Se connecterPartager
CHAPTER 1 โดนยา (2)
Date de publication:
2025-05-24 00:17:50CHAPTER 1
โดนยา (2)
"ถึงว่าสิ เราว่าแค่ค่าจัดงานก็คงหลายแสน" ไม่ว่าจะเป็นนักร้องดีเจ อาหาร เครื่องดื่ม และสถานที่ที่ระดับหรูขนาดนี้ถ้าไม่รวยแบบเหลือกินเหลือใช้คงทำไม่ได้จริงๆ
"ผมรอคุณอยู่พอดี" เสียงเข้มของไทด์เอ่ยขึ้นแทรกในระยะประชิด ลมหายใจอุ่นเป่ารดที่คอของเธอจนทำให้เธอสะดุ้งโหยงและเบี่ยงตัวหนี
"คะ...คุณ..." แพรดาวขยับตัวออกห่างเมื่อได้กลิ่นควันบุหรี่และกลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวของเขา สายตาเธอมองไปยังคนตัวโตด้วยความแปลกใจที่อยู่ ๆ เขาก็เข้ามาหากันได้ถูกจังหวะขนาดนี้
"ขอโทษทีที่ทำให้แพรตกใจ" ร่างสูงนั่งลงที่เก้าอี้ข้าง ๆ ก่อนจะทำหน้ารู้สึกผิด
"ไม่เป็นไรค่ะ แล้วคุณ..." เมื่อเธอจะเอ่ยถามบางอย่างกลับถูกเขาแตะริมฝีปากของเธอเอาไว้เพื่อให้หยุดพูด เธอหยุดชะงักและมองเขาด้วยความงุนงง
"ไทด์ เรียกชื่อผมสิ"
"เอ่อ...ค่ะ ไทด์" เมื่อได้ยินในสิ่งที่ต้องการคนตัวโตก็ยิ้มกว้างออกมาด้วยความพอใจ เขาหันไปสั่งเครื่องดื่มก่อนจะมองไปที่เธอราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง
"แพรสวยจัง"
"ไทด์เมาแล้วนะ" แพรดาวยิ้มอ่อนและพอรับรู้ได้ว่าคนข้าง ๆ นั้นเริ่มมีการเมาบ้างแล้ว ดูจากสายตาและคำพูดก็รู้ได้เลยทันที
บาร์เทนเดอร์หนุ่มวางแก้วค็อกเทลตรงหน้าสองหนุ่มสาวคนละแก้ว ซึ่งแพรดาวเองได้แต่มองด้วยความแปลกใจก่อนจะหันไปยังไทด์ที่ยกยิ้มขึ้นมา
"ดื่มกับไทด์นะ"
"ไม่ดีกว่า แพรดื่มไม่ค่อยเก่ง" แพรดาวตอบไปตามตรง หากคนตรงหน้ารู้เหตุผลของเธอก็อาจจะรับฟังเธอก็เป็นได้
"แค่แก้วเดียวเอง มันเน้นผลไม้อร่อยนะ รสชาติออกหวาน ๆ" ไทด์ยกแก้วค็อกเทลขึ้นมาและส่งไปที่มือเล็กของเธอ
แพรดาวรับมันมาอย่างปฏิเสธไม่ได้แต่เธอก็ยังไม่ยอมดื่มเช่นเดิม เธอทำหน้าลำบากใจก่อนจะมองเข้าไปในแก้วซึ่งเป็นสีหวานน่าทาน แต่ไม่รู้ว่าผลข้างเคียงจะเป็นมิตรเหมือนกับหน้าตารึเปล่า
"แต่ว่า..."
