LOGINบ้านณวดีและยิ้มออกมาได้อีกครั้ง "แล้วคุณหมอซีแอลล่ะครับ คิดเห็นยังไงบ้างกับโครงการนี้ของคุณภรรยา" นักข่าวยื่นไมค์ไปสัมภาษณ์ทางซีแอลต่อทันที "จริง ๆ ผมต้องขอบคุณภรรยาของผมนะครับ ที่ชวนผมทำแต่สิ่งดี ๆ เพื่อสังคม" ซีแอลเอ่ยชมภรรยาของเขา ต่อหน้าทุกคนและต่อหน้ากล้องทุกตัวตรงหน้า "ถ้าไม่ได้เขา ชีวิตของ
(มีภาพประกอบ)ณ เรือนไม้ณวดี "แม่คะ หนูทำบ้านใหม่ให้แล้วนะ...ตอนนี้มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแม่เยอะเลยนะ" ปลายฝนจุดธูปบอกกล่าวคุณณวดี เจ้าของบ้านหลังนี้ โดยที่เธอยกให้คุณณวดีเป็นแม่ของเธอด้วยอีกคน ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เคยเจอกันในตอนที่มีชีวิต แต่ทุกสิ่งที่คุณณวดีฝากเอาไว้ และช่วยเหลือของเธอ มันทำให้ป
นอกจากดวงความรักจะรุ่งแล้ว ทางด้านการงานเองก็ไม่แพ้กันเลย เมื่อใบหม่อนได้แต่งงานกับเศรษฐีบ่อน้ำมันคนหนึ่ง ที่สนใจอยากร่วมหุ้นเปิดโรงพยาบาลกับทาง ROMI ซึ่งจะแยกออกไปในแต่ละประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งผลงานความดีความชอบก็ตกเป็นของปลายฝนไปโดยปริยาย ทำเอาทั้งพนักงาน หมอ และพยาบาลก็ต่างเอ็นดูเธอมาก ที่เข้ามาเ
"ยินดีด้วยนะซีแอล" "ขอบคุณนะ คู่นี้ก็ตามมาเร็ว ๆ หน่อยแล้วกันนะ" ซีแอลเอ่ยแซว ๆ ไพลอทกับหญิงสาวข้างกายของเขา "นี่ไม่ต้องห่วงเลยนะ งานแต่งซีแอลอะ ฉันจะกันผู้หญิงทุกคนออก เธอจะได้มีพื้นที่วิ่งไปรับช่อดอกไม้ไง" เพอร์ซุสโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบบอกกับคนของไพลอทอย่างสนิทสนมกันดี "ใกล้มากไปละ!...คนนี้กูห
"It took 5 seconds to fall in love and 2 more to make you mine" (แค่ห้าวินาทีที่ทำให้ฉันตกหลุมรักเธอ และสองวินาทีที่ทำให้เธอเป็นของฉัน) เสียงร้องเพลงที่ไพเราะบวกกับสำเนียงบริติชสุดเซ็กซี่ของเขาทำให้ปลายฝนหันไปมองทางต้นเสียงทันที ร่างสูงยืนดีดกีตาร์ร้องเพลงที่สื่อความหมายถึงเรื่องราวความรักของเขา
(มีภาพประกอบ)...หนึ่งปีต่อมา… "ฮัลโหล ๆ กำลังไปนะ บอกคนไข้ว่ารอแป๊บนึง" ซีแอลเดินคุยโทรศัพท์หน้าเคร่งเครียดในตอนที่เขากระโดดขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ของปลายฝน ในตอนที่เธอเพิ่งจะบิดมาถึงที่โรงพยาบาล หลังจากที่เธอเพิ่งกลับบ้านไปเยี่ยมแม่กับน้องชายมาหมาด ๆ "มีอะไรรึเปล่า" ปลายฝนหันไปถามอย่างงง ๆ เพราะ
...เหตุการณ์ก่อนหน้า…ภายในห้องตรวจ "แพร...ขอคุยกับหมอแอลตามลำพังนะคะ" เหมือนแพรทำท่าหายใจหอบเหนื่อยและบอกกับหมอและพยาบาลที่รายล้อมอยู่รอบ ๆ เตียงไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง ทางหมอและพยาบาลคนอื่น ๆ ก็หันมองกันเล็กน้อยก่อนจะพากันเดินออกไปจากห้อง "พี่ด้วยค่ะ" เหมือนแพรหันไปบอกกับทางผู้จัดการของเธอด้วย
ซีแอลที่มีสติครบ ใช้เสี้ยววินาทีชีวิตคว้าเอาเครื่องปั๊มหัวใจหนัก ๆ ที่วางอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะเครื่องมือภายในห้อง เล็งไปที่ข้อมือของพยาบาลคนนั้น และปาไปกระแทกเข้าอย่างแรงจนทำให้กรรไกรกระเด็นหลุดจากมือของเธอไป ปึ้ก! เคร้ง! ซีแอลใช้เท้าเหยียบกรรไกรปลายแหลมเอาไว้ทันที ฟุบ! หัวหน้าพยาบาลวิ่งหน้าตาท่าทาง
"ฮือ ๆ ๆ" เสียงร้องไห้ที่แผ่วเบาดังขึ้นอยู่รอบ ๆ ตัวของปลายฝน พยาบาลสาวตรงหน้ายังคงนั่งทำแผลที่มือให้เธออย่างใจเย็น ราวกับว่าเธอไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย "...ฮึก..." ปลายฝนเริ่มนั่งตัวสั่นเล็กน้อย เหมือนจะรับรู้ได้แล้วว่าเสียงร้องไห้ฮือ ๆ เบา ๆ นั่นคือเสียงของใคร "ซี้ด...เอ่อ...ซี้ด" คนตัวเล็กเกร็ง
"ยา..." อีกคนก็ถามต่อไม่หยุด "แพรโดนใส่ร้าย...แพร เฮือกๆ ๆ หงึก ๆ ๆ" เหมือนแพรยังไม่ทันพูดจบดีเธอก็ชักเกร็งและกระตุกสั่น ตาเหลือก มือกุมที่หน้าอกด้านซ้ายของตัวเองแน่น "น้องแพรเธอเป็นโรคหัวใจน่ะค่ะ ยังไงสงสารกันบ้างเถอะ คุณจะอยากได้ข่าวอะไรนักหนา" ผู้จัดการหันมาต่อว่าใส่นักข่าวด้วยท่าทีไม่พอใจ (เห







