FAZER LOGINI took my gun beside the table and playing it with my bear hands. I'm eager to kill the assh*le who is now kneeling in front of us but my dear brother said that he should suffer first before we gonna kill him. "Now assh*le, I'm going to ask you for the last time. Who ordered you to kill us?" My Brother said while he pointing his gun on the forehead of the assh*le. "I WILL NEVER ANSWER YOUR QUESTION EVEN IF YOU KILL ME." The assh*le shout right on the face of Clay, which cause Clay to get mad and give him a hard punch on the stomach. "Ouchie! If I we're you I'm gonna tell him who's behind of killing us before my dear husband get angry." Suzanne Medina the wife of Clay. "You don't know me when I'm angry." Clay get a dagger and slice the face of the assh*le. "ARRGGHHH!" The assh*le keep screaming everytime Clay slice every part of his body. I smile a devilished one. That's my dear brother wants. Torturing his prey. But I have a short temper. *BANG!* "Sharp shooter, baby." I'm pointing my gun to Suzanne. I don't want to call a baby. "Easy dear sister." She hang her two arms in the air. She surrender. "WHY DID YOU DO THAT?!" Anger is written all over the face of Clay as he turned to me. "Tss." The damaged has been than and we could do nothing to turn back the time. "Short tempered as always, my dear sister." He about to put his arm when I grab it and put it on his back. "Easy dear sister. I'm kidding." He said.
Ver maisCHAPTER 1:
Papunta ako sa locker area ng pinagtatrabahuan kong fast foodchain dito sa may Colon Street para magpalit ng uniform ng may biglang tumawag sa akin. "Chris, mamaya ka na magbihis pinapatawag ka ni Big Boss sa taas. Bilisan mo umusok na ilong nun." Sabi ng katrabaho ko at lumabas ng locker area. "Sige, akyat na ako." Pahabol kong sabi. Ano na naman kayang kailangan ng matabang yun? Kinakabahan ako habang paakyat sa opisina ng Big Boss namin. Para kasing may mangyayaring hindi maganda. ... pero bago yun magpapakilala muna ako at para mawala tong kabang nararamdaman ko. Ako nga pala si CRISOSTOMO BALA CALIBRE. Oh! Wag niyo na akong pagtawanan. Alam kong kapanahunan pa ni Crisostomo Ibarra ang pangalan ko. Sisisihin niyo ang mga magulang ko kung bakit yan ang ipinangalan nila sa akin. Hehehe. Balik tayo, as I was saying my name is Crisostomo Bala Calibre. Chris for short. 20 years old. Nag-aaral sa umaga, nagtatrabaho sa gabi. Dalawa nalang kami ng nanay ko na magkasama sa buhay dahil wala na ang tatay ko. Pinatay siya ng walang kalaban-laban ng mga taong hindi namin kilala. Tama na nga! Baka magdrama pa ako rito. Di bagay sa akin. Magmumukha akong bakla. Oo nga pala, nandito na pala ako sa harap ng pinto ng opisina ni Big Boss. Knock knock knock Siyempre, may galang ako sa nakakataas sa akin. "Come in!" Rinig kong sabi mula sa loob kaya dahan-dahan kong binuksan ang pinto at pumasok. Nakita ko si Big Boss na busy sa pagbabasa ng mga papel na nakalat sa mesa niya. "Nandito ka na pala. Maupo ka." Sabi niya na hindi tumingin sa akin.Umupo ako sa harap na upuan ng mesa niya. "Ba-bakit niyo po ako pinatawag?" Ayan na naman, yung mauutal ako tuwing kinakabahan. Binaba muna ni Big Boss ang hawak niyang papel at tumingin sa akin. "Bumababa na ang sales natin dahil sa dami ng kakumpitensiya at dahil diyan magbabawas ako ng mga tao." Kinakabahan na ako kung saan patutungo ang usapan na to. "A-ano pong ibig niyong sabihin, Boss?" "You're fired, Calibre." Para akong pinagsakluban ng langit at lupa. "Ba-bakit po ako?" Oo nga, bakit ako? Maayos naman ang pagtatrabaho ko, wala naman akong nagawang mali. "Bakit hindi? Sige na, lumayas ka na sa harapan ko. Marami pa akong gagawin." Ang lupit talaga nitong matandang to. Pagkatapos naming mag-usap ni Boss. Lumabas na ako ng opisina niya. Dumiretso ako sa locker area para kunin ang mga gamit ko. Paano na kami ngayon? Tanging dito ko kulang kinuha ang panggastos namin sa araw-araw at sa mga gamot ni nanay. Wala naman akong problema sa pag-aaral dahil scholar ako Frestine University. Umuwi na agad ako galing sa fast foodchain na pinagtatrabahuan ko DATI. "Ang aga mo ata ngayon, anak?" Sabi ni Nanay na naghahanda ng hapunan. "Nay, tinanggal po ako sa trabaho." Napayuko nalang ako dahil nahihiya ako sa nanay ko. "Hayaan muna yun anak, sigurado naman akong may