Novels by AVANITAXX

Hingal na hingal si Demon habang pinagmamasdan ang dalawang lalaking wala nang malay sa madilim na sulok ng parke. Marahan niyang pinunasan ang duguang labi gamit ang likod ng kaniyang kamay, bago lumingon sa direksyong tinalahak nina Crystal.Ligtas na ang dalaga. Iyon lang ang mahalaga.Mabilis siyang sumakay sa kaniyang Ducati at pinaharurot ito patungo sa Manchester Condominium. Pagpasok na pagpasok niya sa unit, sinalubong siya ng amoy ng mamahaling bourbon at usok ng sigarilyo.“You look like hell, Silvestre,” bungad ni Leiron habang nakasandal sa dulo ng bar counter, bitbit ang isang baso ng alak.“Shut up, Leiron,” asik ni Demon habang tinatanggal ang kaniyang leather jacket na may bahid na ng dugo. Inihagis niya ito sa sahig at dumeretso sa kitchen sink para hugasan ang kaniyang mga kamay.“Jeez. Demon ano’ng nangyari sa mukha mo?” nag-aalalang nausisa ni Terrence na kakalabas lang mula sa kwarto, bitbit ang kaniyang stethoscope na parang nakalimutang nasa bahay lang siya. “K

HINDI na nakinig si Demon sa mga huling hirit ni Leiron sa arena. Pinaharurot niya ang kaniyang Ducati, pero imbes na dumeretso sa kaniyang condo, tila may sariling isip ang kaniyang mga kamay na lumingon sa direksyon ng parke.Gabi na. At tanging liwanag na lang mula sa poste ng ilaw, ang naiwang nakabukas. Wala na ang mga tao, higit sa lahat, wala ang babae doon.Tumayo si Demon sa tapat ng bench kung saan niya iniabot ang box kay Crystal. Hinaplos niya ang malamig na kahoy.“Anong ginagawa mo, Demon? Nahihibang ka na yata.”Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya, napangiti kalaunan bago muling sumakay sa motor.MANCHESTER CONDOMINIUMPAGDATING n

“F*ck!” mahinang mura ni Demon habang kinakapa ang bulsa ng kaniyang black pants.Tumigil siya sa paglalakad, ilang metro na ang layo mula sa pwesto ng nagpapatugtog ng violin. Ang kaniyang gintong Zippo—may ukit na The Shadow sa gitna at selyo ng mga Silvestre, ay wala na sa kaniyang bulsa. Hindi lang iyon basta gamit; simbolo iyon ng kaniyang ranggo na ipinamana ni Don Vichio.Padabog siyang lumingon. Sa inis niya, kailangan niyang balikan ang babaeng tumawag sa kaniya na manong para lang sa isang lighter.Habang papalapit, nakita niyang nag-eimpake na ang babae. Maingat nitong inilalagay ang violin sa case. Pero may napansin si Demon dahil bawat galaw ng babae ay tila mabagal, at nakadepende sa pakiramdam ng mga daliri nito.“Miss,” tawag

NAPANGIWI na iniinda ni Demon ang paghapdi ng sugat sa braso niya habang tinatahi ni Terrence. Sa clinic ng kaibigan siya dumeretso pagkatapos siyang sugurin ng babaeng nakasiping. Nakabalot pa ng puting sapin ng higaan si Demon dahil wala itong suot kahit na ano.“I think she wants you to be dead in pleasure, Dem. Next time kasi, safety before kalibugan. Look at you, para kang suman.” Natatawang saad ni Terrence.“Tsk! Gamutin mo na lang ang sugat ko, mamaya mo na ako sermonan, doktor.”Umiling si Terrence, bahagya itong natigilan nang may kung anong mapansin sa puting tela. Maya-maya ngumisi ito.“Ikaw yata ang nakauna sa nakalaban mo, tingnan mo… nag-iwan ka pa talaga ng ebidensya.”Kaagad na tinitigan ni Demon ang t

