LOGINช่วงที่พิมพ์ตะวันตั้งครรภ์ ทางครอบครัวของเพอร์ซุสตื่นเต้นกันเอามาก ๆ กับหลานคนแรกคุณอาพอชเช่ น้องชายของเพอร์ซุส ได้ซื้อของเตรียมไว้ให้หลานไม่หยุดหย่อน ขณะที่คุณปู่หรือพ่อของเพอร์ซุส ก็ยิ่งเห่อหลานไม่แพ้กัน ทั้งสองคนช่วยกันเลือกของใช้สำหรับทารก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ของเล่น หรือแม้แต่ของตกแต่งห้องเด็
"ตั้งกล้องแล้ว ๆ เข้าไปในเฟรมได้..พี่ไพลอทขยับอีกนิด ๆ" เพียงฟ้าตั้งกล้องไว้ และจัดมุมองศาต่าง ๆ ตามสไตล์สาวจากนิเทศ เมื่อทุกคนอยู่ในเฟรมครบแล้วเธอก็รีบวิ่งเข้ามาสมทบทั้งหกคนยืนเรียงกันหน้ามหาลัยอเธน่า ที่ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความรักของทั้งสามคู่พวกเขาต่างยิ้มกว้างและจับมือกันแน่น เพอร์ซุสยืนข้าง
อาหารมื้อกลางวันนั้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการพูดคุยสนุกสนาน ทั้งสามคู่ลิ้มลองอาหารสเปนที่อร่อยและเป็นเอกลักษณ์ ในช่วงเวลานั้นพวกเขาลืมความเหนื่อยล้าและความเครียดจากการทำงานไปเสียหมดเมื่อถึงเย็น พวกเขาตัดสินใจไปเยี่ยมชมสวนรีไทโร (Retiro Park) ซึ่งเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่และสวยงามของมาดริด ท่ามกลางแ
ตอนรักมากเป็น..พิเศษ(มีภาพประกอบ) _______________"ฉันก็คิดถึงนาย..คิดถึงมาก ๆ เลย" พิมพ์ตะวันพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะที่มือของเธอลูบหลังเขาเบา ๆ เพื่อปลอบโยนความเหนื่อยล้าของเขาทั้งสองคนยืนกอดกันอยู่ท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายลงมา เพอร์ซุสดึงคนตัวเล็กเข้ามาจูบอย่างแนบแน่นอย่างไม่สนใจสายตาของใครทั้
คนที่คิดถึงเธอ...นั่งมองฟ้าและคิดถึงวันเก่า..กี่ราตรีที่เลยผ่าน..แต่ละคืนช่างยาวนาน ..ทุกนาทีมันนาน ดั่งชั่วนิรันดร์...มีคนคิดถึงเธอ...เขามีแค่เธอยามตื่นหลับฝัน ..ทรมานเหลือเกิน ....เมื่อไรจะวันนั้นวันที่เธอจะกลับมา..วันที่ได้อยู่ข้างกันดอกไม้ที่รอฝน..ก็เหมือนคนทางนี้ที่รอเธอ______________
ตอนจบ (อ่านจบกดรีวิวให้ พิมพ์เพอร์กันเยอะ ๆ นะคะ อ้อน ๆ )120สิ้นสุดการรอคอย(มีภาพประกอบ) _______________(สี่เดือนต่อมา)ทางด้านของเพอร์ซุส(บทสนทนาทางโทรศัพท์ ที่คุยได้แค่เสียงเท่านั้น เพราะสัญญาณไม่ดีขนาดที่จะวิดีโอคอล)"หลังกลับงานที่สเปนเสร็จ....ฉันขอไปหาเธอนะ" เพอร์ซุสพูดอย่างเหงา ๆ"ขอเจอ
"กับคนอื่นฉันก็เสร็จได้....ไม่จำเป็นต้องเป็นนายหรอก เผลอ ๆ ถ้าเป็นอาร์เดลอาจจะเร้าใจกว่านี้ก็ได้" พิมพ์ตะวันผลักอกของร่างสูงออกไปห่างจากตัวเองในตอนที่พิมพ์ตะวันเดินขากะเผลก ๆ ตรงไปอาบน้ำล้างคราบสกปรกบนร่างกายของเธอออกจนหมด"ถ้าเธอเอากับคนอื่น!" เพอร์ซุสเดินตามเข้ามาในห้องน้ำ ก่อนจะพูดใส่แผ่นหลังสวย
"ใส่ถุงด้วย เพอร์ซุส!" พิมพ์ตะวันที่นอนแน่นิ่งอยู่ขึ้นเสียงย้ำเตือนกับเขาไปอีกครั้ง"สดไม่ได้เหรอ?" ร่างสูงถอนหายใจออกมาอีกครั้ง"...โอเค ๆ ๆ" ความเงียบของพิมพ์ทำให้เขาจำต้องเอื้อมมือไปหยิบถุงยางอนามัยออกมาจากกระเป๋ากางเกงของตัวเอง และถกกางเกงลงพร้อมกับสวมใส่ถุงยางครอบลงไปอย่างเร่งรีบ"รู้ไหม ฉันไม่
"ไปกันเถอะอลิซ อย่าเสียเวลาเลย" เพอร์ซุสโอบเอวหญิงสาวพาเดินออกไปจากร้าน โดยหันมามองทางโต๊ะของพิมพ์ตะวันด้วยสายตาที่แปลก ๆ ไปเมื่อพิมพ์ตะวันเห็นว่าเพอร์ซุสออกไปแล้วเธอก็รู้สึกโล่งใจมากขึ้น แต่โทรศัพท์ของเธอในกระเป๋ามันสั่นไม่หยุดเลยตั้งแต่เขาเดินออกไป "ตอบข้อความก่อนไหม?" อาร์เดลเอ่ยทักเพราะโทรศัพท
61มากกว่าเพื่อน(END: พิมพ์ตะวัน)เสียงของเขาเหมือนพูดคุยกันอยู่ไม่ไกลนัก ซึ่งพอเงยหน้าขึ้นก็พบว่าเพอร์ซุสกับรุ่นพี่คนนั้น นั่งอยู่ที่โซฟาข้าง ๆ เธอซึ่งห่างกันไม่ถึงศอกเลยด้วยซ้ำ"น้ำส้มก็ได้ค่ะเพอร์" รุ่นพี่สาวตอบกลับเสียงหวาน ทั้งคู่นั่งเบียดกันที่โซฟา โดยที่แขนของเขาโอบรอบเอวบางของเธอ และโน้มใบห







