LOGINMaraming salamat po sa pagsubaybay, sa comments, gifts, at gems na inyong ibinibigay. Godbless po!
“Hindi ko nami-miss ang pangungulit mo,” sagot ni Felicity.Hindi kumibo si Damon.“Napansin ko lang ang bigla mong pananahimik,” dagdag niya. “Napakaingay mo nitong mga nakaraang araw. Nakapaninibago lang na hindi ka nagsasalita.”“Ah, ganoon ba?”“Oo.”Hindi na ito nakipagtalo. Binuksan lamang nitong muli ang laptop at ipinagpatuloy ang pagta-type.Nainis si Felicity sa kawalan ng reaksiyon nito.Kinuha niya ang remote at binuksan ang television. Nilakasan niya ang volume hanggang halos hindi na niya marinig ang pagpindot ni Damon sa keyboard. Nang hindi pa rin ito nagreklamo, binuksan niya ang supot ng chicharon at kumuha ng isang piraso.Malakas niya iyong kinagat.Walang reaksiyon si Damon.Kumuha siya ulit at mas maingay na nginuya iyon habang pasulyap-sulyap sa screen ng laptop nito.“May problema ka ba?” tanong ni Damon nang hindi tumitingin.“Wala.”“Sigurado ka?”“Oo.”Ipinagpatuloy nito ang pagtatrabaho.Hindi na nakatiis si Felicity. Inabot niya ang laptop at isinara iyon.
Nanatili ang kamay ni Felicity sa napasong kamay ni Damon. Magkalapat ang kanilang mga mata.Hindi na ito tumatawa. Wala na rin ang pang-aasar sa mukha nito. Tanging matinis na tunog ng smoke alarm ang pumupuno sa dining area.Yumuko si Damon.Hindi ito umurong.Bumaba ang tingin niya sa mga labi nito. Ilang pulgada na lamang ang pagitan nila. Matapos ang sunod-sunod niyang kapalpakan, sa wakas ay matutuloy na ang –“Diyos ko! Ano’ng nangyari sa inyo?”Napalingon sila sa bungad ng dining area.Naroon si Tita Carla, mahigpit na hawak ang fire extinguisher habang nanlalaki ang mga mata sa basang sahig at umuusok na kurtina.Binitiwan ni Felicity ang kamay ni Damon at mabilis na lumayo.Napapikit siya.Perfect timing.“May nasaktan ba sa inyo?” tanong ni Tita Carla habang lumalapit.“Wala po,” sagot ni Felicity.“Patay na ang apoy,” dagdag ni Damon. Hindi niya naitago ang iritasyon sa boses. Itinuro niya ang kurtina. “Kami na po ang bahala rito.”Dumako ang tingin ni Tita Carla sa napaso
“Gustong-gusto mo talaga?” tanong ni Felicity.Naramdaman ni Damon ang mga kamay nitong nakahawak pa rin sa kanyang mga balikat. Magkalapit ang mukha nila, at nang bumaba ang tingin nito sa kanyang mga labi, inakala niyang nagtagumpay na rin siya.Akmang hahalikan niya ito nang itulak siya ni Felicity sa dibdib.“Tigilan mo na ako dahil hindi ako papayag,” sabi nito habang lumalayo.Bumalik ito sa sofa, kinuha ang bowl ng popcorn, at ipinagpatuloy ang panonood.Nanatiling nakatayo si Damon sa harap ng television.“Hindi pa tapos ang araw,” sabi niya. “Hindi mo pa nakikita ang pinakaepektibo kong paraan ng pang-aakit.”“Umalis ka nga diyan. Nakaharang ka sa palabas.”Sumilip siya sa screen. Nandoon na naman ang Korean actor na halos hindi gumagalaw ang mukha, pero kinikilig ang mga babae.“Mas gwapo ako riyan.”“Tumingin ka nga sa salamin.”Itinali ni Damon ang bathrobe at naglakad palayo na kunwari ay hindi nasaling ang pride. Kailangan niyang magmadali. Nauubos na ang araw nila sa re
Mabibilaukan si Felicity sa pasta nang marinig ang sinabi ni Damon.“Dessert?” Umubo ito habang mabilis na inilapag ang tinidor. “Ano’ng ibig mong sabihin?”Inalis nito ang braso niyang nakapulupot sa mga balikat nito, ngunit hindi siya nagpatinag. Ipinatong niya ang isang kamay sa sandalan ng upuan at inilapit ang mukha rito.“Malinaw naman kung anong dessert ang gusto ko.”“Ano nga?”“Sex,” diretsahang sagot niya. “Kung nakatikim ka na, alam mong masarap. Unless walang kuwenta ang twelve exes mo.”Nanlaki ang mga mata ni Felicity. “Ang kapal talaga ng mukha mo. Bastos!”“Sinasabi ko lang ang totoo. Baka kaya hindi ka interesado dahil wala pang nakapagpasaya sa ’yo.”Bumaba ang tingin niya sa mga labi nito. Isang segundo lang iyon, ngunit sapat upang lumakas ang loob ni Damon.Akmang lalapit pa siya nang kumuha ng maraming pasta si Felicity. Isinubo nito sa kanya ang isang tinidor na puno ng pesto pasta.Napalayo si Damon at napilitang nguyain ang laman ng bibig.Tumawa si Felicity.