SA isang magarang birthday party, nasaksihan si Demon kung paano magmahal ang kakambal na si Dark. Naging malambot ito mula nang dumating si Anya.Si Anya, na siya rin bumihag sa puso niya. Ngunit, sadya siyang malihim kumpara sa kakambal niya. Sa kabila ng maamong mukha nakatago ang misteryoso niyang katauhan.Demon smirks, and a devilish smile trace on his lips. He was sitting on the couch, busy staring at them.“This is the stupidest thing I’ve ever done. I’m craving for my brother’s wife, and it’s killing me.” Tinitigan ni Demon ang nakangiting si Anya na noon nakangiting nakatingin sa kaniya.Marahan siyang huminga, humigpit din ang paghawak niya sa champagne glass. Bumakat ang nagmamasel niyang braso sa suot na white long sleeve na pinaresan niya ng black pants. Bahagya niyang niluwagan ang suot niyang necktie dahil pakiramdam niya biglang umalinsangan ang paligid.Titig pa lang ni Anya, kakaiba na ang dating n’yon sa kaniya. Umigting ang panga niya habang nakatingin pabalik.“K

Binalot ng matinding tensyon ang Underground arena, maligo man sa sariling dugo ang kalaban, nananatiling bakas ang ngisi sa mukha ni Demon kahit sabog na ang sariling kilay at labi. Wala siyang pakialam kung lapnos na ang kamaong balot ng manipis na tela; ang mahalaga ay makuha ang premyo. Dahil sa mundong ito, dugo ang puhunan niya para sa marangyang buhay.Humigpit ang kamao ni Demon, sa isang iglap, pinakawalan ng kalaban ang isang mabilis na right hook, pero bahagyang kumiling lang si Demon para ilagan ito.Bago pa makabawi ang kaharap, sinalubong ito ni Demon nang sunod-sunod na atake. Isang malakas na sipa, low jab sa sikmura, at isang malutong na uppercut sa panga. Napasandal sa bakal ang nanginginig na kalaban bago tuluyang bumagsak. Nanatiling nakatayo si Demon—hinihingal, nanonood, at naghihintay sa anunsyo sa kanyang pagkapanalo.“Damiel! Damiel!” Dumagundong ang arena sa pagsigaw sa pangalan niya. At habang ninanamnam ni Demon ang hiyawan.Subalit, isang matandang lalaki

TAHIMIK na napahawak sa noo si Vincent. Samantalang si Marguxx ay halos maiyak na sa kakapigil ng tawa. “Pinapaalis na niya.” Mahina ang boses niyang sabi. “Obvious.” Si Vincent naman na umiling-iling. “Napaka-obvious. Very, obvious.” Muling sabi ni Marguxx at saka nasundan na lang nang tingin si Alexander na mukhang bagyo ang mukha sa sama. Noon din lumapit si Alexander sa counter ng kitchen, kung saan si Euridice na-corner niya gamit ang magkabilang braso. At dahan-dahan niya itong inangat para paupuin. “Smiling, huh? Masaya ka ba kasi selos na selos ako?” Salubong ang kilay na sabi ni Alexander. “Masama na ba ngumiti, Alexander? At saka sinong may sabi na masaya ako?” Alexander smirks staring. “Gusto kong baliin ang braso ng Evangelista na ’yun. Kapag ulitin niya na hawakan ka ulit… ihanda na niya ang kabao niya.” “Sobra ka na. Magkaibigan lang kami ni Lex.” “Lex? Tsk. Ang pangit niya.” Sinilip ni Euridice ang mukha niya. Ngumisi lalo ito at mukhang nang-aasar pa. “Ang

Sa loob ng library. Tahimik na nakaupo si Alexander sa swivel chair habang nakatitig sa monitor ng CCTV. Mula sa screen ay kitang-kita niya sina, Euridice at Lex sa kusina. Kitang-kita rin niya kung paano ngumiti si Lex. Kung paano nito inaabutan ng kung anu-ano si Euridice. Kung paano nito kinukumusta ang asawa niya. At kung paano naman walang kamalay-malay si Euridice sa lahat ng iyon. Isang paglagitik ang namuo. Naputol ang hawak niyang ballpen, dahilan para napalingon si, Vincent kay Marguxx na kararating lang din. Parehong napalunok ang dalawa. “Mukhang malapit na. Delikado na ‘to,” mahinang bulong ni Marguxx sa sarili. Lumunok muna siya bago nagsalita. “Boss...” maingat niyang tawag. Hindi sumagot si Alexander. Tumayo ito, nagtiim ang bagang na nakatitig pa rin sa screen, habang nakatukod ang magbilang braso na mesa. “Boss?” Pag-uulit na sambit ni Marguxx. Makalipas ang ilang segundo… tumitig sa kanila si Alexander, at walang imik na humakbang palabas. “Where are you goin