"นะครับแพร ดื่มเป็นเพื่อนไทด์นะ" ไทด์ส่งสายตาอ้อนวอนซึ่งทำให้แพรดาวยอมจำนวน
แพรดาวยกแก้วค็อกเทลขึ้นมาดื่มจนหมดรวดเดียวก่อนจะวางลงที่บาร์ตามเดิม ความรู้สึกครั้งแรกที่ได้ลิ้มรสมันไม่ได้แย่เลย ผิดคาดเธอกลับชอบรสชาติหวาน ๆ ของมันด้วยซ้ำ
"หวานจริงด้วย" เธอเอ่ยนั้นทำให้ไทด์ยิ้มออกมาอย่างพอใจ
"ก็บอกแล้ว ไทด์สั่งให้อีกนะ" ไม่ว่าเปล่าคนตัวโตก็สั่งกับบาร์เทนเดอร์อีกครั้ง
ครั้งแล้วครั้งเล่าที่แพรดาวยกแก้วค็อกเทลขึ้นดื่มจนหมดตามคำเรียกร้องและความรู้สึกของตัวเอง ไม่รู้ทำไมเหมือนกันเธอถึงได้อยากลิ้มลองรสชาติมันอีกครั้ง
แต่ทว่าก็ใช้เวลาเพียงแค่ไม่ถึงยี่สิบนาทีร่างกายของแพรดาวกับมึนตึง เธอมองคนตรงหน้าด้วยภาพเลือนรางจนแทบมองไม่ออกมาเขาคนนั้นเป็นใคร
คนตัวเล็กพยายามปรับโฟกัสสายตาให้คงที่เพื่อควบคุมสติของตัวเอง รับรู้และได้ยินทุกอย่างแต่ว่าร่างกายของเธอกลับไม่ตอบสนองเหมือนว่าเรี่ยวแรงหดหายไปเสียดื้อ ๆ
"แพร เป็นอะไร ทำไมนิ่งไปล่ะ"
"แพรน่าจะเริ่มเมาแล้วไทด์ เริ่มมึน ๆ แล้วล่ะ" แพรดาวเอ่ยแม้ว่าข้างในนั้นแทบจะควบคุมไม่ไหว
ใบหน้าหวานมีเหงื่อผุดออกมา อีกทั้งร่างกายของรู้สึกเหมือนมีไฟสุมจนเธอแทบอยากจะถอดเสื้อผ้าออกเสียให้หมด
"ไหวไหม ให้ไทด์ไปส่งนะ" ร่างสูงตรงเข้ามาประคองร่างบางไว้เมื่อเธอเริ่มทรงตัวไม่อยู่
"มะ...ไม่เป็นไร แพรไหว..." มือเล็กปัดป่ายคนข้าง ๆออกและพยายามควบคุมสติ เธอหันไปหาเพื่อนสนิทเพื่อหวังให้ช่วยพาเธออกไป "หลิน...หลินเรากลับกันเถอะ"
แพรดาวหันไปสะกิดเพื่อนสนิทที่ตอนนี้ฟุบหน้าหลับตาลงที่บาร์เป็นที่เรียบร้อย หญิงสาวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อเห็นว่าเพื่อนของเธอนั้นเมาจนถึงขั้นหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ และสภาพของเธอเองก็ไม่มีแรงพอที่จะพยุงเพื่อนไหวเช่นกัน
"ให้เราไปส่งนะแพร" คนตัวโตโอบเอวเธอไว้แม้ว่าเธอจะเบี่ยงตัวหนีแต่ก็ไม่เป็นผลเลยสักนิด
"มะ...ไม่ ปะ...ปล่อย"
"ไปเถอะน่าแพร" แพรดาวถูกพาออกจากห้องนี้ด้วยฝีมือของไทด์ที่ออกแรงกึ่งบังคับ เมื่อพ้นออกมาจากห้องร่างของเธอก็ลอยหวือเนื่องจากถูกอุ้มเอาไว้ก่อนที่จะตรงไปยังลิฟต์
สติของแพรดาวเริ่มเลือนราง เธอพยายามสังเกตชั้นที่เธอถูกพาไปซึ่งเป็นชั้นสิบสอง สายตาก็มองหาให้คนช่วยจนกระทั่งมองเห็นกลุ่มผู้ชายที่อยู่ไม่ไกล
ความหวังอันน้อยนิดของเธอคือการขอความช่วยเหลือ
Dernier chapitre
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 8 สถานะคู่นอน (2)
