เข้าสู่ระบบ“ก็แค่คิดจะจีบเล่น ๆ...แต่กลายเป็นว่าพี่แม่งคลั่งเธอจริง ๆ" จากที่คิดแค่แกล้ง กลับกลายเป็นติด จากที่คิดแค่เล่น กลับกลายเป็นหลงจนโงหัวไม่ขึ้น!”
ดูเพิ่มเติมNamaku Elina Salim, dan mempunyai nama lain Elina Vladimira Shaqueela Verischa Evrenera Roux biasa di panggil Eline atau Dear. aku berusia 7 tahun. Saat itu aku bisa melihat seseorang kakak laki-laki sedang duduk di samping tangga tanpa sadar aku mendekatinya dan duduk di sebelahnya dan bertanya, "Kakak-kakak sedang apa? Ayuk main, kak."
Anak laki-laki itu hanya diam bagaikan patung.Setiap hari Eline melihatnya hanya duduk di sana tanpa bergerak sedikitpun seolah-olah dirinya memikirkan sesuatu tanpa terganggu olehku.
"Kak, Eline sendirian."
"Kak, Eline ngga ada teman."
"Kak, ayuk main sama Eline."
"Kakak ngga ngomong-ngomong, Eline sedih."
"Yasudah. Kalau kakak ngga mau ngomong sama main dengan Eline."
"Eline ngga akan ganggu kakak lagi."
Beberapa hari berlalu Eline yang terus berbicara dengan anak laki-laki itu akhirnya berhenti bicara dengannya dan menggambar setiap hari.
Eline mahir menggambar dan selalu membawa buku gambarnya kemana-mana.
Eline melewati tangga dan melihat anak laki-laki itu tersenyum menyeramkan.
"Aaahhhh." Eline teriak histeris karena wajahnya penuh dengan sayatan.
Naila yang duduk membaca majalah di ruang tamu terkejut mendengar teriakan Eline dan terburu-buru menghampirinya.
"Ada apa, Dear. Kenapa kamu berteriak." tanya Naila lembut.
"Itu, Mom." Eline menunjuk ke arah tangga dengan takut-takut.
Naila tidak melihat siapa-siapa di sana dan berkata, "tidak ada siapa-siapa di sana, Dear."
"Ada, Mom. Di sana ada kakak laki-laki." Eline bersihkeras bahwa ada orang di sana.
Eline menggambar dan menunjukkannya kepada Naila. Naila melihat gambar tersebut dan terkejut karena gambar itu penuh dengan sayatan di sekujur tubuh dan wajahnya.
"Gambar siapa itu, Dear." tanya Naila penasaran.
"Kakak yang duduk di tangga itu Mom." jawab Eline polos.
"Tapi tidak ada siapa-siapa, Dear." kata Naila.
"Ada, Mom. Ada kakak laki-laki di sana." ucap Eline.
Naila melihat putri tunggalnya hanya tersenyum dan geleng-geleng kepala melihat kelakuan putri semata wayangnya dan berkata, "Iya, Mom percaya, Dear. Ada kakak laki-laki di sana."
Naila melirik ke arah jam ternyata sudah pukul 4 sore. Naika pergi ke dapur untuk memasak dan Eline berjalan-jalan di sekitar rumahnya.
Eline melihat anak kecil yang seumuran dengannya dan bertanya, "Mau main?"
Anak-anak itu mengangguk dan bermain sampai ayahnya pulang.
"Besok datang ke sini main lagi."
Anak-anak itu mengangguk dan Eline masuk ke dalam rumah bersama ayahnya.
"Dear, dengan siapa kamu bicara tadi?" tanya Andri.
"Eline bicara sama Sasa, Edo, dan Kevin, Dad." jawab Eline jujur.
Andri mulai bermulai bertanya kepada istrinya, Naila. Naika menceritakan semuanya, Andri cukup terkejut dan mulai melihat putri kecilnya yang tertidur lelap.
