เข้าสู่ระบบDEVI POV NATAPOS din ang program at ang mga bisita, naging abala na sa pagkain at pagki-kwentuhan Halos alas nueve na ng gabi, at alam kong alanganin nang umalis ng ganitong oras. Dagdagan pa na ang mga bisita ay nagkalat sa buong paligid. Ayaw ko naman gumawa ng eksena na maghihila ako ng luggage right after ng party. Kaya siguro, ipagpapabukas ko na lang ang pag-alis ko Dahil tapos naman na akong kumain, pasimple na din akong tumayo. Balak ko nang magpahinga sa kwarto Wala naman na akong ibang gagawin eh. Isa pa, maliban sa miyembro ng pamilya Imperial na ayaw ko din naman makihalubilo sa kanila, wala naman na akong ibang kakilala sa lugar na ito "Tapos ka na ba iha, saan ka pupunta?" akmang maglalakad na sana ako paalis nang bigla na lang nagsalita si Donya Celestina. Ang Lola ni Winston. Kasama din namin siya dito sa table namin. At si Winston naman, kaagad din na napaangat ng tingin nang mapansin niyang bigla na lang akong tumayo "Pasensya na po, pero babalik na p
DEVI POV Tahimik kaming umakyat sa entablado. Nasa ibaba ang daan-daang matang nakatingin sa amin habang isa-isang ipinapakilala ni Mommy ang kanyang pamilya. "Ang mga anak ko na ipinagmamalaki ko," nakangiti niyang wika habang inilalapit kami sa kanyang tabi. "Si Peter, si Febe, at ang panganay kong si Doctora Devi." "At siyempre," muling dugtong ni Mommy habang nakangiti kay Winston, "ang anak kong si Winston Imperial." Agad na umalingawngaw ang magkahalong palakpakan at bulungan mula sa mga bisita. Hindi na bago iyon. Isa si Winston sa mga kilalang personalidad sa bansa kaya natural lamang na marami ang humanga at bumati sa kanya. Napansin kong bahagyang namula ang mga mata ni Mommy bago siya muling nagsalita. "Gusto ko lang magpasalamat sa Panginoon dahil sa kabila ng lahat ng pagsubok na pinagdaanan namin, heto kami. Kumpleto. Masaya. At nagkakaisa." Napuno ng katahimikan ang buong hardin. Marahil ay naramdaman din ng mga bisita ang bigat ng damdaming nasa lik
DEVI POV "YOUNG Master, hinahanap na po kayo ng mga pinsan niyo. Play na daw po kayo." wika ng Yaya kay Nicholai. Simula noong napatahan ko siya kanina, ayaw niya na talagang umalis sa tabi ko. Nag-uumpisa na ang birthday party program at nandito na kami sa may garden. Si Mommy ay nasa ginawa nilang stage kanina, nakaupo habang nilalapitan siya ng mga bisita para personal na magpaabot ng pagbati ng happy birthday Sa nakikita ko, mukhang tuluyan na din namang natangap si Mommy ng pamilya Imperial. Iba na kasi ang paraan ng pakikitungo nila kay Mommy May ngiti na din at higit sa lahat, nakikita ko na ang respito na never kong naramdaman noon. "No, Yaya! I don't like! Dito lang ako kay Tita Devi." narinig kong sagot naman ni Nicholai sa paanyaya ng Yaya niya. Sa hindi kalayuan, may ginawa din na palaruan para sa mga bata. At nandoon ang halos mga bata at mga Yaya's na kasama na dumalo sa pagtitipon na ito "Nicholai, baka pagod na ang Tita Devi mo. Hayaan mo na muna siyang
DEVI POV “Nicholai po ang pangalan ko. Pero Nico na lang po ang itawag n'yo sa akin," sagot niya. Sa totoo lang, hindi ko inaasahang sasagot siya sa tanong ko. Mas lalong hindi ko inaasahang kusa siyang titigil sa pag-iyak. "Nicholai? Wow, nice name. You can call me Tita Devi. Kakarating ko lang galing Manila at wala pa akong gaanong kaibigan dito sa lugar ninyo. Nicholai, can you be my friend?" nakangiti kong tanong. Agad niyang pinunasan ang mga luha sa kanyang mga mata. Sa pagkamangha ng lahat, kusa rin siyang tumayo mula sa malamig na sahig. "You're beautiful, Tita! Can you be my girlfriend instead?" seryoso niyang sagot. Hindi ko napigilang mapangiti. Kung hindi ako nagkakamali, pito o walong taong gulang pa lamang ang batang ito. At mukhang maaga yatang natutong mambola. "Sure. Pero kailangan mong maintindihan na ayaw ni Tita Devi ng iyaking bata at laging nagtatantrums," pabiro kong sagot. "Kaya lang naman ako umiyak kasi pinalo ako ni Mommy," pagsusumbong niy
