Se connecterMaraming salamat po sa pagsubaybay, comments, gifts, at gems! Love you all!
Inilapit ni Prince ang mukha, ngunit itinaas ni Stefie ang sketchpad sa pagitan nila. Sa halip na mga labi niya, ang papel ang nahalikan nito.“Wala kang professional fee. Magtigil ka! Nakakarami ka na!”Umayos ng upo si Prince at pinunasan ang labi. “Hindi libre ang payo ko.”“Bakit hindi mo sinabi bago ako humingi ng tulong?”“Hindi mo rin tinanong.”“Alam mo, noong una, akala ko matino ka. Hindi pala. Nuknukan ka ng bastos!” aniyang hinampas ito ng sketch pad“Akala ko rin mabait ka.”Ibinaba ni Stefie ang sketchpad. “Mabait ako sa mabait. Kasalanan mong nakakainis ka.”Natawa si Prince at tumayo mula sa bench. “Halika na. Baka naghihintay na sa mansyon ang daddy mo.”Nawala ang ngiti ni Stefie. Dahil sa pang-aasar nito, pansamantala niyang nakalimutan ang pag-uusap nila ni Don Severo.Isinara niya ang sketchpad at ibinalik iyon sa bag. Sabay silang naglakad patungo sa parking area habang sumusunod sa hindi kalayuan ang dalawang bodyguard.Si Prince ang nagmaneho pauwi. Tahimik lam
Napahigpit ang hawak ni Stefie sa cellphone.“Dad, puwede ko namang pagsabayin ang pagiging mabuting asawa at pagnenegosyo.”“Hindi mo kailangang magpakahirap. Kung pera ang gusto mo, dadagdagan ko ang buwanang allowance mo.”“Hindi pera ang gusto ko.”“Ano, kung gayon?”“Gusto kong magkaroon ng sariling pangalan. Gusto kong makilala dahil sa ginawa ko, hindi dahil anak ninyo ako.”Natahimik ang ama.“Hindi ka ipinanganak para magtinda ng sapatos,” mariing sabi ni Don Severo.“Hindi lang ako magtitinda. Ako ang magdidisenyo.”“Pareho lang iyon.”“Hindi, Daddy. Hindi pareho.”Muling tumigas ang tinig ng ama. “Umuwi ka at pag-uusapan natin ito.”“Uuwi ako pagkatapos naming tingnan ang unit.”“Stefie—”“Hindi ko po hinihingi ang permiso ninyo. Ipinaaalam ko lang ang desisyon ko.”Pinatay niya ang tawag bago pa siya maunahan ng takot. Ilang sandali siyang nanatiling nakatingin sa screen. Ngayon lang niya ibinaba ang tawag habang nagsasalita pa ang ama.Tahimik na lumapit si Prince. Hindi
Nanginig ang loob ni Stefie, ngunit hindi niya hahayaang makita nitong kinabahan siya. Pinilit niyang tumawa at tinaasan ito ng kilay.“Sabi ng lahat ng lalaking maliit ang etits.”Nawala ang ngiti ni Prince.Napangisi siya. Sa wakas, nakaganti rin.“Paano mo nalamang maliit?” Hinawakan nito ang buckle ng sinturon. “Gusto mong makita?”Nanlaki ang mga mata ni Stefie. “Show it.”Hindi niya alam kung saan nanggaling ang tapang niya. Wala pa siyang nakikitang ari ng lalaki sa personal. Kahit mga larawan niyon ay iniiwasan niyang tingnan.Ngunit bakit tila na-excite pa siya?Nanatiling nakatingin sa kanya si Prince habang kinakalas ang sinturon.Napaatras si Stefie. “Ano’ng ginagawa mo?”“Showing it.” Hinila nito ang sinturon mula sa unang belt loop. “Ikaw ang nagsabi.”“Hindi ko sinabing maghubad ka rito!”“Scared, my dear future wife?”“Hindi! Paano kung may pumasok?”“Walang magtatangkang pumasok nang hindi kumakatok.”Tumawa ito nang tuluyang mawala ang tapang niya. Hindi naman nito i
