LOGINCharlene's POVAlam naman nating lahat ng kasiyahan ay may kapalit. Alam kong kapag masaya ako ay kapalit nito naman ay kalungkotan at ayaw ko iyong mangyari. Gusto ko ganito lang. Masaya lang. Walang katapusang saya.Umaga na at nauna akong magising kay Kerill. Tumayo ako nang mapansing parang umuulan sa labas. Sa kwarto kasi kung saan kami ngayon ay malaking bintana at puro glass lang iyon kaya kitang-kita ang labas. Lumapit ako at napansing hindi iyon ulan, kundi snow? Namuhay ang excitement sa loob ko.Ito ang kauna-unahang beses na makakakita ako ng snow. Excited akong bumalik sa kama at ginising si Kerill na mahimbing pa rin ang tulog."Adi, gising!" Bulong ko at niyakap ito pero sadyang masarap ang tulog nya. Niyugyog ko sya at nang hindi pa rin ito gumigising ay hinalikan ko na ito sa labi pero nagulat ako dahil bigla nya akong niyakap at sinagot ang halik ko."Good morning, Adi," sabi nya na may pilyong ngiti sa mga labi. Hinampas ko ito at bumangon. "May snow! Sa labas!" Par
46Charlene's POV"The court acknowledges that the father, Kerill Wang, has demonstrated consistent care, stability, and unwavering commitment to the children. His efforts to provide a safe, nurturing, and supportive environment have been clearly established.Therefore, in the best interest of Lily, Ericka, Wency, and Wyl, this court grants full custodial rights to the father, Kerill Wang.The mother will be granted limited visitation rights under conditions to be determined, ensuring that all interactions prioritize the children’s safety and emotional well-being."Nang marinig naming lahat ang sinabi ng judge, napayakap kaagad ako kay Kerill. Naiiyak ako sa tuwa para sa kanya at sa mga bata. Sa wakas, nakuha na niya ang inaasam niya. Naipanalo niya ang laban na walang kapagurang ipinaglaban."Thank you. Thank you so much," bulong niya sa tenga ko habang yakap-yakap din ako. Alam kong umiiyak na siya kaya pinakalma ko siya."Congratulations," sabi ko.Hinalikan niya ako sa labi bago n
Charlene’s POVMagkasama kami ni Kerill sa kwarto niya buong gabi. Mahigpit ang yakap niya sa akin, kahit bahagya lang akong gumalaw o tumalikod paharap sa pintuan, lalo lang siyang kumakapit.At gusto ko iyon.Gusto ko na kinakapitan namin ang isa’t isa. Na hindi kami bumibitaw kahit anong mangyari.Maraming sumagi sa isip ko buong magdamag… hanggang sa hindi ko na namalayang nakatulog na pala ako.Pagkagising ko, nagulat ako nang siya agad ang bumungad sa akin, nakatingin lang, parang pinag-aaralan ang bawat detalye ng mukha ko."Good morning, Adi," nakangiti niyang sabi.Kumunot ang noo ko. "Adi?""Yes. I want to call you Adi. It means blessing from the Lord. He gave me you… and I will forever be thankful for that. I love you, Adi."Hinalikan niya ako sa noo. Napapikit ako."Mahal din kita," sagot ko, bahagyang napangiti.Maya-maya, kinuha niya ang kamay ko. Marahan niya itong hinalikan bago ikinulong sa palad niya.Pagbukas niya ng kamay, napatingin ako, may suot na akong singsing
