Mag-log inLimang minuto ang lumipas bago ako tuluyang pumasok sa opisina ni Alessio. Pagbukas ko ng p***o, nakita ko siyang nakatayo malapit sa floor-to-ceiling windows habang may kausap sa cellphone. Hindi niya ako pinansin agad kaya naupo ako sa sofa at inilapag ang folder na dala ko. Ilang sandali pa bago niya ibinaba ang tawag at humarap sa akin.
"You're late," bungad niya.
Tiningnan ko ang relo ko. "I was finishing a report. You told me to come here, not to rush."
Umupo siya sa likod ng desk at binuksan ang isang folder. "I want you to transfer the international business development department to Camille."
Napakunot ang noo ko. "Excuse me?"
"You heard me. She'll be handling the department starting next week."
"Alessio, that department is under my supervision. Hindi mo man lang ako kinonsulta bago ka nagdesisyon?"
"Do I need your permission to appoint someone?"
"Of course not. You're the CEO. But at least have the decency to inform the person responsible for that department, especially when you're changing the entire management structure."
Napahawak siya sa noo niya. "You're making this personal."
"Personal? You're giving my responsibilities to your former girlfriend without even discussing it with me. What am I supposed to think?"
"Camille has international experience. She knows the people we're dealing with, and I believe she's qualified for the position."
Napatawa ako nang mahina. Hindi dahil nakakatawa ang sitwasyon kundi dahil hindi ko alam kung paano niya nagawang sabihin iyon nang hindi man lang naiisip ang naging trabaho ko sa department na iyon. "Then let her prove herself through the proper process. We have other qualified candidates. Hindi puwedeng dahil gusto mo siyang makasama sa business, ibibigay mo agad sa kanya ang isang executive position."
"Enough, Elise. The decision has been made."
Tumayo ako at kinuha ang folder ko. "Fine. Then make sure the board knows why you're making these changes. I'll submit my department's current reports, including the pending negotiations and project assessments. Camille can take over from there."
Napatingin siya sa akin. "You're not going to fight for your position?"
"Why would I? Kung gusto mo akong tanggalan ng responsibilities, hindi kita pipigilan. Pero huwag mong asahang ako pa rin ang sasalo sa lahat kapag nagkaproblema ang department na ipinasa mo sa kanya."
"You're being difficult."
"Hindi, Alessio. I'm simply doing what you asked."
Lumabas ako bago pa siya makapagsalita ulit. Pagbalik ko sa opisina ko, agad kong ipinatawag ang department heads para ipaliwanag ang transition. Hindi ko kailangang magpakita ng sama ng loob sa mga taong walang kinalaman sa problema namin. May trabaho silang kailangang gawin, at ayokong madamay sila sa personal na desisyon ng CEO.
Bandang alas-tres, dumating si Camille sa opisina ko. May dala siyang tablet at ilang documents, at maayos ang ngiti niya nang huminto sa harap ng desk ko.
"Hi, Elise. I hope I'm not disturbing you."
"Not at all. Do you need something?"
"I wanted to discuss the department transition. Alessio said you'll be handing over the current projects to me."
"Yes. My assistant will send you the reports and scheduled meetings. Nandoon lahat ng kailangan mong malaman tungkol sa ongoing negotiations."
Umupo siya sa harap ko nang hindi ko pa siya inaanyayahang gawin iyon. "I know this must be uncomfortable for you."
"Which part?"
"Working with me, considering my history with Alessio."
Diretso akong tumingin sa kanya. "This is a business matter, Camille. I expect you to handle your responsibilities professionally."
Bahagya siyang ngumiti. "Of course. I just hope you understand that I never intended to cause problems between you and Alessio."
Hindi ako sumagot agad. Wala akong pakialam kung ano ang intensyon niya noong bumalik siya sa buhay ni Alessio. Ang problema ko ay ang asawa kong tila nakakalimot na may asawa siya sa tuwing kasama nito ang babaeng minsan niyang minahal.
"Then we shouldn't have any problems," sagot ko bago ibalik ang atensyon ko sa laptop.
