterior.

Olivia abrió el video. Sonó una música animada y luego alguien gritó:

—¡Una, dos, tres! ¡Bienvenida de vuelta, Pau! ¡Salud!

Esa voz... era la de Adrián.

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
113 Capítulos
ขีดรัก มาเฟียร้าย : 1/2 - ไม่อยากได้เป็นผัว
“สุดยอดฉิบ มีผู้หญิงคนไหนไม่อยากได้มึงเป็นผัวด้วยว่ะ แม่งใครวะ!?”ดีแลนไม่ได้สนใจคำพูดจากเพื่อนที่กำลังก่อกวนอารมณ์เขาไม่หยุด ตาคมยังคงจับจ้องเลื่อนสายตาไล่อ่านประวัติของหญิงสาวในภาพอย่างละเอียด ผู้หญิงที่แต่งตัวเชยๆ เหมือนคุณป้าขนาดนี้ แต่มีอายุเพียงแค่ยี่สิบสามปี และเป็นถึง..เจ้าของคลับ..ก็ยิ่งทำให้คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันไปอีก“ชื่ออะไรวะ” มาร์โคยังแสดงความสงสัย และอยากรู้ชื่อผู้หญิงคนนี้ไม่เลิก“...เอลลี่...”“ห๊ะ! มึงพูดว่าอะไรนะ เมื่อกี้กูฟังไม่ถนัด”ดีแลนไม่ได้ตอบคำถามของมาร์โค แต่กับเลื่อนสายตาขึ้นไปมองคนที่อยู่ในภาพอย่างละเอียด และสมองอันชาญฉลาดก็กำลังรีบประมวลผลอีกครั้ง เพราะจากประวัติและภาพที่เขาเห็นทำไมมันถึงช่างดูสวนทางกันเหลือเกิน"อยากรู้จักเธอ..เอลลี่.."@อีกด้าน“Say Hi ~ ค่ะเพื่อนสาว” เอลลี่ ที่พึ่งเดินมาถึงตะโกนแข่งกับเครื่องเสียงที่ดังกระหึ่ม เพื่อทักทายกลุ่มเพื่อนสนิทที่นัดปาร์ตี้กันอยู่ไว้ที่คลับหรูเอลลี่สาวสวยสุดเซ็กซี่ ที่มาในชุดเกาะอกรัดรูปสีดำกำลังตกเป็นเป้าสายตาของเหล่าบรรดาผู้ชายที่พบเห็น เพราะด้วยใบหน้าที่สะสวย ดวงตาที่เปล่งประกาย ผมยาวที่ดัดเป็นลอนขับพลิ้วไ
last updateÚltima actualización : 2026-03-04
Leer más
ขีดรัก มาเฟียร้าย : 2/1 - ใครกันมู่หยาง..รู้จักแต่มู่หลาน
@คลับLตึก..ตึก..ตึก..เสียงรองเท้าส้นสูงดังกระทบกับพื้นเป็นจังหวะ เรียกความสนใจให้ใครๆ ต่อใครต้องหันมามอง และเป็นเอลลี่เจ้าของคลับหรูแห่งนี้นี่เองที่ เป็นเจ้าของเสียงรองเท้าที่ทุกๆ ย่างก้าวที่เดินนั้นดูสวยสง่า จนต้องจับตามองดวงตากลมสวยกวาดมองไปรอบๆ ร้านด้วยรอยยิ้ม และความภาคภูมิใจ นี่คือคลับของคุณพ่อที่ออกแบบไว้เป็นอย่างดี และงานประจำของเธอก็คือนำสิ่งที่พ่อสร้างไว้มาสานต่อให้สมบูรณ์แบบ เธอรักคลับนี้มากเพราะมันทำให้เธอนั้นรู้สึกว่าพ่อยังคงอยู่กับเธอเสมอ ส่วนอีกใจก็อยากจะชื่นชมความเก่งของตัวเอง ที่สามารถดูแลคลับแห่งนี้ได้อย่างที่ตั้งใจ....