My Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก

My Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก

last updateHuling Na-update : 2025-12-03
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 Mga Ratings. 3 Rebyu
36Mga Kabanata
20.9Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

“ก็แค่คิดจะจีบเล่น ๆ...แต่กลายเป็นว่าพี่แม่งคลั่งเธอจริง ๆ" จากที่คิดแค่แกล้ง กลับกลายเป็นติด จากที่คิดแค่เล่น กลับกลายเป็นหลงจนโงหัวไม่ขึ้น!”

view more

Kabanata 1

มะนาวเปรี้ยวจี้ด

결혼 5년 차.

강솔은 생각했다.

남자는 다 그런 걸까?

집에는 아내가 있는데, 밖에는 또 다른 여자를 두다니...

하지만 그런 말도 안 되는 일이, 자기한테도 일어날 줄은 꿈에도 몰랐다.

강솔은, 절대 그런 말도 안 되는 상황을 받아들일 리 없었다.

J시 사람들은 다 안다.

몰락한 재벌가의 딸, 강솔이 HS그룹 차남 하중현의 전부라는 걸.

강솔이 원하면, 중현은 뭐든 들어주었다.

강솔이 눈길만 줘도 바로 대령했다.

집 안에는 명품 한정판이 산처럼 쌓였고, 보석과 가방, 명품 시계가 벽장을 가득 메웠다.

차고에는 슈퍼카들이 줄지어 있었다.

파티에 갈 때면, 중현은 언제나 강솔의 손을 꼭 잡고 있었다.

불면 날아갈까, 쥐면 부서질까 중현은 늘 강솔을 유리 인형 다루듯 아꼈다.

남편의 지극정성은, 모든 사람의 부러움을 샀다.

심지어 강솔조차도 남편이 자신을 많이 사랑한다고 믿었다.

“엄마.”

아직 잠에서 덜 깬 어린 남자아이의 목소리가 들렸다.

눈이 반쯤 감긴 아이가 이불 속에서 고개를 들었다.

“오늘... 엄마 기분이 안 좋아요?”

강솔은 조용히 미소 지으며, 아이의 이불을 다시 덮어주었다.

“아니야. 엄마 괜찮아.”

아이의 눈동자가 반짝였다.

침대에서 내려온 아이는, 엄마의 품으로 달려와 안겼다.

“엄마, 내가 안아 줄게요!”

강솔은 순간 멈칫했다.

아이는 두 팔로 그녀의 허리를 꼭 끌어안았다.

“근데 난 엄마가 슬퍼 보여요. 엄마가 슬프면 나도 슬퍼...”

“엄마, 힘내세요, 우리가 있잖아요... 엄마, 힘내세요. 우리가 있어요.”

아이의 따뜻한 말에 강솔의 가슴이 먹먹해졌다.

강솔은 아이의 등을 가볍게 토닥이면서 다짐했다.

‘그래, 이제는 두려워하지 말자.’

...

밤 11시.

아이는 이미 깊은 잠에 빠졌다.

강솔은 거실 소파에 앉아 시계를 봤다.

시계 초침이 몇 번이나 돌았는지 몰랐다.

시계가 12를 향해 가고 있을 때였다.

삐비빅.

도어락 누르는 소리가 들렸다.

중현은 언제나처럼 깔끔했다.

흰 셔츠에 맞춤 검정 수트.

흠잡을 데 없는 완벽한 얼굴에, 태생부터 세련된 남자.

그는 늘 그랬다.

세상의 모든 편애를 받은 사람처럼.

“아직 안 잤어?”

중현이 자연스럽게 강솔의 어깨를 감싸 안았다.

손끝이 슬그머니 허리 안쪽으로 파고들었다.

강솔이 그 손을 잡으면서 말했다.

“잠깐, 할 얘기 있어.”

“할 거 하면서 해도 되잖아.”

그의 목소리는 낮고 부드러웠다.

“안 돼.”

강솔이 단호하게 말했다.

“돼.”

중현의 입술이 그녀의 입술을 덮었다.

하지만 그 순간, 강솔의 머릿속에 번쩍 떠오른 건,

남편의 셔츠에 남은 낯선 립스틱 자국,

그리고... 사진들이었다.

강솔은 속이 울렁거렸다.

어디서 그런 힘이 났는지 모르지만, 있는 힘껏 남편을 밀어냈다.

“왜 그래?”

중현은 미간을 찌푸렸다.