“Ha! Ta-taken na ako—Oo, ta-taken na. May girlfriend na.” Maagap na sagot ni Marguxx na para bang dinikitan ng hitad. Natahimik ang babae. Nagpuot at halatang nadismaya. “Ganun ba?” malungkot nitong saad. “Oo.” Mabilis na tumango si Marguxx. “Matagal na kami.” “Gaano katagal?” Napaisip si Marguxx at walang pag-iisip na sumagot. “Mga... fifteen years.” Natigilan si Vincent, at saka napaangat ng tingin. “Fifteen years?” ulit ng babae sa medyo gulat na ekspresyon. "Seryoso? So, married na kayo?" “Oo. I mean---" “Teka, ilang taon ka na ba?” Doon lang natauhan si Marguxx. “Teka lang—” Biglang sumabog sa tawa si Vincent. Tahimik lang sana ito kanina pero hindi na nito napigilan ang sarili. Napatingin si Marguxx dito at sumisenyas na humihingi na ng saklolo. Pero, mariin na umiling si Vincent, habang pilit pinipigilan ang muling pagtawa. “Kuya Vincent...” singit naman ng isang alipores ni Athena. Maigsi ang kulay ash green na buhok. Nag-angat naman ng mukha si Vincent

Tahimik lamang si Euridice habang abala sa paghihiwa ng gulay sa loob ng kusina. Nakasuot siya ng simpleng oversized shirt habang naka-ponytail ang buhok dahilan para mas lumitaw ang malinis niyang mukha.Samantala, si Athena naman ay nakaupo sa ibabaw ng counter habang kumakain ng chips.“Grabe…” hindi makapaniwalang sambit nito habang iniikot ang tingin sa paligid. “Ang laki talaga ng bahay na 'to. Parang, need mo pa mag-megaphone para marinig ka lang.”Napatawa si Euridice nang mahina. “Hindi naman.”“Seryoso kaya ako.” Napailing si Athena. “At isa pa, bakit parang sobrang tahimik rito? Nasaan na pala ang boss mo?”Tahimik na natigilan si Euridice. Nasa loob lang ng library si Alexander buong araw. At mukhang hindi titigil katatanong si Athena. Pasalamat na lang din siya dahil hindi naisipang idikit ang wedding picture nila ni Alexander.Bago pa siya makasagot… May pumasok na sa kusina. Tahimik lang din na napaangat ang tingi

“BOSS! LAST NA 'TO! Kapag hindi mo pa nagustuhan, maglulumpasay na talaga ako!” halos maiyak nang pakiusap ni Marguxx habang nakapameywang.Gabi na bago nakabalik si Marguxx sa mansyon. Gusot-gusot na ang kaniyang buhok, may dahon pa sa balikat, at amoy suka na dahil sa kung anu-anong eksperimento niya para lang makahanap ng maalat na strawberry.Tahimik namang nakaupo si Alexander sa couch habang nakapatong ang ulo ni Euridice sa hita niya. Hinahaplos niya ang buhok ng asawa habang malamig na nakatitig kay Marguxx.“Anong kadramahan pinagsasabi mo Cartel?” seryosong sabi ni Alexander sa last name ni Marguxx.Napapikit si Marguxx. “Ginawa ko na lahat, Boss. Pero sa dinami-dami na pwede mo itawag sa akin, Cartel pa. Marguxx na lang.”“Shut up.”Agad nanahimik si Marguxx.Kinuha ni Alexander ang strawberry at mabagal iyong kinagat. Nanahimik ang buong sala. Kahit si Euridice ay napatingin na rin sa kaniya.Ma