Tumayo siya at inayos ang bag niya. "Thank you, Elise. I appreciate your cooperation."
Pagkaalis niya, tinawagan ko ang assistant ko para ipasa ang lahat ng kailangan niyang documents. Hindi ko na gustong magkaroon ng personal na usapan tungkol sa bagay na iyon. May mas importante akong kailangang asikasuhin, lalo na't naghihintay na ang lawyer ko ng confirmation tungkol sa divorce agreement.
Makalipas ang ilang minuto, nakatanggap ako ng tawag mula kay Joaquin.
"Are you free tonight?" tanong niya.
"Why?"
"I need to discuss something with you. Personal matter, not about the company."
Napatingin ako sa divorce papers na nasa drawer ko. "Okay. What time?"
"Seven? I'll send you the restaurant details."
"Sure."
Pagkababa ko ng tawag, muling bumukas ang p***o ng opisina ko. Si Alessio iyon, at halatang hindi niya nagustuhan ang nakita niyang nakangiti ako habang hawak ang cellphone.
"Who were you talking to?"
"Joaquin."
"Why?"
"That's none of your business."
Nanatili siyang nakatayo sa harap ng desk ko. "He's my friend, Elise."
"And you're my husband, Alessio. Pero mukhang hindi na rin mahalaga sa iyo ang distinction na iyon."
Wala siyang naisagot agad. Ilang segundo niya akong tinitigan bago tuluyang lumabas.
Bago mag-alas-sais, natapos ko ang mga kailangan kong documents at inayos ang schedule ko para sa susunod na araw. Paglabas ko ng opisina, nakita kong naghihintay si Alessio sa elevator. Hindi niya ako kinausap, at hindi rin ako nagtanong kung saan siya pupunta.
Pagbukas ng elevator, sabay kaming pumasok. Ilang segundo kaming tahimik hanggang sa bigla siyang nagsalita.
"You're really meeting Joaquin tonight?"
"Yes. May problema ba?"
Tumingin siya sa akin. "I don't think it's appropriate."
Napangiti ako nang bahagya. "Interesting. Hindi mo naisip na inappropriate ang mga ginagawa mo kay Camille, pero may opinion ka sa dinner ko kasama ang kaibigan mo?"
Bumukas ang elevator sa ground floor bago pa siya nakasagot. Nauna akong lumabas at dumiretso sa parking area.
Sa unang pagkakataon, hindi ko na hinintay kung susundan niya ako.
ELISE'S POVMaaga akong nagising kinabukasan dahil alas-nuwebe ang appointment ko sa lawyer ko. Hindi na ako naghintay na bumaba si Alessio para mag-almusal. Nagkape ako, nag-toast, at inayos ang mga dokumentong kailangan kong dalhin. Pagkatapos kong magbihis, dumaan ako sa study room para kunin ang personal files ko. Doon ko nakita ang wedding photograph naming dalawa na nakalagay pa rin sa ibabaw ng cabinet. Saglit ko iyong tiningnan bago ko ibinalik ang atensyon sa mga papeles. Hindi ko kailangang dalhin ang litrato para maalala kung ano ang nangyari sa amin. Mas mahalagang siguraduhin kong maayos ang lahat ng dokumentong kailangan ko para sa divorce.Pagdating ko sa law office, sinalubong ako ni Attorney Reyes, ang lawyer na pinagkakatiwalaan ko sa personal legal matters. Matagal na kaming magkakilala dahil siya rin ang tumulong sa pag-aayos ng marriage agreement namin ni Alessio."Good morning, Elise. I've reviewed the documents you sent.""Good morning, Attorney. May problema ba