"Ini gambar yang ia gambar tadi."
"Gambar ini. Mustahil."
"Kenapa wajahmu terkejut begitu."
"Ikut aku sekarang." Naila mengikuti Andri ke sebuah ruangan. Sebuah ruangan tua yang berisi buku-buku tua, dan koran tua.
Andri mengobrak-abrik ruangan itu dan akhirnya menemukan yang ia cari, sebuah koran lama.
"Lihat itu." kata Andri sambil menyerahkan koran lama itu.
Naila mengambil koran lama itu dan melihatnya, "Anak ini persis seperti yang gambar putrinya hanya saja penuh sayatan di sekujur tubuhnya."
"Nai, kamu lihat tanggalnya."
"Tahun 1808. Ia tiba-tiba menghilang setelah turun dari pesawat M-709 ke Indonesia."
"Terus kamu lihat namanya."
"Nielsen Willem Roux. Apa hubunganmu dengan keluarga Roux?"
"Ya, itu nama keluargaku di Prancis. Sepuluh tahun lalu aku kabur dari rumah karena tidak mau menikah dengan orang yang mereka pilih untukku dan menggunakan nama panggilan yang diberikan ibuku dibandingkan dengan nama yang mereka berikan."
"Setelah kabur, aku datang ke Indonesia untuk memulai perusahaan lagi. Usahaku membuahkan hasil setelah empat tahun."
"Jadi waktu itu kamu melarikan diri dari pernikahan."
"Ya, keluargaku menjodohkanku dengan keluarga Sanchez."
*Apa? Sanchez."
"Ya. Ada apa, Nai."
"Tidak. Tidak ada apa-apa. Apa kamu ingin kembali ke Prancis?"
"Aku ada rencana untuk kembali ke Prancis. Bagaimanapun sepuluh tahun telah berlalu."
"Aku dan Eline akan ikut denganmu ke Prancis."
"Seminggu lagi kita akan pergi ke Prancis. Aku akan menghubungi temanku dan akan kembali." ucap Andri.
Keesokan harinya, Eline terbangun dan terkejut melihat kakak laki-laki itu berada disampingnya.
"Maaf membuatmu takut tadi malam." kata anak laki-laki itu.
"Tidak apa-apa. Ngomong-ngomong siapa namamu? Namaku Eline."
"Entahlah. Aku juga tidak tahu, Eline. Bisakah kamu memberiku nama?" tanya anak laki-laki itu.
Eline mengangguk dan memikirkan nama yang cocok untuknya, dan berkata, "Bagaimana kalau Peter? Ya Peter."
"Peter, tidak apa-apa." kata anak laki-laki itu.
"Kalau begitu aku akan memanggil Peter mulai sekarang." ucap Eline sambil tersenyum polos.
Naila melihat putrinya bicara sendirian dan bertanya, "Dear, dengan siapa kamu berbicara."
"Mom, Eline berbicara dengan Peter." jawab Eline.
"Peter. Siapa dia?" tanya Naika kembali.
"Kakak laki-laki yang duduk di tangga itu, Mom." jawab Eline polos.
"Kita akan pergi ke Prancis dalam seminggu. Bukankah kamu selalu ingin pergi Prancis, Dear." kata Naila sambil mengalihkan pembicaraan.
"Wow, Mom. Thank you, Mom. Muah. Eline senang." Eline langsung menghampiri dan mencium pipi kanannya.
"Dad, tidak di cium juga." kata Andri yang terkekeh melihat putrinya dan menggendongnya di pangkuannya.
"Muah." Eline mencium pipi kirinya.
