ログインAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Ngayon, malinaw na malinaw sa akin kung gaano ako naging kaawa-awa noon—piraso-pirasong isinuko ang social life ko para lang hindi siya ma-insecure.“This is embarrassing,” sabi ko kay Lira, sabay abot ng phone ko. “Tingnan mo. Andito lang si Daddy, ‘yung pinsan ko sa Europe, at mga limang elderly m
Andrea’s POV Pag-upo pa lang namin ni Lira sa sala ko, may hawak akong mainit na tsaa habang sinusubukan kong pakalmahin ang isip ko. Pero nang bigla niyang bitawan ang suhestiyon niya, muntik na akong mabulunan.“You could find a guy to test his reaction.”Sa sobrang gulat ko, napaubo ako at agad
Nanginginig ang mga daliri ko nang kunin ko ang cellphone ko mula sa bag. Isang pangalan lang ang pumasok agad sa isip ko—ang iisang taong hindi huhusga, hindi magsasabing “I told you so,” at hindi ako iiwan sa gitna ng emosyonal kong gulo.Tinawagan ko siya, halos hindi ko na mapigilan ang boses ko
“Good morning, darling,” bati niya, sinusuri ang mukha ko. “Mukhang halos hindi ka natulog.”“I’m fine,” sabi ko habang nagsasalin ng kape.“Nasaan ang beautiful wife mo?” tanong niya nang inosente, kahit may pilyong kislap sa mata niya.“Tulog pa.” Uminom ako ng kape, iniiwasan ang tingin niya.Pin