아내의 거부가 의아하다는 듯.

강솔의 심장은 쿵쾅거렸지만, 이제는 피하지 않을 생각이다.

잠시의 침묵 후, 강솔이 결심한 듯 남편을 바라보며 말했다.

“봤어.”

“뭘?”

“당신이랑 아연이, 워터사이드 별장에서 밤새 같이 있던 사진...”

거실 공기가 얼어붙었다.

중현은 말없이 그녀를 바라보다가, 담담하게 입을 열었다.

“그래. 잘됐네.”

남편의 그 한마디에, 강솔의 가슴이 무너져 내렸다.

아무런 변명도, 미안함도 없었다.

“이미 알았다니까, 나도 말할 게 있어.”

중현의 목소리는 낮고 차분했다.

“말해.”

강솔은 간신히 목소리를 눌렀다.

“아연을 받아들여 줬으면 좋겠어.”

“뭐라고?”

“아연은 나한테... 중요한 사람이야.”

중현은 차분히 시선을 마주했다.

강솔의 눈빛이 얼어붙었다.

“하지만, 넌 여전히 내 아내야. 그건 변하지 않아. 누구도 네 자리를 흔들 수 없어.”

“당신... 지금 무슨 말을 하는 건지 알아?”

언제나 온순하던 강솔의 목소리가 떨렸다.

소아연, 강솔의 대학 동기이자, 한때 가장 가까웠던 친구.

이제는 남편의 여자가 되어버린 사람.

지금, 남편은 뻔뻔하게도 ‘일부이처제’를 하겠다고 말하고 있다.

중현의 눈빛은 차갑고도 담담했다.

“잘 알지.”

“그런 말도 안 되는 상황을 내가 왜 받아들여? 절대 안 돼.”

강솔은 낯선 눈으로 남편을 바라봤다.

“당신 제정신이야? 정상적 사고를 가진 사람이라면 어떻게 이런 얘기를 꺼내?”

“정상인지 아닌진 중요하지 않아.”

중현은 단호했다.

“당신 의사와 상관없이, 난 아연을 평생 책임질 거야.”

“그럼에도 지금 말하는 건...”

“당신이 이 집의 안주인으로서 알고는 있어야 한다고 생각했기 때문이야.”

강솔의 손끝에 서서히 힘이 들어가면서, 목소리는 냉소로 물들었다.

“그래서... 내가 고맙다는 말이라도 해야 해?”

“그런 거라면, 나도 사양하지는 않을게.”

중현의 무심한 태도에, 강솔은 가슴이 벌렁거렸다.

‘이게, 내가 사랑하던 그 사람 맞아?’

한때 강솔이 믿었던 남편의 품위, 절제와 매너가 지금 이 순간 산산이 부서졌다.

...

“여보, 중현 씨...”

강솔은 마지막으로, 그에게 한 번만 기회를 주기로 했다.

중현이 시선을 들었다.

“말해.”

“그 여자, 꼭 곁에 둬야겠어?”

강솔은 단호한 눈빛으로 남편을 바라봤다.

“내가 죽을 만큼 싫다고 해도... 마음을 바꿀 생각 없어?”

‘지금이라도 아니라고 말해 줘. 그러면 다 용서해 줄게.’

하지만, 중현은 일 초의 망설임도 없이 대답했다.

“응, 없어.”

그 한마디가, 날카로운 비수처럼 그녀의 가슴을 찔렀다.

“이 결정은 누구도 바꿀 수 없어.”

“그래?”

강솔의 눈빛이 차가워졌다.

“그럼 우리... 이혼해.”

그녀의 목소리는 담담했다.

“당신이 송아연을 평생 책임진다며...”

“그럼 하 대표 사모님 자리도 그 여자에게 양보할게.”

...

보통의 부부라면, 시댁의 중재라도 기대할 수 있다.

하지만 중현과 강솔의 결혼은 처음부터 시부모의 강한 반대를 뚫고 이루어졌다.

시부모 하준호와 이정희는 늘 입버릇처럼 말했다.

“집안에 걸맞은 사람을 들였어야지...”

강솔의 집안이 한때 J시에서 내놓으라 하는 재벌가였다는 사실은 전혀 중요치 않았다.

집안이 몰락하자, 아버지는 돈을 들고 도망쳤다.

그러자, 강솔은 재벌가들 사이에서 며느리감으로서의 ‘가치’를 잃게 되었다.