ELISE'S POVAlas-siyete pasado nang makarating ako sa restaurant na sinabi ni Joaquin. Isa itong private dining restaurant sa Makati na madalas puntahan ng mga executives at business owners. Pagpasok ko pa lang, nakita ko na siya sa isang table malapit sa glass windows. Nakasuot siya ng dark blue polo at black trousers, simple lang ang itsura pero bagay sa kanya. Nang mapansin niya ako, agad siyang tumayo para salubungin ako."You're right on time," bati niya."Traffic wasn't that bad tonight."Hinila niya ang upuan para sa akin bago siya muling umupo. Umorder kami ng dinner at nagsimula sa simpleng usapan tungkol sa trabaho. Matagal na kaming magkakilala ni Joaquin dahil isa siya sa mga legal advisers ng Benavidez Holdings. Madalas din siyang kasama ni Alessio sa mga business gatherings, kaya hindi na bago sa akin ang presensya niya. Ang pinagkaiba lang ngayon, wala akong kailangang pag-usapan tungkol sa kumpanya o sa asawa ko."So, what did you want to discuss?" tanong ko habang ini
ELISE'S POVLimang minuto ang lumipas bago ako tuluyang pumasok sa opisina ni Alessio. Pagbukas ko ng pinto, nakita ko siyang nakatayo malapit sa floor-to-ceiling windows habang may kausap sa cellphone. Hindi niya ako pinansin agad kaya naupo ako sa sofa at inilapag ang folder na dala ko. Ilang sandali pa bago niya ibinaba ang tawag at humarap sa akin."You're late," bungad niya.Tiningnan ko ang relo ko. "I was finishing a report. You told me to come here, not to rush."Umupo siya sa likod ng desk at binuksan ang isang folder. "I want you to transfer the international business development department to Camille."Napakunot ang noo ko. "Excuse me?""You heard me. She'll be handling the department starting next week.""Alessio, that department is under my supervision. Hindi mo man lang ako kinonsulta bago ka nagdesisyon?""Do I need your permission to appoint someone?""Of course not. You're the CEO. But at least have the decency to inform the person responsible for that department, esp
ELISE'S POVAlas-diyes na ng umaga nang dumating ako sa opisina ni Alessio. Hawak ko ang isang brown envelope na naglalaman ng mga dokumentong ipinagawa ko kagabi. Hindi ako nakatulog nang maayos dahil ilang beses kong binasa ang divorce agreement na ipinadala sa akin ng lawyer ko. May mga bahagi roon na kailangan pang ayusin, lalo na ang tungkol sa properties at shares na pinagsamahan namin habang kasal. Hindi ko naman gustong kunin ang lahat ng pinaghirapan niya, pero hindi rin ako aalis na parang wala akong naging kontribusyon sa kumpanyang tinulungan kong palaguin."Good morning, Ma'am Elise," bati ng secretary niya nang makita akong papalapit."Good morning. Is Alessio available?""Yes, Ma'am. May meeting po siya in fifteen minutes, pero sinabi niyang puwede kayong pumasok anytime."Tumango ako at kumatok bago binuksan ang pinto. Nasa likod ng malaking desk si Alessio, nakatutok sa laptop habang may hawak na ilang documents. Hindi man lang siya agad tumingin nang pumasok ako. San
ELISE'S POVHindi ko alam kung kailan nagsimulang maging normal para sa akin ang makitang magkasama ang asawa ko at ang babaeng minsan niyang minahal. Siguro noong una kong makita silang magkasabay sa isang business dinner. O noong nagsimula siyang mag-cancel ng mga plano namin dahil kailangan daw niyang asikasuhin ang isang importanteng meeting. Pero ngayong gabi, habang nakatayo ako sa gitna ng ballroom ng Benavidez Grand Hotel, hindi ko na kayang magkunwaring walang problema sa pagitan naming dalawa.Nasa kabilang bahagi ng ballroom si Alessio Benavidez, suot ang black tuxedo na ako mismo ang pumili para sa kanya noong nakaraang linggo. Katabi niya si Camille Roxas, na nakasuot naman ng eleganteng champagne-colored gown. Magkatabi silang nakaharap sa ilang investors, at habang nakikinig ako sa usapan nila mula sa kinatatayuan ko, napansin kong hindi man lang inaalis ni Alessio ang kamay niya sa likod ni Camille. Simpleng gesture lang iyon para sa ibang tao, pero hindi para sa akin.







