LOGINช่วงที่พิมพ์ตะวันตั้งครรภ์ ทางครอบครัวของเพอร์ซุสตื่นเต้นกันเอามาก ๆ กับหลานคนแรกคุณอาพอชเช่ น้องชายของเพอร์ซุส ได้ซื้อของเตรียมไว้ให้หลานไม่หยุดหย่อน ขณะที่คุณปู่หรือพ่อของเพอร์ซุส ก็ยิ่งเห่อหลานไม่แพ้กัน ทั้งสองคนช่วยกันเลือกของใช้สำหรับทารก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ของเล่น หรือแม้แต่ของตกแต่งห้องเด็
"ตั้งกล้องแล้ว ๆ เข้าไปในเฟรมได้..พี่ไพลอทขยับอีกนิด ๆ" เพียงฟ้าตั้งกล้องไว้ และจัดมุมองศาต่าง ๆ ตามสไตล์สาวจากนิเทศ เมื่อทุกคนอยู่ในเฟรมครบแล้วเธอก็รีบวิ่งเข้ามาสมทบทั้งหกคนยืนเรียงกันหน้ามหาลัยอเธน่า ที่ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความรักของทั้งสามคู่พวกเขาต่างยิ้มกว้างและจับมือกันแน่น เพอร์ซุสยืนข้าง
อาหารมื้อกลางวันนั้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการพูดคุยสนุกสนาน ทั้งสามคู่ลิ้มลองอาหารสเปนที่อร่อยและเป็นเอกลักษณ์ ในช่วงเวลานั้นพวกเขาลืมความเหนื่อยล้าและความเครียดจากการทำงานไปเสียหมดเมื่อถึงเย็น พวกเขาตัดสินใจไปเยี่ยมชมสวนรีไทโร (Retiro Park) ซึ่งเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่และสวยงามของมาดริด ท่ามกลางแ
ตอนรักมากเป็น..พิเศษ(มีภาพประกอบ) _______________"ฉันก็คิดถึงนาย..คิดถึงมาก ๆ เลย" พิมพ์ตะวันพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะที่มือของเธอลูบหลังเขาเบา ๆ เพื่อปลอบโยนความเหนื่อยล้าของเขาทั้งสองคนยืนกอดกันอยู่ท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายลงมา เพอร์ซุสดึงคนตัวเล็กเข้ามาจูบอย่างแนบแน่นอย่างไม่สนใจสายตาของใครทั้
คนที่คิดถึงเธอ...นั่งมองฟ้าและคิดถึงวันเก่า..กี่ราตรีที่เลยผ่าน..แต่ละคืนช่างยาวนาน ..ทุกนาทีมันนาน ดั่งชั่วนิรันดร์...มีคนคิดถึงเธอ...เขามีแค่เธอยามตื่นหลับฝัน ..ทรมานเหลือเกิน ....เมื่อไรจะวันนั้นวันที่เธอจะกลับมา..วันที่ได้อยู่ข้างกันดอกไม้ที่รอฝน..ก็เหมือนคนทางนี้ที่รอเธอ______________
ตอนจบ (อ่านจบกดรีวิวให้ พิมพ์เพอร์กันเยอะ ๆ นะคะ อ้อน ๆ )120สิ้นสุดการรอคอย(มีภาพประกอบ) _______________(สี่เดือนต่อมา)ทางด้านของเพอร์ซุส(บทสนทนาทางโทรศัพท์ ที่คุยได้แค่เสียงเท่านั้น เพราะสัญญาณไม่ดีขนาดที่จะวิดีโอคอล)"หลังกลับงานที่สเปนเสร็จ....ฉันขอไปหาเธอนะ" เพอร์ซุสพูดอย่างเหงา ๆ"ขอเจอ
9เซอร์ไพรส์(พิมพ์ตะวัน) "ยัยพิ้ง?" ฉันหรี่ตามองตรงไปที่น้องสาวที่กำลังนั่งมาสก์หน้าด้วยโคลนสีเขียว ๆ และหันมาโบกมือทักทายฉันด้วยหน้าระรื่น"มาได้ไงเนี่ย..แล้วเรามีกุญแจห้องพี่ได้ไง?" ฉันแอบตกใจอยู่เหมือนกัน จริงอยู่ที่พิ้งเคยมาที่ห้องฉัน แต่ไม่คิดว่าพิ้งจะมีกุญแจเปิดเข้ามารอก่อนแบบนี้"พอดีพิ้งเข
8ทุ่มหมดตัวและหัวใจ(END : พิมพ์ตะวัน) การรวมพลกันของชาววิศวะ ทั้งปีหนึ่ง สอง สามและสี่ผ่านไปได้ด้วยดี รุ่นพี่ก็บอกถึงกำหนดการต่าง ๆ แบบคร่าว ๆ ไปว่าเดือนไหนจะมีกิจกรรมอะไร และหลังจากสอบเสร็จเราจะมีค่ายรับน้อง (โหด) ที่พวกน้อง ๆ ทุกคนต้องเตรียมตัวให้พร้อม เพราะหากใครไม่เข้าร่วม ก็จะไม่ได้รับเกียร์
7ความซวยมาเยื่อนถึงที่(มีภาพประกอบ)(เลิกคลาส)"โอเค เดี๋ยวครูจะให้เลิกคลาสก่อนเวลาสามสิบนาทีนะ" อาจารย์วิลเลี่ยมเงยหน้าขึ้นถามทุกคนอีกครั้ง"เพราะวันนี้คณะวิศวะเรามีนัดรวมตัวกันที่ลานกิจกรรม เรื่องการรับน้องปีหนึ่ง" อาจารย์วิลเลี่ยมปิดหนังสือลงก่อนจะเดินตรงเข้ามาหยุดตรงหน้าพวกเราทั้งห้าคน"ถ้าจะเ
6นักศึกษา (วิศวะ) ใหม่"โอ๊ย!! ไอ้พิมพ์หัวกู" ออโต้กุมหัวตัวเองก่อนจะเอื้อมมือมาดึงผมฉันคืนแต่ไม่ได้ดึงแรงมาก เหมือนแค่แกล้งกันเล่น"โขกแรง ๆ เนี่ยแหละ มึงจะได้ตื่น!" ฉันกระชากผมมันแล้วดึงซ้ำ ๆ"เฮ ๆ ๆ พวกคุณปีสามกันแล้วนะ!!" อาจารย์วิลเลี่ยมตวาดขึ้นลั่น ทำให้เราสองคนจำต้องหยุดการอาฆาตแค้นต่อกันเพี







