LOGINNanigas si Blessie sa pintuan.“Kaibigan ba talaga kayo ni Cassey?” tanong nito, hindi pa rin sila pinapapasok. “Bakit parang may undercover operation kayo?”Ngumiti nang todo si Thess. “Sometimes, natural beauty looks suspicious.”Mas lalong kumunot ang noo ni Blessie. “Mas suspicious ang naka-sunglasses sa hallway ng condo habang umuulan sa labas.”“Sensitive ang eyes ko sa lights,” palusot ni Thess.Sa loob ng kwarto, narinig ni Cassandra ang boses. Bumangon siya, suot pa rin ang manipis na cardigan, at lumabas ng sala.Pagkakita niya kina Thess at Zeny, natigilan siya.“Anong ginagawa ninyo dito?”“Dinadalaw ka namin,” sagot ni Thess at mabilis na pumasok sa loob. Sumunod si Zeny na may hawak na paper bag.Napatingin si Cassandra sa dala nito. “Ano ’yan?”“Healthy snacks,” sagot ni Zeny, pilit iniipit ang boses. “Fruits. Crackers. Nuts. Walang matapang na amoy.”“Bakit alam mong ayoko ng matapang na amoy?”Natigilan si Zeny.Umubo agad si Thess. “Common sense. Maraming buntis sens
Tahimik ang office ni Zion matapos umalis si Cassandra.Nakatayo pa rin siya sa tabi ng mesa, nakatitig sa pintong dinaanan nito. Kanina lang, pumasok ito at nagsabing gusto siyang makausap. Sa loob ng ilang segundo, nagkaroon siya ng pag-asa. Akala niya sa wakas, handa na itong makinig.Akala niya may bubukas na pinto.Pero umalis din ito.Bumukas ang pinto at pumasok si Theo, hawak ang tablet at folder.“Sir, may papapirmahan po ako mula sa logistics.”“Napirmahan ko na ‘yan dala ni Fiona kanina.”“Po? Ngayon lang po ito dumating. Binasa po ba ninyo ang pinirmahan ninyo kanina?”Umiling si Zion.“Sir, hindi po logistics ang pinirmahan ninyo.”Parang may malamig na kamay na humawak sa batok ni Zion.Dahan-dahan siyang lumingon. “Ano ‘yung dala ni Fiona?”Napalunok si Theo.Hindi gumalaw si Zion.Biglang bumalik sa isip niya ang lahat.Si Fiona na pilit inilalapit ang folder.Ang pagtanggi niyang pumirma.Ang pagpasok ni Cassandra.Ang hangal niyang pag-asa.Ang sariling pirma niya.A
Pagpasok nina Cassandra at Zion sa Silver Lining, halos sabay na napalingon ang ilang empleyado. Dahil nasilayan ng mga ito ang CEO na madalang magpakita.Sapat na ang makita silang sabay bumaba sa sasakyan ni Zion para mabuhay ang tsismis sa buong lobby.Si Zion ang nagbukas ng pinto para sa kanya.Nakasunod din ito sa bawat hakbang niya na para bang mawawala siya sa paningin nito.At si Cassandra?Tahimik lang.Diretso ang tingin.Parang hindi niya ramdam ang mga matang nakatutok sa kanila.Pero ramdam niya.Lahat.Ang bulungan. Ang pagtataka. Ang bigat ng presensiya ni Zion sa likod niya.Pagdating niya sa desk, agad niyang inilapag ang bag at binuksan ang laptop. Napansin niya ang breakfast sa table.Gusto niyang maging normal ang araw. Gusto niyang magtrabaho.Nakita niya sa gilid ng kanyang mata ang pag-alis ni Zion.Nagsimula siyang magtrabaho, may aninong huminto sa harap ng desk niya.Si Chelsea.Nakatayo ito roon, maayos ang buhok, pulido ang makeup, at may ngiting tila mata
Ayon sa report, matapos ang insidenteng muntik nang ikamatay ni Zion maraming taon na ang nakalipas, may hinanap itong babae. Isang babae raw na tumulong dito.At natagpuan nito si Chelsea Rosales.Kaya ganoon kalaki ang utang na loob nito.Kaya binigyan nito ng bahay, gamit, trabaho, at proteksiyon ang babaeng iyon.Napahawak siya sa sentido.“C. Rosales,” bulong niya.Pero umiling siya agad.Hindi.Ayaw na niyang mag-isip tungkol kay Zion.Ayaw na niyang makialam sa buhay nito.Kung gusto nitong maniwala kay Chelsea, problema na nito iyon.Pero nanatili siyang nakatitig sa papel.Nadinig niyang bumukas ang pinto.“Cass?” tawag ni Blessie mula sa sala. “Nandito ka?”Mabilis na inayos niya ang files at ibinalik sa envelope bago lumabas ng kwarto.Nang makita siya ni Blessie, agad itong natigilan. “Bakit ang putla mo? May nangyari ba?”Huminga nang malalim si Cassandra.Marami.Sobrang dami.Pero sa dami ng puwedeng sabihin, ang pinili niyang unahin ay ang pinakamalaking katotohanan.“
