Mag-log inAlas-siyete pasado nang makarating ako sa restaurant na sinabi ni Joaquin. Isa itong private dining restaurant sa Makati na madalas puntahan ng mga executives at business owners. Pagpasok ko pa lang, nakita ko na siya sa isang table malapit sa glass windows. Nakasuot siya ng dark blue polo at black trousers, simple lang ang itsura pero bagay sa kanya. Nang mapansin niya ako, agad siyang tumayo para salubungin ako.
"You're right on time," bati niya.
"Traffic wasn't that bad tonight."
Hinila niya ang upuan para sa akin bago siya muling umupo. Umorder kami ng dinner at nagsimula sa simpleng usapan tungkol sa trabaho. Matagal na kaming magkakilala ni Joaquin dahil isa siya sa mga legal advisers ng Benavidez Holdings. Madalas din siyang kasama ni Alessio sa mga business gatherings, kaya hindi na bago sa akin ang presensya niya. Ang pinagkaiba lang ngayon, wala akong kailangang pag-usapan tungkol sa kumpanya o sa asawa ko.
"So, what did you want to discuss?" tanong ko habang inilalapag ang baso ko.
"Your divorce."
Natigilan ako. "Alam mo na?"
"Alessio called me this afternoon. He wanted to know if I could talk you out of it."
Napabuntong-hininga ako. "Of course he did."
"Did you tell him why you're leaving?"
"Several times. I don't think he wants to understand."
Sandali akong tiningnan ni Joaquin bago siya sumandal sa upuan. "Elise, I won't pretend I know everything happening between you two, but I do know that you wouldn't make this decision without thinking it through."
"Four years, Joaquin. I spent four years trying to make that marriage work kahit alam kong hindi naman talaga kami nagsimula sa love. I supported him, helped him with the company, and adjusted my life around his schedule. Hindi ko naman hinihinging ibigay niya sa akin ang buong mundo. Gusto ko lang maramdaman na asawa niya ako, hindi isang business partner na puwede niyang palitan kapag may mas convenient na tao."
Hindi agad sumagot si Joaquin. Sa halip, hinayaan niya akong magsalita hanggang sa matapos ako. Iyon ang isa sa mga bagay na gusto ko sa kanya. Hindi siya basta nagbibigay ng advice para lang may masabi. Marunong siyang makinig.
"Then don't let anyone convince you that you're asking for too much," sabi niya.
Bago pa ako makasagot, tumunog ang cellphone ko. Pangalan ni Alessio ang lumabas sa screen. Ilang segundo ko iyong tinitigan bago ko sinagot.
"Where are you?" bungad niya.
"Having dinner."
"With Joaquin?"
"Yes. Why?"
"I told you I don't think it's appropriate."
Napatingin ako kay Joaquin na abala sa pag-inom ng tubig. "Alessio, hindi mo kailangang bantayan kung sino ang kasama ko. Hindi mo na rin kailangang magdesisyon kung saan ako pupunta."
"He's my friend. I don't want people talking about us."
"People have been talking about you and Camille, too. Did you worry about that?"
Tahimik siya sa kabilang linya. Ilang segundo ang lumipas bago siya muling nagsalita. "Come home. We need to talk."
"Then we can talk when you have something important to say. Good night, Alessio."
Ibinaba ko ang tawag bago pa siya makasagot. Hindi ko alam kung bakit ngayon pa siya nagiging concerned sa mga ginagawa ko gayong ilang buwan na niyang ipinaparamdam sa akin na hindi niya kailangan ang presensya ko.
"Sorry about that," sabi ko kay Joaquin.
"It's fine. You don't have to explain."
Natapos ang dinner namin bandang alas-nuwebe. Nag-alok si Joaquin na ihatid ako, pero tumanggi muna ako dahil may driver naman akong naghihintay sa parking area. Bago kami maghiwalay, binigyan niya ako ng business card ng isang lawyer na kilala niya at may experience sa complicated divorce settlements.
