Mag-log inAlas-diyes na ng umaga nang dumating ako sa opisina ni Alessio. Hawak ko ang isang brown envelope na naglalaman ng mga dokumentong ipinagawa ko kagabi. Hindi ako nakatulog nang maayos dahil ilang beses kong binasa ang divorce agreement na ipinadala sa akin ng lawyer ko. May mga bahagi roon na kailangan pang ayusin, lalo na ang tungkol sa properties at shares na pinagsamahan namin habang kasal. Hindi ko naman gustong kunin ang lahat ng pinaghirapan niya, pero hindi rin ako aalis na parang wala akong naging kontribusyon sa kumpanyang tinulungan kong palaguin.
"Good morning, Ma'am Elise," bati ng secretary niya nang makita akong papalapit.
"Good morning. Is Alessio available?"
"Yes, Ma'am. May meeting po siya in fifteen minutes, pero sinabi niyang puwede kayong pumasok anytime."
Tumango ako at kumatok bago binuksan ang p***o. Nasa likod ng malaking desk si Alessio, nakatutok sa laptop habang may hawak na ilang documents. Hindi man lang siya agad tumingin nang pumasok ako. Sanay na akong ganoon siya kapag nagtatrabaho, kaya inilapag ko muna ang envelope sa harap niya at umupo sa kabilang sofa.
"What is that?" tanong niya nang mapansin ang dala ko.
"Something we need to discuss."
Kinuha niya ang envelope at binuksan iyon. Habang binabasa niya ang unang pahina, napansin kong unti-unting nagbago ang expression niya. Nawala ang dating relaxed niyang mukha at napalitan iyon ng halatang pagkainis. Nang makarating siya sa huling pahina, ibinaba niya ang mga dokumento at tumingin sa akin.
"Divorce?" tanong niya, na para bang hindi niya maintindihan ang nakasulat.
"Yes."
"You're joking."
"Hindi ako nagbibiro, Alessio."
Tumayo siya at iniwan ang documents sa desk. "Is this because of Camille? I thought we already discussed this. She's working with the company. That's all."
Napahinga ako nang malalim. "Hindi lang tungkol kay Camille ang desisyon ko. Matagal na akong hindi masaya sa marriage natin, at kagabi lang naging malinaw sa akin kung gaano kaliit ang tingin mo sa relasyon natin."
"Don't twist my words. You know exactly what our marriage is."
"Alam ko. Marriage arrangement. Business partnership. Mutual benefit. Ilang beses mo nang pinaalala sa akin 'yan, kaya hindi mo na kailangang ulitin." Inayos ko ang pagkakaupo ko at itinapat ang tingin sa kanya. "Pero kahit ganoon ang naging simula natin, hindi ibig sabihin na kailangan mong tratuhin ako na parang wala akong karapatang masaktan."
Napatawa siya nang walang saya. "So now you're asking me to act like a husband who fell in love with his wife?"
"Hindi. I'm asking for a divorce."
Sandali siyang natahimik bago muling kinuha ang documents. "What exactly do you want?"
"Everything stated in the agreement. My share of the properties, my personal investments, and the percentage of the company shares that legally belongs to me."
Napatingin siya sa akin. "You want half of the company?"
"I want what we agreed upon before we got married. Hindi ako humihingi ng bagay na hindi naman akin."
"Elise, don't be ridiculous. You know how much the company is worth now. You're asking for a significant portion of the business."
"At alam mo rin kung gaano karami ang ginawa ko para makarating tayo rito. Hindi ako naging senior executive dahil asawa mo ako. I worked for it. I handled negotiations, managed several departments, and helped secure investors when the company was struggling. Hindi mo puwedeng burahin lahat ng kontribusyon ko dahil lang gusto mo akong pigilan sa divorce."
Napahawak siya sa gilid ng desk. "We can talk about this when you're calmer."
"I'm calm, Alessio. Mas kalmado pa nga ako ngayon kaysa noong mga nakaraang buwan."
Iyon ang totoo. Hindi na ako galit gaya ng inaasahan ko. May sakit pa rin, pero mas malinaw na sa akin kung ano ang gusto kong mangyari. Ayokong manatili sa isang kasal dahil lang komportable ang asawa ko sa presensya ko. Ayokong kailangan ko pang makipagkompetensiya sa ibang babae para lang maramdaman na mahalaga ako.
"At least think about what you're doing," sabi niya. "This isn't something you can take back."
"I already did."
Kinuha ko ang isa pang kopya ng agreement mula sa envelope at inilagay sa desk. "Your lawyer can contact mine. Hindi ko kailangang madaliin ang settlement, pero ayokong patagalin pa ang divorce."
Bigla niyang kinuha ang mga papel at ibinagsak sa desk. "You're seriously doing this?"
"Yes."
"After everything I've given you?"