“다시 잘 생각해 봐.”

중현의 목소리는 낮고 단단했다.

‘상대방에 대한 기본 예의와 믿음은 내 결혼 생활의 마지막 마지노선이었어.’

“충분히 생각했어.”

중현은 잠시 강솔을 바라보다가 피식 웃었다.

“그래.”

의외로, 너무 쉽게 결론이 났다.

중현의 그 한마디에 강솔의 마음은 서늘해졌다.

‘결국, 나는 이 사람에게 그저 별 볼 일 없는 사람에 불과했어.’

‘지금껏 내게 보여준 다정함은, 그저 자기 기분이 내켜서 그런 거지.’

강솔은 묵묵히 2층으로 올라갔다.

서랍 속에 미리 준비해 둔 이혼 서류를 꺼냈다.

사실, 오늘 같은 날이 올 거라는 걸 일찍이 알았다.

세 달 전.

강솔은 남편의 셔츠에서 낯선 향수 냄새를 맡았다.

남편에게 묻자, 대수롭지 않다는 듯이 말했다.

“비행기 안에서 누가 지나가다가 묻은 모양이지.”

강솔은 그 말을 믿었다.

하지만 지금 생각해 보면, 비행기는 단지 변명일 뿐이었다.

그 무렵, 아연이 막 귀국한 시기였다.

시간이 딱 맞아떨어졌다.

...

“이혼 서류야.”

강솔은 중현의 앞에서 사인을 마친 서류를 내밀었다.

“확인해 보고, 문제가 없으면 내일 법원에 가자.”

“당신 잘 생각해, 이혼이 당신한테 어떤 의미인지는 알아?”

남편의 목소리는 여전히 여유로웠다.

강솔의 손끝이 약간 떨렸지만, 눈빛은 단호했다.

“그건 당신이 걱정할 문제가 아니야.”

중현은 서류를 집어 들었다.

“결혼 5년 동안 너 일한 적도 없잖아.”

그의 말은 잔인했다.

“네 엄마 병원비는 어쩔 건데? 그 돈, 어디서 구할 건데?”

중현은 이혼 서류를 펼쳤다.

그리고 눈썹을 찌푸렸다.

“재산 반반씩 분할? 아이의 양육권은 네가 갖겠다고?”

시선이 천천히 강솔에게로 향했다.

“당신... 생각보다 뻔뻔하네. 맹랑해.”

