INICIAR SESIÓNKINABUKASAN, tinanghali nang gising si Dark, pagmulat ng kanyang mga mata bumungad sa kaniya ang kulay ng kisame. Paglinga niya kaagad niyang naiharang sa mukha ang sariling kamay nang tumama sa mga mata niya ang sinag ng araw na nagmula sa nakabukas na bintana.
Bumangon siya pero bahagya siyang napainda dahil sa sakit. May benda ang beywang niya nang tingnan niya ang sarili.
Bumaba siya sa kanyang higaan at isinuot ang puting longsleeve na nakasabit lamang sa may stool, iniisa-isa nitong sinara ang mga butones pagkatapos. Bakas sa mukha ang kaseryosohan ngunit, pansin ang pagputla nito. Nilingon niya ang lamesita, may note na nakadikit doon, galing ito kay Terrence at nagpapasabing nauna na silang umuwi at hindi siya nahintay magising.
Tinupi niya ang sulat saka isinuksok sa bulsa ng suot niyang pants. Taas-noo na hinakbang ang loob ng bahay.
Sa mga sandaling iyon, nadatnan niyang nagluluto si Anya. Sa isip-isip niya ay maaga itong nagising.
Itunulak niya ang p***o, alam niyang hindi siya napansin ni Anya. Napakaseryoso kasi nito na para bang may malalim itong iniisip. Hinayaan niya ito at sinubaybayan ang bawat kilos ng dalaga.
He smirked, sumilay sa gilid ng labi ang ngiti. Isang pagtikhim ang ginawa niya saka ito tumayo para lapitan si Anya.
“Mukhang gusto mo pa yatang sunugin ang kusina ko, Anya.”
Gulat at kaba ang nasilayan nitong ekspresyon ng dalaga. Kunot-noo, tinitigan niya ito lalo. Mukhang balisa kasi si Anya nang makita siya.
“Sir Dark?”
“Did I—natakot ba kita, Anya?”
Napalunok si Anya, umiling ito saka dali-daling pinatay ang stove.
Sinundan nang tingin ni Dark ang bawat galaw nito. Hindi man siya umiimik ngunit, seryoso ang mga mata nitong nakatitig.
“Sige, ipagtimpla mo na lang ako ng kape,” utos niya rito.
Sumunod kaagad si Anya, doon napansin ni Dark na nanginginig ang kamay nito. Mabilis niyang hinuli ang kamay ni Anya habang seryoso ang mukha niyang tinitigan ang dalaga.
“You're stammering? May masama bang nangyari sayo?” mahina pero, buo ang boses nitong tanong.
“Wa-wala po Sir Dark. Na-nagulat lang ako sa boses mo, pa-para ka kasing mu-multo na bigla-biglang lumilitaw!” nauutal naisagot ni Anya.
Gusto niyang matawa sa sinabi ng dalaga. Ngunit, naroon ang pagpipigil niya.
Mabigat na paghinga ang pinakawalan ni Dark, masyadong malapit sa kaniya si Anya bagay na ikinabitiw niya mula sa paghawak sa kamay ng dalaga.
He cleared his throat.
Inilihis na lamang niya sa ibang bagay ang paningin niya. Hanggat, wala pa siyang gustong gawin sa dalaga ay hahayaan niya muna itong manatili sa pamamahay niya Napaka-inosente kasi ni Anya. Nahihiya siya sa sarili sa hindi malamang dahilan. Nahihiya siya kahit siya pa ang tipo ng taong walang kinatatakutan.
KALAUNAN, nasundan nang tingin ni Dark ang inihaing ulam ni Anya sa kaniyang harapan. Agad na naagaw ng paningin niya ang piniritong isda ng dalaga na kinulang naman sa apoy para maging uling na ito nang tuluyan.
Tinusok ito ni Dark gamit ang tinidor habang nakalukot ang noo at hindi mabasa ang kaniyang mukha dahil, sa sama. Napalunok si Anya, nakangiwi ito at bakas sa mukha ang nerbyos.
“What is this, Anya?” hindi na napigilang naitanong ni Dark. “Isda pa ba ito o ano?” pagpapatuloy niya.
Napalunok si Anya, habang kinakamot ang leeg nang nakangiwi.
“Ano kasi—na-nasunog, pe-pero makain pa ’yan. Iyon nga lang, hindi na masarap!” sagot sa kaniya ni Anya sa mahina nitong tinig.
Dark, trying to compose himself.
Naikuyom niya ang kamao dahil, sa pagtitimping hindi niya masigawan ang kaharap. May short-tempered siyang pag-uugali kaya hanggat kaya niyang pigilan ang sarili ay gagawin niya.