Ibinaba ni Felicity ang cellphone at tiningnan siya mula ulo hanggang paa. “Wala tayong dapat ipagpatuloy. Isang malaking pagkakamali lang ang nangyari.”“Talaga?” Umupo si Damon sa gilid ng kama. “Hindi mukhang nagsisisi ang mga labi mong buong pusong tumugon sa halik ko.”Namula ang mukha nito. “Nadala lang ako sa sandaling iyon.”“Dahil naaakit ka sa akin.”Napatawa si Felicity. “Masyadong mataas ang tingin mo sa sarili mo. Kahit ikaw na lang ang natitirang lalaki sa mundo, hindi ako maaakit sa ’yo.”Nawala ang ngisi ni Damon.Kahit siya na lang ang natitirang lalaki? Linya na ’yon.Hindi niya matanggap na nagawa nitong tumugon sa halik niya at ngayon ay nagkukunwaring wala siyang epekto rito. Isang tingin lang niya sa ibang babae, tiyak na lalapit na ang mga iyon. Pero ang sariling asawa niya, tinawanan pa siya.Tumayo siya at isinara ang pinto.“Bakit mo isinara?” tanong ni Felicity.“Patutunayan kong sinungaling ka.”“Ano na naman ang binabalak mo?”Hindi siya sumagot. Kinuha ni
“Hindi ’yan laruan.”Mabilis na nilapitan ni Damon ang asawa at inilayo ang kamay nito sa nakabukas na bag. Kinuha niya ang baril, inilagay sa built-in lockbox ng maleta, at pinindot ang kombinasyon bago isinara ang bag.Nanatiling nakatayo si Felicity sa harap niya. “Bakit may dala kang baril?”“Lisensiyado ’yon.”“Hindi iyon ang tanong ko.”“Bahagi ’yon ng personal security ko.”“Personal security?” Tumaas ang isang kilay nito. “Ano ba talaga ang negosyo mo? Anong klaseng negosyo ang nangangailangan ng baril?”“CEO ako ng IronGate Security Agency. Hindi mo kailangang malaman ang business operations.”“Asawa mo ako.”“Sa loob lamang ng anim na buwan.”“Hindi ibig sabihin niyon na puwede mo akong ilagay sa panganib nang wala akong kamalay-malay.”“Hindi kita inilalagay sa panganib.”“Paano ako maniniwala kung ayaw mong sabihin kung bakit kailangan mong magdala ng armas kahit sa bakasyon?”“Mas ligtas ka kapag kaunti lang ang alam mo. Kaya manahimik ka diyan.”Nanigas ang mukha ni Feli
“Huwag mong sagutin,” ani Lucas.“Naku, mangungulit ‘to.”“Sabihin mo, hindi mo ako kasama at hindi mo alam kung nasaan ako.”Sinagot ni Daryl ang tawag.“Where is he?” bungad ni Camille. “Tell me where Theodore Lucas Esguerra is, Daryl.”Nagkatinginan ang dalawa.“Hello, Ma’am Camille, hindi ko po
“Hello, Lucas? Nasaan ka na? Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko?” anang babae sa kabilang linya.Tumigil ang mundo ni Maya. Ang boses, kalmado pero may talas, si Ma’am Iris ng HR.Bago pa niya maproseso, mabilis na lumapit si Lucas, inabot ang phone, pero huli na. Nakatingin na si Maya sa kanya,
Maya’s hands trembled as she flipped through Camille’s medical folder.Inside was an ultrasound photo, but the name on top wasn’t Camille Montemayor. Her heart pounded. Pagbuklat niya, meron pang isa na nasa pangalan nito na kamukha ng resulta sa naunang papel. Hindi totoong buntis ito. Nagsinungali
“Maya! Lucas! Halika na, nagsimula na ang bonfire!” sigaw ni Divine.Nakahilera ang mga tiki torches, may gitara, at bote ng alak na umiikot. Sa gitna, may bonfire na unti-unting umaapoy at sumasayaw sa hangin.Music. Laughter. Waves. Everything felt like freedom.Maya sat beside Divine, trying to