Napatingin ako sa kanya. "Everything you've given me?" Inulit ko ang mga salitang iyon dahil gusto kong siguraduhing tama ang narinig ko. "Alessio, I gave up my career in the art industry to help you build this company. I spent years working beside you, even when I barely had time for myself. Hindi ko kailanman ipinagdamot ang suporta ko sa iyo. So please, don't make it sound like ako lang ang nakinabang sa marriage natin."
Hindi siya sumagot. Sa halip, tumunog ang cellphone niya sa ibabaw ng desk. Nang makita niya ang pangalan sa screen, agad niya itong kinuha.
Camille.
Hindi ko alam kung dapat ba akong matawa o mainis sa timing. Pero hindi na rin ako nagtanong nang tumayo siya at sinagot ang tawag.
"Camille? What's wrong?"
Ilang segundo siyang nakinig bago tumingin sa akin. "I'll be there."
Pagkababa niya ng tawag, kinuha niya ang coat na nakasabit sa likod ng upuan. "We will continue this conversation later."
"Alessio, hindi pa tayo tapos."
"I said later, Elise."
Hindi na ako sumagot. Kinuha ko ang handbag ko at tumayo. Bago ako tuluyang lumabas, napatingin ako sa mga dokumentong naiwan sa desk niya.
"Don't lose those papers. They're important."
Paglabas ko ng opisina, sinalubong ako ng secretary niya na tila may gustong itanong pero nagdalawang-isip. Nginitian ko lang siya at dumiretso sa elevator. Pagdating ko sa floor namin, nakita ko si Joaquin de Leon na naghihintay sa labas ng conference room.
"Elise?" tawag niya.
Lumingon ako at bahagyang ngumiti. "Joaquin. I didn't know you were coming today."
"May meeting sana ako with Alessio. Pero mukhang umalis siya."
"Something came up."
Tiningnan niya ako nang ilang segundo. "Are you okay? You don't look like you've had enough sleep."
"Just a busy night."
Hindi na siya nagtanong pa. Sa halip, inalalayan niya akong buksan ang p***o ng conference room at hinayaang mauna ako. Ilang sandali kaming nag-usap tungkol sa legal documents ng kumpanya bago niya napansin ang folder na hawak ko.
"Personal matter?" tanong niya.
Tumango ako. "Something like that."
Hindi ko pa kayang ikuwento sa ibang tao ang tungkol sa divorce, pero alam kong hindi na rin magtatagal bago malaman iyon ni Joaquin, lalo na dahil siya ang isa sa pinakamalalapit na kaibigan ni Alessio at isang lawyer na pinagkakatiwalaan ng pamilya Benavidez. Sa ngayon, gusto ko munang matapos ang mga responsibilidad ko sa kumpanya bago harapin ang susunod na hakbang.
Pagkaraan ng ilang minuto, bumalik ako sa opisina ko at nadatnan ang isang email mula sa personal assistant ni Alessio. Naka-attach doon ang bagong organizational chart ng executive team. Binuksan ko iyon at agad kong napansin ang isang pangalan na hindi ko inaasahang makikita sa listahan.
Camille Roxas – Director of International Business Development.
Nasa ilalim ng pangalan niya ang position na matagal nang pinamamahalaan ng isang executive na direktang nagre-report sa akin. Tinawagan ko agad ang assistant para kumpirmahin kung approved na ba ang appointment.
"Yes, Ma'am. Sir Alessio personally approved it this morning."
Ibinaba ko ang cellphone at muling tiningnan ang email. Hindi man lang niya ako kinausap tungkol doon, kahit alam niyang sakop ng departamento ko ang position na ibinigay niya kay Camille. Kinuha ko ang laptop at nagsimulang maghanda ng report para sa board meeting kinabukasan. Kung gusto ni Alessio na baguhin ang structure ng kumpanya nang hindi ako kinokonsulta, kailangan niyang ipaliwanag ang desisyon niya sa mga taong may karapatang magtanong.
Makalipas ang ilang minuto, tumunog ang intercom.
"Ma'am Elise, Sir Alessio is asking you to come to his office."
Tiningnan ko ang oras bago sumagot.
"Tell him I'll be there in five minutes."