บทที่ 8สถานะคู่นอน (2)“ไอ้เฉิน” เท่านั้นละ ผมก็เห็นแผ่นหลังกว้างที่วิ่งไว ๆ จนมองตามแทบไม่ทันคิดถึงตำแหน่งนายหญิงก็ขำกับตัวเอง ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าถ้าแพรดาวขึ้นมาเป็นนายหญิงของผมแล้วจะเป็นยังไงยอมรับตามตรงว่าผมได้ยกย่องให้เธออยู่ในระดับนั้น เธอไม่ถึงขั้นคนที่จะอยู่เคียงข้างผมเป็นคู่ชีวิตได้ แต่ก็ไม่ได้น้อยหน้าใครที่ผมจะไม่ยกให้เธอเป็นคู่ควงที่ดีที่สุดในตอนนี้แพรดาวเป็นเด็กน่ารัก และผมก็ชอบเธอมากทว่าสถานะนายหญิงนั้นกลับไม่คิดอยู่ในความคิด และผมเองก็ค่อนข้างมั่นว่าคนคนนั้นคงไม่ใช่เธอเพียงแต่...ผมเองก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าหากถึงวันนั้นแล้วผมไม่มีเธออยู่ข้างๆ จะเป็นยังไงผมสะบัดความคิดบ้าๆ นั้นออกไปก่อนจะจัดเรียงเอกสารให้เป็นระเบียบและหาอะไรมาทับไว้เพื่อไม่ให้มันปลิวไปกับสายลม ก่อนที่จะลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินลงไปชั้นล่าง“ไม่เป็นไรค่ะพี่เฉิน แพรถือไหวค่ะ” เมื่อผมเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงหวาน ๆ ของแพรดาวที่ดังมาแต่ไกล“ให้พี่ช่วยเถอะ เดี๋ยวเฮียมาเห็นจะว่าพี่เอา ปล่อยให้เราถือของหนัก ๆ แบบนี้ได้ยังไง”“โธ่ มันไม่ได้หนักขนาดนี้นี่คะ”“เอามาเถอะ พี่ถือเอง”“ก็ได้ค่ะ วันนี้พี่เฉินอยาก
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 8 สถานะคู่นอน (1)
บทที่ 8สถานะคู่นอน (1)WELTON’S PART :@กาสิโนหลังจากที่ผมเคลียร์งานที่บริษัทเสร็จเรียบร้อยผมก็ตรงมาที่กาสิโนทันที เนื่องจากช่วงนี้ลูกค้าค่อนข้างให้ความสนใจเป็นอย่างมาก ทำให้รายได้เพิ่งขึ้นหลายเปอร์เซ็นต์กาสิโนที่นี่ผมกับอลันและพอร์ชจะเป็นคนจัดการดูแลเป็นส่วนใหญ่ ส่วนที่ไทยก็จะให้ทีมหุ้นส่วนฝั่งนั้นดูแลไปผมเดินไปชั้นส่วนตัวที่ผมทำไว้เพื่อทำงานและนัดรวมกลุ่มกับเพื่อนของผมเวลาเบื่อ ๆ และวันนี้ผมก็นัดพวกมันมาเพื่อคุยเรื่องสำคัญเช่นกัน“กว่าจะมา” ทันทีที่เดินเข้าไปในห้องเสียงของไอ้อลันก็พูดขึ้น“เพิ่งเคลียร์งานที่บริษัทเสร็จ” ผมบอกและนั่งลงฝั่งตรงข้ามพวกมันก่อนจะหยิบบุหรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาสูบมือจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกหนึ่งเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแกร่งเล็กน้อย แล้วแขนเสื้อขึ้นเพื่อคลายความร้อน“ไอ้เวล เชี่ย! มึงดูนี่ดิ เสี่ยลีมาเล่นที่กาสิโนเราด้วยว่ะ” พอร์ชที่เงียบตั้งแต่ต้นก็เอ่ยขึ้น พร้อมกับหันหน้าจอแท็บเล็ตมาทางผมกับอลัน“เออว่ะ เมื่อกี้กูตรวจสอบบัญชีเห็นยอดเงินเข้ามาสิบกว่าล้านได้ ก็คงไม่พ้นเงินเสี่ยลีแหละ เล่นแต่ละทีโคตรโหด”“เสี่ยลีมันรวยจะตาย เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งมันคงไม่ร
