Sinfully yours

Umiiyak si Anya, nanginginig habang nakikiramdam siya, alam niyang nasa loob siya ng kahon.

Kanina lamang ay inaayusan siya ng tita niya, maingat na isinusuot ang puting dress - manipis, halos walang pang-loob na nakapaloob. Bulag siya, kaya't bawat galaw, bawat haplos ng tela ay masyado niyang ramdam-walang paraan para itago ang kaba at takot sa bawat kislot ng damit sa kanyang balat. Ang puso niya ay mabi islis na tumitibok, at bawat hibla ng tela ay nagiging paalala ng kanyang kahinaan at kawalan ng kontrol.

Ngunit sa halip na aliw o ginhawa, naramdaman niya ang malamig at marahas na kamay ng tita niya sa kanyang balikat. Alam niyang nakangiti Ito hindi dahil sa pagmamahal, kundi sa malupit, punong-puno ng kasakiman at kasamaan.

"Handa ka na ba?" tanong ng tita niyang si eloisa, ngunit may halong pang-uusig at pagmamanipula sa tinig. "Malaki ang natanggap Kong kabayaran para sa halaga mo Kaya maging masunurin Ka Doon, ang gagawin mo Lang ibubuka mo Lang yang hita mo ."

Doon palang naiiyak na siya. Pinisil siya sa braso, at bawat haplos ng malamig na kamay ay nagiging isang paalala: wala siyang karapatan, wala siyang kalayaan.

Pagkatapos, dinala siya ng tita niya sa isang sasakyan. 

Pinasakay..

Sa bawat segundo ng biyahe, alam niyang papunta siya sa isang lugar kung saan ang kanyang buhay ay hindi na sa kanya-isang mundo ng sindikato, kung saan siya ay ibinenta ng tita niyang sakim sa pera. Bulag man siya, ramdam niya ang bawat bitag, bawat patibong, at bawat planong nakalaan para sa kanya. Walang p***o na matatakasan, walang bisig na makakapagligtas.

Nakikiramdam siya sa paligid, punô ng takot at pag-aalinlangan. Malamig ang hangin, tila galing sa aircon ng isang kwarto, ngunit hindi nito mapawi ang pangamba sa kanyang dibdib.

Biglang narinig niya ang pagbukas ng p***o. Ang mahinang hakbang na pumapailalim sa sahig ay tila bumulong ng panganib sa kanyang tenga. Nanginig siya, nagtagpo ang takot at pag-asa na baka may magligtas sa kanya - ngunit alam niya, ngayon, wala siyang kontrol sa nangyayari.

Naramdaman niyang biglang bumukas ang kahon na kinalalagyan niya . Sa isang iglap, sinalpok siya ng matinding kirot sa kanyang anit, at halos mawalan siya ng balanse nang biglang inangat siya-gamit lamang ang buhok niya.

Napadaing siya sa sakit at takot. Ang kanyang mga kamay ay kumapit sa braso na nakahawak sa kanya..

Hinawakan nito ang mukha niya, tila pinag-aaralan at sinusuri.

Tumulo ang luha niya nang sapilitan nitong ipasok ang dalawang daliri sa bibig niya.

Pagkatapos, isang nangingilabot na damdamin ang dumaloy sa kanyang katawan, ramdam niya ang matinding paghagod ng tingin nito, parang sinusuri bawat galaw niya.

"Hmmm... not bad,"naririnig niyang sabi ng baritonong boses ng lalaki, may bahid ng kasiyahan sa tono, at nagpapahiwatig ng kapangyarihan.

"P-pakiusap po... pakawalan niyo na po ako..." nanginginig niyang sambit.

Ngunit narinig niya ang malamig na tawa nito.

Walang kahirap-hirap, pinunit nito ang damit niya, at tumindi lalo ang takot sa dibdib niya. 

"Shhh... listen..." bumulong ito sa kanya, ang boses nito mababa at puno ng kontrol..

"Sumunod ka lang sa akin... hindi ka masasaktan," malamig ngunit mabigat ang tono nito.

