Todos los capítulos de Mr Fernandez Erotic Obsession: Capítulo 1 - Capítulo 5

Roselyn Yannie Harrison — POV“Ano ba, Yannie? Wala ka ba talagang matinong gagawin?” sigaw ng asawa ko kaya napapikit ako nang mariin, tila ba bawat salita niya ay patalim na tumatagos sa aking dibdib.Tatlong taon na kaming kasal ni Sedrick Fernandez. Tatlong taon na ang lumipas ngunit ni minsan ay hindi ko man lang naramdaman na tinuring niya akong tunay na asawa. Sa loob ng mahabang panahong iyon, sanay na sanay na ako sa lamig ng kaniyang pakikitungo—sa mga salitang nananakit, sa mga tinging walang emosyon, at sa pagsasamang tila panandalian lamang at walang halong pagmamahal.“Sorry, Sed… marami kasi akong ginagawa kaya nakalimutan kong ngayon nga pala dadating ang daddy mo,” sabi ko habang nanginginig ang aking mga kamay, hindi maintindihan ang halo-halong emosyong dumadaloy sa aking puso—hiya, takot, at matinding lungkot.“Kahit kailan talaga, wala kang silbi,” matigas niyang sabi, at parang may dumurog na bato sa aking dibdib sa bigat ng kaniyang sinabi. “Sa tingin mo matutuw

Roselyn Pov___"Daddy caius nasisiraan kana ba ng ulo!!" Nanginginig kong saway sa kaniya ng pag dating namin sa kwarto ko ay hindi man lang siya tumigik sa pag bayo. “Nandito na ang iyong anak daddy caius pwede bang tumigi— ughhh~~” natigilan ako sa aking sinasabi ng bigla niya isagad ang kaniya sa akin "So let him be here. It doesn't matter. He can walk through that door right now, and I still wouldn't stop. Because you belong to me, Yannie. Not him. and I certainly don't stop just because he's watching."Malamig niyang tugon “h- hindi ka lan baliw caius nasisiraan kana ng ulo!!!” Sabi ko at pinikit ang aking sariling mata dahil pabilis ng pabilis ang kaniyang pag bayo, "Ugh!" Muli kong ungol nang ang halik niya sa aking tainga ay naging isang pagdilā papunta sa aking panga. She traced the perfect cut of my jaw, not minding the stables that grazed against his tongue, natigilan ako ng may binulong siya.And who cares?" Malamig at walang emosyon niyang sagot, tila ba walang saysay

ROSELYN POV___‘Baby, I think I'm pregnant. What should I do?’Tila tumigil ang mundo ko nang mabasa ko ang mga salitang iyon. Nanginginig ang buong katawan ko at mumtik nang mahilog ang cellphone mula sa aking kamsy. Isang malamig at mabigat na pakiramdam ang kumalat sa aking dibdib, na tila ba naubos ang lahat ng lakas ko. Gaano na katagal? Gaano na katagal niya akong niloloko? Gaano na katagal siyang bumibuo ng pamilya sa iba habang hinihintay ko siya sa malamig at walang buhay na kwarto?‘Sa lahat ng panahong ito… niloloko lang pala niya ako.’Pagkalito, pagtataksil, at matinding sakit ang sabay-sabay na bumalot sa akin hanggang sa halos hindi na ako makahinga. Nanginginig ang aking mga kamay habang pinapasok ko ang aking mga damit sa bag—isa-isa, hindi na alintana kung ano ang nakukuha ko, wala na akong pakialam sa lahat. Lumalabo ang paningin ko dahil sa walang tigil na pagpatak ng aking mga luha. Hindi ko na pwedeng manatili pa rito. Kahit isang minuto pa. Hindi sa bahay na pun