LOGINROSELYN POV
Bumukas ang p***o at tila sasabog na ang dibdib ko sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Mabilis akong umatras at hinila ang kumot hanggang sa aking baba, tinatakpan ang buong katawan ko — at sa ilalim nito, tahimik na gumalaw si Caius, dumikit nang mahigpit sa akin na tila ba isa kaming katawan. Ang braso niya ay mabigat na nakapatong sa aking bewang, at pinigil ko ang aking paghinga habang pumasok si Sedrick sa kwarto. Tumigil siya sandali, nakatayo sa pintuan habang tinitingnan ako nang may pagtataka. Nagkunot ang kaniyang noo nang makita ang panginginig ng aking katawan. "Why are you naked, Roselyn?" Sedrick asked, his vpice calm but confised, his eyes scanning the bed. Natuyo ang aking lalamunan. Pinilit kong tumingin sa kaniya, nagdarasal na hindi niya maramdaman o makita ang lalaking nakahiga sa tabi ko. "Ginagawa ko lang… ang mga bagay na hindi mo ginagawa para sa akin," pagsisinungaling ko, nanginginig ang aking boses. "Bilang asawa ko, inaasahan kong maramdaman ko na mahal mo ako… pero hindi ko naramdaman iyon sa loob ng tatlong taon kaya sinubukan kong punan ang iyonh pag kukulang" Sedrick’s expression softened, but there was a coldness in it too — the look of a man who realized he’d been neglecting something he was supposed to cherish. Lumapit siya at tumigil sa tabi ng kama ki. Mabilis na tumibok ang puso ko dahil nagugulohan ako sa kanoyanh kinikilos. Kung yayakapin koba siya o hihilahin ang kumot para takpan ang sarili lo "I see," Sedrick said quietly. "Then let me take care of it. I’m your husband. It’s my job to give you what you need." Sabi niya ikinatigil ng aking buong mundo dahil sa saya at takot, masaya ako dahil sa unang pagkakataon ay siya ang nag aya sakin at takot dahila baka makita niya ang kaniyang ama sa aking tabi. Inilapit niya ang kaniyang mukha at akmang hahalikan ako. Sa sandaling iyon, naramdaman ko ang higpit ng hawak ni Caius sa aking bewang sa ilalim ng kumot at bigla niyang pinasok sa aking kweba ang kaniyanh daliri na bigla kong ikinakagat ng labi. Nanikip ang aking dibdib sa takot. Hindi pwede. Hindi pwedeng halikan ako ni Sedrick habang nandito si Caius. "Huwag!" Sigaw ko at agad na umiwas kaya sa pisngi lang dumapo ang kaniyang halik. "Maligo ka muna a-amoy alak ka sedrick” pag papalusot ko kaya agad siyang natigilan. Sedrick pulled back, looking slightly hurt but nodding slowly. "Fine. I’ll go shower and We can… fix this when I come back." He turned toward the door, pausing for a second before walking out. "Don’t go anywhere." Huli niyang sinabi, at sa sandaling yun at naramdaman ko ang pangungulila ni sedrick dahil ba lasing siya o totoo niya yun nararamdaman. Ako'y nagugulohan at nalilito dahil sa kaniyang kinikilos. Sa sandaling sumara ang p***o, parang nawalan ako ng hangin. Humiga ako sandali at pagkatapos ay agad na hinawi ang kumot — at nakita ko si Caius na nakaupo na, nakatingin sa akin nang nagliliyab ang mga mata. ""You let him touch you? You let him speak to you like that, after what we just did?" Malamig niyang tanong, ang bawat salita ay parang patalim na tumatama sa akin. “Asawa ko siya, Caius. at may karapatan siyang gawin sakin yun” depensa ko, bagaman alam kong mali ang lahat ng ito. Bigla niyang hinawakan ang aking baba at itinapat ang aking mukha sa kaniya. "And so what? Does that make him yours? Does a ring on a finger mean you belong to him, when your body screams for me? When you come apart only for me? You are mine, Yannie. Not his. Never his." “ano bang alam mo sa amin caius gayon ay hindi mo naman kami nakasama ng tatlong taon at mas lalo naman hindi kita kilala ngayon nga lang kita nakita e at may ng yari pa sa atin na pag kakamali!” Naiinis konang sigaw. “I know everything about my son yannie specially you!!” "You think surrendering your body to him will make him treat you like a real wife? Whether you believe it or not… you’re just a slave wife to him, Yannie. And nothing will ever change that." Malamig niya tugon na aking ikinatigil “Fuck you caius umalis kana dito bago pa tayu makita ni sedrick dito!!” Bulayaw ko at tinuro ang p***o Ngumisi siya — isang ngiting nakakapanindig-balahibo. "Let him find out. Let him see the truth. It would save me the trouble of hiding what is rightfully mine. But listen to me carefully — if you let him touch you the way I do… if you let him kiss you… if you