chapter 1

Roselyn Yannie Harrison — POV

“Ano ba, Yannie? Wala ka ba talagang matinong gagawin?” sigaw ng asawa ko kaya napapikit ako nang mariin, tila ba bawat salita niya ay patalim na tumatagos sa aking dibdib.

Tatlong taon na kaming kasal ni Sedrick Fernandez. Tatlong taon na ang lumipas ngunit ni minsan ay hindi ko man lang naramdaman na tinuring niya akong tunay na asawa. Sa loob ng mahabang panahong iyon, sanay na sanay na ako sa lamig ng kaniyang pakikitungo—sa mga salitang nananakit, sa mga tinging walang emosyon, at sa pagsasamang tila panandalian lamang at walang halong pagmamahal.

“Sorry, Sed… marami kasi akong ginagawa kaya nakalimutan kong ngayon nga pala dadating ang daddy mo,” sabi ko habang nanginginig ang aking mga kamay, hindi maintindihan ang halo-halong emosyong dumadaloy sa aking puso—hiya, takot, at matinding lungkot.

“Kahit kailan talaga, wala kang silbi,” matigas niyang sabi, at parang may dumurog na bato sa aking dibdib sa bigat ng kaniyang sinabi. “Sa tingin mo matutuwa si Dad pag nalaman niyang hindi ko man lang pinaghandaan ang kaniyang pagdating! Tatlong taon kang nandito sa bahay na ito, at ganito pa rin ang kakayahan mo?”

Ramdam ko ang galit at pag-aalala sa kaniyang boses kaya napayuko na lamang ako sa matinding hiya. Ito ang katotohanan na laging bumabagabag sa akin: ngayon ko lang makikita ang daddy ni Sedrick. Ni hindi ko man lang nakilala o nakita ang kaniyang ama mula noong ikasal kami, dahil ni minsan ay hindi siya umuwi sa sariling tahanan. At ngayon, sa unang pagkakataon, mapapahiya pa ako sa harap ng taong nagpalaki sa aking asawa.

“Aalis na ako, Yannie. At siguraduhin mong pagbalik ko ay mayroon ka nang niluto at nakahanda para sa pagdating ni Daddy,” utos niya, at muli kong inangat ang aking ulo upang tingnan siya—ang lalaking minahal ko nang lubos ngunit hindi kailanman tumugon sa aking pagmamahal.

“Teka… huwag ka nang muna umalis, Sed. Para pagdating ng daddy mo—”

“Kailan ka pa nagkaroon ng karapatang pigilan ako, Yannie?” putol niya sa aking sasabihin, at ang lamig sa kaniyang mga mata ay sapat na upang patigilin ako. “Gawin mo na lang ang aking inuutos. At isa pa… huwag kang magsasabi kay Daddy na gabi-gabi akong umaalis at iniiwan kitang mag-isa. Naiintindihan mo ba?”

Tumango ako nang walang salita, tila ba nawalan ako ng boses sa bigat ng kaniyang babala. Nang tuluyan na siyang nakalabas ng p***o, doon ko lang pinakawalan ang hiningang kanina ko pa pinipigilan. Pinunasan ko ang luhang pumatak sa aking pisngi at agad na tumayo upang simulan ang paghahanda. Hindi ako pwedeng sumuko. Kahit gaano pa kasakit ang kaniyang mga salita, gagawin ko ang lahat—para sa kaniya, at para sa pamilyang pinangarap kong mabuo kahit na parang imposible.

Ilang oras akong nagluto, nag-ayos, at tiniyak na bawat sulok ng bahay ay maayos at malinis. Nang matapos ang lahat, agad akong humiga sa sofa sa sala dahil sa matinding pagod na bumalot sa aking buong katawan. Ang bigat ng aking mga mata ay hindi ko na napigilan, at habang naghihintay sa pagdating ni Sedrick at ng kaniyang ama, hindi ko namalayang nakatulog na pala ako sa gitna ng katahimikan ng bahay.

—

“Ughhh…”

Napabuntong-hininga ako nang maramdaman ang mainit na haplos sa aking balat. Unti-unting nagising ang aking diwa nang maramdaman ang isang bagay na tila kumakain ng aking pagkababae—mabagal, mainit, at puno ng pagnanasa. Nanlaki ang aking mga mata ngunit sa halip na itaboy siya, isang kakaibang init ang dumaloy sa aking katawan. Mas lalo akong napaungol nang ipasok niya ang dalawang daliri niya sa aking loob, dahan-dahan ngunit tiyak ang bawat galaw.