Mabilis siyang tumayo, binuksan ang pinto at kinuha ang kaniyang assault rifle mula sa loob ng dashboard. Handa na siyang makipagputukan muli. Kinasa niya ang baril, at tumago sa likod ng pinto habang asintado ang kaniyang tingin sa dumarating na sasakyan. Ramdam niya ang kaba na dumadaloy sa kaniyang mga ugat. Handa na siyang pasabugin ang gulong nito sa oras na pumasok ito sa kaniyang kill zone.“Subukan n'yo lang lumapit…” madiing sabi ni Vincent habang nakapitik ang daliri sa gatilyo.Pero nang malapit na ang sasakyan, imbes na putok ng baril ang marinig niya, isang pamilyar at nakakarinding busina ang umalingawngaw. Kasunod nito ang malakas na pag-skid ng gulong at ang paghinto ng isang pamilyar na pulang sports car sa harap niya.Bumukas ang pinto at lumabas ang isang lalaki na para bang mas galit pa sa mga assassin na kakalabanin sana niya.“Marguxx?” gulat na naibaba ni Vincent ang kaniyang rifle.“Buti naman at hindi ka pa patay!

CHANTAL POVHindi siya makapagsalita nang sabihin ko iyon. “You’re like a father to me, Ninong Stefano.” Ewan ko ba kung bakit ko pa kasi sinabi iyon. Siguro dahil gusto kong protektahan ang sarili ko.Kung sasabihin kong wala akong nararamdaman, baka sakaling paniwalaan ko rin. Baka sakaling hindi na gaanong masakit kapag nalaman kong may ibang babaeng mahalaga sa buhay niya.Pero ang pananahimik ni Ninong Stefano ang lalong nagpabigat sa pakiramdam ko. Tumalikod ako sa kaniya at akma na akong aalis nang muli siyang nagsalita.“Elena will visit here tomorrow.”Natigilan ako, dahan-dahan akong lumingon at tiningnan siya nang mariin.“Excuse me?” paniniguro ko.“Para naman makilala mo siya nang lubos,” kalmado niyang dugtong. “She's kind, Chantal.”Napakurap ako. “She's kind? Wow!” gusto kong sabihin iyon pero pinili kong manahimik.I smirks. Talagang kailangan pa niyang i-promote ang babae sa harapan ko?“Well. Okay, I’m happy to see her, Ninong Stefano. Jaxith and I will prepare the

“Are you out of your mind?!”Kumunot ang noo ko dahil sa sinabi ni Jaxith. Hindi ko alam kung maiinis ba ako o matatawa sa kapal ng mukha niya.Kiss him. Para saan? Para ba pagselosin ko si Ninong Stefano?Napailing ako at agad na bumaba mula sa kotse. Hindi ko na hinintay pang magpaliwanag si Jaxith, at saka binulyawan siya.“You're insane!”Ngumisi siya, ‘yung tipong inaasar ako. “I'm just offering a strategy.”I roll my eyes. Duh! Kahit desperada ako hindi ko siya papatulan. “Tsk! A stupid strategy, Jaxith. Bakit kasi kailangan mong sumunod.”“Look, I know…

Alas-dyes na ng gabi. Uhaw na uhaw ako, at dahil sanay na akong maglakad-lakad sa penthouse nang naka-silk nightgown lang, lumabas ako ng kwarto. Habang pababa ng hagdan, narinig ko ang mahinang boses mula sa study room ni Ninong Stefano. Nakabukas nang bahagya ang pinto. Siguro ay tinatapos niya ang mga grades ng mga student niya kaya siya hindi nakatulog.Next semester pa ako makapag-transfer dahil natapos ko ang first sem sa Madrid. Napangiti ako at lalapit sana para surpresahin siya, pero natigilan ako nang marinig ko ang tono ng boses niya. “I told you, hindi ako makakaalis nang basta-basta,” mahinang sabi nito habang may kausap sa phone. “May binabantayan ako rito.” Tumahimik ito sandali, para bang nakikinig sa kausap mula sa kabilang linya. Pagkatapos, narinig ko ang pagbuntonghininga niya. “I know. I miss you too, Elena,” narinig kong bulong ni Ninong Stefano.Natigilan ako sa kinatatayuan ko. Parang binuhusan ako ng nagyeyelong tubig at para bang sinaksak ang dibdib ko. Ele