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 7 ปล่อยใจ (2)
บทที่ 7ปล่อยใจ (2)เช้าวันถัดไปฉันตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าเพื่อเตรียมอาหารสำหรับคนตัวโตที่กำลังจะไปทำงานเหมือนทุก ๆ ครั้งที่ผ่านมา เมื่อทำอะไรเสร็จเรียบร้อยฉันก็ไม่ลืมที่จะจัดเตรียมชุดไปทำงานซึ่งเป็นเสื้อเชิ้ตที่อ่อนตามด้วยสูทราคาแพง ฉันเตรียมของไปพลาง ๆ ไปในระหว่างที่พี่เวลยังคงอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ สายตาก็กวาดมองนาฬิกาเรือนหรูราคาหลายล้านที่วางเรียงรายอยู่ในตู้ก่อนจะหยิบออกมาหนึ่งเรือนที่เห็นเหมาะเข้ากับชุดในวันนี้แกร๊ก!ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกตามด้วยร่างสูงของเวลตันเดินออกมาด้วยสภาพที่พันผ้าขนหนูหมิ่นเหม่ หยดน้ำเกาะที่เรือนร่างขาวเนียนพร้อมกับก้อนเนื้อแข็งแรงทำให้ฉันหลบสายตาแทบไม่ทัน“แพร...เตรียมชุดทำงานไว้ให้แล้วนะคะ” ฉันหลบสายตาและเดินเลี่ยงออกมาด้านนอกแค่เห็นแผ่นอกของเขาก็ทำให้ฉันกลับนึกถึงเรื่องเมื่อคืน...‘อะไรกัน แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ’“แพรไม่ไหวแล้วค่ะพี่เวล แพรเหนื่อย’‘เด็กดื้อ!”‘อื้อ พี่เวลคะแพรเหนื่อยจริง ๆ นะคะ ไว้วันหลังไม่ได้เหรอ’‘ก็นอนเฉย ๆ สิ เดี๋ยวทำเอง’‘คนใจร้าย’‘ว่าฉันเหรอ งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน’กว่าเขาจะปล่อยให้ฉันนอนก็เกือบเช้าแล้ว นี่ยังต้องตื่นมาทำอาหารให
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 7 ปล่อยใจ (1)
บทที่ 7ปล่อยใจ (1)PEARDAO’S PART ;“ฉัน...ไม่ไหวแล้ว” เสียงเข้มของคนตัวโตเอ่ยที่ข้างแก้มของฉันพร้อมกับระดมจูบอยู่ไม่ห่าง ซึ่งฉันเองได้แต่เบี่ยงใบหน้าออก“พี่เวลคะ ทำไมดื้อแบบนี้เนี่ย” ฉันล่ะอยากจะหยิกแก้มเขาซะจริง คนอะไรหน้ามึนชะมัด“ดื้อก็ผัวเธอนะ”“พี่เวล! อื้อ!“ คนตรงหน้ากดริมฝีปากลงอย่างหนักหน่วงก่อนจะดันให้ร่างฉันนอนราบลงกับเตียงโดยมีร่างของเขาตามทาบทับมือร้ายจัดการปลดกระดุมเสื้อนอนของฉันออกไปให้พ้นทาง ทำให้ตอนนี้ร่างกายของฉันเปลือยเปล่าไม่มีเนื้อผ้าเพียงชิ้นเดียวหลงเหลืออยู่“อืมมม” เสียงครางต่ำของร่างสูงเอ่ยคลอออกมาบ่งบอกว่าเขาพึงพอใจอย่างมาก ซึ่งในตอนนี้ฉันกำลังตกหลุมพรางอย่างจังสติของฉันพร่าเรือนจากรสชาติขมของแอลกอฮอล์และควันบุหรี่จากโพรงปากของเขาทำให้ฉันมึนตึงเมื่อได้รับสัมผัสหวามสวาทนั้นร่างสูงจัดการจับแยกขาเรียวของฉันให้แยกออกกว้างก่อนจะไล้ต่ำสัมผัสกับจุดซ่อนเร้น ฉันเกร็งกระตุกเมื่อนิ้วร้ายกวาดไล้ที่กลีบกุหลาบสีหวานก่อนจะส่งนิ้วเข้าไปทักทายด้านใน“อึก!“ ฉันร้องขึ้นเมื่อรับรู้ได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่เข้าไปในโพรงสวาทของฉันฉันพยายามเบี่ยงใบหน้าให้ออกห่างแต่ก็ไม่เป็นผล คนบน
