INICIAR SESIÓNDahan-dahan siyang napatingin kay Shaira.“You like your job, Shaira?”Agad na yumuko ang secretary niya. “I love my job, Ma’am. Very much.”“Good.”“I’ll leave the files na lang po,” mabilis nitong sabi, saka halos tumakbo palabas.Naiwan si Fiona sa tahimik na office.Muli niyang tiningnan ang phone niya.Walang bagong message.Bakit ba siya naghihintay? Hindi naman niya hiniling na mag-update ito. Hindi naman niya sinabing huwag umalis. Siya mismo ang nagsabing samahan nito si Angel.Makalipas ang halos isang oras, nag-vibrate ang phone niya.“Kumain ka na?” anang message ni Theo.Tinignan niya iyon.Hindi niya nireplyan.Lumipas ang limang minuto.Isa pang message. “Gusto mo ba magpadeliver ako ng pagkain mo.”Hindi pa rin siya nag-reply.Fifteen minutes later, kumatok ang staff sa pinto niya, may dalang paper bag mula sa paborito niyang restaurant.“Ma’am, delivery po.”Kumunot ang noo niya. “Hindi ako nag-order.”“Galing po kay Sir Theo.”Natigilan siya.Tinanggap niya ang paper
Tila may isang bagay na tumusok sa dibdib ni Fiona. Maliit lang pero matalim.“Why are you telling me?” tanong niya, kunwari ay walang pakialam.Theo tilted his head. “Because you’re my boss.”Saglit siyang tinitigan nito.“Go,” sabi niya agad. “I don’t care.”“Sure?”“Of course.”“Okay.” Tumango ito, pero hindi agad umalis. “Kasi ang mukha mo, parang hindi agree.”“Pagod ako, okay? Umalis ka na nga.”Lumapit ito nang isang hakbang. Hindi sobra. Sapat lang para bumaba ang boses nito at hindi marinig ni Shaira.“Gusto mo bang huwag akong umalis?”Nanigas si Fiona.“Bakit mo ako tinatanong?”“Baka lang ayaw mo akong paalisin.”Namilog ang mata niya. “Assuming ka din. Go. Apartment hunting is clearly important.”“It is,” sabi ni Theo. “Pero kung sasabihin mong stay…” Saglit itong tumingin sa kanya. “I’ll stay.”May ilang segundo na hindi siya nakapagsalita.Doon siya nainis sa sarili niya.Dahil ang gusto niyang sabihin ay huwag.Huwag kang umalis. Huwag mo siyang samahan.Pero hindi iyo
Napatingin si Fiona kay Warren. Matagal na itong nanliligaw sa kanya. Pero hindi niya talaga gusto.Of course.Hindi ito pumunta rito para manood.Pumunta ito para manggulo.Diretso siyang tiningnan ni Warren. “You chose your assistant husband over a real alliance. Now look where that brought you.”Naramdaman niyang bahagyang tumigas ang kamay ni Theo sa tabi niya.“Hindi pa huli ang lahat, Fiona,” dagdag ni Warren. “Just admit na fake ang kasal ninyo. Let’s get married. I can still help you.”May ilang board members na nagkatinginan.At doon mas lalong uminit ang dugo ni Fiona.“Help?” ulit niya.“Yes.”“By taking control?”“By saving what your family is about to lose.”Theo finally spoke.“Hindi kita masisisi kung obsessed ka kay Fiona,” sabi nito, magaan ang tono pero malamig ang mata. “Pero kung magiging stalker ka, huwag kang magulat kapag nagsampa kami ng kaso.”Natahimik ang ilan.Warren’s face hardened. “You’re still joking?”“Hindi. That’s the legal part. Joke sana iyong sasa
Nang bumitaw si Angel, napansin nito ang benda sa braso ni Theo.“Anong nangyari?”“Long story,” sagot ni Theo.“Classic you. Hindi ka talaga marunong umiwas sa gulo.”“Iwas ako nang iwas. Hinahabol ako.”Napatingin si Angel kay Fiona. Kumalma ang mukha nito. Parang binabasa siya.“So,” sabi ni Angel. “You must be Fiona.”Fiona straightened. “And you must be Angel.”Isang maliit na ngiti ang sumilay sa labi ng babae.Dumating ang HR assistant dala ang application form. “Miss Angelica Villanueva? Sir Theo referred you for the accounting analyst opening. We can fast-track—”“Hindi na po kailangan,” magalang pero matatag na putol ni Angel. “I’ll go through the process.”Napatingin si Theo. “Angel—”Umiling ito. “Ayokong makapasok dahil kilala kita. Gusto kong makapasok dahil qualified ako.”Tahimik si Fiona.“Besides,” sabi nito, “mas komportable ako kung patas ang simula. Ayokong may magsabing napasok ako dahil sa backer.”“Sige, Angel. See you later. May meeting lang kami,” ani Theo.