KABANATA 6Isang matangkad na lalaki ang pumasok, halos kasing-tangkad lang din ni Ninong Stefano pero mas bata ang hitsura, at nakatayo ito sa may deck. Naka-leather jacket ito kahit tirik ang araw, at may mapaglarong ngiti sa kanyang mga labi.“Wow. I expected a boring house, but I didn't know Stefano was ordering a mermaid now,” sabi niya, sabay sipol.“Who the hell are you?” mabilis kong tanong habang umaahon at agad na kinuha ang bathrobe ko para takpan ang sarili.“Jaxith Vane,” sagot niya, sabay abot ng kamay na tila ba nasa isang business meeting kami. “I'm Stefano's cousin. At ikaw?”“Chantal,” iritado kong sagot. “At paano ka nakapasok dito? Ninong Stefano hates uninvited guests.”“May susi ako, baby. Stefano and I go way back. We’re like... ice and fire. He’s the boring ice, I’m the—”“You're the nuisance,” putol ng isang boses mula sa likuran.Nandun na pala si Ninong Stefano. Naka-bathrobe na rin siya, basa pa ang buhok, at ang tingin niya kay Jaxith ay parang gusto niya

Suot ko ang aking black string bikini na binili ko pa sa Ibiza, lumabas ako sa deck. Ang penthouse ni Stefano ay may private infinity pool na tanaw ang buong skyline ng Makati. Humiga ako sa lounge chair, nag-apply ng tanning oil, at nagkunwaring nagbabasa ng libro. Pero ang totoo, nakikiramdam ako. Alam kong hindi pa siya nakakaalis papuntang university. Makalipas ang sampung minuto, narinig ko ang pagbukas ng glass door. Hindi siya nakasuot ng pang-alis. Naka-puting t-shirt na lang siya at board shorts. Mukhang kinansela ng mahal kong Professor ang klase niya.“Hindi ka ba papasok?” tanong ko nang hindi tumitingin.“I decided to work from home today. Masyadong pasaway ang kailangang bantayan dito,” sagot niya habang umuupo sa kabilang lounge chair, may hawak na laptop.“Bantayan o panoorin?” pilyang pang-asar kong sabi.Hindi siya sumagot. Pero nararamdaman ko ang pagtitig niya. Kahit nakatutok siya sa laptop, alam ko bawat galaw ko, ang pag-ayos ko ng buhok, at ang pag-unat ng b

Nagising ako sa lakas ng tibok ng puso ko, halos kapusin ako ng hininga habang ang tingin ko ay nakapako sa kisame ng madilim na kwarto ko. Ramdam ko pa ang init ng haplos ni Ninong Stefano sa balat ko, at ang boses niyang paos na tumatawag sa pangalan ko ay parang echo na lang sa tenga ko.Napahawak ako sa labi ko. Basang-basa ako ng pawis. Tapos parang may wet sa ibaba ng hita ko.Jeez. Nagka-wet dreams pa nga ako.“Lord... bakit kailangan sa panaginip lang 'yun?”Sapo ang noo, napaupo ako sa kama. Tumingin ako sa paligid ng guest room ng penthouse niya. Ang lahat ay nasa ayos. Walang nagulong kama, walang nagkalat na silk dress, at higit sa lahat—walang Stefano na sumasamba sa katawan ko.Dali-dali akong lumabas, umaasa na baka—baka lang naman may kahit katiting na katotohanan ang tensyong naramdaman ko. Pero naabutan ko siya sa sala. Nakasuot siya ng salamin, nakaharap sa laptop, at may hawak na tasa ng kape. Ang puting polo niya ay plantsadong-plantsado, walang kahit isang gusot

SANTIARA'S POVI noticed the man stealing glances at me. He even smiled, causing me to quickly avert my gaze instead of staring back at him.I froze, and my heart began pounding nervously.I let out a sigh, composed myself, and forced a smile. However, one of my eyebrows arched at the man's next move. My eyes widened when the young man winked at me, followed by a mischievous smile.“What a flirt! So, this guy has a mischievous side after all. Tsk! He already has a girlfriend, yet he still has the nerve to flirt with other women!”I decided to avoid making eye contact with him and hurriedly continued working. I didn't want to give our manager another reason to reprimand me.“Hey, Santiara, can I ask you a favor?” Ivory asked in a sweet, pleading voice.“What is it?”“Could you work overtime for me later? I can't today, you know how it is. There's no one to look after my child.”I felt sorry for her, so I agreed to Ivory's request. After all, I was living alone. Even if I worked overtim

