LOGINI took my gun beside the table and playing it with my bear hands. I'm eager to kill the assh*le who is now kneeling in front of us but my dear brother said that he should suffer first before we gonna kill him. "Now assh*le, I'm going to ask you for the last time. Who ordered you to kill us?" My Brother said while he pointing his gun on the forehead of the assh*le. "I WILL NEVER ANSWER YOUR QUESTION EVEN IF YOU KILL ME." The assh*le shout right on the face of Clay, which cause Clay to get mad and give him a hard punch on the stomach. "Ouchie! If I we're you I'm gonna tell him who's behind of killing us before my dear husband get angry." Suzanne Medina the wife of Clay. "You don't know me when I'm angry." Clay get a dagger and slice the face of the assh*le. "ARRGGHHH!" The assh*le keep screaming everytime Clay slice every part of his body. I smile a devilished one. That's my dear brother wants. Torturing his prey. But I have a short temper. *BANG!* "Sharp shooter, baby." I'm pointing my gun to Suzanne. I don't want to call a baby. "Easy dear sister." She hang her two arms in the air. She surrender. "WHY DID YOU DO THAT?!" Anger is written all over the face of Clay as he turned to me. "Tss." The damaged has been than and we could do nothing to turn back the time. "Short tempered as always, my dear sister." He about to put his arm when I grab it and put it on his back. "Easy dear sister. I'm kidding." He said.
View MoreCHAPTER 1:
Papunta ako sa locker area ng pinagtatrabahuan kong fast foodchain dito sa may Colon Street para magpalit ng uniform ng may biglang tumawag sa akin. "Chris, mamaya ka na magbihis pinapatawag ka ni Big Boss sa taas. Bilisan mo umusok na ilong nun." Sabi ng katrabaho ko at lumabas ng locker area. "Sige, akyat na ako." Pahabol kong sabi. Ano na naman kayang kailangan ng matabang yun? Kinakabahan ako habang paakyat sa opisina ng Big Boss namin. Para kasing may mangyayaring hindi maganda. ... pero bago yun magpapakilala muna ako at para mawala tong kabang nararamdaman ko. Ako nga pala si CRISOSTOMO BALA CALIBRE. Oh! Wag niyo na akong pagtawanan. Alam kong kapanahunan pa ni Crisostomo Ibarra ang pangalan ko. Sisisihin niyo ang mga magulang ko kung bakit yan ang ipinangalan nila sa akin. Hehehe. Balik tayo, as I was saying my name is Crisostomo Bala Calibre. Chris for short. 20 years old. Nag-aaral sa umaga, nagtatrabaho sa gabi. Dalawa nalang kami ng nanay ko na magkasama sa buhay dahil wala na ang tatay ko. Pinatay siya ng walang kalaban-laban ng mga taong hindi namin kilala. Tama na nga! Baka magdrama pa ako rito. Di bagay sa akin. Magmumukha akong bakla. Oo nga pala, nandito na pala ako sa harap ng pinto ng opisina ni Big Boss. Knock knock knock Siyempre, may galang ako sa nakakataas sa akin. "Come in!" Rinig kong sabi mula sa loob kaya dahan-dahan kong binuksan ang pinto at pumasok. Nakita ko si Big Boss na busy sa pagbabasa ng mga papel na nakalat sa mesa niya. "Nandito ka na pala. Maupo ka." Sabi niya na hindi tumingin sa akin.Umupo ako sa harap na upuan ng mesa niya. "Ba-bakit niyo po ako pinatawag?" Ayan na naman, yung mauutal ako tuwing kinakabahan. Binaba muna ni Big Boss ang hawak niyang papel at tumingin sa akin. "Bumababa na ang sales natin dahil sa dami ng kakumpitensiya at dahil diyan magbabawas ako ng mga tao." Kinakabahan na ako kung saan patutungo ang usapan na to. "A-ano pong ibig niyong sabihin, Boss?" "You're fired, Calibre." Para akong pinagsakluban ng langit at lupa. "Ba-bakit po ako?" Oo nga, bakit ako? Maayos naman ang pagtatrabaho ko, wala naman akong nagawang mali. "Bakit hindi? Sige na, lumayas ka na sa harapan ko. Marami pa akong gagawin." Ang lupit talaga nitong matandang to. Pagkatapos naming mag-usap ni Boss. Lumabas na ako ng opisina niya. Dumiretso ako sa locker area para kunin ang mga gamit ko. Paano na kami ngayon? Tanging dito ko kulang kinuha ang panggastos namin sa araw-araw at sa mga gamot ni nanay. Wala naman akong problema sa pag-aaral dahil scholar ako Frestine University. Umuwi na agad ako galing sa fast foodchain na pinagtatrabahuan ko DATI. "Ang aga mo ata ngayon, anak?" Sabi ni Nanay na naghahanda ng hapunan. "Nay, tinanggal po ako sa trabaho." Napayuko nalang ako dahil nahihiya ako sa nanay ko. "Hayaan muna yun anak, sigurado naman akong may