เข้าสู่ระบบMaraming salamat po sa pagsubaybay, pagbibigay ng comments, gifts, at pagpapaulan ng madaming gems! Godbless po!
Muling hinawakan ng dalawang security si Felicity.“Bitawan ninyo ang asawa ko.”Mabilis na inalis ng dalawang security officer ang mga kamay sa mga braso niya nang lumapit si Damon mula sa elevator.“Sorry, sir,” sabi ng isa. “Sinubukan po niyang pumasok sa restricted area.”Sinipat ni Damon ang kanyang mga braso na tila naghahanap ng galos. “Nasaktan ka ba?”“Hindi. Nagulat lang ako.”Binalingan nito ang mga security officer. “Sa susunod, huwag ninyo siyang hahawakan maliban kung may malinaw na panganib.”Huminto ito sa harap niya. “Ano’ng ginagawa mo rito?”“Hinahanap kita.”“Sumama ka sa akin.”“Bakit?”“Dahil ayokong marinig ng buong kumpanya ang sermon ko.”Dinala siya nito sa isang pribadong conference room. Sumunod si Julian at tumayo sa gilid, nakahalukipkip habang pinagmamasdan sila.“Ano’ng pumasok sa isip mo at sinundan mo ako nang hindi nagsasabi?” tanong ni Damon.“Ayaw mong sumagot kaya ako mismo ang naghanap.”“Pumasok ka sa isang security agency at nagtangkang lumusot
“Anong ginagawa mo rito, Felicity?”Napalingon siya sa pinto. Nakatayo roon si Donya Mercy, hawak ang isang libro habang nakatingin sa lumang litratong nasa kamay niya.“Hinahanap ko po si Damon,” sagot niya. “Nakita kong bukas ang pinto kaya pumasok ako.”Lumapit ang matanda at sinilip ang larawan. Nagbago ang ekspresyon nito nang makilala ang babaeng nakapulupot ang braso sa baywang ni Damon.“Sino po ang babaeng ito?”“Si Divine,” sagot nito. “Siya ang first girlfriend ni Damon.”Muling tumingin si Felicity sa litrato. Mas bata roon ang asawa niya, marahil ay nasa early twenties pa lamang. Magkadikit ang ulo nila ng babae habang parehong nakangiti. Walang bakas ng kayabangan o kapilyuhan sa mukha ni Damon. Pawang lambing ang makikita sa mga mata nito habang nakatingin kay Divine.“Ano po ang nangyari sa kanila?”“Akala namin sila na ang magkakatuluyan.” Kinuha ni Donya Mercy ang litrato. “Mahal na mahal siya ng anak ko.”May kung anong kumirot sa dibdib ni Felicity. Hindi niya dapa
Nanigas si Damon. Nawala ang init sa mga mata nito habang nakatitig sa envelope na hawak ni Felicity.“Sumagot ka. Ginalaw mo ang envelope, ano?”“Hindi,” sagot nito. “Bakit ko gagalawin ’yan? Huwag mo akong pagbintangan.”“Huwag mo akong gawing tanga.”Itinaas niya ang envelope sa pagitan nila. Ilang minuto lamang ang nakalipas, handa na sana siyang ibigay dito ang sarili. Ngayon ay tila ibang lalaki ang nakatayo sa harap niya.“Hindi ganito ang kulay ng envelope na ginamit ko. Mas makapal din ito.” Itinuro niya ang pirma. “At hindi ko pirma ’to.”Lumapit si Damon, ngunit umatras siya.“Felicity—”“Sabihin mo ang totoo.”“Baka nagkamali ka lang ng naaalala.”“Ako ang bumili ng envelope. Ako ang pumirma rito.” Pinagmasdan niya ang unang letra ng pangalan niya. “Mas madiin ang guhit at mali ang pagkakahilig. Ginaya lang ito.”Hindi sumagot si Damon.Lalong bumigat ang dibdib ni Felicity.“Paano mo nabuksan ang safety box? Umamin ka na. Hindi mo ako maloloko.”Makalipas ang ilang segund
Eksaktong alas-otso ng gabi nang tumigil ang sasakyan ni Julian sa tapat ng mansyon.Hinihintay siya ni Damon sa sala malapit sa side entrance habang panay ang sulyap sa hagdan.“Nasaan?” tanong niya.Kinuha ni Julian mula sa loob ng jacket ang isang envelope at iniabot iyon. “Ito ang pinakamalapit na nagawa namin. Nagkagulo ang team natin para lang sa kapirasong papel na ’yan.”Itinapat ni Damon ang envelope sa ilaw. Kapareho iyon ng sukat ng orihinal, ngunit mas makapal at mapusyaw ang papel. Maging ang sulat sa harap at mga pirma nila sa ibabaw ng flap ay ginaya.“Buti na lang may marunong gumaya ng sulat at pirma sa team natin,” sabi ni Julian. “Pero kapag talagang sinuri, baka mapansin pa rin ang kaibahan.”“Hindi naman siguro pag-aaralan ni Felicity ang envelope.”Tinaasan siya nito ng kilay. “Bro, parang may tama ka na kay Felicity. Ibang level na ’yang ginagawa mo. Talagang nag-aksaya ka ng pera at panahon para lang maka-score.”“Heh, umalis ka na nga.”“Mas madali sanang umam