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
อ่านจบทุกเรื่องแล้ว เขียนเพิ่มเถอะ พลีสส
2026-03-10 18:42:23
0
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
ติดตามผลงานนะคะ
2026-03-01 16:13:02
0
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
อ่านเพลินๆๆๆๆๆ สนุกค่าา
2026-02-17 22:57:30
0
0
36 Kabanata
มะนาวเปรี้ยวจี้ด
@ผับ YU"แฮปปี้เบิดเดย์ ทูยู ~~ 🎶🎶🎶“สุขสันต์วันแก่ค่าาา! ขอให้มีผัวหล่อ รวย แซ่บ แบบไม่ต้องแย่งกับใคร!” : พิ้งค์พลอย“เออ ขอให้ปีนี้ได้ผัวสักที จะได้ไม่ต้องชวนกูออกมาแดกเหล้าทุกคืน!” : พริกแกง"ขอให้มึงเสียตัว ได้ผัวเร็วๆ จัดหนักจัดเต็มทุกคืน สละบัลลังก์คานทองทิ้งสักทีเถิด สาธุ ! : ดาด้ายกมือไหว้เหนือหัวตัวเอง “เดี๋ยว!!! มึงพูดอะไรของมึงอีดาด้า!!!” ฉันหันไปมองดาด้าที่ตอนนี้มันทำหน้าทำตาแบะปากมองบนใส่ฉัน สวัสดี ฉันชื่อ มะนาว เรียนนิเทศศาสตร์ปีสอง มีเพื่อนสนิทสามคน สถานะมีผัวกันทุกคน รวมถึงดาด้าเพื่อนสาวของฉันด้วย เห็นทีจะมีแต่ฉันเท่านั้นแหละที่ครองโสดมานานจนต้องมีบัลลังก์คานทองเอาไว้เป็นสโลแกนประจำตัว และวันนี้ก็เป็นวันเกิดครบรอบยี่สิบปีของฉัน พวกมันเลยช่วยกันอวยพรกันยกใหญ่ "พวกมึงเนี้ยนะ วันๆจ้องแต่จะหาผัวให้กู“กูแค่กลัวว่าของมึงมันจะขึ้นราซะก่อน ถามจริงมึงไม่เงี่ย_บ้างเลยเหรอวะ ! : พริกแกง"ไม่อ่ะ กูอยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว สวย รวย ไม่จำเป็นต้องมีผัวก็ได้ค่ะ"ฮัลโหลชะนี! โลกทุกวันนี้มันเปลี่ยนไปแล้วค่ะ มึงไม่จำเป็นต้องมีรักแท้ก่อนมีเซ็กส์ก็ได้ ถ้ากูมีเบ้าหน้าฟ้าประทานแบบมึง
Magbasa pa
ผีเห็นผี
@ชั้นสองของผับ ห้อง VIP"มอง...มึงมองอะไรขนาดนั้นวะ" ขุนศึกเอ่ยขึ้นขณะกำลังเทเหล้าลงแก้วให้ตัวเอง"จะอะไรซะอีก มันก็กำลังมองเมียมันอยู่อะดิ" จอมทัพเอ่ยพร้อมกับกระดกเหล้าที่ถืออยู่ในมือเข้าปาก"กูหมายถึงมึง ไม่ได้หมายถึงไอ้เสือ" ขุนศึกเอ่ยขึ้นอีกครั้ง“เปล่า ก็แค่มองไปเรื่อย” จอมทัพ หนุ่มหล่อคณะวิศวะ เจ้าของฉายา หล่อร้าย เขาขยับตัวพิงโซฟานุ่มในโซนวีไอพี สายตาคมกริบมองตามอย่างไม่เร่งรีบ ท่าทางนิ่งเย็น ราวกับไม่สนใจ แต่จริง ๆ แล้วทุกมุมสายตาของเขากำลังเก็บรายละเอียด โดยเฉพาะ “ผู้หญิงคนนั้น” เสื้อเปิดหลังสีเขียวเลม่อน กระโปรงสั้นจนเกือบจะเป็นแค่ผ้าเช็ดหน้า ขาเรียวยาว ผิวเนียนสว่างจัด แถมยังมีความมั่นใจชนิดที่เดินเฉิดฉายอยู่กลางฝูงชนเหมือนตัวเองเป็นนางพญา แต่สิ่งที่สะดุดสายตาเขาที่สุด...ไม่ใช่หุ่น ไม่ใช่หน้า ไม่ใช่ผิว แต่มันคือ “แววตา” คู่นั้น แววตาที่กล้าชน สะบัดเชิด และไม่เคยหลบให้ใคร"ก็เห็นอยู่ว่ามึงกำลังมองน้องนาว" : ขุนศึก"ทำไม มึงสนใจเหรอ" : เสือใต้ที่กำลังพูดกับจอมทัพแต่สายตากลับไม่มองมาที่เขา เอาแต่จ้องมองไปที่พิ้งค์พลอย อดีตเมียลับที่ตอนนี้กลายมาเป็นเมียสุดที่รักของเขาไปแล้ว
