LOGIN"Hindi ito isang laro lang, Vanilla. Simula noong pumayag kang maging girlfriend ko, hindi ka na makakatakas pa sa akin." salitang namutawi sa labi ni Zakari habang nakatitig sa magandang mukha ni Vanilla na nasa harap niya. Nag-umpisa ang lahat sa isang pagkukunwari at laro-laruang pag-ibig. Nag-umpisa ang lahat sa panluluko ng kasintahan ni Vanilla na so Darren. Isang pagkukunwari lang naman sana ang lahat pero bakit parang gusto yata ni Zakari na totoohanin ang lahat at tuluyang agawin sa mismong kaibigan ang sarili nitong nobya? "Bro, ipinagkatiwala ko lang siya sa iyo pero hindi akalain na totoohanin mo pala ang lahat. Vanilla is my girlfriend. I love her at pwede bang ibalik mo na siya sa akin?" si Darren na walang ibang hangad kundi ang makuha ulit ang babaeng kanyang iniibig. Oo, nagkamali siya pero sana hindi iyun maging mitsa para agawin ng sarili niyang kaibigan ang kanyang nobya. Sino ang pipiliin ni Vanilla? Ang boyfriend niyang si Darren na nagawa siyang lokohin or si Zakari na walang ibang ginawa kundi ang iparamdam sa kanya na pag-aari siya nito?
View MoreSa isang mamahaling coffee shop, kaharap ni Vanilla ang Ina ng nobyo niyang si Darren na noon ay kitang kita sa matapobre nitong mukha ang pagkadisgusto sa kanya.
"Limang milyon, layuan mo ang anak ko." walang paligoy-ligoy nitong wika. HIndi naman maiwasan na makaramdam ng pagkadismaya ni Vanilla. Hindi niya na din kasi mabilang kung ilang beses na siyang inofferan ng Ina ng boyfriend niyang si Darren ng pera para lang makipaghiwalay dito "Hindi ko po magagawa iyan, Madam! Nagmamahalan po kami ng anak niyo at hindi ko po kayang ipagpalit siya sa pera." buong pagpapakumbaba na sagot naman kaagad niya sa hilaw niyang manugang. "Then, six million...." nakataas ang kilay na muling wika ng Ginang. Muling umiling si Vanilla. Hindi kayang tumbasan ng pera ang pagmamahal na nararamdaman niya para sa kanyang nobyo. "Seven million!" muling wika ng Ginang. Pataas nang pataas ang offer nito pero tanging pag-iling parati ang tugon ni Vanilla "Ipaglalaban ko po ang nararamdaman ko para sa anak niyo, Madam. Sorry po..." sagot niya din naman kaagad. "Okay, last offer. Ten Million...ten million, lubayan mo siya. Lubayan mo ang unico iho ko dahil kahit na ano ang gawin mo, hindi ako papayag na ikaw ang magiging asawa niya. Nakatakda na siyang magpakasal sa babaeng gusto namin. isang babae na may maipagmamalaki at ka-level namin sa lipunan. Hindi kagaya mo na isang hampas lupa!" seryosong wika ng ginang. Ni hindi man lang nito naisip na posibleng masaktan si Vanilla sa sinabi niya ngayun lang. "Sorry po. Hanga't kailangan po ako ni Darren, hindi ko po siya hihiwalayan. Sa inyo na po ang pera dahil hindi ko iyan kailangan." seryosong sagot naman ni Vanilla dito Masakit para sa kanya na makita na ganito na pala kababa ang tingin sa kanya ng Ina ni Darren pero wala siyang magagawa. Isa lamang siyang babae na galing sa mahirap na pamilya at gumagawa ng paraan para makaangat sa buhay. Kasalukuyan siyang nagta-trabaho sa isang government office bilang isang auditor at ang ganitong offer ng ginang sa kanya ay labis na nagpadurog sa puso niya. "Hmmm , masyadong matigas nag ulo mo, babae. Well, kung ayaw mo talaga...wala akong magagawa. Pero ito lang ang tandaan mo, never ka naming matatangap sa pamilya namin." nanlilisik ang mga matang wika nito. Kaagad namang nagbaba ng tingin si Vanilla dahil feeling niya sobrang liit ng tingin sa kanya ng mismong Ina ng nobyo niya. "Sorry po. Kung wala na po kayong sasabihin, aalis na po ako." mahinang sagot ni Vanilla sa kaharap niya. Pagkatapos noon, tinitigan niya muna ang walang bawas na kape na inorder kanina ng ginang para sa kanya. Sino ba naman kasi ang gaganahan na mag-kape kung ganito kagaspang ang ugali ng taong kaharap mo. "Okay, alam kong masyado