“Sabihin mo lang kung gusto mo na. Naghihintay lang ako sa go signal mo.”Mabilis na ibinaling ni Felicity ang tingin sa windshield. Patuloy na binabagtas ng SUV ang mahabang kalsadang pabalik sa siyudad.“Tumingin ka sa kalsada. Ayokong maaksidente tayo dahil sa kalaswaan mo.”Natawa si Damon. “Hindi mo sinagot ang tanong ko.”“Wala akong gustong sabihin.”“Ibig sabihin, meron. Nahihiya ka lang.”“Ang kapal ng mukha mo.”“Baka gusto mong subukan ang car sex.”Napalingon siya rito. “Ha? Anong car sex?”“Car sex. Dito tayo magse-sex sa sasakyan.”“Baliw ka ba? Saan dito?”“Kapag nakahinto tayo, puwede sa likod.” Tinapik nito ang manibela bago sumulyap sa kanya. “O dito, kakandungin kita.”“Wow. Alam na alam mo.”“Marami akong alam na puwede kong ituro sa ’yo.”Uminit ang mukha ni Felicity nang pumasok sa isip niya ang posisyong tinutukoy nito. “Nakakahiya kapag may makakita.”“Heavily tinted ang sasakyan ko.”“Bastos ka talaga.”“Ikaw naman. Nagtatanong lang ako kung gusto mo.”“Hindi!
“Hindi ko sasabihin.”Nagsalubong ang mga kilay ni Damon. Nanatili ang mga kamay nito sa baywang ni Felicity.“Kahit clue lang.”“Kailangan mong gawin iyon nang kusa. Mawawalan ng saysay ang kondisyon kapag sinabi ko sa ’yo. Pero malapit mo nang magawa.”Lumapit muli ang mukha nito. “Felicity, maikli ang pasensiya ko. Sa totoo lang, gusto ko nang magmura.”Kinabig siya nito at muling sinalubong ang mga labi niya. Napakapit si Felicity sa mga balikat nito. Mabilis uminit ang halik, ngunit bago pa siya muling matangay, lumayo siya upang huminga.“Half-body na lang muna tayo habang hinihintay ko ang kondisyon mo.”“Anong half-body?”“Halik at yakap lang.” Bumaba ang tingin nito sa dibdib niyang halos lumilitaw na sa ibabaw ng malinaw na tubig. “Tapos baka puwede kong hawakan ’yan.”“Ayoko.”“Kahit isang pisil lang?”“Damon, tigilan mo ako. I’m not ready yet.” Napayuko siya at itinakip ang magkabilang braso sa dibdib.Nawala ang ngisi nito. Inalis ni Damon ang mga kamay sa baywang niya at
“Hello, Lucas? Nasaan ka na? Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko?” anang babae sa kabilang linya.Tumigil ang mundo ni Maya. Ang boses, kalmado pero may talas, si Ma’am Iris ng HR.Bago pa niya maproseso, mabilis na lumapit si Lucas, inabot ang phone, pero huli na. Nakatingin na si Maya sa kanya,
Maya’s hands trembled as she flipped through Camille’s medical folder.Inside was an ultrasound photo, but the name on top wasn’t Camille Montemayor. Her heart pounded. Pagbuklat niya, meron pang isa na nasa pangalan nito na kamukha ng resulta sa naunang papel. Hindi totoong buntis ito. Nagsinungali
“Maya! Lucas! Halika na, nagsimula na ang bonfire!” sigaw ni Divine.Nakahilera ang mga tiki torches, may gitara, at bote ng alak na umiikot. Sa gitna, may bonfire na unti-unting umaapoy at sumasayaw sa hangin.Music. Laughter. Waves. Everything felt like freedom.Maya sat beside Divine, trying to
“Let’s meet. Same time. Pero this time sa katabing coffee shop,” sabi ni Noah sa chat.Napasinghap si Jenny, agad na lumingon sa terrace kung saan may kausap si Sebastian. Mabuti na lang at abala ito. Naramdaman niyang bumibilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi pa man siya nakakasagot, biglang nag-