“Okay lang po,” mahinang sabi ni Cassandra sa nurse. “Pwede po ba silang pumasok? Pero sa likod muna sila. Kapag may kailangan pong privacy, tatalikod sila.”Nag-alangan ang nurse, pagkatapos ay tumango. “Kung comfortable po kayo, ma’am. Pero please, tahimik lang po at huwag masyadong lalapit.”“Okay po,” sabay na sabi nina Zeny at Thess.Sa loob, si Fiona ang nasa tabi ni Cassandra at hawak ang kamay niya. Sina Thess at Zeny naman ay nasa likod ng curtain.Nang maayos na ang lahat at nagsimula nang lumabas ang image sa monitor, saka sila pinayagang lumapit nang kaunti.“Early pregnancy pa po,” paliwanag ng OB. “Mas malinaw natin makikita through transvaginal ultrasound. Ito po ang gestational sac… and this one, likely yolk sac. Based sa size, around five to six weeks pa lang. Mag-follow up tayo after one to two weeks para mas ma-confirm natin ang heartbeat.”Hindi pa hugis baby.Pero tiyak ng may maliit na buhay sa loob niya.Napahawak si Cassandra sa bibig at tuluyan na ngang napalu
“Maybe she’ll hate me more,” sabi ni Zion.“Sir--”“Kaya palihim muna akong susuporta sa kanya. Hahanap ako ng pagkakataon. Pero hindi ko siya pipilitin ngayon.”Tahimik si Theo.Maybe because that was the first time he heard Zion choose not to force anything.“Also,” dagdag ni Zion, bumilis ang takbo ng isip habang nagsisimulang sumiklab ang instinct na mag-control ng damage, “find ways to support her sa work. Huwag nang bigyan ng mabibigat na tasks. No overtime. No field work. Puro light desk work lang. Nakaupo. Comfortable chair. May footrest. Water. Snacks.”Napakurap si Theo.“Sir…”“Bigyan mo rin ng service. Free car and driver para may hatid-sundo siya papasok at pauwi. Pero huwag halatang galing sa akin.”“Sir, paano magiging hindi halata ang free car and driver?”“Company wellness program.”“Para sa isang employee?”“For selected employees. Idamay mo ang iba para hindi halata.”“Na buntis? Baka obvious naman.”Zion glared.Theo raised both hands. “Okay. Wellness program.”“At
Sa unang pagkakataon, nagkapalit sila ng posisyon ni Daryl.Kinabukasan lang dumating ang reply.Nagising si Iris na may mabigat pa ring pakiramdam sa dibdib, hindi galit, hindi tampo, kundi ‘yung uri ng lungkot na tahimik lang pero paulit-ulit bumabalik. Automatic niyang kinuha ang cellphone sa bed
Naroon pa rin si Daryl sa loob ng warehouse nang tuluyang makaalis si Don Apollo. Ilang minuto siyang nanatiling nakatayo sa gitna ng pasilyo, nakatitig sa mga kahon ng sabon na para bang doon niya mahahanap ang sagot sa mga salitang iniwan ng matanda.Dating magkaibigan.Isang babaeng dahilan ng p
“Bakit napatawag ka?” sabi ni Iris.Sa loob ng bahay, nagpatuloy ang tawanan.Sa labas, unti-unting tumitigas ang desisyong hindi pa niya kayang pangalanan. Basta naiinis siya at magkasama sina Daryl at Candice.“Yes, Harvey,” ulit niya, mas malambing pa rin ang boses para ipadinig kay Daryl.Sa kab
“Sino nga ang nanakit sa’yo? Kasuhan mo ng physical injury,” ani Iris.“Wala, aksidente nga lang. Nabagsakan ako ng kahon. Huwag ka ng mag-alala,”Tumunog ang phone niya, tumatawag si Lucas. Lumayo siya ng konti kay Daryl.“Hello, bakit?” bungad niya.“Nasaan ka? Nasa Timeless ako.”“Nandito sa kump