"She's good at what she does. If you need another legal opinion, you can contact her."
"Thank you, Joaquin. I appreciate it."
Pagdating ko sa bahay, nadatnan ko si Alessio sa living room. Nakaluwag na ang suot niyang polo at may hawak na baso ng tubig. Nang marinig niya ang pagbukas ng p***o, agad siyang tumayo.
"Where have you been?"
"Didn't you already ask me that?"
"Don't be sarcastic, Elise."
Inilapag ko ang handbag ko sa console table. "I'm tired. Can we talk tomorrow?"
"You're going to divorce me, and you're telling me to wait until tomorrow?"
"You're the one who kept postponing our conversation. Ngayon na gusto mong mag-usap, kailangan agad?"
Napahawak siya sa baywang niya. "I don't understand why you're making this so difficult."
"Because you're still not taking me seriously."
"Elise, we can fix this. Just stop with the divorce papers."
Napatingin ako sa kanya. "Then tell Camille to stop acting like she's your wife."
Nagbago ang expression niya. "Don't involve her."
"She's already involved, Alessio. You brought her into our company, gave her my responsibilities, and keep prioritizing her over our marriage. What exactly do you expect me to do?"
"She's important to me."
Tumango ako. "I know. That's why I'm leaving."
Hindi na siya nakasagot. Kinuha ko ang handbag ko at umakyat sa second floor para magpalit. Nang bumaba ako para kumuha ng tubig, narinig ko ang boses niya mula sa living room.
"Elise, we're not getting divorced just because you're upset."
Huminto ako sa harap niya. "I'm not upset anymore. I've made my decision, and whether you agree or not, we'll have to deal with it."
Kinuha ko ang baso sa kitchen counter at uminom bago bumalik sa kuwarto. Makalipas ang ilang minuto, narinig ko ang pagsara ng main door. Hindi ko na siya sinundan para tanungin kung saan siya pupunta.
Kinabukasan, may appointment ako sa lawyer ko para pirmahan ang final divorce petition. At sa pagkakataong ito, wala nang kailangang pumigil sa akin.
ELISE'S POVMaaga akong nagising kinabukasan dahil alas-nuwebe ang appointment ko sa lawyer ko. Hindi na ako naghintay na bumaba si Alessio para mag-almusal. Nagkape ako, nag-toast, at inayos ang mga dokumentong kailangan kong dalhin. Pagkatapos kong magbihis, dumaan ako sa study room para kunin ang personal files ko. Doon ko nakita ang wedding photograph naming dalawa na nakalagay pa rin sa ibabaw ng cabinet. Saglit ko iyong tiningnan bago ko ibinalik ang atensyon sa mga papeles. Hindi ko kailangang dalhin ang litrato para maalala kung ano ang nangyari sa amin. Mas mahalagang siguraduhin kong maayos ang lahat ng dokumentong kailangan ko para sa divorce.Pagdating ko sa law office, sinalubong ako ni Attorney Reyes, ang lawyer na pinagkakatiwalaan ko sa personal legal matters. Matagal na kaming magkakilala dahil siya rin ang tumulong sa pag-aayos ng marriage agreement namin ni Alessio."Good morning, Elise. I've reviewed the documents you sent.""Good morning, Attorney. May problema ba
ELISE'S POVAlas-siyete pasado nang makarating ako sa restaurant na sinabi ni Joaquin. Isa itong private dining restaurant sa Makati na madalas puntahan ng mga executives at business owners. Pagpasok ko pa lang, nakita ko na siya sa isang table malapit sa glass windows. Nakasuot siya ng dark blue polo at black trousers, simple lang ang itsura pero bagay sa kanya. Nang mapansin niya ako, agad siyang tumayo para salubungin ako."You're right on time," bati niya."Traffic wasn't that bad tonight."Hinila niya ang upuan para sa akin bago siya muling umupo. Umorder kami ng dinner at nagsimula sa simpleng usapan tungkol sa trabaho. Matagal na kaming magkakilala ni Joaquin dahil isa siya sa mga legal advisers ng Benavidez Holdings. Madalas din siyang kasama ni Alessio sa mga business gatherings, kaya hindi na bago sa akin ang presensya niya. Ang pinagkaiba lang ngayon, wala akong kailangang pag-usapan tungkol sa kumpanya o sa asawa ko."So, what did you want to discuss?" tanong ko habang ini