Magbasa pa
หมาหยอกไก่
@หนึ่งชั่วโมงต่อมาบทสนทนาระหว่างเขาและมะนาวเปลี่ยนจากหยอกล้อเป็นพูดคุยจริงจัง เขารู้ว่าเธอเรียนเก่ง ฉลาด และไม่ชอบคนหลงตัวเอง เธอพูดเร็วแต่ชัดเจน พูดตรงแบบไม่แคร์ว่าคนฟังจะรับได้ไหม และจอมทัพชอบแบบนี้อย่างบอกไม่ถูก เธอไม่เคยก้มหัวให้เขา ไม่เล่นตัว แต่ก็ไม่อ่อนให้ใครง่าย ๆ คำพูดคำจาแพรวพราวเต็มไปด้วยเล่ห์กล“อยู่ห่างๆมันบ้างก็ดีนะน้อง ไอ้นี่มันตัวอันตราย” เสียงขุนศึกดังขึ้น พร้อมกับเดินเข้ามาในห้องวีไอพีพร้อมกับพริกแกงที่ตอนนี้ทำหน้างิกหน้างออยู่“เงียบไปเลยมึงอ่ะ กูกำลังทำภารกิจจีบเมียอยู่”มะนาวหัวเราะลั่น พร้อมพูดสวน “เมียบ้าอะไรกัน พี่พึ่งจะบอกว่าจะจีบหนูยังไม่ถึงชั่วโมงเลยนะ”“แต่ใจพี่มันอยากคบกับหนูแล้วอ่ะ”“อยากคบกับหนู หรือตอนนี้เงี่ย_อยากมีอะไรกับใครก็ได้กันแน่คะ”"โห..น้อง....พูดตรงไม่มีเลี้ยวเลยนะครับ" ขุนศึกหัวเราะออกมาอย่างพอใจ คนอย่างไอ้ทัพมันต้องเจอแบบนี้ ตรงๆ แรงๆ แบบมะนาว นี่แค่เริ่ม ขืนมันยังสู้ต่ออีกหน่อยมันคงจะเจอดีกว่านี้แน่“เออ..ตรงๆแบบนี้แหละพี่ชอบ” มะนาวยิ้มบางๆ ก็จะส่ายหน้าเบาๆ ไม่ถือสารุ่นพี่ที่รู้จักกันมานาน ก็รู้ว่าเขาแค่หยอก เธอเองก็แค่หยอกกลับเท่านั้นเ
Magbasa pa
แฟนทดลอง
@เช้าวันต่อมาแสงแดดยามเช้าสาดผ่านผ้าม่านสีขาวบางๆ เข้ามาในห้อง มะนาวรู้สึกปวดหัวตุบๆ เหมือนมีใครเอาค้อนมาตีหัว เธอครางเบาๆ พร้อมพลิกตัวอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง...นุ่ม อุ่น...และหายใจถี่อยู่ใกล้ๆ"...!!"ดวงตากลมเบิกกว้าง เมื่อพบว่าเธอนอนอยู่บนเตียงในสภาพเสื้อยืดตัวโคร่ง กับ...ใครบางคนที่นอนข้างๆ"กรี๊ดดดด!!"เธอกรีดร้องสุดเสียงก่อนจะลุกพรวดขึ้นมานั่ง จ้องคนข้างๆ ที่นอนตะแคงหันมามองด้วยสายตาขี้เล่น"มะ...มาอยู่ตรงนี้ได้ไงวะ ?""ใจเย็นสิครับเมีย เดี๋ยวข้างห้องได้ยินนะ"จอมทัพพูดหน้าตาย พลิกตัวมานอนหงายแล้วกอดแขนหนุนหัวราวกับสบายใจไร้กังวลสุดๆ"เพี๊ยะ!! "โอ๊ย" ฝ่ามือเล็กฟาดเข้าไปจังๆ ที่แก้มหนาของเขา จนจอมทัพเองถึงกับหน้าสั่น"อะไรกันครับ ตื่นมาก็ตบพี่เลย""ไอ้พี่ทัพ!! ฉันไม่ได้เมาจนลืมสตินะเว้ย! บอกมานะ ว่าพี่ทำอะไรฉัน!!"มะนาวตะโกนลั่น ดวงตาแดงก่ำด้วยความตกใจและความโกรธ มือยกขึ้นกอดอกแน่น ราวกับปกป้องตัวเองไว้ จอมทัพยกมือแตะแก้มตัวเองเบาๆ แล้วแสยะยิ้ม ไม่โกรธเลยที่โดนตบ แต่เขากลับชอบใจมากกว่า"โห...ตื่นมายังไม่ทันสวัสดีผัวเลย ตบก่อนเลยเหรอครับ""พี่ไม่ได้เป็นผัวฉั
