Mag-log inAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Andrea’s POVPagkaalis ni Lira, saka ko lang talaga naramdaman ang matinding pagod. Para bang doon lang bumigay ang katawan ko. Hindi ko na namalayan kung paano ako napahiga; basta na lang akong nilamon ng antok—walang panaginip, walang kahit anong imaheng gumulo sa isip ko. Isang mahimbing at mabig
Andrea’s POVMas maliwanag ang pakiramdam ng apartment ko ngayong gabi kumpara sa mga nakaraang linggo. Habang sabay kaming nag-i-scroll ni Lira sa mga phone namin, hindi ko mapigilang makaramdam ng kakaibang satisfaction sa dibdib ko habang binabasa ang sunod-sunod na comments na pumapanig sa akin
Andrea’s POVNanginginig nang bahagya ang mga daliri ko habang nakatitig ako sa screen ng phone ko, pinapanood ang social media storm na ako mismo ang nagpasabog. Ilang minuto pa lang ang nakalipas mula nang i-post ko ang simpleng caption na “Already Married” kasabay ng litrato ng marriage certifica
Dylan’s POVMahigpit pero maingat kong hawak ang marriage certificate habang naglalakad ako sa tahimik at napakalinis na hallway ng St. Peter's Private Hospital. Sobrang tahimik ang paligid, amoy antiseptic, malamig ang hangin, pero magulo ang isip ko.Hanggang ngayon, hindi pa rin tuluyang nagsi-si