“Sed… ganyan nga… huwag kang tumigil…” bulong ko nang walang pag-aalinlangan, ang aking mga kamay ay kumakapit sa tela ng sofa, tila ba nawawala ako sa sarili sa bawat haplos niya.

Sa tatlong taon naming kasal ni Sedrick, ngayon ko lang naramdaman ang ganitong pakiramdam. Ngayon lang niya ako hinawakan nang ganito—na parang ako ang pinakamahalagang bagay sa kaniyang buhay. Bawat galaw ng kaniyang dila at daliri ay tila tinatanggal ang lahat ng lamat at sakit na naipon sa loob ng mahabang panahon. Hindi ko alam kung paano magreak, ngunit isang bagay ang sigurado ako, masaya ako. Sa wakas, pinapansin niya ako. Sa wakas, pinapaligaya niya ako—ang bagay na matagal ko nang hinihiling sa kaniya gabi-gabi bago matulog.

“Ughhh… faster, Sedrick… oh, tangina…” nababaliw kong ungol, at mas lalo ko pang idiniin ang kaniyang mukha sa aking pagkababae, tila ba ayaw kong huminto siya kahit sandali.

“Ugh… hmmm… ohhh…”

Muli akong napasinghap nang ipasok niya muli ang isa pa niyang daliri, lumalawak ang bawat galaw, lumalalim ang bawat hawak. Ang sarap na nararamdaman ko ay tila dinadala ako sa ibang mundo—walang lungkot, walang lamig, kundi puro init at pagnanasa na matagal nang itinago ng aking asawa.

“Fuck, Sed… ganyan nga… please, huwag kang tumigil… ughhh… ahhh… hmmm…” nababaliw kong ungol habang binubuka ko nang malaki ang aking mga binti, hinahawakan ang kaniyang ulo at mas lalo pang idiniin sa aking pagkababae. Wala na akong pakialam kung sino man ang makakita sa amin. Sa sandaling ito, ang mahalaga lang ay siya at ako—magkasama, nagkakaisa, sa paraang hindi namin nagawa noon pa man.

“Ahhhhhh!!! Ughhhh!!!!”

Sunod-sunod ang aking mga ungol habang nakatingala, ang kaniyang mga daliri ay walang tigil na gumagalaw sa loob ko habang ang kaniyang dila ay hindi rin tumitigil sa paghaplos at paghalik sa aking pinakamahahalagang bahagi. Ang bawat galaw niya ay puno ng karanasan at pagnanasa na hindi ko akalaing kayang ipakita ni Sedrick. Sinabayan ko ang kaniyang bawat galaw, gumigiling ako nang mas mabilis, mas matindi—dahil sa sobrang sarap na nararamdaman ko, nanginginig na ang buong katawan ko, tila ba matutunaw ako sa kaniyang mga haplos.

Nang maramdaman kong malapit na ang dulo, mas lalo kong diniin ang kaniyang mukha sa akin.

“Ughhh… faster… lalabas na… ughhh!!!” sigaw ko sa aking isipan, at mas lalo pa niyang binilisan ang kaniyang mga galaw hanggang sa…

“Ughhhhh… ahhh… hmmmm!!!!!”

Mahina kong ungol nang tuluyan na akong lumabas—ang matinding sarap na dumaloy sa aking buong katawan ay nagpanginig sa akin nang buong-buo. At hindi pa siya tumigil. Sinipsip niya ang lahat ng aking nilabas, tila ba ayaw niyang sayangin ang kahit katiting na patak.

“Do you like it, Roselyn?”

Mapang-akit na tanong ng isang boses—ngunit hindi iyon ang boses na inaasahan ko. Hindi iyon ang boses ni Sedrick.

Biglang nanlamig ang aking buong katawan. Dahan-dahan kong inangat ang aking ulo, ang aking puso ay tila huminto sa pagtibok nang makita ko kung sino ang nasa harap ko. Ang mga mata niyang puno ng pagnanasa at pagmamay-ari ay nakatingin sa akin nang diretso, at ang kilabot na dumaloy sa aking likuran ay hindi ko maipaliwanag.

“Daddy… Caius?”

TO BE CONTINUED