MasukAndrea’s POVSumulyap ako sa pinto at agad yumuko para pulutin ang phone ko, pakiramdam ko bigla akong na-guilty.“Lara said lunch is ready,” sabi ni Dylan habang nakasandal sa doorframe ko.“Oh! Perfect timing. Katatapos ko lang mag-practice,” sagot ko, medyo awkward na itinago ang phone ko sa liko
Kitang-kita ang mabilis na pagtibok ng puso niya sa leeg. 'Yung mga expressive niyang mata ay nagdilim dahil sa pagnanasa, bahagyang nakahiwalay ang mga labi niya."Sabihin mo sa akin na hindi mo naisip 'yun," hamon ko, mas hinigpitan ang hawak sa puwet niya, mas dinikit siya sa tumitigas kong ari.
Dylan's POVBinawi ko ang ngiti ko at nilapitan siya sa tatlong mabilis na hakbang, pagkatapos ay lumuhod sa tabi niya. "Did you hurt yourself?"Hindi sumagot si Andrea, nanatili lang siyang nakakulong sa vulnerable na posisyon na 'yun sa hagdan.Ang katahimikan niya ay nagpasiklab ng dugo ko. Agad
Andrea’s POVNagising ako sa walang tigil na pag-ring ng phone ko. Lutang pa ang isip ko habang inaabot iyon sa bedside table, mabigat pa ang pakiramdam ko sa antok.“Just waking up?” tanong ng isang pamilyar na boses ng lalaki, pero sa kalahating gising kong estado, hindi ko agad nakilala kung sino
“Akala ko gwapo na ‘yung unang lalaki,” komento ng isa sa mga tao, “pero no’ng dumating ‘yung pangalawa, parang average na lang ‘yung una!”“At tingnan mo tong couple na ‘to—hawak nga ng lalaki ‘yung payong pero parang wala siyang pakialam sa girlfriend niya. Basang-basa na! ‘Yung nauna, ang sweet p
Third Person’s POVAng biglaang pagdating ni Dylan ay malinaw na bumasag sa maliit na pantasya ni Edward.Isa rin itong matinding sampal kina Jocelyn at Mary. Naiinis si Mary kanina na pinipilit ni Andrea na manatili, pero akala niya nagba-bluff lang ito tungkol sa pagdating ng asawa niya. Iniisip p
Andrea’s POVParang may butterflies sa tiyan ko habang iniisip ang dinner ngayong gabi. Ito ang unang pagkakataon na lilitaw ako sa publiko katabi si Dylan bilang Mrs. Romero. Business dinner pa at isang setting kung saan bawat tingin ay sinusukat, bawat salita ay maingat na pinipili.Kaya, siyempre
Pero kahit gano’n… may something sa tono niya na parang personal. Parang may pag-aangkin. Possessive, even.Kinagat ko ang labi ko, kabado, at binuksan ang Twittèr. Tuluyan nang nawala ang trending hashtag na #AndreaAndCris. Napabuntong-hininga ako sa ginhawa habang napasandal sa upuan. Ginawa niya
Third Person’s POVParang sampal sa mukha ang trending topic. Nang matyempuhan ito ni Marcus, dikit na dikit na ang pangalan ni Cris kay Andrea, para silang duet sa isang malungkot na pop ballad, at nilalantakan na iyon ng internet na parang buong taon nilang hinintay ang ganitong klaseng drama.Aga
Dylan’s POVNasaan siya?Paulit-ulit kong tinatapik ang mga daliri ko sa ibabaw ng makintab na mahogany desk habang nakatitig sa phone ko. Matigas ang screen—walang galaw, walang notification. Walang reply mula kay Andrea. Kahit isa. Ang message na ipinadala ko ilang oras na ang nakalipas ay nandoon