mahahanap ka pang iba. Sa sobrang sipag mong yan." Niyakap ako ni nanay na siyang nagpagaan ng nararamdaman ko. "Halika na nga at kumain, niluto ko yung paborito mong sinigang na baka lalamig na yun." Kumalas si nanay sa pagkakayakap sa akin at hinila ako papunta sa hapag-kainan.CHAPTER 9:Chris POVLutang pa rin ang isip ko habang naglalakad sa hallway papuntang classroom ko."Chris!"Hindi ko pa rin lubos maisip na kasal na ako at sa isang mafia boss pa. Kahit di ko pa siya nakikita alam kong nakakatakot ang aura niya. Lalo pa't narinig ko yung mga tauhan na nag-usap-usap na mabangis na parang leon daw si boss."CC!"At isa pa si nanay, laking tuwa niya ng sinabi kong ikinasal ako kahapon kay Courage Davidson Hayes at sinabi pa niyang alagaan ko raw ang napakaganda kong asawa.Asawa ko? Whatta word!At maganda? Hindi ko pa nga siya nakikita. Malay ko bang mataba at pangit yun, at ito namang si nanay siniguradong maganda talaga yung asawa ko raw.Ang sabi ni Heinz baka mamayang gabi daw uuwi si boss."Chris!"Nga pala, do'n na din daw ako titira dahil asawa ko na raw ang boss nila."CRISOSTOMO BALA CALIBRE!"P*TA! Sino ba yang nagkumpleto sa pangalan ko?Napalingon ako sa likod dahil dun nanggaling yung boses na yun at nakita ko sina Travis, Trivor at Valeri
CHAPTER 8:Chris POVNandito kami ngayon ni Heinz sa opisina daw ng boss niya.Nakakita ako ng isang matandang lalaki na nakaupo sa sofa habang may kinuhang papel sa loob ng brief case niya.Malamang ito na ang boss ni Heinz. Ano kayang kapalit ng pagtulong niya sa amin ng nanay ko?"Judge, where is Boss?" Tanong ni Heinz habang nililibot ang tingin sa kabuuhan ng kwarto.Ah! Judge pala to. Akala ko siya na yung boss na sinasabi ni Heinz. Mukha pa namang nakakatakot."Mr. Hudgens, she left before you came about 2 minutes ago and she already sign this paper." Sabi ng judge sabay pakita nong papel kay Heinz.Wait? Did he say SHE?Ibig sabihin BABAE ang boss nila? O_O"And she said that, you make it sure that Mr. Calibre would sign all of this." Tiningnan naman ako ng matalim ng judge.Ano bang ginawa ko?Binigay na nong judge ang mga papel na pipirmahan ko daw kay Heinz.Bakit di nalang niya diniretso sa akin? Ang dami pang arte ng judge na to."I thought she's waiting for us. Looks lik
CHAPTER 7:Courage's POV"Everything is settled. We will wait for your order boss." Heinz Hudgens said, my right hand."Okey then, by tomorrow make sure that you will bring Crisostomo Calibre here." Tomorrow will be my unforgettable day. Tss."Yes boss." Then he left. I took a cigarette and lighten up when someone entered."Boss, Prime is on the line, he wants to talk to you." The maid. She give me the phone and she left after."Tss."[Hello my dear stubborn sister. I miss you!] Tss. That childish moron brother."WHAT?" I coldly said.[Hey! Don't you miss your handsome brother.] I was about to hung up the phone when he speak again.[Hey! Don't you try to hung up the phone lil sissy.] Tss.[I heard you found the guy who interrupt the game of yours. And you have a plan of marrying him. Am I right lil sis?] That the tune of his voice. I know he had a plan."DON'T YOU THERE INTERFERE MY PLAN." I shout at him. I know he would interfere.[Don't shout lil sis my eardrums will be broken.__Don
CHAPTER 6:Nagising ako sa isang napakagandang --Teka? Kaninong kwarto ba to? At Ba't ako nandito?Diba na kidnap ako kagabi at kadalasan dinadala ang mga kinidnap sa abandunadong building. Eh, ba't ako nandito sa magandang kwartong to?"Gising ka na pala." Napabangon at napalingon ako dun sa nagsalita at isang lalaking nakasuit na nakaupo sa gilid ng kama.Isa ba siya sa mga kumidnap sa akin?"Nandito ka sa mansyon ni Boss. Ako ang nag-utos na ipakuha ka sa mga tauhan ko." Ipakuha? Eh, parang kidnap na rin yun."Teka, pinakuha o pinakidnap, alin man dun pareho lang yun atsaka ano bang kailangan niyo sa akin?" Naguguluhan kong tanong."Wala kaming kailangan sayo kundi ikaw ang may kailangan sa'min." Ano bang pinagsasabi ng lalaking to? Ako? May kailangan sa kanila? Ni hindi ko nga sila kilala."Nasa ospital ang nanay mo diba? Namomoblema ka sa pambili ng gamot at bayad sa ospital. At hindi sapat ang sahod mo sa coffee shop para sa pang araw-araw na gastos niyo at sa gamot ng nanay mo.






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.