“May iba pa bang uulamin ko, beside of this fried fish, Anya?” kalmado ang boses niyang tanong sa dalaga.
Ngumiti sa kaniya si Anya, maaliwalas ang mukha nito sabay kuha at lapag ng scramble egg sa kaniyang harapan.
He clenched his jaw, “May kaalaman ka ba sa pagluluto, Anya?” mahinahon nitong usisa at muling pagsambit sa ngalan ng dalaga.
Tumango kaagad si Anya, “Oo po, kaso hindi ko magawa-gawa dahil, hindi ko kabisado ang lutuan mo, Sir Dark. Alam ko pong palpak ang ginagawa ko. Pasensya na po,” nangingilid ang luhang saad ni Anya.
Iniwas ni Dark ang kaniyang paningin. Naging malambot siya sa pagkakataong makita ang pangingilid ng luha ng dalaga.
“Sit! Samahan mo akong kumain,” utos nito at hindi na umimik pa.
Napalunok, kaagad din sumunod si Anya. Kahit yata simpleng scramble egg, hindi niya magawang lutuin nang maayos. Kasalanan ito ng stove, ayaw makisama sa kaniya.
“Samahan mo ako mamaya, we do shopping and you need to wear something elegant clothes too. Isasama kita sa pupuntahan ko,” seryosong sabi ni Dark.
Napangiti, pinahiran kaagad ni Anya ang luha nito saka sinimulang isubo ang kanin. Nakakapagtaka din ang naging kabaitang pinapakita sa kaniya ng binata. Samantalang kagabi ay halos patayin siya nito. Gusto man niyang tanungin ito ngunit, naroon sa puso niya ang takot.
“Maghunos dili ka, Anya. Pasalamat ka na lang, kinupkop ka ng lalaking ’yan at hindi ginawang alipin!” Sikmat niya sa sarili.
MEANWHILE, at TOWIE SHOPPING MALL
Suot ni Anya ang isang simpleng white t-shirt na pinaresan niya ng mahabang palda. Dahil, wala siyang ibang maisusuot na sandalyas ay ang lumang sandal ang sinuot nito, bigay pa iyon ni Merry sa kaniya.
Hindi naman siya kinahihiya ni Dark, bagkos ay pinuri pa siya nito kanina dahil, maganda daw siya. Dala-dala ang malapad na ngiti niya habang nakasunod sa binata.
“Good morning, sir! Welcome too, Ma'am!” nagsiyukuang pagbati sa kanila ng mga staff na nandoon pagkapasok nilang dalawa.
Humanga si Anya, bakas sa mukha ang tuwa at hindi mailarawang saya.
“First time mo pa lang ba nakapunta sa Mall, Anya?” bulong sa kaniya ni Dark.
Saglit siyang tumingin sa binata habang tumatango.
“Oo po, kahit noong buhay pa si nanay hanggang sa palengke lamang niya ako pinapasyal. Hindi po ganito kalaki!”
“Lahat pala first time mo,” naisatinig ni Dark.
Ngumiti lamang si Anya, habang si Dark ay aliw na aliw ngunit hindi nahahalata sa mukha nito ang tuwa dahil, laging siyang seryoso na animo’y walang pakiramdam.
Sakay ang elevator ay narating nila ang ikatlong palapag ng mall. Pansin sa mukha ng dalaga ang nerbyos nito dahil namutla ito.
Dark, cleared his throat. Pasimple niyang hinuli ang kamay ng dalaga saka ito pinisil.
“Calmed down, masasanay ka rin, Anya.”
Pilit na ngiti ang sumilay sa labi ni Anya.
“Oo po, pero ang sarap sa pandinig kapag tinatawag mo ako sa ngalan ko, parang anghel ang tinig mo, Sir Dark.”
Natigilan si Dark, bigla itong napabitaw mula sa pagkapisil sa palad ng dalaga bago tumikhim. Kakaiba sa kaniya ang pinapahiwatig ni Anya. Wala man itong malisya para kay Anya. Subalit, iba ang dating niyon para sa kaniya.
SA DRESS section dinala ni Dark si Anya, at nang makita siya ng mga sales clerk ay kaagad silang sinalubong ng mga ito para i-entertain.
“Get her a dress that something fit to her,” utos ni Dark sa babaeng nakaharap nito.
“She can’t understand English, so speak with her in the nicest way,” he added.
Yumuko ang babae saka ito ngumiting tumango. Lumapit ito kay Anya saka ngumiti rito.
“This way po, Ma'am. Susukatan ka namin ng isusuot mo,” magalang na pagyaya sa kaniya ng babae.
