LOGINNagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Pagkakuha ko ng schedule, magalang kong sinabi, "Salamat sa abala, Mr. Valenciano."Karaniwan, sumasagot siya ng, "Walang anuman, Mrs. Romero." Pero ngayong araw ay iba."Wala iyon sa akin, Mrs. Romero. Ang CEO, gayunpaman, ay medyo nahihirapan nitong mga nakaraang araw."Agad na dumapa ang aking mg
Andrea's POVNakatitig ako sa mangkok ko, hindi ko na ma-enjoy ang masarap na beef noodles. Umiikot ang isip ko sa guilt matapos malamang naghintay si Dylan sa labas ng apartment ni Lira nang isang oras at kalahati para sa akin.Ang pinagplanuhan kong cold shoulder act ay biglang gumuho. Bawat subo
Nang magtagpo ang aming mga mata, nag-panic ako at agad na ipinikit muli ang mga ito.Siguro kung magpapanggap pa akong tulog, hindi magiging awkward ito.Narinig ko ang mahinang tawa ni Dylan pero hindi niya ako sinita sa aking halatang pagpapanggap. Ipinagpatuloy niya ang pagbubuhat sa akin sa aki
Andrea’s POVPinanood ko si Dylan habang umaalis sa dining room, iniisip kung ano ang nasa isip niya. Baka naapektuhan siya ng pagbisita ng tiyahin niya. Puwedeng iyon ang dahilan kung bakit halos hindi niya ginalaw ang pagkain.Nagkawatak-watak ang isip ko nang bumalik si Lara para linisan ng table
Andrea’s POVAgad akong lumingon sa ibang direksyon, pinipilit na huwag pansinin ang “detail” na iyon, pero alam kong ako ang may gawa sa markang iyon kaya imposible talaga.Nang i-unbutton niya ang second button, hindi ko na napigilan. “Your neck… hindi ba natin natakpan ‘yang mark kaninang umaga?”
Andrea’s POVTumunog ang doorbell at naputol ang isip ko sa pag-iisip tungkol sa apology gifts. Huminga ako nang malalim at pumunta sa pinto. Binuksan ko ito at nakita ang isang eleganteng babae na nakatayo sa harap namin.“Hello? Can I help you?” tanong ko, medyo naguluhan.Ang babae sa harap ko ay
Natigilan ako, at parang nag-short-circuit ang utak ko sa ibig sabihin ng sinabi niya. Next time? Parang may inaasahan siyang susunod na pagkakataon?Bago pa ako makabuo ng maayos na sagot, kinuha niya ang jacket at susi niya. ‘I need to head to the office.”At parang ganoon lang, nawala na siya, in