SANTIARA'S POVAt that moment, I was in the middle of cleaning a table when I glanced outside. Just then, I caught sight of a familiar car.But my jaw nearly dropped when the man I recognized stepped out of it.I immediately turned around and hurried to finish cleaning the table. My heart was pounding, not because I was embarrassed, but because of something I had done in my entire life.“Dear God, please... I hope he doesn't remember my face.”“Are you okay?” I immediately heard Ivory ask.I simply smiled at her before walking toward the kitchen. I stole a quick glance outside and saw the two of them taking their seats.“What are you looking at, Miss Marasigan? Come on! Get moving. We still have plenty of work to do!” one of my coworkers scolded me impatiently.I smiled at her and lowered my head as I headed toward the service area.“Miss Marasigan, table ten!” Ivory called out to me.I froze and widened my eyes at my friend, but she only grinned at me. I took a deep breath and gather

Inside the conference room, my jaw tightened when I saw Bernard Westeria. He was there with the chairperson and the four clients.The chairperson had arranged the appointment because the board of directors wanted to see the residential wine cellar for themselves.“Good morning, Mr. Chairman,” the chairperson greeted me.He was the chairman and president of Smith's company. He also owned his own winery in town and was known as a prominent young billionaire.I nodded, keeping my expression serious as I observed Merliza.“I didn't expect you to be here as well, Miss Smith. That's perfect, because we need your presence too,” the chairperson continued, then assisted Bernard Westeria, one of the board directors.Merliza smiled at him. I didn't miss the unusual sparkle in her eyes.“Actually, yes. We're having lunch after the meeting,” Merliza immediately answered.The chairperson smiled, while Bernard also grinned. He even managed to make a joke, causing my jaw to tighten. I didn't like wha

LANCELOTTE'S POVI gently rubbed my lower lip.A smirk tugged at the corner of my mouth as I recalled that woman's reaction. The faint smile that had been lingering on my lips seemed impossible to wipe away. I was only brought back to my senses when Mr. Asero spoke.“If you looked as though the world had ended for you earlier, why do you look like you're walking on air now?”“Did I? Anyway, don't mind me!”The old man shook his head, chuckling, before starting the engine.“Perhaps you're hungry now, Lancelotte. I bought those bags especially for you. Give them a try. They're delicious, and I guarantee you won't regret it.”I raised an eyebrow.“Really? If I don't like the taste, you're not allowed to go back there anymore. We'll order from somewhere else instead.”“Just taste it first. Then you can tell me what you don't like about it.”When I opened the paper bag, I found a mouthwatering special gyros pita inside.I recognized it immediately. I had tasted it once before when Merliza b

SANTIARA'S POVWhen I slowly opened my eyes, I found myself lying in a hospital bed. My brows furrowed as I looked around, trying to figure out where I was and who the people standing before me were."Where am I?""Goodness, I'm glad you're awake, young lady," an elderly man said as he approached me."Why am I here? W-What happened?""You fainted, young lady. I thought I'd run you over earlier.""D-Did I sleep for a long time? I'm s-sorry for causing you trouble. I need to leave."I hurriedly tried to fix myself before getting up."Let me take you home, young lady. You might faint again along the way," the old man offered."He's right. Let him take you home. Based on your test results, you're fine, but you don't seem to have enough strength yet," the doctor agreed."Thank you, but I might lose my job if I don't report to work today."I insisted before bowing my head in gratitude."Thank you, Doctor."The old man followed me and stopped me, asking me to come with him to the parking lot

LANCELOTTE'S POVThe vehicle chasing us finally came to a halt. By then, I had completely lost my appetite for the meal Mr. Asero and I had previously discussed.We were halfway down the road when Mr. Asero suddenly slammed on the brakes."I think I hit someone. Wait, let me check," the old man said anxiously.I massaged my temples before stepping out of the vehicle to see what had happened."Is she dead?""No, but we need to take her to the hospital. She lost consciousness."I furrowed my brows. Somehow, the woman's face looked familiar to me."Move to the front seat for now, Mr. Smith."The young man didn't say a word and simply followed the old man's instructions.After the woman was rushed to the emergency room, I asked Mr. Asero to stay behind and make sure she was safe.I went home ahead of him. At that moment, I was in the library, organizing the papers I had recently been studying. They contained documents and several findings concerning the woman I had ordered someone to inve