Walang nagawa si Anya nang kaladkarin siya ng dalawang babae. Iniikot-ikot siya ng mga ito nang tuluyan silang nakapasok sa isang malapad na silid. Pagtitig ni Anya sa buong paligid, purong magagandang mga damit ang naroon.
“Heto po, Ma'am. Bagay na bagay sayo ito,” nakangiting sabi ng chinitang babae sabay pakita sa hawak nito.
Napangiwi si Anya, sigurado siyang labas ang kaluluwa niya sa damit na ito.
“Naku po, ayoko niyan! Masyado pong kinulang sa tela!” paghindi niya kaagad.
Natawa ang isang ginang, may bangs ito at nakasuot ng makapal na eyeglass.
“Kailangan mong magsuot ng magagandang damit, hija. Hindi naman yata maganda sa katulad ng isang, Dark Silvestre na magkakaasawa ng kagaya mong ignorante!”
Natahimik si Anya, nahiya siya sa sarili. Nainsulto rin siya sa binigkas ng babae. Napakahalaga ba ni Dark para tratuhin ng mga ito na parang sikat.
“Hayaan mo na,” tawang sabi ng babaeng chinita ang mga mata.
“Ayos lang po, iyan na lang po ang susuotin ko, ma-maganda naman siya,” sabi niya at kinuha mula sa kamay ng babae ang damit.
Sinukat niya ito at halos manlaki ang kaniyang mga mata nang humarap siya sa whole body mirror. Bagay na bagay iyon sa kaniya.
Isa iyong black v cut spaghetti lace. Manipis ang tela niyon at hanggang hita niya lamang. Tuloy, lumantad ang mapuputing hita niya.
“Ang ganda ko,” puri niya sa sarili habang napapangiti.
Nang lumabas siya mula sa silid na iyon para matingnan siya ni Dark ay nadatnan niya itong abala sa katawagan. Pansin niya rito ang pagsama ng mukha nito.
Hinayaan niya ito hanggang sa matapos. Nakuha nito ang atensyon ni Dark nang magsalita ang ginang na kanina ay masama ang nilalabas ng bibig nito tungkol sa kaniya.
“Mr. Dark Silvestre, narito na po siya!”
Lumingon ang binata, agad din nitong ibinaba ang tawag habang hindi inaalis ang titig kay Anya. Bumaba-taas ang paningin nito at hindi niya mapagkailang na maganda ang dalaga, mag-ayos man ito o hindi.
“You're beautiful!” Nakangiti niyang puri kay Anya.
Kinuha nito ang black card saka ito iniabot sa babae.
“Hanapan ninyo siya ng magandang sapatos, iyong mahal!” Utos niya sa mga ito.
Nang umalis ang mga ito ay inilahad ni Dark ang kaniyang braso kay Anya para maalalayan ito.
“Salamat po, Sir Dark. Sobra-sobra na po ito. Nakakahiya ngang magsuot ng gaya nito!”
Natigilan mula sa pagyakap ng kaniyang sarili si Anya nang hubarin na ni Dark ang kaniyang suot na gray coat sabay ipinatong ito sa kaniyang balikat.
“You're too skinny, Anya. Don't take it off. Parang gusto ko na lang ipasuot sayo ang mahabang palda mo.”
Hindi malaman ni Anya kung tatawa ba siya o mahihiya sa inasal ng lalaki. Minsan, mabait ito, minsan masungit at minsan mabangis.
SAMANTALA, naroon sa mahabang mesa ang dalawang taong nag-uusap sa madilim sa silid. Nakangising hinithit ng matandang lalaki ang tobacco nito saka ito ibinuga sa mukha ng lalaking kausap.
“Dark Silvestre, is really dump. He is lazy as you are. Buong akala niya ay tapat sa kaniya ang mga taong nakapaligid sa kaniya.”
Kuyom ang kamao, naiyuko lamang ng lalaki ang ulo nito.
“Do you expect he will forgive you, once he knows you are a traitor?” laugh the oldman said and gently slap the guy cheeks.
“My dear son, gawin mo ang nararapat. Alalahanin mong pinaslang niya ang kapatid mo!” Asik nito saka nagngangalit ang bagang ng matanda bago nagpatuloy.
“I will wringed that Silvestre's neck! Ipapalasap ko sa kaniya kung gaano kasakit ang mawalan ng mahal sa buhay!” pagalit nitong sabi.
Lalong tumindi ang sama ng loob ng binata para kay Dark. Ngunit, naroon pa rin sa puso nito ang puwang ng pagkakaibigan.
