Masukบ้านณวดีและยิ้มออกมาได้อีกครั้ง "แล้วคุณหมอซีแอลล่ะครับ คิดเห็นยังไงบ้างกับโครงการนี้ของคุณภรรยา" นักข่าวยื่นไมค์ไปสัมภาษณ์ทางซีแอลต่อทันที "จริง ๆ ผมต้องขอบคุณภรรยาของผมนะครับ ที่ชวนผมทำแต่สิ่งดี ๆ เพื่อสังคม" ซีแอลเอ่ยชมภรรยาของเขา ต่อหน้าทุกคนและต่อหน้ากล้องทุกตัวตรงหน้า "ถ้าไม่ได้เขา ชีวิตของ
(มีภาพประกอบ)ณ เรือนไม้ณวดี "แม่คะ หนูทำบ้านใหม่ให้แล้วนะ...ตอนนี้มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแม่เยอะเลยนะ" ปลายฝนจุดธูปบอกกล่าวคุณณวดี เจ้าของบ้านหลังนี้ โดยที่เธอยกให้คุณณวดีเป็นแม่ของเธอด้วยอีกคน ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เคยเจอกันในตอนที่มีชีวิต แต่ทุกสิ่งที่คุณณวดีฝากเอาไว้ และช่วยเหลือของเธอ มันทำให้ป
นอกจากดวงความรักจะรุ่งแล้ว ทางด้านการงานเองก็ไม่แพ้กันเลย เมื่อใบหม่อนได้แต่งงานกับเศรษฐีบ่อน้ำมันคนหนึ่ง ที่สนใจอยากร่วมหุ้นเปิดโรงพยาบาลกับทาง ROMI ซึ่งจะแยกออกไปในแต่ละประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งผลงานความดีความชอบก็ตกเป็นของปลายฝนไปโดยปริยาย ทำเอาทั้งพนักงาน หมอ และพยาบาลก็ต่างเอ็นดูเธอมาก ที่เข้ามาเ
"ยินดีด้วยนะซีแอล" "ขอบคุณนะ คู่นี้ก็ตามมาเร็ว ๆ หน่อยแล้วกันนะ" ซีแอลเอ่ยแซว ๆ ไพลอทกับหญิงสาวข้างกายของเขา "นี่ไม่ต้องห่วงเลยนะ งานแต่งซีแอลอะ ฉันจะกันผู้หญิงทุกคนออก เธอจะได้มีพื้นที่วิ่งไปรับช่อดอกไม้ไง" เพอร์ซุสโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบบอกกับคนของไพลอทอย่างสนิทสนมกันดี "ใกล้มากไปละ!...คนนี้กูห
"It took 5 seconds to fall in love and 2 more to make you mine" (แค่ห้าวินาทีที่ทำให้ฉันตกหลุมรักเธอ และสองวินาทีที่ทำให้เธอเป็นของฉัน) เสียงร้องเพลงที่ไพเราะบวกกับสำเนียงบริติชสุดเซ็กซี่ของเขาทำให้ปลายฝนหันไปมองทางต้นเสียงทันที ร่างสูงยืนดีดกีตาร์ร้องเพลงที่สื่อความหมายถึงเรื่องราวความรักของเขา
(มีภาพประกอบ)...หนึ่งปีต่อมา… "ฮัลโหล ๆ กำลังไปนะ บอกคนไข้ว่ารอแป๊บนึง" ซีแอลเดินคุยโทรศัพท์หน้าเคร่งเครียดในตอนที่เขากระโดดขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ของปลายฝน ในตอนที่เธอเพิ่งจะบิดมาถึงที่โรงพยาบาล หลังจากที่เธอเพิ่งกลับบ้านไปเยี่ยมแม่กับน้องชายมาหมาด ๆ "มีอะไรรึเปล่า" ปลายฝนหันไปถามอย่างงง ๆ เพราะ
ก๊อก ๆ ๆ ยังไม่ทันที่ซีแอลจะอนุญาตพยาบาลสาวคนหนึ่งก็หน้าตาตื่นรีบแจ้งเรื่องที่ปลายฝนติดลิฟต์กับซีแอลไปทันที "หมอแอลคะ ๆ คุณปลายฝนติดอยู่ในลิฟต์ ตอนนี้สลบไปยังไม่ได้สติเลยค่ะ" "ตอนนี้ฝนอยู่ไหน" ซีแอลที่นั่งรอเจอปลายฝนอยู่นานสองนาน ก็ลุกขึ้นจากเตียงเดินกระชากเสาน้ำเกลือวิ่งตรงเข้ามาถามพยาบาลทันที
"อาดนัยบอกว่าอารมณ์มันจะแปรปรวน และบุคคลิกมันจะเปลี่ยนไปบ้าง แต่ไม่คิดว่าจะบ้าคลั่งได้ขนาดนี้อะ" เพอร์ซุสหยัดตัวลุกขึ้นใช้เสื้อเช็ดคราบเลือดตัวเองไปพลาง ๆ "เธออย่าถือสามันเลยนะ" เพอร์ซุสแม้จะเจ็บหนัก แต่ก็ยังเป็นห่วงกลัวว่าปลายฝนจะคิดน้อยใจเพื่อนของเขามากไปกว่านี้ "…" ปลายฝนยังคงช็อกไปกับทุกสิ่งทุ
"แล้ว...เสร็จกันไปกี่น้ำแล้วล่ะ" เสียงของใครบางคนดังขึ้นจากด้านหลังของเพอร์ซุส ตุ้บ! หมัดหนัก ๆ ของซีแอลกระแทกเข้าที่แก้มซ้ายของเพอร์ซุสอย่างเต็มแรง "ซีแอล...เดี๋ยวก่อน...หยุด ๆ !" ปลายฝนรีบก้าวขาลงจากเตียงเพื่อจะห้าม ตุ้บ! เขาซัดใส่หน้าของเพื่อนรักเข้าไปอีกหมัดอย่างไม่รีรอ "เฮ้ย...นี่มึงบ้าอะไร
"ช่วยฉัน...เธอต้องช่วยฉันนะ" วิญญาณของพยาบาลสาวคนนั้นโหยหวน ร้องขอให้เธอช่วยซ้ำ ๆ "ไม่มีใครช่วยฉันได้เลย มีแค่เธอ...มีแค่เธอจริง ๆ " ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำและฉ่ำไปด้วยเลือด ร่างกายค่อย ๆ พองอืดขึ้นทีละนิด ๆ คล้ายกับศพที่นอนตายนานจนขึ้นอืดและบวมขึ้น ๆ พลังจิตที่เต็มไปด้วยความแค้นและอาฆาตค่อย ๆ ปริแล