ka pang emosyonal ngayun pero kung sakaling magbago ang isip mo, huwag kang mag-atubili na lumapit sa akin para kunin ang sampung million. Willing pa rin akong ibigay sa iyo iyun basta lumayo ka sa anak ko." seryosong wika ng Ginang at walang pag-aalinlangan na mabilis itong tumayo. Parang reyna na naglakad ito palabas ng coffee shop. Taas noo, sopistikada at unang tingin pa lang, halata talagang nakakaangat ito sa buhay. Samantalang hindi naman nagawa pa ni Vanilla na tumayo para umalis na. Ramdam niya kasi ang panginginig ng kanyang tuhod dahil sa matinding emosyon. Nagbabadya din ang luha sa kanyang mga mata at kung hindi lang nakakahiya, baka kanina pa siya umiyak. Kinapa-kapa niya ang kanyang cellphone sa kanyang bulsa para tawagan ang kanyang nobyo. May usapan sila na magkikita sila dahil isasama siya nitoo sa birthday party ng abuelo nito pero parang gusto nang magbago ang isip niya ngayun. Feeling kasi niya hindi siya welcome doon lalo na at nagpahayag na ang Ina nito na hindi nga siya gusto. "Hey...babe. Napatawag ka?" nakailang ring pa lang, sumagot naman kaagad si Darren. "Darren, saan ka ngayun? Teka lang, bakit ganiyan ang boses mo?" seryosong tanong naman ni Vanilla sa boyfriend niya. "Ha? A-anong ibig mong sabhin, Babe?" "Darren, parang boses kakagising mo lang kasi eh. Nasa opisina ka ba? Dadaan ako diyan ngayun. May importante kasi akong sasabihin sa iyo eh."" seryosong wika ni Vanilla sa kanyang nobyo. Kaya lang mas lalo siyang nagtaka dahil mabilis siyang pinigilan ni Darren. Halata sa boses nito ang pagpa--panic. "NO! No, Babe!! It's okay! Mamaya, susunduin na nalang kita sa apartment mo para maisama kita sa kaarawan ng Lolo ko." nakangiting sagot nito "Pero, Darren. Iyan nga ang dahilan kaya ako tumawag sa iyo eh. Nagbago na ang isip ko. Hindi na--" naputol ang sasabihin ni Vanilla kasabay ng pagkunot ng kanyang noo sa matinding pagtataka nang marinig niya na para bang umuungol si Darren. "Ahhhhhh!" 'Darren, sure ka ba na ayos ka lang?" nagtatakang tanong ni Vanilla sa nobyo niya pero ganoon na lang ang pagkadismaya nya dahil tuluyan nang naputol ang tawag. Tinawagan niya ulit ang nobyo niya pero hindi na ito sumasagot. Bigla tuloy siyang nakaramdam ng pag-aalala kaya isang pasya ang nabuo sa isipan niya. Pupuntahan niya ang nobyo niya sa opisina nito. Nag-aalala kasi siya eh. Kakaiba kasi ang ungol nang boyfriend niya at baka kung ano na ang nangyayari dito ngayun.DEVI POV Tinulungan namin ni Devi si Mommy na magtanggal ng mga tuyong dahon sa kanyang mga halaman habang nagkukuwentuhan kami tungkol sa buhay nila rito sa probinsya. Habang pinagmamasdan ko si Mommy masasabi kong nasa mabuti na talaga siyang kalagayan. Itinuturing na siya ngayong kapamilya ng matatandang Imperial, bagay na labis kong ipinagpapasalamat. Sa isip ko, kahit masakit ang naging desisyon kong umalis noon, may naidulot din naman pala iyong mabuti. Mas naging maayos ang buhay ni Mommy. At least, iyon na lang ang iisipin ko, na may magandang bunga rin ang lahat ng naging sakripisyo ko. Halos tanghalian na nang dumating ang kasambahay nina Lolo at Lola ni Febe. Lumapit ito sa amin at ibinalitang niyayaya raw kami ng matatandang Imperial na magsalo sa tanghalian sa Mansion Imperial. Noong una, ayaw kong sumama. Pakiramdam ko kasi ay isa lamang akong outsider at wala akong lugar sa hapag ng pamilya nila. Ngunit nang ipaliwanag ng kasambahay na partikular akong ipinapa