ถึงแม้ว่าพ่อของเธอจะไม่อยู่นานแล้วก็ตาม“วันนี้ที่ร้านเป็นยังไงบ้าง” เมื่อเอลลี่เดินมาถึงบาร์เครื่องดื่ม เธอก็เอ่ยถามผู้จัดการร้านที่เป็นสาวประเภทสอง ที่มีดีกรีเป็นถึงแชมป์นักมวยเก่า“คนเยอะเหมือนเดิมค่ะ” ลูน่า รีบรายงาน พร้อมกับเอ่ยถามคำถามเดิมๆ ด้วยความเคยชิน “บอสจะรับเครื่องดื่มเหมือนเดิมไหมคะ”“อืม เอาเหมือนเดิมค่ะ”เมื่อผู้จัดการสาวได้ยินอย่างนั้นก็หันไปสั่งบาร์เทนเดอร์สุดหล่อให้กับเจ้านาย พลางเล่นหูเล่นตาอย่างที่ชอบทำกับคนหล่อๆ เป็นประจำ“แล้วเ
last updateÚltima actualización : 2026-03-04
Leer más
ขีดรัก มาเฟียร้าย : 2/2 - ใครกันมู่หยาง..รู้จักแต่มู่หลาน
@ห้องรับแขกเอลลี่หยุดยืนมองชายชุดดำสี่คนที่ยืนอยู่หน้าห้องรับแขกที่คลับของเธอด้วยความประหลาดใจ เพราะนี่ไม่ใช่บอดี้การ์ดในร้านของเธอ“ใคร?” เอลลี่หันไปกระซิบถามจุ๊บแจงเสียงเบา“เอ่อ...พวกพี่ๆ เขาบอกว่าเป็นคนดูแล ของคุณมู่หยางค่ะ”“คนดูแลเหรอ” เอลลี่พูดเบาๆ พร้อมกับกวาดสายตามองไปที่บอดี้การ์ดหลายคน“ใช่ค่ะ”“โอ้โห นี่แค่คนดูแลยังหล่อและหุ่นดีขนาดนี้เลยเหรอ” ลูน่าเอ่ยแทรก“นี่..ในห้องที่บอกว่ามีคนชื่อมู่หยาง คงจะไม่ใช่เด็กสามขวบหรอกใช่ไหม ทำไมเขาถึงจะต้องมีคนตามมาดูแลได้มากขนาดนี้”“ไม่ค่ะ ไม่สามขวบ ใหญ่และหล่อมาก” จุ๊บแจงเถียงกลับบอสตัวเองคอเป็นเอ็น“นี่ฉันก็พูดเล่นไหม....ดูจริงจังมากนะ แล้ว..อะไรที่ใหญ่เหรอห๊ะ” เอลลี่ ตงิดใจเอียงหูรอด้วยความอยากรู้“จริงจังสิคะ คนนี้จุ๊บแจงแต่งค่ะ ตัวใหญ่ กล้ามใหญ่ และก็ตรงเส้นเลือดที่ข้อมือใหญ่มากกก”"ละเอียดจริง" เอลลี่ก็ยืดตัวตรงสวยไม่ได้ตอบอะไรกลับไปอีก ถึงแม้คำตอบที่ฟังดูแล้วจะแปลกๆ แต่เธอเลือกที่จะหันไปมองที่ประตู และก้าวเดินต่อก่อนที่จะหยุดอยู่ที่หน้าห้องอีกครั้ง โดยชายชุดดำนั้นก็ทำหน้าที่เปิดประตูให้อย่างอัตโนมัติโดยที่ริมฝีปากเล็กไม่ต้องปริปา
last updateÚltima actualización : 2026-03-04
Leer más
ขีดรัก มาเฟียร้าย : 3/1 – ผมชอบคุณ
“ผมต้องการคบหากับคุณครับ”พรวดดด!!! “แค่กๆ แค่กๆ” เสียงน้ำพุ่งออกมาจากปากเล็กในทีเดียว พร้อมกับสำลักน้ำหน้าดำหน้าแดง“ว๊ายยย บอส” ลูน่าร้องเสียงหลง รีบยิ้มทิชชูมาช่วยเช็ดน้ำที่กระเด็นไปทั่ว เช่นเดียวกับจุ๊บแจง รีบหาผ้าสะอาดมาซับเข้าที่ใบหน้าสวยดีแลนยกยิ้มมุมปาก มองเหตุการณ์โกลาหลตรงหน้าอย่างนึกตลก จากการประเมินผู้หญิงตรงหน้าคนนี้ดูคาดเดาได้ง่ายกว่าที่คิด“ขะ..ขอโทษค่ะ พะ..