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 6 เจียมตัว (2)
บทที่ 6เจียมตัว (2)ตลอดระยะเวลาสามปีที่อยู่ด้วยกันเขานั้นเธอได้รับการดูแลอย่างดีมาโดยตลอด เรื่องเงินหรือของใช้ราคาที่แพงแค่ไหนเขาก็จะสรรหาซื้อมาให้เธอโดยไม่ต้องร้องขอแต่นั้นมันก็แค่เปลือกนอก...ความเป็นจริงเธอต้องปรนนิบัติดูแลเขาทุกอย่างไม่ต่างจากภรรยาคนหนึ่ง ทั้งเรื่องการแต่งตัว อาหาร หรือแม้กระทั่งเรื่องบนเตียง ในช่วงปีแรกที่เธอถูกบังคับโดยไม่เต็มใจจากการข่มขู่ว่าจะจัดการกับเพื่อนสนิทและพี่สาวของเธอแทน ทำให้แพรดาวยอมตกลงที่จะชดใช้ให้ทั้งหมดด้วยตัวของเธอจนวันเวลาผ่านและล่วงเลยไปมาถึงสามปีหัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอกลับสั่นคลอนหวั่นไหวไปกับการกระทำของคนตัวโตที่ดีกับเธอมาโดยตลอด แม้ว่าจะมีหลายครั้งที่หลายเหตุการณ์ที่คอยเตือนสติว่าเธอเองก็เป็นแค่คู่นอนคนหนึ่งของเขาเท่านั้น เมื่อเขาเบื่อหรือไม่ต้องการเธอแล้ว เธอก็จะเป็นได้แค่ผู้หญิงไร้ค่าคนเดิมทุกๆ วันแพรดาวเจียมสถานะตัวเองอยู่ตลอด ไม่เข้าไปก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเขาเลยแม้แต่น้อย แต่อีกฝ่ายกับรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเธอราวกับเป็นเจ้าของชีวิต ดูแลเธอดุจคนสนิทอย่างไม่ขาดตกบกพร่องแต่จะมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งที่เจอเมื่อไหร่ก็ทำให้ใจบางแทบแตกส
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทที่ 6 เจียมตัว (1)
บทที่ 6เจียมตัว (1)- ปัจจุบัน -ร่างบางของแพรดาวกำลังงุ่นง่วนวุ่นวายกับการเตรียมอาหารเช้าก่อนไปมหาวิทยาลัย โดยไม่ลืมที่จะเตรียมอาหารเช้าสำหรับคนไปทำงานที่ต้องการเพียงแค่กาแฟดำและขนมปังปิ้งสองแผ่นเท่านั้นมือเล็กตักข้าวต้มกุ้งเมนูโปรดของตัวเองใส่ชามตามด้วยผักชีและพริกไทยโรยหน้า เมื่อทุกอย่างเสร็จตามที่ต้องการแพรดาวจึงหยิบชามข้าวต้มของตัวเองและแก้วกาแฟสีขาวใส่ถาด เพื่อที่จะนำไปตั้งโต๊ะสำหรับอาหารเช้ามื้อนี้หมับ!“อ๊ะ” แพรดาวร้องขึ้นเมื่อเธอถูกสวมกอดจากด้านหลังโดยไม่ทันตั้งตัว แต่โชคยังเข้าข้างที่เธอยังสามารถประคองถาดอาหารไว้ไม่ให้หล่น“หอม” ใบหน้าคมคายซบลงที่ไหล่มนของแพรดาว มือหนาสวมกอดเอวบางหลวม ๆ ก่อนที่จะก้มสูดดมที่เรือนผมนุ่มของเธอ“ไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนนะคะ เดี๋ยวแพรยกไปให้” แพรดาวเอ่ยพลางแกะมือหนาของเขาออก“ก็ได้” คนตัวโตยอมทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารร่างสูงหยิบหนังสือพิมพ์รายวันขึ้นมาอ่านพลางขยับคลายเนกไทออกเล็กน้อย ไม่นานแพรดาวก็ยกแก้วกาแฟและขนมปังปิ้งมาวางอยู่ตรงหน้าตามด้วยชามข้าวต้มเมนูโปรดของเธอเมื่อเห็นว่าแพรดาวนั่งลงประจำที่แล้วร่างสูงจึงพับหนังสือพิมพ์
