LOGINJea-young Malapit na magtatlong oras ang lumipas hindi pa rin bumabalik si Dodong Ishmael. Sinubukan kong i-text siya. Ngunit wala akong nakuhang reply. Kahit sa tatlong bodyguard n'ya wala dahil sinubukan kong tawagan ngunit wala talaga kundi panay ring lang talaga. Dalawa lang walang dalang phone o naka silent mode ang mga cellphone nila Locerio. Napakagat ako sa labi ko nag-alala ako ngayon baka wala talagang mahanap si Dodong Ishmael. Medyo nagi-guilty na ako. Pero hindi pa rin nawawala yung craving ko. Iniisip ko pabalikin na lamang siya hindi naman sinasagot ang tawag ko kaya paano ko siya masasabihan na bumalik ba lang kahit na gusto ko ng manga. Nagpalakad-lakad ako sa k'warto. Galing na nga ako kanina sa living room kasama ang Manang Salvacion at Loleng. Pero pinapasok ko na sila sa k'warto nila ayaw naman nila matulog dahil bilin daw ni Mayor, samahan muna ako hangga't wala raw ito. Kaya nagpalam muna ako aakyat sa k'warto kasi naiwan ko ang phone ko para silipin kung
Mayor Ishmael pov Pagkatapos kong puntahan si Manang Salvacion at bilinan samahan ang asawa ko nagpalam ako aalis na. “Naku iyan daw ba ang gusto niya, hijo?” natatawa pa na sabi ni Manang Salvacion. “Opo," tugon ko sa kaniya. "Iyon lang daw at ngayon niya gusto," natatawa ko rin na sabi. “Medyo mahirap nga dahil hating-gabi na at wala rin bunga diyan malapit sa atin. Madali lang sana kung maaga pa may tinda naman siguro sa palengke. Kaya lang late na oras. Diyan sa kabilang kanto mayroon sa kakilala ko. Iyon lang namumulaklak pa lang nakita ko kahapon.” “Iyan nga kalingan kong maghanap. Kapag wala kami makita. Baka lumipad kami pa Maynila. Para doon bumili. Kasi mayroon doon mga twenty four hours na tindahan," Malakas na tumawa si Manang Salvacion. "Kaunti tiyaga na lang naman hijo. Malapit na matapos paglilihi ng asawa mo," aniya tumango ako at sabay nagpalam na ako sa kaniya para puntahan sa k'warto sina Locerio. Natagalan pa akong kumatok dahil mahimbing na rin ang tu
Jea-young “Diba love mo naman ako?” nakangiti ko pa sabi sa kaniya nang nakatulala pa rin siyang nakatitig sa ‘kin. Napapikit siya bago sumagot. “Mahal na mahal,” sagot n'ya kaya abot hanggang tenga ang ngiti ko. “Mahal din naman kita, Dodong. Kaya lang gusto ko talaga ng Indian mango,” nakalabi na saad ko sa kaniya. Mahina siyang tumawa pero nang tumingin siya sa kisame kumunot ang noo ko dahil bubulong-bulong at narinig ko ang sinabi n'ya. “Bigyan mo ako Lord, nang mahabang pasensya,” iyon ang sinabi nito kaya hindi ko napigilan pagmasdan siya. Napapagod na ba ang asawa ko sa dami kong inuutos? Pero ngayon lang naman ako nag-utos sa kaniya ng sobrang late. Kahapon medyo maaga pa iyon alas-siyete ng gabi madali lang din naman ang pinabili ko sa kaniya donut lang iyon pero gusto ko j-co donut bilhin n'ya. E, sa mall pa iyon kaya naman doon muna sila deretso pumunta bago umuwi. Nang tumingin siya sa akin nagsalubong ang kilay n'ya dahil nga naabutan n'ya ako pinagmamasdan ko
Jae-young "Mommy!" masayang sigaw ni Seven pagkakita sa amin nang bumaba kami ni Dodong Ishmael sa kotse niya. Kasi naabutan namin nasa labas sila ni Mommy Brenda. Iniwan kasi muna namin si Seven sa kaniya pag-alis namin patungo ng airport. Gusto nga ni mommy kasi may ka chismisan siya dahil wala rin ngayon ang Daddy Mattheus, dahil nasa RMTV. Alam ni Seven hinatid namin ang mommy n'ya kasi dito kagabi pinatulog ni Ishmael si Jelay. Nagpaalaman din sila mag-ina kanina nang umalis kami. Madaling kausap si Seven nang sabi ko maiiwan siya sa Lola Brenda. Pero tingin ko naman mahal n'ya ang Mommy Jelay n'ya siguro dahil sanay din siya kapag umaalis si Jelay, kaya hindi na siya umiyak. "Mabait ka ba rito habang wala kami?" tanong ko niyakap siya. "Opo," sagot agad n'ya. Sabi naman ng Mommy Brenda mabait daw si Seven. Sumagot din kasi ito sa akin. "Anak ngayon na ba agad ang balik n'yo?" "Bukas po ng umaga," sagot ni Dodong Ishmael. "Ay mabuti naman dahil kahapon lang kayo