DEVI POV "Ate, ang ganda-ganda niyo po. Bagay na bagay sa inyo ang damit niyo." masayang sambit ni Febe habang mabilis na lumapit sa akin. Ngumiti ako nang bahagya. Inabangan niya talaga akong makababa bago niya hinawakan ang aking braso. "Nandito po sila Lolo at Lola. Pati na rin po ang iba nating mga pinsan." Tumango lamang ako at muling napasulyap muli ang tingin ko sa batang nakahiga pa rin sa sahig. Patuloy pa rin ang pag-iyak nito. Ayaw talaga nitong bumangon kahit anong gawin ni Winston. At si Winston, huling huli ko kung paano niya ako titigan. Na para bang nagulat siya sa presensya ko. "Ate, hayaan mo na si Nicholai," bulong ni Febe. "Paano kasi, napalo na naman siya ng mama niya. Kaya ayan, ayaw tumigil sa pag-iyak." Hindi na ako nagsalita. Hindi ko na din pinansin ang kakaibang mga titig ni Winston. Hindi naman kasi ako affected eh. After ng party, aalis ako kaya naman nagpatuloy lamang ako sa paglalakad patungo kina Mommy. Ngunit bago pa man ako tuluyang m
DEVI POV Kahit papaano, nakatulog din naman ako nang maayos. Nang magising ako, eksaktong alas-tres na ng hapon. Mula sa loob ng aking silid ay naririnig ko na ang malakas na tugtog ng musika mula sa garden. Kasabay nito ang ingay ng mga taong abala sa paghahanda para sa nalalapit na selebrasyon. Marahan akong bumangon mula sa kama at nag-inat upang maalis ang natitirang antok sa aking katawan. Pagkatapos ay naglakad ako patungo sa malaking bintana ng aking silid at sumilip sa labas. Tama nga ang hinala ko kanina. Halos tapos na ang lahat ng preparasyon. Ang garden na kanina lamang ay puno ng mga taong nagmamadaling magkabit ng dekorasyon ay ngayon ay mistulang isang engrandeng venue para sa isang malaking pagdiriwang. Nakapuwesto na ang iba't ibang food booths sa magkabilang gilid ng damuhan. Sa gitna naman ay nakalatag ang isang napakahabang buffet table na puno ng iba't ibang putahe na maingat na inayos ng mga caterer. May mga bilog na mesa at upuan na ring nakapuwest
VANILLA "DARREN, thank you for today. Sobrang nag-enjoy ang mga anak ko." nakangiting pasasalamat ni Vanilla kay Darren pagkatapos sila nitong ihatid. "Need help? Marami ka yatang pinamili ngayun. Tutulungan na kitang mag-ayos ng mga iyan." sagot din naman kaagad nito sa kanya. Kaagad naman siy
"Ahmm, excuse me po...mag-usap muna kayo. We have to go!" pilit ang ngiti sa labi na wika ni Vanilla kina Darren at kay Mrs. Avanzado. Kahit ilang taon na ang lumipas, sariwa pa rin sa isipan niya ang makailang ulit na pag-offer ng pera ng ginang noon sa kanya para lang layuan si Darren. Mabuti n
ZAKARI Nauna nang inihatid ni Dark ang anak niyang si Nicholas sa mansion. Samantalang nagpasya naman si Zakari na sa Villa na muna dumirecho. Bigla niyang namiss si Vanilla. Ang Villa na iyun ang naging tahanan nila sa mahigit isang taon at marami siyang mga alaala ni Vanilla ang nakatago doon
VANILLA "WOW, swimming pool! Mommy, pwede na ba kaming magswimming?" nakangiting tanong ni Hannah habang bakas sa mga mata nito ang sobrang tuwa. Dumating sila kaninang madaling araw na pagod na pagod at direcho na sila sa loob ng bahay. Wala na silang panahon pa na magcheck sa buong paligid at n