พอดีเอลลี่ตกใจแรงไปหน่อย น้ำกระเด็นไปโดนคุณด้วยไหม” เอลลี่รีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อยและหันไปเอ่ยถามคนนั่งนิ่ง“ไม่โดนครับ ไม่เป็นไรครับ”ท่าทีสุภาพของผู้ชายหล่อตรงหน้า ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเขินอายและประหม่ามากขึ้นกว่าเดิม จนจะเริ่มเก็บอาการไม่อยู่ ไหนจะสายตาของลูกน้องของตัวเองที่แสดงสีหน้าและแววตาที่อยากรู้อยากเห็น จนคิดว่าตอนนี้เธอควรจะต้องทำอะไรสักอย่าง“พี่ลูน่ากับจุ๊บแจง ออกไปรอเอลข้างนอกก่อนนะคะ เอลอยากจะคุยกับคุณมู่หยาง...เป็นการส่วนตัว”“จะดีเหรอคะ ลูน่าอยากรู้”“เจ๊!”“เอ้ย! ลูน่าเป็นห่วงบอสค่ะ” ผู้จัดการสาวตีปากตัวเองแรงๆ รีบเปลี่ยนคำพูดและสีหน้าที่ดูมีพิรุธ“ไม่ต้องเป็นห่วงเอลลี่นะคะ เชิญ” เอลลี่พูดพลางชี้
last updateÚltima actualización : 2026-03-04
Leer más
ขีดรัก มาเฟียร้าย : 3/2 – ผมชอบคุณ
“ครับ วันนี้คุณดูเซ็กซี่มากเลย สวยมากครับ ลูกของผมคงจะภูมิใจในตัวของแม่ ที่มีแม่ที่สวยแบบนี้”“สะ..สวยอะไรกันคะ ศัลยกรรมทั้งนั้น”“ถ้าทำออกมาแล้วสวย มันก็โอเคแล้วไม่ใช่เหรอครับ”“......”“ผมว่าเราควรจะเริ่มศึกษาดูใจกันเลย เร็วๆก็ดีครับ เผื่อมันโอเคเราก็จะแต่งงานได้เลย คุณแม่ผมเตรียมการไว้หมดแล้วเหลือแค่เจ้าสาวที่จะมายกน้ำชาให้กัน”“ตะ..แต่งงาน?..ยกน้ำชา?” เอลลี่ละเมอเผลอพูดอย่างเลื่อนลอย ทุกอย่างมันดูรวดเร็วจนเธอตั้งรับไม่ทัน“ครับ”“ดะ..เดี๋ยวก่อนนะคะ! เอลลี่ว่าต้องอะไรผิดพลาดตรงไหน แน่ๆ ค่ะ ขอเวลาพักครึ่งสักแป๊บนะคะ”เอลลี่อึกอักพูดแทบไม่ออก เพราะคิดไม่ตก ได้แต่เอนกายไปกับพนักพิงเพื่อตั้งหลักอีกครั้ง พร้อมกับเงยหน้าและหลับตาเพื่อตั้งสติ เพราะคำตอบที่หนักแน่นของผู้ชายตรงหน้านั้นทำให้เธอนั้นแทบหยุดหายใจ แถมยังรู้สึกปวดศีรษะจี๊ดๆราวกับหัวจะระเบิด“อ๊ะ!” “คุณเอลลี่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”เสียงทุ้มดังขึ้นใกล้ๆ พร้อมสัมผัสอุ่นๆ ที่เข้ามาแตะลงที่หน้าผาก พลันดวงตาคู่สวยนั้นรีบเปิดขึ้น แต่ก็ต้องรู้สึกตกใจมากกว่าเดิม เมื่อตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลานั้นอยู่ใกล้กับใบหน้าของเธอเพียงแค่ไม่กี่เซนติเมตร
last updateÚltima actualización : 2026-03-05
Leer más
 ขีดรัก มาเฟียร้าย : 4/1- เดิมพัน! ผีเห็นผี
@คลับL “ทำไม ถึงชวนกูมาที่นี่” มาร์โค เอ่ยถามเพื่อนรักตรงหน้า ด้วยความแปลกใจ เพราะพวกเขานั่นคือมาเฟียใหญ่ แถมมีคลับเป็นของตัวเองอยู่แล้ว ฉะนั้นพวกเขาไม่จำเป็นต้องออกมาท่องโลกราตรีในที่ที่ไม่คุ้นเคยเช่นนี้เลย “ร้านพึ่งเปิดใหม่” ดีแลนเอ่ยเสียงทุ้มตอบเพื่อนกลับไปอย่างนึกรำคาญ ตั้งแต่เพื่อนคนนี้มาถึงมันก็เอาแต่ถามคำถามนี้กับเขาไม่หยุด “....