MasukHindi alam ni Cassandra kung paano niya nagawang manatiling nakatayo.Sa tabi niya, si Zion ay tila hindi groom. Hindi ito mukhang lalaking ikakasal. Hindi rin ito mukhang kinakabahan, masaya, o kahit man lang nahihiya sa itsura nitong pawisan pa, naka-basketball jersey, at may duffel bag na inilapag lang sa paanan ng maliit na altar.Mukha itong bored. Inip na inip.Parang ang seremonyang pinaghintay ng lahat nang isang oras ay isa lamang abalang kailangan tapusin.At kahit anong pilit niyang lunukin ang sakit, ramdam niya ang pagbigat ng dibdib.Dahil para sa kanya, ang sandaling iyon ang simula ng lahat.Para kay Zion, parang walang halaga ang araw na ito.“Handa na ba ang ikakasal?” tanong ng judge.Huminga nang malalim si Cassandra at pilit na inayos ang pagkakahawak sa maliit na bouquet. Ramdam niya ang mga mata ng pamilya niya. Ramdam niya ang galit ni Don Carlos. Ang lungkot ni Candice. Ang awa ni Leah. Ang bigat ng katahimikan.Ngunit hindi siya lumingon.Kapag lumingon siya,
Makalipas ang ilang araw, nakabalik na ang pamilya Rosales sa mansyon.Akala ni Cassandra ay magiging madali ang lahat kapag nasabi na niya ang tungkol sa kasal. Pero hindi pa man niya natatapos ang paliwanag, nag-iba na agad ang mukha ni Candice.“Cassandra,” seryosong sabi nito habang nakaupo sila sa sala. “Hindi biro ang pag-aasawa. Twenty-three ka pa lang. At kailan pa kayo naging close ni Zion?”Iniwas ni Cassandra ang tingin. Ayaw niyang magsinungaling sa ate niya. Pero hindi rin niya kayang sabihin ang buong katotohanan.“Ate, ngayon lang ako aamin. Matagal ko nang gusto si Zion.”Napahawak si Candice sa dibdib, tila hindi alam kung ano ang mararamdaman.“At bakit naman papatagalin pa?” pagpapatuloy niya, pilit na ginawang magaan ang tono. “Nagdesisyon na kaming magpakasal.”“Ganoon lang?” tanong ni Candice. “Nagdesisyon lang kayo?”“Eh kayo ni Kuya Brent, kailan magpapakasal ulit?” mabilis niyang singit.“Teka nga, huwag mong ibahin ang usapan.”Napanguso siya. “Hindi ko iniib
BuodZion Saavedra married Cassandra Rosales because she trapped him. Pero para kay Cassandra, ang kasal na iyon ang tanging paraan para mapalapit sa lalaking matagal na niyang minamahal. Tahimik siyang nasasaktan habang pinapanood si Zion na mahalin, protektahan, at sambahin ang kanyang kapatid. Hanggang saan nga ba niya kayang magpakatanga para sa pag-ibig?Ngunit may isang lihim na matagal nang nakabaon sa nakaraan. Sa isang gabing muntik nang mapahamak si Zion… may isang babaeng nagligtas sa kanya.Akala ni Zion, si Candice iyon.Pero paano kung ang babaeng matagal niyang hinahanap… ay ang asawang kanyang kinasusuklaman?Paano kung huli na ang lahat para humingi ng tawad?Ang SimulaMula sa veranda ng malaking bahay ni Don Fausto, tanaw ni Cassandra ang malawak na taniman, ang mahahabang puno ng mangga, at ang damuhang basang-basa pa sa hamog ng umaga. May mga puting upuan na inilagay sa ilalim ng matandang puno. May mahahabang mesa na puno ng pagkain. May mga bulaklak sa gilid.