Magbasa pa
ปิดด้วยปาก
@มหาวิทยาลัย"เป็นไรวะ ทำหน้าอย่างกับเบื่อโลก" : พริกแกง"เออ กูโคตรเบื่อเลยว่ะ แม่ง !โลกนี้มันช่างโหดร้ายกับกูเกินไปแล้ว"อะไรของมึง ตึงแต่เช้าเลย มีเรื่องอะไร ไหนเล่ามาซิ" : พิ้งค์พลอย"กูก็อยากจะเล่านะ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง กูโคตรอึดอัด เฮ้อ !" มะนาวถอนหายใจยาวพรืด ก่อนจะนั่งหน้างอ เอาปลายคางเชยขอบโต๊ะเอาไว้"มาแล้วค่าาาชะนี......" ดาด้าเดินเข้ามาพร้อมกับขนมเต็มไม้เต็มมือ"มาสักทีนะมึง กูนึกว่ามึงโดนฆ่าหมกป่าไปแล้ว" : พริกแกง"เออน่า มึงอย่าบ่นเป็นป้าข้างบ้านกูหน่อยเลย มากินขนมนี่มา" ดาด้า"เกิดใจดีอะไรขึ้นมา ถึงได้ซื้อขนมมาฝากพวกกูเยอะแยะขนาดนี้ จะว่าไปขนมพวกนี้ มีแต่ของที่กูชอบทั้งนั้น มึงนี่สมกับเป็นเพื่อนรักกูจริงๆ รู้ใจไปทุกอย่าง" มะนาวแกะซองขนมขบเคี้ยว กำลังหยิบมันเข้าปาก แต่ต้องหยุดชะงัก เมื่อชื่อของใครบางคนดังเข้ามาในหู"ไม่ใช่ของกูค่า ของพี่จอมทัพ พี่เขาฝากมาให้มึง" ดาด้า"แค๊กๆๆๆ" มะนาวสำลักทันทีที่ได้ยินชื่อของใครบางคน"ฝากมาให้อีนาว ? : พริกแกงย้ำอีกทีเผื่อฟังผิด ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นมะนาวกับพี่จอมทัพคุยกันเลยสักครั้ง"เออ กูก็ถามย้ำนะ แต่พี่เขาบอกฝากให้น้องนาว" ดาด้าพ
Magbasa pa
แค่หมาหยอกไก่
จอมทัพหัวเราะอย่างพึงพอใจ ยิ่งเธอทำหน้าดุใส่เขา เขายิ่งชอบใจใหญ่ บางทีก็อดคิดไม่ได้ หรือเขาเองจะเป็นพวกโรคจิตอย่างที่เธอว่าจริงๆ แค่เห็นเธออารมณ์เสียใส่ เขาเองรู้สึกชอบใจมากเป็นพิเศษ“ตกลงมึงคบกันจริงดิ?” ขุนศึกถามย้ำเมื่อไอ้เพื่อนตัวดี ที่ครองสถานะโสดแต่ไม่สดมานานกว่าสิบปี ยืนยันสถานะกับเพื่อนเมีย“เออ”“ไม่อยากจะเชื่อ เพย์บอยอย่างมึงเนี้ยนะจะมีแฟน“ เสือใต้พูดขึ้น เป็นเพื่อนกันมานาน เห็นมันเอาใครต่อใครไปเรื่อย แต่ไม่เคยให้สถานะเลยสักคน พอคำว่าแฟนออกจากปากคนเจ้าชู้แบบมัน เลยไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่”ทำไม ? ขนาดพวกมึงยังมีได้ แล้วกูจะมีบ้างไม่ได้เลยหรือไง“”มีน่ะมีได้ แต่มึงอ่ะแน่ใจแค่ไหนที่จะคบกับน้องนาว“ : ขุนศึก”นั่นสิคะ พี่ออกจะเปลืองตัวกับผู้หญิงไปทั่ว จะมาคบกับเพื่อนหนู ไว้ใจได้ป่ะเนี้ย“ : พริกแกง”มึงสองคนผัวเมียนี่นะ มันเหมาะสมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก” จอมทัพชี้หน้าขุนศึกกับพริกแกงอย่างคาดโทษ ผัวเมียคู่นี้มันเข้ากันดีเป็นปี่เป็นขุ่ย ขยันจับผิดเสียจริง“คนมันมั่ว พอบอกว่ามีแฟนก็เลยไม่มีใครเชื่อไง ทำตัวเองทั้งนั้น” มะนาวพูดลอยๆออกมา ไม่มองหน้าใคร แต่นั่นก็พอจะทำให้ทุกคนรู้แล้วว่าเธ
