๋ก๊ทธ์ธThe female lecturer walked in. Agad itong napansin ni Levi at napangisi habang ibinababa ang cellphone. It was Prof. Psyche Cervantes, the youngest lecturer in the entire collegeat. Nakatatandang kapatid ni Eros.Ang presensya pa lamang nito ay sapat na para mapuno ng awtoridad ang buong lecture hall. Ang matinis na tunog ng takong nito sa sahig ay agad na nakakuha ng atensyon ng lahat. Sa sandaling makita ito ng mga estudyante, natahimik ang buong silid.Lahat ng mata ay napunta sa babae. Namula ang ilang lalaking estudyante, lalo na ang mga lihim na humahanga kay Psyche. Maging ang grupo ni Lory ay napatingin din dito. Hindi man sila tunay na interesado, alam ng lahat na hindi pinapalampas ni Psyche ang anumang kalokohan.โGood morning, Prof,โ sabay-sabay na bati ng buong klase habang tumatayo, maliban sa grupo ni Eros.โGood morning, everyone. Have your seats,โ kalmadong sabi ni Psyche, na waring hindi man lang pinansin na nanatiling nakaupo si Eros at ang mga kaibigan niya. Inila
"Ahh... Eros... Please... ahh! Ah! Ah!"Sierra cried out, her voice breaking as she pressed her hand tightly over her mouth. Nanginginig ang buo niyang katawan sa tindi ng nararamdaman, at halos hindi na niya mapigilan ang kanyang sarili na maging maingay."Yes, dummy. Right there," Eros growled through the screen. "Go faster. Breathe... and let it all out for me."Desperado niyang iginalaw ang kanyang mga daliri sa madulas niyang lagusan, sinusunod ang bawat utos nito. Unti-unting nabuo ang matinding pakiramdam, starting from the shy flutter in her stomach, growing into a deep, throbbing ache as his eyes stayed locked on her through the camera. Ngayon, para itong dambuhalang alon na tuluyan nang bumuhos sa kanya.Mariing umiling si Sierra habang patuloy na tumutulo ang kanyang mga luha sa namumulang pisngi. Napakatindi ng kanyang nararamdaman, mainit at tila may dumadaloy na kuryente sa buong katawan niya, mula sa kanyang puson hanggang sa mga hita at maging sa dulo ng mga daliri niy
Isang mahina at nanginginig na buntong-hininga ang kumawala sa mga labi ni Sierra habang marahan siyang naupo sa gilid ng kama. Suot niya ang malambot na damit-pantulog na ibinigay ni Eros.Sa tuwing dumadampi ang manipis na tela sa kanyang balat, hindi niya maiwasang maalala ang lalaki. Mula pa kahapon, si Eros na lamang ang laman ng kanyang isipan. Maging ang buong bahay ay tila nabalot ng kakaibang katahimikan.Nagkamalay na si Felicia kagabi, ngunit tumanggi itong lumabas ng silid. Si Lory naman ay umalis na walang anumang paalam. Hindi rin makita si Eliza.Samantalang ang kanilang ama ay hindi pa nakauuwi matapos umalis para sa trabaho kaninang umaga. Silang dalawa lamang ni Felicia ang nasa loob ng malaking bahay.At ang pinakanakagugulat. Wala siyang nararamdamang kahit katiting na konsensya. Alam niyang mali. Alam niyang dapat siyang mag-alala. Ngunit matapos ang lahat ng dinanas niya sa mga ito. Bakit pa siya magpapanggap na nagmamalasakit? Hindi naman siya kailanman naging m
Tamad na naglakad si Eros papasok sa living room, tila bagong gising pa rin kahit siya mismo ang nagmaneho papunta roon. And also annoyingly handsome at the same time.His slightly messy hair only made him look worse. O marahil ay depende iyon sa kung sino ang nakatingin.Si Levi ang unang nakapansin sa kanya. Agad na nanlaki ang mga mata nito."Guys!" malakas nitong sigaw. "Tignan n'yo nga kung sino ang biglang nakaalala na may mga kaibigan pa pala siya matapos maglaho na parang ilang siglo!"Sabay na napatingin sina Vaughn at Rein. Agad na nagdilim ang mukha ni Vaughn. Samantalang bahagya lamang ngumiti si Reina.Si Eros naman ay mahinang napahalakhak bago walang pagmamadaling lumapit at naupo sa tabi ni Rein. He stared at him silently, very silently, too silently."Sa wakas, naalala mo ring may mga taong halos mabaliw sa pag-aalala sa'yo matapos kang magkulong sa chill room nang ilang oras at bigla na lang nawala?" agad na bungad ni Vaughn. "Amazing. Truly amazing.""Stop being mel
Nais sana ng doktor na gamutin din si Sierra, ngunit malamig na tinanggihan iyon ni Eros. At ngayon, ito mismo ang nag-aasikaso sa bawat sugat niya.Tahimik lamang na nakaupo si Lory at pinagmamasdan ang lahat, ngunit pakiramdam ng dalaga ay unti-unting may matalim na bagay na pumupunit sa dibdib nito.Sapagkat gaano man nito piliting kumbinsihin ang sarili. Hindi na normal ang lahat ng ito. Kasunod ni Sierra dumating si Eros. Pareho silang nawala. Pareho rin silang sabay na bumalik.At ngayon, napakalapit nito kay Sierra. Maingat nitong hinahawakan ang kapatid na para bang wala nang ibang tao sa paligid nila. May mali. May kung anong hindi nito maipaliwanag.Alam ni Lory na napakataas ng pamantayan ni Eros pagdating sa mga babae. Kilala ito ng lahat. Hindi basta nagbibigay ng atensyon ang binata kung hindi nito itinuturing na karapat-dapat ang isang babae. Ngunit habang mas matagal nito silang pinagmamasdan, lalo itong nahihirapang huminga. Marahang itinaas ni Eros ang baba ni Sierr
Dahan-dahang huminto ang taxi na ipinabook ni Eros para ihatid si Sierra sa kanilang mansyon. Halos hindi man lang napansin ng dalaga na nakarating na sila.Tahimik siyang nakaupo sa likurang upuan, tuluyang nalunod sa sariling pag-iisip habang nakatitig sa pinakabagong iPhone na hawak niya. Ang malambot na berdeng pouch na nakabalot dito ay lalo lamang nagpasikip sa kanyang dibdib. Paborito niyang kulay. Napansin din iyon ni Eros .Suot na niya ngayon ang isa sa malalaking hoodie at maong na binili nito para sa kanya matapos nitong masira ang dati niyang damit. Halos matabunan ng hoodie ang maliit niyang pangangatawan, at ang Nakalalasing na amoy ni Eros na kumapit sa tela ay sapat na para pabilisin ang tibok ng kanyang puso.Ngunit may mas malaking problema. Paano niya maipapasok ang napakaraming mamahaling gamit sa kanyang silid nang hindi napapansin?Alam na alam niyang hindi niya maaaring gamitin ang mga iyon nang hayagan. Ngunit hindi rin niya kayang itapon ang mga ito. Sa tuwin