give him even a fraction of what you give me…" Lumapit pa siya sa aking tainga, ang kaniyang boses ay naging mababa at nakakatakot. "I will punish you, Yannie. And believe me… you won’t like my punishment. I don’t share. I don’t wait. And I certainly don’t watch while another man touches what belongs to me. If anything happens between you and him… I will make sure you regret it for the rest of your life." Natigilan ako. Natulala sa kaniyang sinabi. Ang bigat ng kaniyang banta ay bumagsak sa aking buong pagkatao. Alam kong hindi siya nagbibiro. Kapag sinabi niyang parurusahan niya ako — gagawin niya. At walang makakapigil sa kaniya. "Remember this," dagdag niya bago kumuha ng damit at dahan-dahang lumabas ng kwarto sa likod ng p***o. "You are mine. And no one — not even my own son — can take that away from me." Caius let out a short, cold laugh — a sound that sent shivers racing down my spine. "Wife? A wife who trembles in my arms? A wife who moans my name? Don’t stand there and tell me you belong to him when your body screams for me. You are mine, Yannie. Every breath you take, every beat of your heart — it all belongs to me." "May karapatan siya!" Pagtatanggol ko sa sarili kahit alam kong mahina na ang aking boses. "Kasal kami." "He has no right to what is mine," Caius stepped closer, leaning over me, his hands gripping the headboard on either side of my head, trapping me. "And if he so much as lays a finger on you tonight? If he kisses you? If he tries to claim what he thinks is his? I will ruin him. I will ruin everything he has built, everything he is — and then I will punish you, Yannie. Severely." Napasinghap ako. "P-paparusahan mo ako…?" "Only because you belong to me," he whispered, his face inches from mine, his eyes burning into mine. "And I do not share what is mine. Not with him. Not with anyone. If you let him touch you, you are betraying me. And betrayal… betrayal has a price." Bumalik siya sa pagbibihis nang dahan-dahan at puno ng paghahari. Bago siya lumabas, tumigil siya sa pintuan at lumingon sa akin. Ang tingin niya ay tila tutusukin ako ng mga mata niya. "Think about it, Yannie," he said, his voice dropping to a dark, threatening whisper. "And remember — if anything happens between you and him tonight… you will regret it for the rest of your life." Nang makaalis siya, naiwan akong mag-isa sa katahimikan sa kwarto ang bumalot sa aking kwarto. Nakaupo ako sa kama, hindi makagalaw, paulit-ulit na umuugong sa aking isipan ang kaniyang mga banta. Nang biglang umilaw ang cellphone ni Sedrick na naiwan sa ibabaw ng mesa sa tabi ng kama ko ay agad ko itong tiningnan Isang mensahe ang dumating. Tiningnan ko ito at ako at natigilan ng makita ko ang naka nickname at mensahe nito —I'm Pregnant baby— TO BE CONTINUEDROSELYN POV___Kinabukasan ay nagisinh ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa aking mata kaya dahan-dahan kong minulat ang aking mata at biglang natulala ng maalala ko nanaman ang nangyari kagabi. FLASHBACKMatagal kaming nanatili sa ganoong pwesto. Hindi siya bumitaw at hindi rin ako makagalaw. Ang bawat salitang binitiwan niya ay parang nakaukit sa isip ko at hindi ko maalis sa isipan.Tumigil siya sa pagsasalita pero hindi niya ako binitawan. Hinaplos niya ang likod ko nang marahan para pakalmahin ang aming dalawa.“There is no other man, Roselyn. Remember that,” sabi niya nang mahina pero seryoso. “Only me. I’m the only one who stays by your side.”Tumingin ako sa kaniya. Ang mukha niya ay seryoso at puno ng determinasyon. Wala akong nakitang pag-aalinlangan sa kaniyang mga mata.“Paano naman ako, Caius?” tanong ko, ang boses ay halos hindi marinig. “Paano kung hindi ko kaya ang ganitong paraan mo? Paano kung sa paghawak mo nang mahigpit, ako naman ang masaktan?”Humarap siya
ROSALYN’S POV“Listen to her. Walk away. Because if you don’t… you’ll see exactly what I’m capable of.”Bawat salita ay mabigat at malamig, parang yelo na dumaloy sa aking likuran. Agad na nagkunot ang noo ni Ben at tumingin siya sa akin, puno ng pagtataka at takot.“Bakit, Roselyn?” tanong niya, ang boses ay puno ng pag-aalala “Natatakot ka ba sa kaniya? Hindi ako aalis hangga’t hindi pa siya umaalis sa bahay mo. Baka saktan ka niya —”“Hindi” putol ko nang mariin, ang kamay ko ay nanginginig sa gilid ko “Umalis ka na!!!”Nanginginig kong tinuro ang pínto bago Tumingin ako kay Caius at nakita kong dumilim ang kaniyang mukha. Ang tingin niya kay Benjie ay tila isang mabangis na hayop na handang pumatay mg walang awa ar walang makakapigil. “Kaya ko ang sarili ko kaya umalis ka na. Hindi niya ako sasaktan kaya huwag ka nang mag-alala pa” sabi ko, ang bawat salita ay pilit kong pinapatatag ang sarili.Lalong kumunot ang noo ni Benjie. Pahiwatig na Hindi siya kumbinsido.“Paano ka nakaka
