PROLOGUE

three years ago!

SOPHIA POV:

Nag lalakad ako ngayun pauwe galing sa trabaho sa isang kainan may napansin ako tao duon sa iskinita,

Kaya dali-dali ako pumunta duon, at di nga ako nag kamali kase meron tao, sugatan at parang marami na dugo nawawala sa kanya.,

Kaya ginising ko ito! kuya kuya unti-unti nya binubuksan ang mata nya pero alam ko nahihirapan na sya,

Kuya! dalhin po kita sa ospital marami na dugo nawawala sa iyo kailangan mo maagapan.

"Hindi na, dahil may pupunta dito para sunduin ako., maraming salamat!"

"Ahh ganun po ba, pero takpan ko na lang po, ang sugat nyo para kahit paano maibsan ang pag dudugo,"

Nag hanap ako sa bag ko ng tela or anything, but! wala ako makita, meron dito panyo ni mama palagi ko ito dala kahit saan,

Pero wala ako magawa kailangan matakpan ang sugat nya, kaya ito na ang pina takpan ko sa kanya, pag lagay ko ng panyo sa sugat nya nag paalam na ako sa kanya.

Sorry mister, pero kailangan ko na umalis, dadalhin sana kita sa ospital pero ayaw mo mag padala kaya iiwan na kita dito.

"Ok lang MISS! ano ang name, mo hahanapin kita para mag pasalamat sa iyo,"

"Hindi na kailagan ginawa ko lang naman takpan ang sugat mo para di lalo dumugo, tsaka dina rin naman tayo mag kikita na, kaya dina mo na kailagan mag pasalamat."

"Mag kikita pa rin tayo dalawa sigurado ako dyan, kaya pag nag kita ulit tayo handa mo sarili mo dahil ikaw ang papakasalan ko,"

"Ah! baliw kaba may boyfriend na ako, at sya lang magiging asawa ko, sira ulo ito, ikaw na nga tinulungan kung ano-ano pa sinasabe mo.""

Bahala ka sa buhay mo alis na ako, kaya mo ang sarili mo, dahil kung ano lumalabas sa bibig mo, at kung mag kita man tayo ulit! paki balik ang panyo ko, importante kase sa akin yan salamat.

RAPHAEL POV:

Galing ako sa laban namin ng anak ng matinding kong kaaway, buwesit ang dami ko tao nawaldas dahil sa anak ni Vicente,

Natamaan pa ako, kung hindi pa ako tumakas sigurado mamatay ako duon, inis na inis pa rin ako, hindi ako titigil Hanga't di ako maka ganti, namatay man ang mga kasama ko,

Sisiguruhin ko ubusin ko rin mga tao nila, mag pagaling lang ako saglit gaganti ako, andito ako ngayun sa iskenita alam ko di nila mapapansin andito ako.

Dahil alam nila maarte ako at ayaw ko sa mga ganito, pero wala ako magawa ito lang pwedi pataguan ko para mabuhay ako,

Pero hindi pa ako nag tatagal nag tatago may naka kita sa akin babae, Shit ngayun pa talaga, baka madamay pa sya kung makita ako dito.

Pero nagulat ako nag salita sya, dahil ang lambing ng boses nya, parang anghel at ang mukha napaka ganda nya,

Pumikit ang mata ko, hirap na hirap na ako, alam ko maraming dugo nawawala na sa akin, pero kailagan ko pa mabuhay maigante ko pag kamatay ng asawa at anak ko,

Nag salita ulit sya, "kuya! Kuya!" minulat ko ang mga mata ko, nag kasulubong ang mata namin dalawa.

"kuya dalhin na po kita sa ospital ang dami na po dugo nawawala sa inyo."

"Kaya sinabe ko ok! lang ako, pero may kinuha sya sa bag nya, alam ko pa lang importante na dahil nag dadalawang isip pa sya,"

Pero tinakpan nya pa rin ako sugat ko, pag katapos nya takpan, kinuha ko pangalan nya pero ayaw ibigay, dahil dina raw kame mag kikita,

Pero di ako papayag na di ulit mag kita, hahanapin ko sya at Sisiguruhin ko akin lang sya, wala ng iba.

Pag ka alis ng babae, sya naman dating ni James,

"Boss tara na po andun na ang doktor sa bahay nyo,"

"May ipapagawa ako sa iyo, nakita mo ba yung babae na naka pants at white shirt kulot ang buhok maganda ang mukha parang anghel"

"Boss diko nakita ang mukha pero may na daanan kame na ganyan describe mo sa pananamit, bakit boss!"

Hanapin mo sya, wag na wag nyo hahayaan lapitan sya, sundan nyo lang at sabihin sa akin kung saan nakatira, naiintidihan mo ba ako!

Tumango si James, kaya sumakay na ako ng kotse, nang hihina na ako, kaya Pumikit na lang ang mata ko, parang ang Sarap matulog.