“Kill him, or else I will kill your lover!” pagbabanta ng matanda.
Nangangalit ang bagang ng binata saka mahigpit na napakamao. Hawak ng matanda ang nobya nito at ito rin ang ginawa nitong panakot sa kaniya para gawin niya ang inuutos nitong patayin si Dark.
“Siguraduhin mo lang na wala kang ginawang masama sa nobya ko. Oras na may mangyari sa kaniya. Alalahanin mong, kaya kitang patayin!” Gigil nitong banta.
Tumawa lamang nang malakas ang matanda. Saka nito kinuha ang tobacco at walang awa nitong dinurog sa braso ng binata ang hawak habang nakasindi pa ito.
“That's why I loved to play with you all! Hanga din ako sa tapang mo! Pag-igihan mo lang.”
Umalis ang matanda habang naiwang napaluhod sa malawak na silid ang lalaki. He silently cried and asking for Dark's forgiveness.
Umalingawngaw ang putok ng baril sa loob ng silid na napasinghap sa dalagang si Crystal. Ngunit wala itong naramdamang sakit, walang bahid ng dugo, at walang bala na tumama sa kaniyang katawan. Subalit ang sumunod niyang narinig ay ang malakas na pagbagsak ng isang bagay sa sahig, kalansing ng bakal na agad niyang nakilalang baril na itinapon sa sahig.Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata, kinapa ang paligid pagkatapos, tinawag si Demon.“Ma-manong Angel…?” nangangatal ang labi niyang sambit pero hindi siya sinagot ni Demon. Sa halip, bigla siyang binuhat ng lalaki. “A-Anong—?” Napahawak si Crystal sa balikat ng lalaking humawak sa kaniya nang walang ibang mapagpilian. Bago pa niya maunawaan ang nangyayari, pabagsak siyang inihiga ni Demon sa malambot, at malaking couch sa gilid.“De-Demon! Anong gagawin mo?” bakas sa boses niya ang takot nang maramdamang gumapang sa hita niya ang kamay ng binata.Sinubukan niyang bumangon ngunit mabilis siyang pinigilan ni Demon, at may pagbaban
Tumalikod si Demon at nagsalita. “Don’t make it quick, Don Vitto. Gusto kong malaman nila na hindi lahat ng Angel ay Angel.” Katagang narinig ni Crystal habang nagtatago sa isang tagong silid.DUMAGUNDONG ang tawa ni Don Vitto sa loob ng silid, isang nakakarinding tawa na kasing-gasgas ng kaniyang pagkatao. “Napakagaling, Damiel. Hindi ko akalaing sa loob ng pamilya Silvestre ay may isang ahas na kasing traydor mo,” wika ni Don Vitto habang hinihimas ang chip na tila isang mamahaling bagay. “Pero ang tanong... paano ang iyong mga kaibigan? Sina Azul, Leiron, at Terrence? Sigurado akong hindi sila matutuwa sa ginawa mo.”Ngumisi si Demon, isang ngising demonyo na walang bakas ng kahit anong pagsisisi. “Sila? Masyado silang tapat kay Dark.” Walang emosyong sagot ni Demon, naupo ito at saka ngumisi bago nagpatuloy. “At ang katapatan sa mundong ito, Don Vitto, isang sakit na kailangang... burahin.”“At ang kapatid mo? Si Dark?”“Si Dark nasa South Ridge na ngayon. At ang tracker na ibini
PINAHARUROT ni Demon ang sasakyan palayo sa subdivision nina Crystal. Ramdam niya ang panginginig ng kaniyang mga daliri sa manibela—hindi dahil sa takot, kundi dahil sa nag-aalab na tensyon sa loob ng dibdib niya. Sa kaniyang tabi, nananatiling tahimik si Crystal, mahigpit ang yakap sa kaniyang violin case habang ang mga mata nito ay nananatiling nakatitig sa kawalan.“Manong Angel... saan po tayo pupunta?” mahinang tanong ni Crystal.“Sa lugar kung saan hindi ka nila mahahanap,” maikling sagot ni Demon. Bahagya niyang niluwagan ang kaniyang pagkakahawak sa manibela nang mapansin niyang tila napaigtad ang dalaga sa kaniyang tono. “Huwag kang mag-alala. Hindi kita pababayaan.”“Iyon nga po ang ipinagtataka ko,” bulong ni Crystal. “Bakit po kayo nag-aaksaya ng panahon sa akin? Isang bulag na mang-aawit lang naman po ako. Wala po akong maibibigay sa inyo... wala po akong halaga para sa mga katulad n’yo.”Napangisi si Demon, isang mapait na ngisi. “Hindi mo alam kung ano ang halaga mo, Cr