Inilabas ni Brent ang maliit na kahon mula sa bulsa.Sa ilalim ng lumang acacia tree, tila biglang tumahimik ang mundo ni Candice. Ang maliliit na ilaw sa mga sanga ay kumikislap na parang mga bituing bumaba para saksihan ang kanilang pag-iibigan. Ang puting bulaklak sa paligid ay marahang ginagalaw ng hangin. Sa di-kalayuan, naroon sina Don Fausto, Don Carlos, Leah, Cassandra, at Zion. Nakasuporta sa kanila ang mga mahal sa buhay.Ang lalaking pinakasalan niya ng sapilitan ay nakaluhod ngayon sa kanyang harapan.“Candice,” mahinang sabi ni Brent, nanginginig ang boses habang binubuksan ang kahon. “Will you marry me again, this time, for love?”Nakita ni Candice ang singsing.Simple and elegant. May malaking bato sa gitna at dalawang mas maliliit na bato sa magkabilang gilid.Parang sumisimbolo kay Brent, at ang kambal na nasa kanyang sinapupunan.Tumulo ang luha niya bago pa siya nakapagsalita.Agad nag-alala ang mukha nito.Napahawak siya sa dibdib niya.Inabot nito ang kanyang kama
Nang makabalik sila, parehong halatang pagod. Puro putik ang dalawa. Si Don Fausto ay tawa nang tawa habang nag-uutos sa kusina kung paano lilinisin at lulutuin nang maayos ang nahuli.“Sigurado po bang ligtas ito?” tanong ni Brent sa pangatlong pagkakataon.“Safe ‘yan,” sagot ni Don Fausto. “At hindi kakainin ng asawa mo. Aamuyin lang daw.”“Brent,” tawag ni Candice.“Yes, love?”“Matagal pa ba ‘yan? Excited na ako.”Maya-maya, inilabas na ng kusinera ang plato. Golden brown and crispy. Amoy pritong karne, bawang, at kaunting paminta.Tumahimik ang lahat.Walang gumalaw ng ihain sa mesa.Si Cassandra ang unang nagsalita. “Ako po ay nagdo-donate lang ng dugo, hindi kumakain ng daga.”“Walang pumipilit sa’yo,” sabi ni Zion.Candice leaned forward slightly and inhaled.Biglang kumirot ang puso niya.“Ang bango,” bulong niya.Doon, hindi na siya nasa farm.Nasa alaala siya. Kasama ang kanyang ina.Batang Candice, nakaupo sa kusina habang tumatawa si Aurora sa harap niya, hawak ang maliit
Pumayag si Don Carlos na magbakasyon sila sa farm ni Don Fausto.Nang araw na lalabas na si Candice sa ospital, akala niya ay simpleng discharge lang iyon.Nagkamali siya.Dahil para kay Brent Esguerra, ang paglabas niya sa hospital ay tila military operation.May wheelchair.May tatlong unan sa sasakyan.May listahan ng gamot na naka-print at naka-highlight.May doctor’s instructions na nakalagay sa folder.“Brent,” mahinang reklamo ni Candice habang nakaupo sa wheelchair, “pauwi na tayo at hindi naman ako baldado.”Agad siyang nilingon ng asawa, seryoso ang mukha na para bang may mali sa sinabi niya.“Love, dalawa ang dala mong babies,” sabi nito. “Kung pwede nga lang buhatin na lang kita hanggang farm, ginawa ko na.”Napakurap siya.“Ewan ko ba nagkatrauma na yata ako. I just want to make sure na okay kayo ng babies.”Hindi na siya nakasagot.May punto ito. At dahil doon, mas lalo siyang hindi nakapagreklamo nang ayusin nito ang kumot sa hita niya, tingnan ang angle ng unan sa liko
Tumunog ang phone ni Iris. Tumatawag si Lucas.“Kuya? Napatawag ka. Kung mang-iinis ka lang. Huwag ngayon please.”“Iris, kailangan mong malaman ‘to ngayon.”Kinabahan siya. “Ano ‘yon?”“Si Dad,” mariin na sabi ni Lucas. “Nakikipag-usap na sa pamilya ni Harvey Tan. As in formal talk. Mukhang gusto n
Lumapit si Daryl. “Hindi ko tinanggap.”“Pero hindi mo rin sinabi,” sagot niya, naiiyak na siya. “Bakit?”Huminga nang malalim si Daryl. “Dahil ayokong lumaki pa ang gulo ninyo ng daddy mo.”Tahimik ang paligid. Tanging hikbi ni Iris ang maririnig.“Alam mo bang pinag-iinitan na ni daddy ang negosyo
Maaga pa lang ay naka-schedule na ang charity function sa calendar ni Iris, isang high-profile fundraiser kung saan inaasahang magpapakita ang mga CEO kasama ang kani-kanilang partners. Walang lusot. Kailangan nilang dumalo bilang magkasintahan.“Formal. Black tie,” sabi ni Iris habang naglalakad s
Kumunot ang noo ni Don Apollo. “Ano’ng sabi mo?”“Boyfriend ko na po si Daryl,” ulit ni Iris, mas malinaw, mas malakas. Pinisil niya lalo ang kamay ng binata. “Ako at si Daryl. Magkasintahan po kami.”Dahan-dahan, itinaas ni Don Apollo ang tingin mula sa magkahawak nilang kamay papunta kay Daryl, sa