Magbasa pa
ของยากที่อยากหยอกเล่นๆ
@อีกด้านของมุมหนึ่งในผับเสียงดนตรียังคงกระแทกจังหวะหนักแน่นต่อเนื่อง แสงไฟสีฟ้าสลับม่วงวิ่งวนไปตามพื้นผับ ตรงมุมหนึ่ง...มะนาวนั่งอยู่กับเพื่อนๆ ผมยาวสีน้ำตาลอ่อนสะบัดเล็กน้อยตามแรงลมจากพัดลมเพดาน ใบหน้าสวยที่มักเก็บสีหน้าเรียบนิ่ง ตอนนี้กลับดูตึงเครียด คิ้วเรียวย่นเข้าหากัน ดวงตากลมโตฉายแววขุ่นเคืองอย่างชัดเจน ริมฝีปากเม้มแน่น ก่อนที่จะได้ยินเสียงเพื่อนรักหลุดคำสบถออกมาอย่างหงุดหงิดปนผิดหวัง“ไอ้เหี้ยเอ่ย โตเป็นควายเสือกแยกแยะดีชั่วไม่ออก” : พริกแกง“กูว่าละ คนอย่างพี่ทัพนะเหรอ จะอยากมีแฟน เล่นควงสาวไม่ซ้ำหน้า แต่ละคืนนอนกับใครบ้าง ไม่รู้จำหน้าได้หรือเปล่า” : พิ้งค์พลอย“โห…หน้าตาอย่างหล่อ แต่เสือกเลว เสียดายอ่ะ อุตส่าห์ให้สามผ่าน” : ดาด้า กลอกตา ก่อนจะหัวเราะ หึ ในลำคอด้วยความสมเพชเสียงทุกคนไม่ได้ดังนัก แต่ก็ดังพอจะให้คนในกลุ่มได้ยินกันเอง โดยเฉพาะ มะนาว ที่ยังคงนิ่ง สายตาจับจ้องไปที่แผ่นหลังกว้างของคนที่พูดว่าเธอเป็น “ของยากที่อยากหยอกเล่นๆ”“ไงมึง พอได้ยินไอ้พี่ทัพพูดแบบนั้น ถึงกับเงียบไปเลยเหรอ มึงอย่าบอกนะว่ามึงชอบเขาแล้ว” : พริกแกงเลิกคิ้วถามเสียงเรียบ“ชอบเหี้ยอะไรล่ะ กูกำลัง
Magbasa pa
ยัยตัวแสบ
@หนึ่งชั่วโมงต่อมา💬 Jomtub : มาถึงแล้วครับ คนสวยนั่งตรงไหน?💬 Manow : นั่งอยู่ในใจพี่ทัพไงคะ ไม่เห็นหนูเหรอ💬 Jomtub : ยั่วเก่งจริง อย่าให้เจอตัว💬 Manow : เจอแล้วจะทำไมคะ จะตีก้นหนูหรือไง💬 Jomtub : ครับ จะตีให้ก้นลายเลยคอยดู เอาจริง หนูอยู่ตรงไหน พี่อยู่โซนวีไอพี💬 Manow : หนูอยู่โซนบีค่ะ โต๊ะด้านในสุด💬 Jomtub : ให้พี่ไปหา หรือหนูจะมาหาพี่💬 Manow : หนูไปหาพี่ก็ได้ค่ะ เหมือนจะเมาแล้ว มีห้องให้นอนพักยาวๆทั้งคืนไหมคะ💬 Jomtub : มีครับ ขึ้นลิฟต์มาชั้นสาม ห้องอยู่ขวามือ ถ้าน้องมาพี่แถมฟรีบริการดูแลดี 24 ชม.💬 Manow : 555 ชักอยากจะใช้บริการแล้วสิ💬 Jomtub : ยินดีให้บริการมากครับ แล้วที่ว่าแต่งตัวสวย พี่ชักอยากจะเห็นแล้วสิ💬 Manow : ไม่ต้องรีบนะคะ หนูให้พี่ได้ทั้งคืน💬 Jomtub : รอนะ💬 Manow : ค่า (สติ้กเกอรฺ์ส่งจูบ)ดวงตาคมไล่จ้องตัวอักษรบนหน้าจอ มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ทั้งเจ้าเล่ห์ เย่อหยิ่ง และมีแววอยากเล่นอยากลองอยู่ลึกๆ เขายกยิ้มอย่างเสือที่ได้กลิ่นเลือดจากเหยื่อที่ยั่วกลับ มะนาวคนนี้ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาจริงๆ นี่น่ะเหรอที่ใครต่อใครบอกว่ายาก มาถึงตอนนี้เขาอยากจะถา