Hingal na hingal si Demon habang pinagmamasdan ang dalawang lalaking wala nang malay sa madilim na sulok ng parke. Marahan niyang pinunasan ang duguang labi gamit ang likod ng kaniyang kamay, bago lumingon sa direksyong tinalahak nina Crystal.Ligtas na ang dalaga. Iyon lang ang mahalaga.Mabilis siyang sumakay sa kaniyang Ducati at pinaharurot ito patungo sa Manchester Condominium. Pagpasok na pagpasok niya sa unit, sinalubong siya ng amoy ng mamahaling bourbon at usok ng sigarilyo.“You look like hell, Silvestre,” bungad ni Leiron habang nakasandal sa dulo ng bar counter, bitbit ang isang baso ng alak.“Shut up, Leiron,” asik ni Demon habang tinatanggal ang kaniyang leather jacket na may bahid na ng dugo. Inihagis niya ito sa sahig at dumeretso sa kitchen sink para hugasan ang kaniyang mga kamay.“Jeez. Demon ano’ng nangyari sa mukha mo?” nag-aalalang nausisa ni Terrence na kakalabas lang mula sa kwarto, bitbit ang kaniyang stethoscope na parang nakalimutang nasa bahay lang siya. “K
HINDI na nakinig si Demon sa mga huling hirit ni Leiron sa arena. Pinaharurot niya ang kaniyang Ducati, pero imbes na dumeretso sa kaniyang condo, tila may sariling isip ang kaniyang mga kamay na lumingon sa direksyon ng parke.Gabi na. At tanging liwanag na lang mula sa poste ng ilaw, ang naiwang nakabukas. Wala na ang mga tao, higit sa lahat, wala ang babae doon.Tumayo si Demon sa tapat ng bench kung saan niya iniabot ang box kay Crystal. Hinaplos niya ang malamig na kahoy.“Anong ginagawa mo, Demon? Nahihibang ka na yata.”Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya, napangiti kalaunan bago muling sumakay sa motor.MANCHESTER CONDOMINIUMPAGDATING n
“F*ck!” mahinang mura ni Demon habang kinakapa ang bulsa ng kaniyang black pants.Tumigil siya sa paglalakad, ilang metro na ang layo mula sa pwesto ng nagpapatugtog ng violin. Ang kaniyang gintong Zippo—may ukit na The Shadow sa gitna at selyo ng mga Silvestre, ay wala na sa kaniyang bulsa. Hindi lang iyon basta gamit; simbolo iyon ng kaniyang ranggo na ipinamana ni Don Vichio.Padabog siyang lumingon. Sa inis niya, kailangan niyang balikan ang babaeng tumawag sa kaniya na manong para lang sa isang lighter.Habang papalapit, nakita niyang nag-eimpake na ang babae. Maingat nitong inilalagay ang violin sa case. Pero may napansin si Demon dahil bawat galaw ng babae ay tila mabagal, at nakadepende sa pakiramdam ng mga daliri nito.“Miss,” tawag
NAALIMPUNGATAN ng gising si Anya kinabukasan nang maramdaman niya ang mabigat na brasong nakayakap sa kaniyang katawan. Paglinga niya ay, nasaksihan niya ang maamong mukha ng binata. Payapa itong natutulog. Nang ibaba niya ang tingin, nakadantay sa hita niya ang binti nito. Pinamulahan siya ng mukh
A/n: Pasensya. Pero, skip mo lang kung birhen pa mga mata mo. ----- MAHIGIT tatlong araw ang nakakalipas, nangangapa pa rin sa mga taong nakakasalamuha niya si Anya. Naging, maayos naman ang pagtrato sa kaniya ng mga kasamahan niya. Lalo na si Madam RR, hindi gaya noong nakaraang araw. Lagi itong
Author's note: Please, kung inosente ka, skip mo lang ito. Patnubay at gabay ng magulang ang sapat na kailangan.—------KAHIT gabi na, bumiyahe mula Maynila si Demon Silvestre pauwing probinsya. Muntik nitong makalimutang kaarawan ngayon ng kaniyang mamita, ang ina ng kaniyang papa.Napatingin siya
NAKAPIKIT ang mga matang nahilot ni Dark Silvestre ang gitnang noo. Sa mga oras na iyon ay kasalukuyan siyang bumabyahe pauwi. Sakay niya ang kanyang private plane para makaiwas sa matataong lugar.He was bored, tired and broken. He flew to Mexico just for Julea, nagbabakasakali siyang makipagbalika