mahahanap ka pang iba. Sa sobrang sipag mong yan." Niyakap ako ni nanay na siyang nagpagaan ng nararamdaman ko. "Halika na nga at kumain, niluto ko yung paborito mong sinigang na baka lalamig na yun." Kumalas si nanay sa pagkakayakap sa akin at hinila ako papunta sa hapag-kainan.CHAPTER 41: Chris POV Bumalik na rin kami ng pilipinas a week after sinabi sa akin nina Trivor na si Valerie Florencio anak ni Hector Salvatore. Hindi pa ito alam ni Courage baka mabinat siya, kakapanganak pa naman niya. "Dumadamoves din tong si Kuya Clay kay Ate Suzane eh, noh?!" Nagpaiwan sina Clay at Ate Suzane. Maghohoneymoon pa ata. Nainggit kasi Clay sa amin ni Courage dahil may Baby Yassy na kami sila wala pa eh, sila pa naman tong unang kinasal. Hahaha. "Bukas, papasok na ako. Ako muna ang sasama-sama kay Valerie kayo na ang bahala sa paligid." Sabi ko sa kanila. Nandito kami ngayon sa veranda at nagusap-usap, wala si Courage dahil pinapaarawan niya ang anak namin sa may garden. Akala ko nga walang alam tong si Courage pagdating sa ganyang bagay, di pala. Mas hands on pa nga siya kay Baby Yassy kaysa sa akin. "Mabuti pa nga, nong ako kasama niyan walang ibang bukang bibig kundi ikaw. 'Nasan na si CC?' 'Ilang araw na siyang di pumapasok.' 'Kailan kaya babalik?'. Tsk. Kung
CHAPTER 40: Chris POV Busing-busy ako sa kakaalaga kay Baby Yassy, ayaw ko kasi siyang ipaalaga kahit kanino maliban kina Clay, ate Suzane at siyempre sa Mama niya. "Chris, pakarga naman kay pamangkin oh!" Nagpupumilit si Travis na kargahin ang anak ko. Agad silang lumipad ni Trivor dito sa San Francisco ng mabalitaan nilang nanganak na si Courage. "Hindi pwede, wala akong tiwala sayo baka malaglag mo pa si Baby Yassy." Mas may tiwala pa ako kay Trivor. Ito kasing si Travis napaka-clumpsy baka malaglag pa niya pa ang anak ko at magkadabali-bali ang buto. "Ang sakit mo namang magsalita bro, porke't saya ng lovelife mo at may bunos pang Baby Yassy." Naupo nalang siya sa tabi ni Trivor na busy sa paglalaptap. "Bakit di mo ligawan si Valerie at buntisin mo. Yan magkakalove life ka na at soon may Baby Yassy ka na rin." Pang-aasar ko sa kanya. Ayaw niya talaga kay Valerie pagdating sa usapang lovelife pero 'pag arcade ang usapan ay di na sila mapaghiwalay, mga isip bata kasi. Napansi
CHAPTER 39: Author's POV "Chris, wake up!" . "Chris!" . "Wake up!" Pukaw ni Courage sa kanyang asawa na natutulog. Di na niya kaya ang sakit na nararamdaman niya. Ngunit ayaw paring gumising ni Chris dahil pagod at masakit ang kanyang katawan dahil sa pagtetraining ng buong araw. "Alam kong nangako ako sa aking mag-ina na hindi ko sila pababayaan pero parang awa niyo na kahit ngayong gabi lang patulugin niyo muna ako." Sabi ni Chris sa kanyang isip habang nakatalukbo ng habol. Hindi na talaga kaya ni Courage ang sakit ng kanyang tiyan at pakiramdam niyang parang manganganak na siya kaya sumigaw nalang siya para tuluyang magising si Chris. "CHRIS, MANGANGANAK NA AKO!" Nagising ang diwa ni Chris at agad napabangon sa kama. Kinuha niya ang kanyang baril na nakatago sa gilid ng kama. "Nasan ang mga kalaban?" Tanong niya kay Courage habang nakaupo sa kama at namimilipit na sa sobrang sakit. (Magbiro ka na sa lasing, wag lang sa bagong gising.) "Anong kalaban ya
CHAPTER 38: Hector's POV "Boss, ito na po yung report na pinapaimbestigahan sa akin." Inaabot sa akin ni Diego ang isang brown envelop. Binuksan at binasa ko ang mga ito. Pagkatapos ko basahin ay inabot ko muli sa kanya ang brown envelop ayaw ko kasing makita yang pakalat-kalat rito sa opisina ko. "Maaari ka ng lumabas." Nagsalin ako ng alak sa aking baso at pumunta sa dart area ko. Kumuha ako ng dart atsaka binato dun sa dart board kung nasan nakalagay ang picture ni Courage Hayes. Buntis ka na pala at kabuwanan muna ngayon. Sisiguraduhin kong mamamatay yang anak mo. HAHAHA. Knock... Knock... "Pasok!" Tinabi ko muna ang dart at baso na hawak ko sa tabi saka ko hinaharap ang aking tapat na tauhan. "Boss, nakaantabay na po ang mga tauhan natin dun sa San Francisco inaantay nalang po nila ang utos niyo." -Tauhan. "Mabuti. Intayin muna nating manganak si Courage saka gawin ang pagkidnap sa anak nila ng Calibre na yun." Humanda kayong dalawa sa akin. ----- "Dad, what's happeni






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.