Roselyn POV___Bigla akong napabalikwas ng biglang may kumatok ng paulit-ulit, bawat katok ay malakas kaya bigla akong nakaramdam ng takot kasi baka masamang tao ito kaya hindi ako nag dalawang isip na tawagan si Benjie. “Ben!!!” Nanginginig ang boses ko ng tawagin ko ang pangalan niya dahil sa takot na aking nararamdaman. “Roselyn? May nang yari ba ha” nag aalalang tanong ni ben nakinig ko din na biglang may nabasag sa kaniyang linya. “Ben t-tulo—” naputol ang aking sasabihin ng lumakas ang pagkakahampas ng kong sino sa pinto kaya mas lalo akong nakaramdam ng takot. “Roselyn sino yun ha!!! Huwag kang lumabas jan pupunta nako” malamig na ani ni ben at saka pinatay ang tawag.Pakiramdam ko ay namamanhid ang buo kong katawan dahil sa takot, ngunit nawala Ang lahat ng yun ng umimik siya pakiramdam ko tatalon ang aking puso dahil sa halo halong emosyon na aking nararamdaman ‘paano niya nalaman na nandito ako, bakita siya nandito. “Yannie… open this door. Or I’ll destroy it. And when
Roselyn POV___ Isang linggo na ang lumipas ng tuloyan ng nawala sa akinh buhay si sedrick at isang linggo narin ang nakakalipas ng tumakas ako sa bahay na puno ng ala-ala namin ni sedrick dahil ayaw akong pakawalan ni daddy Antonio nung gabing rin yun. Flashback__ Dahan-dahan akong tumayo, pinunasan ang huling patak ng luha sa aking pisngi. Hindi ako pwedeng manatili dito Kinuha ko ang maliit na bsg na kanina ay hawak ko. Tahimik akong naglakad palayo, akala ko ay malaya na ako Ngunit bago pa man ako makalagpas sa pintuan, isang kamay ang humawak sa aking braso mahigpit, mainit, at hindi magpapakawala. “Saan ka pupunta, Roselyn?” Natigilan ako ng pigilan ako ni daddy Antonio Humarap ako sa kaniya, pilit na pinatatag ang sarili ko kahit nanginginig ang buong pagkatao ko. “aalis nako tito antonio hindi na fapat ako manatili pa dito” Tinitigan niya ako nang matalim, tila sinusuri ang bawat emosyong nakatago sa aking mga mata. “Akala mo ba ganun lang kadali ang umalis? Pagkatapos
Roselyn POV___"What is going on here?" Sedrick asked, his voice calm but sharp, his gaze lingering on his father, then on me, then back to his father. "What’s happening?”“ What's happening!!” Mariin kong tanong sa kaniyang “Talagang tinatanong mo pa talaga ang bagay na yan ha hayup ka!!!” Nanginginig kong dagdag habang nahakbang palapit sa kaniya“ roselyn ano ba ang ibig mong sa–” hindi pa niya natutuloy ang kaniyang sasabihin ng umimik ako na kaniyang ikinatigil. “Nahuli ko lang naman ang sarili kong asawa na nakabuntis ng ibang babae na kahit kilan ay hindi niya ibinigay sakin kahit na matagal konang hinihiling ang bagay na yun” bulyaw ko habang dinuduro siya at kita ko sa kaniyang mga mata ang gulat. “Rosl–”“Kilan pa sedrick” muli kong putol sa kaniyang sasabihin “ kilan mopa ako niloloko ha pût@ngina mo binigay ko sayu lahat, nag tiis ako sa lamig ng pakikitungo mo nag tiyaga akong intayin ka gabi- gabi tapus ito lang ang igaganti mo”“ let me explain roselyn please!!” Tugo
ROSELYN POV___‘Baby, I think I'm pregnant. What should I do?’Tila tumigil ang mundo ko nang mabasa ko ang mga salitang iyon. Nanginginig ang buong katawan ko at mumtik nang mahilog ang cellphone mula sa aking kamsy. Isang malamig at mabigat na pakiramdam ang kumalat sa aking dibdib, na tila ba naubos ang lahat ng lakas ko. Gaano na katagal? Gaano na katagal niya akong niloloko? Gaano na katagal siyang bumibuo ng pamilya sa iba habang hinihintay ko siya sa malamig at walang buhay na kwarto?‘Sa lahat ng panahong ito… niloloko lang pala niya ako.’Pagkalito, pagtataksil, at matinding sakit ang sabay-sabay na bumalot sa akin hanggang sa halos hindi na ako makahinga. Nanginginig ang aking mga kamay habang pinapasok ko ang aking mga damit sa bag—isa-isa, hindi na alintana kung ano ang nakukuha ko, wala na akong pakialam sa lahat. Lumalabo ang paningin ko dahil sa walang tigil na pagpatak ng aking mga luha. Hindi ko na pwedeng manatili pa rito. Kahit isang minuto pa. Hindi sa bahay na pun