@3 เดือนต่อมาเวลาหมุนผ่านไปทีละเดือน ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยการแกล้งหยอกน้องเล่นๆ จีบเล่นๆไม่คิดจริงจังกลับกลายเป็นความหึงหวง คลั่งรัก และการงอนง้อ ก่อเกิดเป็นความผูกพันที่แนบแน่น มะนาวยังเรียนมหาวิทยาลัยเหมือนเดิม แต่ทุกคนในคณะรู้แล้วว่า จอมทัพคือเขตหวงห้าม ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะจีบเธอ เพราะสายตาคมกริบคอยแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ทุกพื้นที่ที่มีมะนาวต้องมีจอมทัพอยู่ตรงนั้นด้วย ไม่มีผู้ชายคนใด หรือตัวผู้ตัวไหนได้เข้าไกลเธอเกินห้าสอบเมตร“วันนี้พี่จะไปรับตอนหกโมงนะ อย่าเถลไถลไปไหนเข้าใจไหมครับ” เสียงทุ้มของจอมทัพดังขึ้นทุกครั้งก่อนมะนาวลงจากรถ“รู้แล้วค่ะ หนูไม่ใช่เด็กขนาดนั้นสักหน่อย ไม่ดื้อไม่ซน ไม่เถลไถลแน่นอนค่ะ” เธอมักทำหน้างอ ยักไหล่เล็กน้อย แต่ก็อดยิ้มไม่ได้ เพราะลึก ๆ ในใจ เธอเองก็ชอบที่มีใครสักคนคอยห่วงใยเพื่อน ๆ อย่างดาด้า พิ้งค์พลอยและพริกแกงเอ่ยแซวทุกครั้งที่เห็นรถหรูจอดรอหน้าคณะ เสียงฮือฮาของบรรดาสาวๆเองก็ไม่ต่างกัน ไม่ว่าจะกี่วันกี่เดือนที่ผู้ชายคนนี้ปรากฏตัวขึ้น ทุกสายตาก็ต่างจับจ้อง ไม่มีแผ่วเลยสักวัน“โอ๊ยยยย กูจะไม่ทน! พี่ทัพแม่งหล่อเกินไปปะวะ? นาว มึงได้ผัวระดั
@สามวันต่อมา – ที่มหาวิทยาลัยอากาศยามเช้าของรั้วมหาวิทยาลัยคึกคักเป็นพิเศษ นักศึกษาต่างเดินขวักไขว่ไปตามทางเดิน มะนาวสะพายกระเป๋าผ้าเรียบง่าย ก้าวเท้าเข้ามาในคณะด้วยใบหน้าใสซื่อ แม้ใต้ตาจะมีร่องรอยหมองนิดๆ จากการถูก “พี่ทัพ” รบเร้าหนักหน่วงสามคืนติด ทันทีที่เดินเข้ามาในห้อง เพื่อนรักอย่าง ดาด้า รีบโบกไม้โบกมือเรียกเสียงดังลั่น"อีนาววววว! โผล่หัวมาเรียนได้สักทีนะมึง!"เสียงแหลมสูงทำให้หลายคนในห้องหันมามอง มะนาวหน้าแดงเป็นลูกตำลึง รีบก้าวไปนั่งเก้าอี้ข้างๆ เพื่อนรัก แต่ไม่ทันจะได้วางกระเป๋าดีๆ เสียงพริกแกงตะโกนแซวขึ้นมาทันที"มึงอย่าบอกนะว่าที่หายหัวไปสามวัน...พี่ทัพไม่ยอมปล่อยให้มึงลุกจากเตียง!""มึงจะเสียงดังทำไมวะ...เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินกันพอดี"มะนาวรีบเอามือขึ้นปิดปากพริกแกง เอ่ยห้ามเพื่อนรักอย่างร้อนรน ในขณะที่ดาด้าไม่ปล่อยให้รอดได้ง่ายๆ เอาแขนเท้าคางแล้วทำหน้าล้อเลียน"โอ๊ยผัวโหดคลั่งรัก ทำโทษทั้งทีไม่เก็บงานให้ดีเลยนะ""อะไรของมึง?" มะนาวที่ไม่ทันได้สำรวจตัวเองก่อนออกจากห้อง เลยไม่รู้ว่าที่ดาด้ากำลังพูดถึงคือเรื่องอะไร"มึงอย่าบอกนะว่ามึงไม่ได้สำรวจร่างกายตัวเองก่อนออกจากห้อง ห
@คอนโดจอมทัพประตูปิดลงด้วยแรงสะบัด เสีงดัง ปั้ง! ร่างเล็กถูกกดชิดกำแพงโดยไม่ทันตั้งตัว ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดผิวแก้มจนสั่นสะท้าน ดวงตาคมกริบของจอมทัพจ้องลึกลงมา ราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัว“สนุกมากใช่ไหม...ที่หนีผัวไปเที่ยวในที่แบบนั้น” น้ำเสียงทุ้มต่ำกดแน่นกับริมฝีปากจนแทบไม่เหลือช่องว่าง“นะ...หนูก็แค่ไปเจอเพื่อนเอง ไม่ได้ทำอะไรเสียหายสักหน่อย”"อื้อออ~~"คำแก้ตัวไม่ทันจบ เสียงจูบกระแทกก็ดับมันลงอย่างรุนแรง ร่างสูงบดเบียดเข้ามาจนเธอหายใจแทบไม่ออก มือหนาหนีบข้อมือทั้งสองไว้กับกำแพง เย็นเยียบแข่งกับความร้อนวูบวาบในอก“เพื่อน?” เขากระซิบชิดข้างหู ลมหายใจกรุ่นร้อนลากไล้ไปตามซอกคอ“แล้วเพื่อนมันกอดหนูได้มั้ย...จูบหนูได้หรือเปล่า...ไปที่แบบนั้น..จะมีอะไรนอกจากไปดูไอ้พวกผู้ชาย...”"ทำหน้าดุขนาดนั้นเพื่อ ? หนูเป็นเมียพี่นะ จะดุอะไรนักหนา""อย่ามาทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง ครั้งนี้ยังไงพี่ก็ไม่ยอม"“พี่ทัพ...อย่า..!..อื้อออ!”คำขาดห้วงถูกกลืนลงไปอีกครั้ง เมื่อเขาก้มลงขบเม้มเนื้ออ่อนสร้างรอยไว้เป็นสัญลักษณ์ ริมฝีปากหนาขบเม้มตามซอกคอขาวจนเกิดเป็นจ้ำลากยาวตั้งแต่หลังใบหูลงมาลำค รามลงมายังไหปลาร้า
แสงไฟสปอตไลต์จับตามองไม่ต่างจากดวงตาหลายสิบคู่ในบาร์ ทุกคนเงียบกริบ รอเพียงว่า “พายุลูกนี้” จะพัดกระหน่ำรุนแรงแค่ไหน“หึ...กล้ามาก...”เสียงทุ้มต่ำของจอมทัพดังขึ้นอีกครั้ง ก้าวเท้าเข้าใกล้โต๊ะทีละก้าว ๆ จนรองเท้าหนังเงาวับหยุดลงตรงหน้าของคนตัวเล็ก มะนาวหัวใจแทบหยุดเต้น มือเย็นเฉียบจนเหงื่อแตกพลั่ก ก้มหน้าหลบตาแทบไม่กล้าเงยขึ้น แต่เสียงขู่ฟ่อจากเหนือศีรษะก็ดังมาไม่หยุด“กล้าเล่นซ่อนแอบกับพี่ต่อหน้าคนทั้งบาร์?”