Nanlamig ang mga daliri niya. “May tao sa labas.”Mula sa kabilang bahagi ng pinto, may mahinang yabag. Pagkatapos, katahimikan.“Fiona, stay behind me.”Tumango siya at umatras. Ngunit habang gumagalaw siya, nasagi niya ang isang salansan ng kahoy. Gumalaw ang buong pile.“Fiona!”Mabilis siyang hinila ni Theo. Pero sa pagprotekta nito sa kanya, bumagsak ang ilang piraso ng kahoy sa balikat at braso nito.“Theo!”Napaungol ito sa sakit pero hindi siya binitiwan.“Okay ka lang?” tanong nito agad.“Dapat ako ang nagtatanong niyan!” nanginginig niyang sabi.May hiwa sa braso ni Theo. Sa unang tingin, hindi iyon malalim. Pero patuloy ang pag-agos ng dugo.Hinila niya ito sa lumang bench at kinuha ang maliit na first-aid kit sa emergency cabinet ng bodega.“Manahimik ka,” sabi niya nang makita itong bubuka ang bibig. “Kung magjo-joke ka, lalagyan ko ng alcohol pati bibig mo.”Habang nililinis niya ang sugat nito, hindi niya mapigilang mapatingin sa mukha ni Theo. Nakatingin lang ito sa ka
Muling tumunog ang cellphone ni Theo.Lumabas si Theo mula sa banyo, basa pa ang buhok, naka-shirt na pero hawak ang towel. Napansin nitong nakatingin siya sa phone.“May tumatawag sa’yo.”Kinuha nito ang phone.“Excuse me,” sabi nito bago lumabas sa veranda.Naiwan si Fiona sa loob ng kuwarto.Ayaw niyang makinig.Hindi siya interesado.Narinig niya ang tawa ni Theo mula sa veranda.Iyong totoong tawa.Kumirot ang dibdib niya.Nang bumalik ito sa loob, may ngiti pa rin sa labi nito.Hindi napigilan ni Fiona ang sarili.“Sino si Angel?”Si Theo ay nakatayo malapit sa veranda, hawak pa rin ang cellphone. May natitirang ngiti sa labi nito.Iyon ang mas nakakainis.Saglit itong natigilan. “Ah, si Angel.” Bahagya nitong inangat ang phone. “Best friend ko.”“Best friend,” ulit ni Fiona, pilit casual ang boses.“Yes.”“Girl best friend.”Theo’s lips twitched. “May gender requirement ba ang best friend?”“Wala. Tinatanong ko lang.”“Hmm.” Tinitigan siya nito na parang may nabasang hindi niya
Maingay ang reception ng Tuazon Group, puno ng aplikante. Pumasok si Lucas, naka-polished business casual pero halatang relaxed. Dalang-dala niya ang confidence ng isang CEO na sanay sa boardroom, pero kailangan niyang magpanggap na ordinaryong aplikante.Umupo ang binata sa tabi ni Maya, na agad na
Parang tuod si Jenny na nakatulala sa gilid ng dalawang naglalampungan. Labis ang lungkot niya sa kinahinatnan ng pagsasama nila ni Sebastian. Nagdurugo ang puso niya.“Ugh, Sebastian, tingnan mo naman, nadumihan pala ang sapatos ko. Jenny, punasan mo nga,” ani Vicky na itinaas ang binti.Napako siy
“Malala ang tama, pero under observation pa po. Critical, pero stable na,” sagot ng nurse, pilit na pinapakalma si Jenny.Napatakip siya ng bibig, nanginginig ang kamay. Diyos ko, salamat at buhay si Sebastian. Ngunit bago pa siya makapagtanong muli, may idinagdag ang nurse.“Ang mister ninyo po si
Sa isang iglap, sumabog ang lahat ng kinikimkim ni Sebastian. Habang nagpupumilit si Jenny na lumapit, bigla siyang sinunggaban nito sa leeg.“Niloko mo ’ko?! Ginawa mo akong tanga, Jenny! Walanghiya ka!”Napasigaw siya, halos hindi makahinga.“Se—Sebastian… please… hindi—”Agad nagtakbuhan ang mga







