تسجيل الدخولMaraming salamat po sa pagsama hanggang sa happy ending ng pag-iibigan nila Mira at Kyle. Bukas po ang simula ng Book 2: Jenny and Sebastian love story, another office romance sa pagitan ng CEO at kanyang assistant. Abangan!
Hindi agad nakapagsalita si Damon.Nanatili itong nakatitig kay Felicity, halatang hindi inasahan ang pagpayag niya. Ngunit mabilis ding bumalik ang pilyong ngiti sa mga labi nito.“Sigurado ka?” tanong ni Damon.Nawala ang pang-aasar sa tono nito. Hindi ito lumapit, na para bang hinihintay ang malinaw niyang sagot.Sa halip na magsalita, hinawakan ni Felicity ang kuwelyo ng shirt nito at hinila palapit sa kanya.Nagtagpo ang kanilang mga labi.Isang maingat na pagdampi lamang iyon, mainit at tila sinusubukan kung hanggang saan sila maaaring lumampas. Ngunit nang lumayo nang kaunti si Damon, hindi siya bumitaw sa kuwelyo nito.Nanatiling nakapikit si Felicity. Hindi niya alam kung alin ang mas nakakahiya, ang amining gusto pa niya o ang magkunwaring sapat na sa kanya ang maikling halik.Muling yumuko si Damon.Sa pagkakataong iyon, mas madiin na ang pag-angkin ng mga labi nito. Pumulupot ang isang braso nito sa kanyang bewang at inilapit siya hanggang wala nang espasyo sa pagitan nila
Binuksan ni Damon ang mensaheng natanggap mula sa account ni Pakialamera Vlog.“Whoever you are, stop pestering me.”Huminto siya sa gitna ng daang patungo sa villa. Sa halip na mapikon, napangiti siya.Mabilis siyang nag-type ng sagot.“You already know who I am. Ikaw ang nagtatago.”Ipinadala niya iyon bago ipinagpatuloy ang paglalakad. Ilang hakbang sa unahan, nakatutok din si Felicity sa cellphone nito. Mabilis ang galaw ng mga daliri nito sa screen.Tumunog ang cellphone ni Damon.“Wala tayong dapat pag-usapan.”“Hindi tayo sigurado. We can have coffee first. Kapag napatunayang wala nga, hindi na kita guguluhin.”Luminga si Felicity sa kanya. Naningkit ang mga mata nito nang makita siyang nakangiti habang nagta-type.“Ano’ng nakakatawa?” tanong nito.“Wala.”“Para kang tanga.”“Bakit? Bawal ba akong ngumiti?”Umismid si Felicity at muling humarap sa dinaraanan. Binilisan nito ang paglalakad.Isinilid ni Damon ang isang kamay sa bulsa ng pantalon habang hinihintay ang sagot ni Pak
“Ano’ng ibig mong sabihin na may balak ka sa akin ngayong gabi?”Ibinalik ni Felicity sa mesa ang baso ng wine na hindi man lamang nito tinikman. Naningkit ang mga mata nito habang pinagmamasdan siya na para bang isa siyang kriminal na kailangan nitong bantayan.Pinigilan ni Damon ang pagngiti. Sumandal siya sa mesa at inilapit ang mukha rito. Umurong si Felicity, ngunit hindi nito inalis ang tingin sa kanya.“Bakit?” tanong niya. “Ano ba ang iniisip mong balak ko?”“Kung ano man iyon, hindi ako interesado.”“Hindi ko pa nga sinasabi.”“At wala akong balak alamin.”Sadyang pinatagal ni Damon ang pagtitig sa mukha nito. Nakakatuwang panoorin kung paano nito pinipilit magmukhang matapang kahit namumula na ang mga pisngi nito.Napatingin si Felicity sa baso. “Kaya mo ba ako binigyan ng wine?”Doon na tuluyang nakawala ang mahinang tawa niya. Itinaas niya ang kamay upang tawagin ang waiter na nakatayo ilang metro mula sa kanilang mesa.“Please replace my wife’s wine with sparkling juice.”
