เข้าสู่ระบบ“I’m here accompanying my wife,” malamig na sabi ni Dylan.Ramdam ko agad yung tensyon sa boses niya kaya mabilis kong inabot kay Carolina yung gift, sinusubukang pakalmahin yung awkward na atmosphere.“Happy birthday, Miss Sinclair! Hindi ako sure kung ano gusto mo kaya simpleng gift lang ito,” sab
Andrea’s POVHindi ako makapaniwala kung gaano kabilis nakauwi si Dylan. Kalahati pa lang ng makeup ko nang may kumatok sa pinto. Napatalon ako sa gulat, at tuluyang nasira yung false eyelash na ina-apply ko.Napabuntong-hininga ako, tinapon yung nasirang pilikmata, tapos lumabas para buksan ang pin
Andrea’s POVHindi naman itinapon ni Dylan yung invitation. Hindi rin niya ako pinigilan na pumunta sa birthday party ni Carolina—pero may kondisyon: sasama siya sa akin sa event.Wala naman akong reklamo doon. Honestly, medyo… concerning din kasi yung attitude ni Carolina sa akin.Sigh. Ang bigat t
Andrea’s POVPagkalabas ni Adonis, biglang naging mabigat at awkward ang buong mansion. Kahit si Lara, halatang marunong magtago—nasa kusina lang siya at kunwari busy na busy, walang lakas ng loob magtanong tungkol sa lunch.Tiningnan ko si Dylan. Nakasara ang panga niya, parang hindi pa rin humuhup
Dylan's POVNagmadali akong umuwi nang mabalitaang pumunta si Adonis sa bahay ko. Sa buong biyahe, puro worst-case scenarios ang pumupuno sa isip ko—ang tito ko ay hindi talaga marunong magpabebe, lalo na pagdating sa mga bagay na tinatawag niyang "family business."Pagdating ko, nakita ko mismo ang
Andrea’s POVGusto ko sanang itanong tungkol sa wallpaper, pero bigla akong kinabahan na kapag pinansin ko pa, mas lalo lang halatang apektado ako. Kaya nagkunwari na lang akong kalmado.“Actually, looking at it carefully, the photo is quite artistic. It makes for a really nice wallpaper,” sabi ko,
Andrea’s POVHabang paparating ang kotse namin sa exclusive na restaurant sa downtown, hinaplos ko ang black dress ko. Pinili ko ito nang maingat dahil sleek, elegante, at parang funeral attire. Perfect para sa pag-bury ng isang relasyon.“Sigurado ka ba na handa ka na sa gagawin natin?” tanong ni D
Andrea’s POVMatagal kong tinitigan ang pangalan ni Dylan sa screen ng phone bago ko ito sinagot. “Hello?”“My grandmother moved up the timeline,” direktang sabi niya, walang paligoy-ligoy, parang normal lang.“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko, hinawi ang natitirang luha sa pisngi ko at pinilit
Andrea’s POVPagkaalis ni Lira, saka ko lang talaga naramdaman ang matinding pagod. Para bang doon lang bumigay ang katawan ko. Hindi ko na namalayan kung paano ako napahiga; basta na lang akong nilamon ng antok—walang panaginip, walang kahit anong imaheng gumulo sa isip ko. Isang mahimbing at mabig
Andrea’s POVMas maliwanag ang pakiramdam ng apartment ko ngayong gabi kumpara sa mga nakaraang linggo. Habang sabay kaming nag-i-scroll ni Lira sa mga phone namin, hindi ko mapigilang makaramdam ng kakaibang satisfaction sa dibdib ko habang binabasa ang sunod-sunod na comments na pumapanig sa akin