กูว่านี่คงไม่ใช่ประเด็น คนโรคจิตแบบมึง น่าจะมาล่าเหยื่อมากกว่า” มาร์โคเอนพิงโซฟามองไปรอบๆ โดยไม่ได้คิดเชื่อในคำตอบของดีแลนเลยสักนิด “รู้ดีนะมึง กูก็แค่ชอบที่นี่ และมัน...ก็น่าจะสนุกดี....” “สนุกดี? อะไรที่สนุก? คนเยอะฉิบ!” มาร์โคว่าให้อย่างหัวเสียมองบรรยากาศรอบๆ ที่นี่มันไม่มีความเป็นส่วนตัวเอาสะเลย ถึงแม้จะดูหรูหราแต่ก็เทียบไม่เท่ากับคลับของเขาเลย “เอาน่า...มึงก็แค่นั่งเป็นเพื่อนกู กูสนุกคนเดียวก็พอแล้ว” ดีแลนแสยะยิ้มมุมปาก ตอบอย่างหน้าตาเฉย จนมาร์โคเหลืออดสบถคำหยาบออกมา “ไอ้เวร!” “หึๆ แต่ก็ไม่แน่นะ มึงอาจเจอเรื่องที่มันสนุกๆ ที่นี่ก็ได้....” “เหอะ ยาก...” “หึ...นั่นไงเรื่องสนุกของมึง” ดีแลนชี้นิ้วมือไปทางด้านหลัง เพื่อให้มาร์โคนั้นหันไปมองอ
last updateÚltima actualización : 2026-03-05
Leer más
 ขีดรัก มาเฟียร้าย : 4/2- เดิมพัน! ผีเห็นผี
เอลลี่วิ่งปรี่ตรงไปหาใบบัวแต่ก็โดนชายชุดดำขว้างทางไว้ ภาพที่เห็นไกลๆ ใบบัวถูกผู้ชายตัวใหญ่กอดรัดไว้แน่นมาก พานทำให้ใจเธออยู่ไม่สุข แทบจะตกไปถึงตาตุ่ม แต่ก็ยังโชคดีที่มีลูกน้องในร้านรีบวิ่งไปบอกเธอเร็ว“ไอ้มาร์โค มึงปล่อยผู้หญิงได้แล้ว หยุด!” ดีแลน รีบกระแทกแก้วลงโต๊ะ ร้องห้ามเพื่อนรักเสียงดัง และส่งสัญญาณบอกลูกน้องให้ปล่อยหญิงสาวเจ้าของร้านเดินเข้ามาได้“ปล่อยเธอ!” ดีแลนย้ำเสียงเข้ม“ขะ...ขอบคุณนะคะ คุณดีแลน” เอลลี่หันไปขอบคุณดีแลนด้วยความซาบซึ้งใจ ก่อนจะรีบเดินเข้าไปมองแผ่นหลังใบบัวใกล้ๆ ใจอยากจะกระชากผู้ชายร้ายกาจที่โอบกอดเด็กของเธอไว้ แต่ก็ไม่กล้าพอที่จะทำอย่างที่ใจคิด"ขอโทษนะคะ คุณมาร์โค ปล่อยน้องบัวก่อนได้ไหมคะ น้องไม่ได้รับงานแบบนี้จริงๆ ค่ะ" เอลลี่รีบอธิบายเสริมอย่างกล้าๆ กลัวๆ"......" มาร์โค เงยหน้ามองเจ้าของร้านเพียงนิดก่อนผละใบหน้ากลับมาจดจ้องดวงหน้าหวานที่ออกอาการตื่นกลัว บนหน้าตักแกร่ง“ไม่รับงาน?” มาร์โคถามเสียงเข้ม“ฮึก...ค่ะ” สาวน้อยใบบัวพยักหน้าลงงึกงักรัวๆ อยากให้คนตรงหน้าปล่อยเธอสักที“หยุดทำหน้าแบบนี้ถ้าไม่
last updateÚltima actualización : 2026-03-05
Leer más
ขีดรัก มาเฟียร้าย : 5/1 - อาหารจานเด็ด