ELISE'S POVLimang minuto ang lumipas bago ako tuluyang pumasok sa opisina ni Alessio. Pagbukas ko ng pinto, nakita ko siyang nakatayo malapit sa floor-to-ceiling windows habang may kausap sa cellphone. Hindi niya ako pinansin agad kaya naupo ako sa sofa at inilapag ang folder na dala ko. Ilang sandali pa bago niya ibinaba ang tawag at humarap sa akin."You're late," bungad niya.Tiningnan ko ang relo ko. "I was finishing a report. You told me to come here, not to rush."Umupo siya sa likod ng desk at binuksan ang isang folder. "I want you to transfer the international business development department to Camille."Napakunot ang noo ko. "Excuse me?""You heard me. She'll be handling the department starting next week.""Alessio, that department is under my supervision. Hindi mo man lang ako kinonsulta bago ka nagdesisyon?""Do I need your permission to appoint someone?""Of course not. You're the CEO. But at least have the decency to inform the person responsible for that department, esp
ELISE'S POVAlas-diyes na ng umaga nang dumating ako sa opisina ni Alessio. Hawak ko ang isang brown envelope na naglalaman ng mga dokumentong ipinagawa ko kagabi. Hindi ako nakatulog nang maayos dahil ilang beses kong binasa ang divorce agreement na ipinadala sa akin ng lawyer ko. May mga bahagi roon na kailangan pang ayusin, lalo na ang tungkol sa properties at shares na pinagsamahan namin habang kasal. Hindi ko naman gustong kunin ang lahat ng pinaghirapan niya, pero hindi rin ako aalis na parang wala akong naging kontribusyon sa kumpanyang tinulungan kong palaguin."Good morning, Ma'am Elise," bati ng secretary niya nang makita akong papalapit."Good morning. Is Alessio available?""Yes, Ma'am. May meeting po siya in fifteen minutes, pero sinabi niyang puwede kayong pumasok anytime."Tumango ako at kumatok bago binuksan ang pinto. Nasa likod ng malaking desk si Alessio, nakatutok sa laptop habang may hawak na ilang documents. Hindi man lang siya agad tumingin nang pumasok ako. San
ELISE'S POVHindi ko alam kung kailan nagsimulang maging normal para sa akin ang makitang magkasama ang asawa ko at ang babaeng minsan niyang minahal. Siguro noong una kong makita silang magkasabay sa isang business dinner. O noong nagsimula siyang mag-cancel ng mga plano namin dahil kailangan daw niyang asikasuhin ang isang importanteng meeting. Pero ngayong gabi, habang nakatayo ako sa gitna ng ballroom ng Benavidez Grand Hotel, hindi ko na kayang magkunwaring walang problema sa pagitan naming dalawa.Nasa kabilang bahagi ng ballroom si Alessio Benavidez, suot ang black tuxedo na ako mismo ang pumili para sa kanya noong nakaraang linggo. Katabi niya si Camille Roxas, na nakasuot naman ng eleganteng champagne-colored gown. Magkatabi silang nakaharap sa ilang investors, at habang nakikinig ako sa usapan nila mula sa kinatatayuan ko, napansin kong hindi man lang inaalis ni Alessio ang kamay niya sa likod ni Camille. Simpleng gesture lang iyon para sa ibang tao, pero hindi para sa akin.