Jae-young "Dude. So paano ako'y lalakad na. Congrats sa inyong dalawa," si Balthazar na katuwang n'yang lumutas sa kaso ng kambal ko at ni Seven. Binata pa raw ito ayon sa asawa ko. Kaibigan din nilang magpipinsan at ang daddy rin pala ni Balthazar. Kaibigan din ng Daddy Mattheus. Ang iba nakapunta naman pero ang iba hindi. Pero lahat naman ay tumawag kay Ishmael para humingi ng paumanhin. Nagmamadali may importante lakad talaga sumaglit lang ito para pagbigyan si Ishmael. "Salamat sa pagpunta," wika ko sabay tinapik ko siya sa balikat niya. Simple tango lang ang sagot nito pagkatapos tuluyan nang umalis. Pagkaalis ni Balthazar. Nag-ikot kami sa lahat para personal na pasalamat. Mamaya mayroon pang program dahil tinapos lang kumain. Nang matapos kami mag-ikot. Bumalik kami sa table naming mag-asawa. Nakakapagod ngunit ang saya. Sumandal ako sa balikat ni Dodong Ishmael habang nakangiti pinanonood ang mga nagtakbuhan mga bata. “Anong iniisip mo?” "Dong Ishmael!" nagitla ako
Mayor Ishmael pov (part 2) "Ako naman," sabi ng Misis ko. Lumapit sa kaniya si Jelay, inabot ang phone ng asawa ko. Mahina akong tumawa dahil kita ko agad na nanginginig ang kamay niya nang start niya iyon scroll. “Wifey,” bulong ko para kunin ang atensyon niya. Tumingin naman siya sa akin. Namumuo na ang luha sa kaniyang mata pero ngumiti pa rin siya. Nakita n'ya siguro nag-wo-worry ako matamis siyang ngumiti sa akin. “Okay lang naman ako, dong,” sabi niya kahit halatang hindi, kasi medyo basag na ang boses niya nang sabihin n'ya iyon sa akin. Ngumiti ako. “Tinutukso mo pa ako kanina na iiyak na, ikaw rin naman pala, wife," ani ko sa kaniya pareho kaming natawa. Huminga siya nang malalim. Ilang segundo siyang tahimik animo parang kinakalma ang sarili niya. At sa bawat segundo ‘yon, lalo kong nararamdaman kung gaano kahalaga ang moment na ito para sa aming mag-asawa. Hindi lang ito basta vows. Ito yung katotohanan ng lahat ng pinagdaanan namin simula pinuntahan n'ya ako ng
Jae-young Habang nasa sasakyan kami papunta sa bahay nila Ishmael. Tahimik lang ako. Kung hindi lang sa mga tanong ni Seven kapag mayroon s'yang tinuturo sa danadaraanan namin na bago sa paningin niya. Doon lang ako nagsalita. Lihim kong pinagmamasdan ko ang kumikislap kong wedding ring. May bin
Jae-young Kinagabihan. Sa k'warto ng biyenan ko natulog si Seven. Tapos ayaw pa sumama sa ‘min ni Ishmael umuwi ng Samar. Pero hindi pumayag si Ishmael. Pabor sa ‘kin dahil nangako ako kay Jelay na aalagaan ko ang anak niya kaya ayaw ko mahiwalay si Seven, sa ‘kin. One week pa naman ang gusto n
Jae-young After almost two hours na biyahe. Pumasok kami sa malawak at mataas na bakal na gate. Automatic na bumukas. Napa-upo ako nang diretso habang namamangha ako pagkakita sa Villa. “Wow,” bulalas ni Seven. Gano'n din naman ang reaksyon ko lalo na pagdating namin sa loob. Kaya lang lihim la
Jae-young Welcome to Samar. Bagong buhay bagong makakasalamuha. Bulong ko nang nasa airport na kami. Nakahawak pa rin ako sa braso ni Ishmael habang karga n'ya si Seven na hanggang ngayon ay tulog pa rin. Kung hindi alam na kasal lang kami dahil sa pamangkin ko. Sa ganito naming porma. Iisipin