Magbasa pa
บักหล่าค๊าบ..กับโคแก่
@สองวันต่อมา"เมื่อคืนกูเกือบขิต โดนเมียสวดจนเกือบเช้า" : ขุนศึก"กูบอกมึงแล้วว่าให้รีบกลับ มึงก็อีกเดี๋ยวอีกเดี๋ยว เดี๋ยวไปเดี๋ยวมา แม่ง! ฟาดไปตีสี่ อย่าว่าแต่เมียมึงเลย เมื่อคืนกูโดนเนรเทศออกมานอนนอกห้อง ยุงกัดจนตัวลาย เมียกูยังไม่พูดกับกูสักคำเลย เพราะมึงแหละ ทำกูเสียผู้เสียคน" : เสือใต้"เหี้ย เรื่องเลวๆโยนให้กูตลอดเลยนะมึง ทีเมื่อคืนกูไม่เห็นมึงปฏิเสธ" : ขุนศึก"เห้อ !เสียงถอนหายใจหนักๆ ของจอมทัพดังขึ้นท่ามกลางเสียงโต้เถียงหยอกล้อของเพื่อนสองคน ก่อนที่เขาจะนั่งลงอย่างกับคนไร้อารมณ์สุดๆ ทำเอาขุนศึกกับเสือใต้หยุดชะงัก หันมามองเป็นตาเดียวกัน จอมทัพนั่งหน้านิ่ง คิ้วขมวด สายตามองเหม่อเหมือนคนที่โลกถล่มใส่ทั้งใบ ขุนศึกเอื้อมมือสะกิดเบาๆ พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงกวน ๆ"เฮ้ย... มึงเป็นอะไรวะ ถอนหายใจแต่เช้าเลย" : ขุนศึก"อย่าบอกนะว่าเรื่องน้องมะนาว นี่มึงยังไม่หายหงุดหงิดอีกเหรอ? ผ่านมาเกือบสองวันแล้วนะเว้ย!" : เสือใต้"หรือมึงยังฝังใจอยู่กับสาวสวยที่น้องมะนาวหามาให้?" : ขุนศึก"กวนตีน!" : จอมทัพหันมามองด้วยสายตาหงุดหงิดหนักกว่าเดิม"ฮ่า ฮ่า ฮ่า กูว่าน้องนาวโคตรร้าย แกล้งเอากะเทยมาล่อมึง ฟี
Magbasa pa
ระเบิดเวลา
@2 ชั่วโมงต่อมา“โห~ น้องดีเซลล์ของพี่...ตัวจริงหล่อกว่าในรูปอีกนะคะ” : ดาด้าจ้องมองด็กหนุ่มไม่วางตา“หน้าแบบนี้เรียกเด็กดีไม่ไหวอะค่ะ ต้องเรียกเด็กของพี่จะดูดีกว่า~” : พริกแกงกะพริบตาถี่ๆหยอกล้อหนุ่มรุ่นน้อง“น้องคะ ถ้านั่งอยู่ตรงนี้แล้วใจเต้นแรง บอกพี่ได้นะ เดี๋ยวพี่ปั๊มหัวใจให้ฟรี” : ดาด้าเองไม่ย้อมแพ้ ระหว่างกะเทยกับชะนีใครมันจะหยอดเก่งกว่ากัน“หนุ่มน้อยน่ารักแบบนี้ ระวังโดนพี่ๆ รุมฟัดไม่รู้ตัวนะคะ... พี่กัดเบาๆ ไม่เจ็บหรอก" พริกแกงยิ้มหวานไปให้ ในมือถือแก้วเหล้าไม่วาง“มานี่สิคะเด็กดี...มานั่งใกล้ๆ พี่หน่อย จะได้ยินเสียงหัวใจพี่ชัดๆ” ดาด้า“อะ...เอ่อ...พี่ๆ แซวเกินไปแล้วครับ ผมแค่...มาดื่มเฉยๆ” : ดีเซลล์นั่งเกร็งอยู่ข้างๆมะนาว ตั้งแต่มาถึงโดนพี่สาวหยอดขนมจีบใส่ไม่มีพัก ตัวเขาเองก็ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะพูด หรือจะตอบโต้กับพี่สาวยังไงดี“โอ๊ยยย~ แค่พูดว่า ‘พี่ๆ’ เสียงก็ละมุนจนแทบจะละลายแล้วค่ะ! ตายกูตาย จองวัดให้กูทีอีนาว ตายอย่างสงบศพสีชมพู” ดาด้า"พวกมึงก็เบาๆหน่อย น้องกลัวหมดแล้ว" : มะนาวเอ่ยปรามเพื่อนรัก สองคนนี้มันออกอาการชัดมาก ดีหน่อยที่พิ้งค์พลอยผัวมันโทรตามให้กลับบ้าน ส่วนพริ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status