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย CHAPTER 1 โดนยา (3)
CHAPTER 1 โดนยา (3)"คะ...คุณ...อึก ชะ...ช่วย" เอ่ยออกมาเสียงแผ่วมือเล็กปัดป่ายไปทั่วเพื่อให้เป็นจุดสนใจ"โธ่ นี่เพื่อนไทด์เอง จะให้มันช่วยอะไรล่ะ" คนตัวโตเอ่ยทั้งกลั้วหัวเราะหยัน สายตาหยาม เช่นเดียวกับผู้ชายคมนั้นที่มองเธอเหมือนกับว่าทำเรื่องโง่เง่าลงไปความหวังเล็ก ๆ ของเธอหายวับไปกับตา ดวงตาเอ่
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย CHAPTER 1 โดนยา (1)
CHAPTER 1โดนยา (1)แสงไฟสลัวและเสียงเพลงบีตหนักภายในห้องสุดหรูที่มีผู้คนมากมายกำลังสนุกสนานในงานวันเกิด อาหารมากมายบนโต๊ะพร้อมทั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยพนักงานของโรงแรมที่ถูกจ้างมาเพื่อดูแลงานในวันนี้ในส่วนของแพรดาวเธอกำลังเลือกตักขนมอยู่คนเดียว ส่วนหลินเพื่อ
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทนำ (3)
"กูเหนื่อยแทน" ร่างสูงไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขาขยับตัวขึ้นเพื่อให้หญิงสาวนวดเขาได้ถนัด"ห้องด้านหน้าเสียงโคตรดัง""เด็กมันจัดวันเกิดกัน ก็เสียงดังเป็นธรรมดา""กูเดินผ่านหนวกหูฉิบ""มึงจะไปสนใจทำทำไมไอ้เวล มึงก็รีบเดินให้ไวก็ไม่ได้ยินแล้ว""ก็กูรำคาญ""เฮียเวลตันครับ นั่นลูกค้ากูครับ..."เวลตัล หรือ เว
MY MAFIA ยอมจำนนให้นายมาเฟีย บทนำ (2)
อีกด้านภายในตัวรถคันหรูกำลังแล่นไปตามท้องถนนโดยที่คนดานในทอดสายตามองข้างทางพลางใช้ความคิดนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่"เด็กคนเมื่อกี้รู้จักเฮียเหรอครับ" เสียงของลูกน้องคนสนิทเอ่ยถามคนเป็นนายและมองผ่านกระจกมองหลัง"..." คนถูกถามไม่ตอบ แต่ในหัวกลับนึกเธอคนนั้น หญิงสาวที่เดินชนเขา"เธอพูดภาษาไทยใช่ไหมครั
Vous vous intéresseriez aussi à
ของเล่นของไนต์
แว่นมอลต์10.4K Vuesของ(ตาย)มาเฟีย
Story ปลายตะวัน22.4K Vuesกรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
ณดารินทร์25.3K Vuesเมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+)
อัญญาณี17.5K Vuesของเล่นนายซุปตาร์(20+)
ทรายแมว580 Vuesเฮริค มาเฟียร้ายคลั่งรัก
Sanraya/oMojung/นางฟ้าแดนใต้257 Vuesล็อคหัวใจนายมาเฟีย
ไรท์มาย955 Vuesพลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก
ญาดาวดี ณ รัตติกาล1.1K Vues