Parang biglang uminit ang hanging namamagitan sa kanila. Nasa kanyang pulsuhan pa rin ang kamay ni Prince, ngunit nang tangkain niyang bawiin iyon, binitiwan siya nito.“Huwag na. Binabawi ko ang wish.”“Sabi mo kahit anong wish.”“Ako ang nagbigay kaya ako rin ang puwedeng bumawi.”“Wala kang isang salita.”“Abusado.”Sumandal si Prince sa gilid ng mesa at pinagmasdan siya. “Sabihin mo na lang na natatakot ka.”“Hindi ako natatakot sa iyo.”“Talaga?” Bumaba ang tingin nito sa kanyang mga labi. “Malakas lang yata ang loob mo kapag may photographer o nakatingin ang pamilya mo.”Napataas ang baba ni Stefie. “Anong ibig mong sabihin?”“Kanina, hinalikan mo ako dahil kailangan natin ng litrato. Ngayon, tayong dalawa lang.”“So?”“Prove it.” Kumibit-balikat si Prince. “Anyway, it’s just a kiss. Isipin mong practice para maging komportable tayo sa isa’t isa.”Para bang alam nitong madaling tamaan ang pride niya. Mas nakakainis dahil epektibo ang pang-uudyok nito.Lumapit si Stefie at hinawa
Nawala ang matamis na ngiti ni Eloise.Mabilis nitong binitiwan si Prince at napaatras. Namutla ito habang nakatitig kay Stefie na para bang ngayon lamang nito lubos na nakilala kung sino ang nasa harap nito.“Ikaw pala, Stefie Santillan. Hi!”Nagbago rin ang tono nito. Nawala ang lambing at napalitan ng pag-iingat.Tumayo si Stefie at lumapit kay Prince. Kumapit siya sa braso nito bago ngumiti sa babae.“Yes. At hindi niya ako ka-meeting. Ako ang future wife niya.”Hindi niya alam kung bakit kailangan pa niyang idiin iyon.Napatingin si Prince sa pagkakapit niya rito. Sa halip na alisin ang kamay niya, ipinatong nito ang palad sa kanyang baywang.“Fiancée ko si Stefie,” pagkumpirma nito. “Nai-post na rin kahapon ang engagement announcement. Nakapagtakda na kami ng petsa ng kasal.”“Hindi ko pa nakita.” Pilit na ngumiti si Eloise. “Congratulations.”“Thank you,” masayang sagot ni Stefie, kahit hindi naman siya ang tinitingnan nito.Itinaas ni Eloise ang paper bag. “Nandito lang naman
Isang halik lang. Para sa litrato.Bumaling siya kay Prince at pilit na ngumiti.“Bilisan mo lang,” bulong niya. “Dampi lang. Walang dahilan para tagalan.”Tumaas ang isang sulok ng labi nito. “Ikaw ang huwag magpadala, Mahal.”Napakunot-noo siya. “Excuse me?”Hindi na siya binigyan ni Prince ng pagkakataong makapagreklamo. Hinawakan nito ang kanyang baba at inilapit ang mukha sa kanya.“Ready po,” sabi ng photographer.Sunod-sunod ang pitik ng camera.Dumampi ang mga labi ni Prince sa kanya.Sa simula ay maingat at kontrolado ang halik. Sapat lamang upang magmukha silang tunay na magkasintahan sa litrato. Walang init, walang pagnanasa, isang eksenang kailangan nilang gampanan para sa mga taong nakatingin.Ngunit nang ilapat niya ang palad sa dibdib ni Prince, naramdaman niya ang mabilis na tibok ng puso nito.Humigpit ang hawak ni Prince sa kanyang baywang. Kumilos ang mga labi nito, at ang simpleng pagdampi ay naging mas malalim.Napakapit siya sa kuwelyo nito.“Perfect! Nakuha na p







