تسجيل الدخول“คะ..คุณจะทำอะไร” เสียงใสนั้นสั่นๆ เอลลี่จ้องมองมือหนาอีกข้างหยิบกล่องไอศกรีมที่เธอพึ่งทานมาจ่อไว้ที่จุดกลางกายของเธอ “ยะ..เย็น..” ร่างเล็กกระตุกๆ เกร็ง เมื่อบัดนี้ก้อนไอศกรีมถูกเทลงมายังใจกลางความเป็นสาว “รู้ไหม...ความเย็นจะทำให้เธอรู้สึกชา...และมันจะบรรเทาความเจ็บปวดของเธอลงไปได้บ้าง” “อึก..” แปะๆ มือหนาตีเข้าที่ก้อนไอศกรีมเหลว พลางใช้นิ้วละเลงก้อนไอศกรีมไปทั่วกลีบแคมอวบ บดคลึงไปที่ติ่งเสียว ไม่เว้นแม้แต่ร่องหลืบแคบๆ โดยที่มืออีกข้างกำลังชักรูดแก่นกายใหญ่เตรียมความพร้อมที่จะเอามันเข้าไปในร่องรูเล็กๆ “ของกู…ทั้งหมดนี่…เป็นของกูคนเดียว..ซี๊ดดด!” เอลลี่Talk:“เขาแกล้งเป็นคนดี ทำให้ฉันหลงรัก… แต่เมื่อฉันพูดว่า ‘ชอบคนเลว’ เพื่อจะหนีไป เขาก็ถอดหน้ากาก...ตรึงฉันกับผนัง พร้อมรอยยิ้มที่ร้ายกาจกว่าใคร ‘หนีไม่พ้นแล้วล่ะที่รัก..กูนี่แหละคนเลว..เลวมาตั้งแต่เกิด..ที่จะจับเธอกระแทกทั้งตัวและหัวใจ!’ ”
عرض المزيد“ใช่ค่ะ เอลชอบคนเลว..แต่ตอนนั้นเอลตกใจมากๆ ตอนที่ที่รักยกปืนจะยิงเอล..รวมถึงเจ้ามังกรยักษ์ด้วยค่ะ ใหญ่มากๆ แต่ก็แปลกอยู่นะที่มันมุดเข้ามาอยู่ในตัวเอลได้”“หึๆ สมใจถึงใจไหมล่ะ”“คิก..คิก..สมใจมาก ถึงใจมากค่ะ แบบว่าพี่เป็นคนเลวที่รักเอลมากๆ ”“รักมากสิ ถึงกับสักชื่อหนูไว้ที่..แถวเจ้ามังกร”“ฮ่าๆ น่ารักจังเลยค่ะ คนมันคลั่งรัก คิกๆ ดีนะที่พี่ไม่สักชื่อตัวเองไว้ที่น้องน้อยของเอล”“หึๆ”“เหมือนฝันเลยนะคะ..แบบว่า..คนเลวที่รักเธอ..”มุมปากหนายกยิ้มหวนคิดเรื่องราวต่างๆ ของเธอและเขา อาจเป็นเพราะพรหมลิขิตที่ทำให้เขาและเธอได้เจอกัน และต้องขอบคุณสัญชาตญาณตัวเองที่รับรู้ได้ทันทีว่าที่ตรงนี้มันคือของเธอ“ที่ตรงนี้มันคือของเอล..ของเอลแต่แรก..หัวใจพี่มันถูกจ้องจำไว้ที่เอลคนเดียว”มือหนาเลื่อนมากุมมือเล็ก บังคับให้ยกขึ้นมาแนบลงบนอกแกร่งในตำแหน่งของหัวใจที่มันกำลังเต้นแรง “ฟังสิ..หัวใจของพี่..มันเป็นของเอลคนเดียว”ปากอิ่มยิ้มออกมากว้าง จ้องมองใบหน้าหล่อเปื้อนด้วยรอยยิ้ม มือหนารวบโอบเอวคอด ร่างกายโอนอ่อนเข้าหากันแน่น บรรยากาศระหว่างสองคนทวีความอบอุ่น ลมหายใจประสานกันอย่างช้า ๆ“ขอนะ”ดีแลนถอดเสื้อยืดสีดำ
@คฤหาสน์เสียงหัวเราะสดใสดังลอดออกมาจากห้องนั่งเล่นตั้งแต่เช้า เด็กชายสองคนวิ่งไล่กันทั่วโถงบ้าน ขณะที่เด็กหญิงตัวเล็กนั่งกอดตุ๊กตากระต่ายขนฟูอยู่บนพรม ดวงตากลมใสจ้องตามพี่ ๆ อย่างสนุกสนานเอลลี่นั่งอยู่บนโซฟา ดวงตาเต็มไปด้วยประกายอ่อนโยนยามมองลูก ๆ ที่คือทั้งชีวิตของเธอ“ม๊ามี๊ฮับ เดม่อนแกล้งผมอีกแล้ว”เสียงเรียบนิ่งของดัลลาซ ลูกชายคนโตดังขึ้น แม้จะยังเด็ก แต่แววตาคมเข้มที่หันมามองเธอนั้นเหมือนพ่อไม่มีผิด“ก็พี่ดัลลาซหน้าดุอะ ผ๋มแค่แหย่นิดเดียวเอง!” เดม่อน ลูกชายคนรองเถียงเสียงดัง ก่อนจะหัวเราะคิกคักวิ่งวนรอบโต๊ะ เหมือนกำลังสนุกกับการทำให้พี่ชายหงุดหงิด“คิก..คิก..” เอลลี่หัวเราะเบา ๆ เธอเอื้อมมือไปรับเดลล่าที่คลานต้วมเตี้ยมเข้ามาหา “แล้วหนูละคะ เดลล่า อยู่ข้างใครคะ พี่ดัลลาซหรือพี่เดม่อน?”เด็กหญิงวัยสองขวบกอดตุ๊กตากระต่ายแน่น แล้วเอียงคอมองพี่ชายทั้งสองตาแป๋วก่อนจะตอบเสียงเล็กใส “..ยู่กะม๊ามี๊…”เอลลี่หัวเราะคิกๆ หอมแก้มนุ่มของลูกสาวฟอดใหญ่ “ฉลาดที่สุดเลยลูกสาวม๊ามี๊”“แล้วม๊ามี๊ล่ะ..จะอยู่ข้างใคร” ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้นจากทางประตูเอ่ยถามอย่างเจ้าเล่ห์เอลลี่เงยหน้าขึ้นก็เ