Umiiyak si Anya, nanginginig sa kaba. "A-ano pong gagawin niyo?" halos pabulong niyang tanong, nanginginig ang tinig.

Hindi ito sumagot. Sa halip, marahas Siya nitong hinawakan at dinala palapit sa tingin niya ay kama. Bawat hakbang ay parang hampas sa kanyang dibdib, puno ng takot at hindi alam kung ano ang susunod na mangyayari.

Pinaupo siya doon..

Matagal siyang nakaupo, nanginginig sa takot at kawalan ng kontrol.

Bigla siyang napapitlag nang marinig ang mura ng lalaki. Ramdam niya ang pagbabago sa hangin-tila umalis ito sa harapan niya at pumasok sa banyo. Ang puso niya'y bumilis, at bawat tunog sa paligid ay naging matalim sa kanyang pandinig, habang nagtataka siya kung ano ang susunod na mangyayari.

Ramdam ni Anya ang sarili niyang kahinaan, niyayakap ang katawan gamit ang mga braso, nanginginig sa takot.

Lumipas ang ilang minuto bago niya narinig ang pagbukas ng p***o ng banyo.

May yabag ng paa na papalapit-bawat hakbang nagbibigay ng kaba sa kanya siya, ramdam ang takot na hindi niya maipaliwanag, alam niyang muli siyang tinititigan ng lalaki.

Napasinghap siya nang biglang Siya nitong damitan, 

Maya-maya, naramdaman ni Anya na nawala ito sa harap niya. Narinig niya ang pagbukas at pagsara ng p***o ng kwarto.

Paglabas ng kwarto, naiinis na idinial ni Javier ang number ni Lorcan.

"Saan mo nakuha yung babae?" seryoso niyang tanong, ang boses malamig.

"Bakit hindi mo ba nagustuhan? Maganda siya, hindi halatang bulag... pagkakaalam ko, dahil sa aksidente, nawala ang paningin niya..pero maayos pa daw Sabi nung tita niyan," sagot ni Lorcan, bahagyang nagtatangkang paliitin ang tension.

Napahawak si Javier sa batok nya..

"Ano, ayaw mo ba?" Tanong nito sa kanya Hindi niya Ito Sinagot at pinatayan nalang Ng tawag..

Muli siyang bumalik sa kwarto.

Agad niyang napansin ang takot sa kilos at mata ng babae. Sa normal na sitwasyon, kayang-kaya niyang pwersahin na galawin ito, ngunit ngayon, hindi niya maintindihan-tinablan siyang kakaibang awa.

"Your name..." malamig niyang tanong Nang umupo siya sa tabi nito..

"A-Anya po..." nanginginig at nakayukong sagot ng babae.

Hinawakan niya nang marahan ang panga nito, matagal na tinitigan, 

Napaluha ito. 

Ramdam niya ang kahinaan at takot ng babae-at sa kabila ng kanyang pag nanais na galawin ito Ngayon mismo,

unti-unti siyang natututo ng awa at pang-unawa sa sitwasyon.

"You know what, Anya..." Javier's voice was low, controlled, yet dangerous. "I can easily fuck you... right here, right now. But... I'm not that cruel." He let a slow smirk play across his lips. "Maybe... tomorrow. Or in the days to come."

Nanlaki ang mga mata ni Anya-takot, gulat, at isang kakaibang pangamba-lalo na nang maramdaman niyang humimas ang kamay nito sa hita niya..

Dumako ang mga mata ni Javier sa kamay ni Anya, nanginginig.

"You're shaking... and I like it," malamig niyang sabi, saka ngumisi.

hinaplos niya ang mahaba nitong buhok.

"Afraid?" tanong niya.. saka ikinawit ang maliliit na buhok sa tenga ng dalaga na tumatakip sa maganda nitong Mukha..

"You should be... fear makes everything more... intense." dagdag pa niya...

"P-pakawalan niyo na po ako... p-pakiusap po," mahinang sabi ng dalaga, nanginginig sa takot sa presensya ng lalaki.

"Let go? But... it's not time for that yet."seryoso niyang Sabi dito..