ELISE'S POVMaaga akong nagising kinabukasan dahil alas-nuwebe ang appointment ko sa lawyer ko. Hindi na ako naghintay na bumaba si Alessio para mag-almusal. Nagkape ako, nag-toast, at inayos ang mga dokumentong kailangan kong dalhin. Pagkatapos kong magbihis, dumaan ako sa study room para kunin ang personal files ko. Doon ko nakita ang wedding photograph naming dalawa na nakalagay pa rin sa ibabaw ng cabinet. Saglit ko iyong tiningnan bago ko ibinalik ang atensyon sa mga papeles. Hindi ko kailangang dalhin ang litrato para maalala kung ano ang nangyari sa amin. Mas mahalagang siguraduhin kong maayos ang lahat ng dokumentong kailangan ko para sa divorce.Pagdating ko sa law office, sinalubong ako ni Attorney Reyes, ang lawyer na pinagkakatiwalaan ko sa personal legal matters. Matagal na kaming magkakilala dahil siya rin ang tumulong sa pag-aayos ng marriage agreement namin ni Alessio."Good morning, Elise. I've reviewed the documents you sent.""Good morning, Attorney. May problema ba
ELISE'S POVAlas-siyete pasado nang makarating ako sa restaurant na sinabi ni Joaquin. Isa itong private dining restaurant sa Makati na madalas puntahan ng mga executives at business owners. Pagpasok ko pa lang, nakita ko na siya sa isang table malapit sa glass windows. Nakasuot siya ng dark blue polo at black trousers, simple lang ang itsura pero bagay sa kanya. Nang mapansin niya ako, agad siyang tumayo para salubungin ako."You're right on time," bati niya."Traffic wasn't that bad tonight."Hinila niya ang upuan para sa akin bago siya muling umupo. Umorder kami ng dinner at nagsimula sa simpleng usapan tungkol sa trabaho. Matagal na kaming magkakilala ni Joaquin dahil isa siya sa mga legal advisers ng Benavidez Holdings. Madalas din siyang kasama ni Alessio sa mga business gatherings, kaya hindi na bago sa akin ang presensya niya. Ang pinagkaiba lang ngayon, wala akong kailangang pag-usapan tungkol sa kumpanya o sa asawa ko."So, what did you want to discuss?" tanong ko habang ini
ELISE'S POVLimang minuto ang lumipas bago ako tuluyang pumasok sa opisina ni Alessio. Pagbukas ko ng pinto, nakita ko siyang nakatayo malapit sa floor-to-ceiling windows habang may kausap sa cellphone. Hindi niya ako pinansin agad kaya naupo ako sa sofa at inilapag ang folder na dala ko. Ilang sandali pa bago niya ibinaba ang tawag at humarap sa akin."You're late," bungad niya.Tiningnan ko ang relo ko. "I was finishing a report. You told me to come here, not to rush."Umupo siya sa likod ng desk at binuksan ang isang folder. "I want you to transfer the international business development department to Camille."Napakunot ang noo ko. "Excuse me?""You heard me. She'll be handling the department starting next week.""Alessio, that department is under my supervision. Hindi mo man lang ako kinonsulta bago ka nagdesisyon?""Do I need your permission to appoint someone?""Of course not. You're the CEO. But at least have the decency to inform the person responsible for that department, esp
ELISE'S POVAlas-diyes na ng umaga nang dumating ako sa opisina ni Alessio. Hawak ko ang isang brown envelope na naglalaman ng mga dokumentong ipinagawa ko kagabi. Hindi ako nakatulog nang maayos dahil ilang beses kong binasa ang divorce agreement na ipinadala sa akin ng lawyer ko. May mga bahagi roon na kailangan pang ayusin, lalo na ang tungkol sa properties at shares na pinagsamahan namin habang kasal. Hindi ko naman gustong kunin ang lahat ng pinaghirapan niya, pero hindi rin ako aalis na parang wala akong naging kontribusyon sa kumpanyang tinulungan kong palaguin."Good morning, Ma'am Elise," bati ng secretary niya nang makita akong papalapit."Good morning. Is Alessio available?""Yes, Ma'am. May meeting po siya in fifteen minutes, pero sinabi niyang puwede kayong pumasok anytime."Tumango ako at kumatok bago binuksan ang pinto. Nasa likod ng malaking desk si Alessio, nakatutok sa laptop habang may hawak na ilang documents. Hindi man lang siya agad tumingin nang pumasok ako. San
ELISE'S POVHindi ko alam kung kailan nagsimulang maging normal para sa akin ang makitang magkasama ang asawa ko at ang babaeng minsan niyang minahal. Siguro noong una kong makita silang magkasabay sa isang business dinner. O noong nagsimula siyang mag-cancel ng mga plano namin dahil kailangan daw niyang asikasuhin ang isang importanteng meeting. Pero ngayong gabi, habang nakatayo ako sa gitna ng ballroom ng Benavidez Grand Hotel, hindi ko na kayang magkunwaring walang problema sa pagitan naming dalawa.Nasa kabilang bahagi ng ballroom si Alessio Benavidez, suot ang black tuxedo na ako mismo ang pumili para sa kanya noong nakaraang linggo. Katabi niya si Camille Roxas, na nakasuot naman ng eleganteng champagne-colored gown. Magkatabi silang nakaharap sa ilang investors, at habang nakikinig ako sa usapan nila mula sa kinatatayuan ko, napansin kong hindi man lang inaalis ni Alessio ang kamay niya sa likod ni Camille. Simpleng gesture lang iyon para sa ibang tao, pero hindi para sa akin.