DEVI POV "MAG-INGAT ka doon, anak." narinig kong wika ni Mommy kay Winston. Tapos nang kumain si Winston at nagpaalam na ito sa lahat na aalis na daw. Ako naman, tahimik lang na nakaupo dito sa pwesto ko habang nakatutok ang paningin ko sa mga pagkain na nasa harapan ko "Thanks, Mom." narinig ko namang sagot ni Winston kay Mommy. Ngayun ko lang din tuluyang napatunayan na super closed nga pala talaga nila Imagine, Mommy na talaga ang tawag ni Winston sa Mommy ko? Hmm, kahit papaano, nakakagaan pa rin naman ng kalooban at the same time, masaya na din akog para kay Mommy At least, itinuring na siyang ina ng sarili niyang stepson "Kuya, pasalubong ha?" narinig kong wika naman ni Febe. Kaagad akong nag-angat ng tingin at huling huli ko na nakatitig pala si Winston sa akin "Sure...how about you, Devi. Ano ang gusto mong pasalubong ko pag-uwi ko?" tanong niya naman sa akin Pigil ko naman ang sarili kong mapataas kilay sa naging tanong nyang iyun. "Huhh, ah, wala! Mag-
DEVI POV Mas magaan ang pakiramdam ko nang lumabas ako ng kwarto. Para bang kahit paano ay nabawasan ang bigat na ilang araw ko ring pasan. Tahimik ang buong bahay. Huminga ako nang malalim bago tuluyang naglakad patungo sa hagdan. Balak ko nang bumaba at maghanap ng makakain. Hindi ko kasi alam kung nasaan na ang iba pang miyembro ng pamilya pero sure ako na baka busy na sila sa sandaling ito. Nang tingnan ko kasi ang sarili kong orasan,halos alas nueve na kasi ng umaga. Ngunit hindi pa man ako nakakarating sa unang baitang ng hagdan ay narinig ko ang marahang yabag mula sa aking likuran. Napalingon ako at hindi ko maiwasang mapataas ang kilay nang makita si Winston. Naka-formal siyang kasuotan, plantsadong puting polo, itim na slacks, at coat na nakasabit sa isang braso. Mukha siyang handa para sa isang mahalagang lakad. Nang magtama ang aming mga mata ay agad siyang ngumiti. "Hi. Good morning," magaan niyang bati. "Hi. Good morning," kaswal ko ring tugon. Sandali
DEVI POV Nang ako na lang ang naiwan dito sa loob ng kwarto, wala na akong nagawa pa kundi ang humiga na lang muna ng kama. Mamaya ko na kakainin ang sabaw na ipinadala ni Mommy sa akin. Siguro, magpapahinga na muna ako ng kaunti para mahimasmasan. Kaya lang ang planong sandaling pagpapahinga kong iyun ay hindi ko namalayan na nauwi na pala sa mahimbing na pagtulog. Dahil nang idilat kong muli ang aking mga mata ay ang una kong nasilayan ay ang sikat ng araw na bahagyang tumagos sa salamin na bintana. Kaagad akong napabangon pero napahawak din sa aking ulo nang makaramdam ako ng pagkirot sa bahaging iyun. At alam ko ang dahilan kung bakit. "Nasobrahan ako sa alak kagabi kaya ganito. Wala sa sariling napatingin ako sa maliit na mesa at nang makita ko ang pagkain na nakalagay sa bowl, hindi ko mapigilan ang mapangiwi. Sayang ang pagkain. At ilang minuto akong nagmumuni-muni bago ako nagpasyang pumasok sa loob ng banyo para maligo Saktong kakatapos kong lang maligo nang
VENUS POVHindi ko mapigilan ang mapaiyak nang sapilitan na wasakin ni Darren ang pagkababae ko. Napakawalang hiya….talagang itinuloy nito ang nais nito. Talagang walang pag-alinlangan ako nitong inangkin sa kabila ng paulit-ulit kong pagmamakaawa dito“NO! Darren, tama na. Masakit na.” nakikiusap
VENUS POV “Parang hindi mo naman ako kilala. Huwag kang mag-aalala, kahit na isang taon ka pang mawala sa trabaho mo, hindi sila mangangahas na tangalin ka.” Putol ni Darren sa sasabihin ko at walang sabi-sabing basta na lang itong bumaba ng kotse. Ayaw ko pa nga sanang bumaba dahil hindi talag
VENUS POV “Suss, dahan-dahan lang. Baka, mamaya, ma-inlove ka na sa akin niyan ha?” pabiro ko ding sagot. Napansin kong kaagad din naman itong napaseryoso habang nakatitig s akin. “ahmm, Venus, paano kung sabihin ko sa iyo ngayun na gusto kitang ligawan, papayag ka ba?” seryosong tanong nito.
VENUS POV KINAUMAGAHAN NAGISING ako na masakit ang buo kong katawan. Hirap akong bumangon para sana pumunta ng banyo at gawin ang morning routine ko. Hindi ko alam kung anong oras kaming nakatulog dalawa n Darren kagabi. Basta ang alam ko basta na lang akong nakatulog na nakapatong pa rin ito












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ratings
reviewsMore