@ร้านอาหารภายในร้านอาหารที่ตกแต่งด้วยสีสันสดใส ครอบครัวของมาเฟียหนุ่มกำลังนั่งล้อมวงกันอย่างมีความสุข ดีแลนป้อนข้าวให้เดลล่าที่นั่งอยู่บนตักอย่างทะนุถนอม สายตาของเขาเต็มไปด้วยความรักใคร่ เดลล่าเองก็เงยหน้ามองผู้เป็นพ่อด้วยรอยยิ้มหวาน ทั้งสองสบตากันอย่างเข้าใจ ราวกับมีเพียงแค่พวกเขาอยู่ในโลกใบนี้ส่วนดัลลาซและเดม่อนก็แข่งกันกินสปาเกตตีอย่างสนุกสนาน ซอสเปรอะเปื้อนเต็มหน้าแต่พวกเขาก็ไม่ได้สนใจ"ปาป๋าฮับ เลอะหมดแล้ว" ดัลลาซ หัวเราะคิกคักเมื่อเห็นซอสเปรอะเต็มหน้า"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวปาป๋าเช็ดให้" ดีแลนใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดปากให้ลูกชายอย่างอ่อนโยน “เดม่อนด้วยครับ เดี๋ยวปาป๋าเช็ดให้”ในขณะที่มือหนาหยิบผ้าอีกผืนขึ้นมาเช็ดปากลูกชายคนรองด้วยความอ่อนโยนไม่ต่างกันกับคนพี่ ก็มีหญิงสาวสวยในชุดเดรสรัดรูปเดินเข้ามาทักทาย"สวัสดีค่ะ เด็กๆ น่ารักจังเลย" เธอส่งยิ้มหวานให้เด็กๆ ก่อนจะหันไปมองดีแลนด้วยสายตาเยิ้ม มองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า“ขอโทษนะครับ นายต้องการความเป็นส่วนตัว” เฉินทำหน้าที่ รีบเดินเข้ามาประชิดบอกหญิงสาวในทันที“ฉันก็แค่เห็นเด็กๆ น่ารัก อยากจะชื่นชมค่ะ”“เฉิน ไม่เป็นไร”“ครับ” เฉินก้มหน้าลง
2ปีต่อมา..@ห้างสรรพสินค้าณ ห้างสรรพสินค้าที่โอ่อ่า ผู้คนมากมายเดินขวักไขว่จับจ่ายซื้อของ บ้างเดินเที่ยวเล่นตามประสา แต่ทันใดนั้นทุกสายตาก็พลันจับจ้องไปที่ร่างสูงสง่าของชายผู้มีใบหน้าหล่อเหลา ที่ก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับเด็ก ๆ น่ารักที่นั่งอยู่ในรถเข็นอีกสองคน ดัลลาซลูกชายคนโตในวัยห้าขวบ และ เดม่อนลูกชายคนรองในวัยสี่ขวบ โดยที่พวกเขามีบอดี้การ์ดชุดดำทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยตลอดเวลาดวงตาหลายคู่จับจ้องใบหน้าหล่อของคนตัวสูง สลับกับเด็กชายตัวน้อยสองคน ซึ่งทั้งสามคนมีใบหน้าคล้ายคลึงกัน บ่งบอกว่าเป็นพ่อลูกอย่างแน่นอนแต่ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาผู้คนยิ่งกว่าเดิมคือ คือการมาของผู้หญิงใบหน้าสวยรูปร่างดีในชุดเดรสรัดรูปทันสมัย ที่เดินตามพวกเขามาติด ๆ พร้อมกับเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักตัวป้อมที่อยู่ในอ้อมอก“วันนี้ใคร? อยากได้ของเล่นจากปะป๋าบ้างคะ?”“เดลล่า~”“ผมฮับ”“ผ๋มฮะ”“ม๊ามี๊ด้วยคน!”เอลลี่ฉีกยิ้มหวานพูดคุยกับลูกรักทั้งสามคน เด็ก ๆ ต่างส่งเสียงเจื้อยแจ้วด้วยความตื่นเต้นกับสิ่งแปลกใหม่ที่อยากได้รอบตัว เรียกสายตามาเฟียหนุ่มยิ้มเอ็นดู มองดูลูก ๆ และภรรยาสาวด้วยความรักใคร่“งั้นไปกันเลย”“เย้ย” “เย้