@ร้านอาหารแสงไฟระยิบระยับสร้างบรรยากาศร้านอาหารนั้นดูสวยงามมากขึ้น และด้วยแสงไฟที่ห้อยระย้าไปทั่วเพดานขาว ยิ่งชวนให้สายตาคู่สวยนั้นสาดส่องมองดูไปรอบๆด้วยความชอบใจ หญิงสาวมองดูผู้คนแต่งตัวหรูหราไม่ต่างจากเธอ กำลังรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยมันยิ่งทำให้เธอนั้นรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก“ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยใบบัว” เอลลี่เอ่ยขอบคุณดีแลนที่นั่งอยู่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม วันนี้เป็นเธอเองที่นัดผู้ชายตรงหน้ามาทานข้าวเพื่อเป็นการเลี้ยงขอบคุณ“ไม่เป็นไรครับ ผมตั้งหากต้องขอโทษแทนเพื่อนของผมด้วย” “คุณมู่หยาง กับเพื่อนดูต่างกันมากๆ เลยนะคะ ปกติคนเป็นเพื่อนกันก็ต้อง..มีนิสัยเหมือนหรือคล้ายๆ กันไม่ใช่เหรอคะ”“..ปกติมาร์โคไม่ใช่คนแบบนั้นครับ เขา..เป็นคนดี..แต่น่าจะดื่มหนักไปหน่อย” ดีแลนตอบเสียงทุ้มนุ่ม พลางมองเอลลี่กำลังพูดจ้อพร้อมเคี้ยวอาหารในปากตุ้ยๆ ไม่ได้ห่วงภาพพจน์ความสวยของตัวเองเลย“แหม่...ถ้าดื่มแล้วเปลี่ยนนิสัยแบบนี้ ไม่น่าจะเป็นคนดีนะคะ ยังงี้คุณมู่หยางก็ต้องระวังๆ เพื่อนคนนี้ไว้บ้าง”“...ครับ...ผมจะระวัง”“ก็หล่อมากนะคะ แต่ทำตัวแบบนี้ผู้หญิงตกใจหมด ไม่เหมือนคุณเลย ดูสุภาพมากๆ”
last updateÚltima actualización : 2026-03-06
Leer más
ขีดรัก มาเฟียร้าย : 5/2 - อาหารจานเด็ด NC++
“เกรดA++ น่ะเหรอ.” ใบหน้าหล่อโน้มลงเข้าไปใกล้เนินเนื้อสาว เริ่มใช้นิ้วมือละเลงกดลงที่เนื้อนุ่ม พินิจพิจารณากลีบกุหลาบงามสีสดตรงหน้าอย่างละเอียด ซึ่งความงดงามและความนุ่มนั้น มันกำลังทำให้มาเฟียหนุ่มคลั่งและรู้สึกหลงใหลจนแทบจะหยุดหายใจ แต่ก็คงจะยอมหยุดไม่ได้เมื่อเขาได้สัมผัสกับกลิ่นหอมของดอกไม้งาม“...อืมม..กลิ่นสาบสาว...” เลือดในกายนั้นสูบฉีดวิ่งพล่านไปทั่วร่างใหญ่ จนดีแลนแทบทนไม่ไหว กลิ่นหอมที่ได้สัมผัสนี้เหมือนกับยาชูกำลังชั้นดีที่ทำให้เขานั้นมีพลังแผล็บ แผล็บ แผล็บๆไวกว่าความคิดลิ้นหนาลงสัมผัสที่กลีบแคมอวบกดลิ้นสากลงกลางรอยแยกในทันที แลบลิ้นสากเลียยาวตวัดขึ้นสุดสะกิดที่ติ่งเสียว และลากลิ้นยาวลงตามร่องแยกกลีบแคมอวบราวกับเจอของหวานที่แสนอร่อย “อ้าส์..หวาน...อืม...แบบนี้ซิ..เขาถึงจะเรียกว่าเป็นการเลี้ยงอาหารขอบคุณ”น้ำลายเหนี่ยวไหลยืดยาว ลิ้นร้อนๆ ตวัดเลียขึ้นลงด้วยความมูมมาม จูบซับเนื้อนุ่มเบาๆ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นบดขยี้ยอดเกสรสีสวยรัวๆ พลางละเลงไปทั่วกลีบแคมนุ่มเสมือนเป็นของเล่น เรียกน้ำหวานสีใสให้ผลิตไหลเยิ้มออกมาได้อย่างมากมายจนมันเปียกปอนไปทั่วใบหน้าหล่อในขณะเดียวกันแท่งกลางกาย
last updateÚltima actualización : 2026-03-06
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status