A/ N: I'm back!! enjoy reading!Charlene's POVHindi ko alam kung sasaya ba ako o kakabahan sa nangyayari ngayong araw. Masaya naman talaga ako dahil sa wakas ay nakita ko na si Enan, pero kinakabahan din ako dahil damang-dama ko ang mainit na tingin ni Kerill sa kanya.Nalaman ko kasi kanina na si Enan pala ang bagong asawa ni Monica, at ang mas malala pa rito, siya rin ang dahilan kung bakit sila naghiwalay ni Kerill. Ang liit nga naman ng mundo, at ngayon ay naiipit pa yata ako sa pagitan nilang dalawa.Nandito kami ngayon sa isang restaurant, malapit lang sa pinuntahan namin kanina. Kasama ko silang dalawa, at buti na lang hindi sumama si Monica dahil napilit siya ni Enan na umuwi. Hindi ko talaga alam kung anong mangyayari kapag nagkasama kaming apat."Kamusta ka na, Charlene?" tanong ni Enan. Napangiti ako."Okay lang naman. Ikaw ba?""I'm doing fine. Grabe 'noh? Ilang years din tayong hindi nagkita.""Kaya nga eh. Kaya nga pumunta ako ng Maynila para baka sakaling mahanap kita
Hello po sa lahat nang nagbabasa ng story na ito. Gusto ko lang pong humingi ng paumanhin dahil hindi ako makaka-update ng ilang araw sa story kasi kailangan kong mag-fucos at mag-review sa upcoming midterm exam namin. Pangako na pagbalik ko ay maga-update kaaagd ako😊. Sana ay hintayin nyo po. - Miss R
Charlene's POVPagkagising ko sa umaga ay naabutan ko si Kerill na natutulog sa tabi ko. Pero alam kong hirap na hirap na ito sa pwesto niya. Nakaupo kasi ito sa sahig habang nakasandal ang ulo sa kama ko at hawak naman ng kanang kamay niya ang kamay ko.Hindi niya pa rin binibitawan iyon nang sabihin niya kung gaano siya katakot na iwan ko. Sobrang higpit pa rin ng pagkakahawak niya sa kamay ko kahit na sa sahig na siya at paupo na natutulog.Pinagmasdan ko ang mukha nito. May bahid pa ng luha ang mga mata niya.Bakit ba minahal ko ’tong lalaking ’to? Wala naman ’to sa plano ko ah. Wala naman talaga sa plano kong pumasok sa buhay niya. Pero bakit kaya ko nang magpakamartir para sa kanya?Nandito pa rin ako kahit na ilang ulit ko nang ipinangako sa sarili kong aalis na ako sa bahay na ’to.Wala.Andito pa rin ako.Bumangon na ako at naligo, pero paglabas ko ay nakita kong wala na ito sa kaninang inuupuan niya. Baka nagising na siya at lumabas kaya binalewala ko na lang. Nag-ayos ako a
Iniwan ako ni Kerill sa maliit na table at doon ko talaga sobrang naramdaman ang awkwardness sa paligid. Pakiramdam ko ang liit-liit kong tao. Parang hindi ako belong.“Hi.”Napalingon ako nang may lumapit sa aking dalawang babae. Naka-suot sila ng medyo revealing na outfit. Well, maganda naman tal
Charlene’s POVHindi ko alam kung ilang beses ko nang sinubukang kausapin si Ericka simula no’ng nangyari sa plaza. Halos iwasan niya ako, sa hallway, sa dining, kahit sa sala. Kapag nararamdaman niyang lalapit ako, kusang umiiwas ito.Pero ayoko namang sumuko. Kasi pinangako ko iyon sa sarili ko.
Kinaumagahan, ako ang sumundo sa mga bata sa school. Wala naman kasi akong ginagawa at nalaman kong maaga ang labasan nila, lalo na sa elementary. Sinundo ko si Lily at tuwang-tuwa ito nang makita ako. Parang hinaplos ang puso ko nang makita siyang mabilis na tumatakbo habang papunta sa akin. Ang l
Pagpasok ko sa kwarto, kaagad akong napahiga sa kama habang pilit na pinipigilan ang sarili kong gumawa ng ingay. Ang OA ko naman ngayon. Bakit parang sobrang sakit kung masaktan? Ano naman kung hindi niya ako gusto? Ano naman kung hinding-hindi niya ako magugustuhan? Ikakamatay ko ba?Gusto kong i