“No way. Ako nga, eh. Tigilan mo ako.”Napahalakhak si Damon sa magulo niyang sagot. Lalong uminit ang mukha ni Felicity nang mapagtanto ang sinabi niya.“Ano ba talaga ang gusto mong sabihin?”“Basta ayoko.”“Bakit parang kinakabahan ka kung wala naman akong epekto sa iyo?” Yumuko ito upang ipantay ang mukha sa kanya. “Try me.”“Ano ka, produkto?” Itinulak niya ang mukha nito palayo. “Ayoko nga!”Nawala ang ngiti ni Damon habang pinagmamasdan siya. “Mukhang mahal mo pa si Prince kaya ayaw mo.”Namilog ang kanyang mga mata.“I’ll make you forget your ex.”Nairita si Felicity sa kumpiyansa ng pagkakasabi nito. Wala itong karapatang ipalagay na mahal pa rin niya si Prince. Gusto niyang itama iyon, ngunit pinigilan niya ang sarili. Mas mabuting iyon ang paniwalaan ni Damon. Baka sakaling tigilan na siya nitong kulitin.“Sir, Ma’am!” tawag ng guide mula sa dalampasigan. “Babalik na po tayo sa bangka. Snorkeling na po ang susunod nating activity.”Tumalikod si Felicity at naglakad patungo
Namula ang mga pisngi ni Felicity sa sinabi ni Damon.Nakahawak pa rin ito sa kanyang baywang, at halos walang pagitan ang kanilang mga katawan. Naramdaman niyang lalo pang uminit ang mukha niya nang bumaba ang tingin nito sa kanyang mga labi.“Lumayo ka nga!” sabi niya bago hinampas ang matigas nitong dibdib.Binitiwan siya ni Damon, ngunit nanatili ang mapang-asar na ngiti sa mga labi nito.“Bakit? Alam ko namang gusto mo rin akong matikman.”“Sa panaginip mo.”Upang maitago ang epekto nito sa kanya, yumuko si Felicity at sumalok ng tubig gamit ang dalawang kamay. Mabilis niya iyong ibinuhos sa mukha at dibdib ni Damon.Napapikit ito sa gulat.Hindi niya napigilang tumawa. “Ayan. Para magising ka.”Pinunasan ni Damon ang mukha.“Tumakbo ka na.”Napaatras siya. “Bakit ako tatakbo?”“Dahil kapag nahuli kita, pagsisisihan mo.”Nanlaki ang mga mata niya nang humakbang ito palapit. Tumalikod siya at mabilis na tumakbo sa mababaw na tubig, ngunit bumibigat ang bawat hakbang niya dahil sa
Napabalikwas si Felicity mula sa kama.“Ano ba!” Sinunggaban niya ang cellphone, ngunit mabilis iyong itinaas ni Damon upang hindi niya maabot. “Ibigay mo sa akin ’yan!”Itinaas nito ang brasong may hawak sa cellphone. Dahil mas mahaba ang braso nito, kahit anong abot at agaw niya ay hindi niya makuha ang cellphone. Inilagay pa ni Damon sa loudspeaker ang tawag.“Put Felicity on the phone.”Nawala ang mapanuksong ngiti ni Damon. Nanigas ang panga nito bago nagsalita.“Huwag kang tumawag sa asawa ko sa ganitong oras,” malamig nitong sabi. “Busy kami sa honeymoon.”Hindi na biro ang tono nito.“Ibigay mo na sa akin!” Muli niyang inabot ang cellphone.Sa pagkakataong iyon, hinayaan na siya ni Damon na maagaw iyon.“Ano ba ang problema mo? Nakalimutan mo na ba ang usapan natin? Walang pakialamanan!”“Nakakaabala ang ex mong duwag!”“Cellphone ko ito. Wala kang karapatang sagutin!”Inirapan niya si Damon bago tumalikod at inilapit ang cellphone sa tainga. “Bakit ka tumawag, Prince?”“Are y
Hinawakan ni Lucas si Maya. “Pumasok ka na sa loob. Titignan ko. Baka hayop lang ‘yon.”Dahan-dahan itong tumango. “Salamat, Mang Dennis.”“Wala ‘yon,” mahinahon niyang sagot, tinatago ang kaba. Pero habang tinitingnan niya ang babae, may isang panata siyang muling binuhay sa puso.Kahit anong mangy
“Huwag mong sagutin,” ani Lucas.“Naku, mangungulit ‘to.”“Sabihin mo, hindi mo ako kasama at hindi mo alam kung nasaan ako.”Sinagot ni Daryl ang tawag.“Where is he?” bungad ni Camille. “Tell me where Theodore Lucas Esguerra is, Daryl.”Nagkatinginan ang dalawa.“Hello, Ma’am Camille, hindi ko po
“Hello, Lucas? Nasaan ka na? Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko?” anang babae sa kabilang linya.Tumigil ang mundo ni Maya. Ang boses, kalmado pero may talas, si Ma’am Iris ng HR.Bago pa niya maproseso, mabilis na lumapit si Lucas, inabot ang phone, pero huli na. Nakatingin na si Maya sa kanya,
Maya’s hands trembled as she flipped through Camille’s medical folder.Inside was an ultrasound photo, but the name on top wasn’t Camille Montemayor. Her heart pounded. Pagbuklat niya, meron pang isa na nasa pangalan nito na kamukha ng resulta sa naunang papel. Hindi totoong buntis ito. Nagsinungali