“ดูท่ามึงจะตายก่อนกูนะอีชะนี! ไหนมึงบอกมึงเอาอยู่ไง” ดาด้ากระซิบข้างหูเพื่อนรัก เนื้อตัวสั่นไม่แพ้กัน"เงียบไปเลยมึง" มะนาวคิ้วขมวดยืนตัวตรงร่างกายแข่งทื่อราวกับนักเรียนกับลังจะถูกทำโทษ"ไม่ตายวันนี้จะตายวันไหนวะ ดูพี่ทัพตอนนี้ดิ แม่ง..ทำกูสั่นจนฉี่จะแตกอยู่แล้วเนี่ย"ดาด้าทั้งกระซิบอีกครั้ง แต่ก็รีบหุบปากเมื่อสายตาของจอมทัพหันมาจ้องขวับราวกับตัวเธอเองก็มีรอดเหมือนกัน“พริกแกงอยู่ไหน??” ขุนศึกหันมาถามดาด้าด้วยสายตาดุดัน"เออคือ...." ดาด้าเสียงสะดุด ลมหายใจแทบหยุดเมื่อสายตาคมกริบของอีกคนหันมาจ้องเธอราวกับจะจับเธอฉีกเป็นชิ้นๆ"พิ้งค์พลอยก็มาใช่ไหม! ไปหลบที่ไหนบอกให้ออกมาเดี๋ยวนี้"
@2 ชั่วโมงต่อมา“โห~ น้องดีเซลล์ของพี่...ตัวจริงหล่อกว่าในรูปอีกนะคะ” : ดาด้าจ้องมองด็กหนุ่มไม่วางตา“หน้าแบบนี้เรียกเด็กดีไม่ไหวอะค่ะ ต้องเรียกเด็กของพี่จะดูดีกว่า~” : พริกแกงกะพริบตาถี่ๆหยอกล้อหนุ่มรุ่นน้อง“น้องคะ ถ้านั่งอยู่ตรงนี้แล้วใจเต้นแรง บอกพี่ได้นะ เดี๋ยวพี่ปั๊มหัวใจให้ฟรี” : ดาด้าเองไม่
@สองวันต่อมา"เมื่อคืนกูเกือบขิต โดนเมียสวดจนเกือบเช้า" : ขุนศึก"กูบอกมึงแล้วว่าให้รีบกลับ มึงก็อีกเดี๋ยวอีกเดี๋ยว เดี๋ยวไปเดี๋ยวมา แม่ง! ฟาดไปตีสี่ อย่าว่าแต่เมียมึงเลย เมื่อคืนกูโดนเนรเทศออกมานอนนอกห้อง ยุงกัดจนตัวลาย เมียกูยังไม่พูดกับกูสักคำเลย เพราะมึงแหละ ทำกูเสียผู้เสียคน" : เสือใต้"เหี้ย
@หนึ่งชั่วโมงต่อมา💬 Jomtub : มาถึงแล้วครับ คนสวยนั่งตรงไหน?💬 Manow : นั่งอยู่ในใจพี่ทัพไงคะ ไม่เห็นหนูเหรอ💬 Jomtub : ยั่วเก่งจริง อย่าให้เจอตัว💬 Manow : เจอแล้วจะทำไมคะ จะตีก้นหนูหรือไง💬 Jomtub : ครับ จะตีให้ก้นลายเลยคอยดู เอาจริง หนูอยู่ตรงไหน พี่อยู่โซนวีไอพี💬 Manow : หนูอยู่โซนบีค่ะ
@อีกด้านของมุมหนึ่งในผับเสียงดนตรียังคงกระแทกจังหวะหนักแน่นต่อเนื่อง แสงไฟสีฟ้าสลับม่วงวิ่งวนไปตามพื้นผับ ตรงมุมหนึ่ง...มะนาวนั่งอยู่กับเพื่อนๆ ผมยาวสีน้ำตาลอ่อนสะบัดเล็กน้อยตามแรงลมจากพัดลมเพดาน ใบหน้าสวยที่มักเก็บสีหน้าเรียบนิ่ง ตอนนี้กลับดูตึงเครียด คิ้วเรียวย่นเข้าหากัน ดวงตากลมโตฉายแววขุ่นเคื
ความคิดเห็น