LOGINAno ba yan. Super love ko tong si Aris at Vida. Ang hirap yata e let go ng dalawang to.
Mahigpit na binilin ng inay sakin na hindi muna ako papasok ng skwelahan sa loob ng dalawang araw lalo na no’ng nalaman niya na hindi nakulong si Jude.Pinalaya rin kasi siya dahil napag-alaman na pinagtanggol lang niya ang malapit na kaibigan na si Negro nang bigla silang sugurin ni Johnny kahapon dahil sa kalasingan.No’ng malaman ko yun, sobra akong natuwa dahil tama ako ng hinala, na hindi siya ang nagsimula sa gulo. Pero kahit pa man ganoon, para sa mga magulang ko e masama siyang tao.No’ng umalis si inay para makisali sa paghahanda sa bayan sa paparating na fiesta, agad akong umalis at nagpunta ng sweklahan kahit na tatlong oras na akong late.Gusto ko lang makita si Jude.Pagdating ko, pinagtitinginan ako ng ibang mga studyante, marahil nakarating sa kanila ang balitang ginawa kong pagyakap kay Jude.“Liya!”Huminto ako at nakita si Maris na nanlalaki ang mata habang nakatingin sakin. Lumapit siya at kinaladkad ako sa tabi.“Totoo ba yung balita? May relasyon kayo ni Jude?”“M
“Liya, ikaw ba ay may gusto sa lalaking yun?” Yan ang tanong ni inay habang namimili ng magandang gulay sa palengke.Akala ko e nakalimutan na niya si Jude, mukhang di pala.Binabagabag pa rin siguro siya no’ng dinala ko ito sa bahay kanina.“W-Wala po ‘nay…”Marahan siyang tumango at dumampot ng isang sayote. “Kung ganoon, bakit labis ang pag-aalala mo sa taong yun matapos ko itong paalisin sa bahay kanina? Sumama ang loob mo, di ba?”Humigpit ang hawak ko sa tote bag na bitbit namin para lagyan ng mga pinamiling gulay. Sobrang talas nang pakiramdam ng inay.“H-Hindi po… hindi po sumama ang loob ko kanina.” Pagsisinungaling ko.“Liya, papunta ka pa lang, pabalik na ako.” Makahulugan niyang sabi. Nagbaba ako nang tingin.Alam kong kung aamin akong gusto ko si Jude e magagalit siya.Kaya nilakasan ko ang loob ko na magsinungaling sa harapan niya. “Magkaibigan lang po talaga kami ‘nay.”Tinignan niya ko nang may pagdududa.“Siguraduhin mo lang ang sinasabi mong magkaibigan lang kayo. Ay
Dahan-dahan ang aming paglalakad. Nasa likuran ko siya habang ako ay nasa unahan. Kahit hindi siya kita ng mga mata ko, ramdam na ramdam ko ang mga mata niyang halos tumatagos sa likod ko.Hindi siya nagsasalita pero nabibingi ako sa katahimikan naming dalawa.Nakakabingi… pero paano nangyayari to? Yung mabingi ka sa katahimikan?Dahil ba ito sa lakas na pagkabog ng dibdib ko?O dahil sa hindi matigil ang utak ko kakatanong ng mga bagay-bagay tungkol sa kaniya?Kung sobrang dahan na nang paglalakad ko kanina, mas lalo ko pa talagang binagalan na kulang nalang e huminto ako nang sa ganoon makarating siya agad sa tabi ko pero wala…Mas lalo rin niyang binagalan ang paglalakad niya.Tuluyan na akong huminto at humarap sa kaniya. Nakakunot ang noo ko nang maabutan siyang nakatitig nang mariin sakin.“Bakit?” nagtatakang tanong ko.Umiling siya sabay sabing, “wala…”‘Wala daw pero nakatitig ng husto.’ Komento ng utak ko.“Anong meron? Marumi ba ang likuran ng damit ko?” tanong ko pa sa kan
Liya’s POV[The past, the beginning…]“Liya, natapos mo na ba ang assignment na pinapagawa ni sir?” ang tanong ni Maris, kaklase ko.Bahagya akong tumango.“Oo tapos na,” nakangiti kong sagot.Humaba ang nguso niya at lumapit sakin. “Ako hindi pa. Pero teka, maiba ako… balita ko nagpapapansin daw sayo si Jude?”Napatigil ako nang ilang sandali at tinapunan siya ng tingin bago ako tumingin ulit sa harapan.“Hindi naman…” sabay hinga nang malalim.“Anong hindi? Kita kaya ng lahat na nilapitan ka niya during recess. Anong sinabi niya sayo? Inaya ka ba niya na i-date mo siya? O baka naman ay ginugulo ka niya? Gusto mo bang samahan kita sa disciplinary office?”Hindi ako sumagot para matigil na siya katitiktik tungkol kay Jude.Umang umaga pa lang, nagiging masama na yung tao kahit na wala naman siyang ibang ginagawa.Akala ko titigil na siya no’ng pinili kong hindi na magsalita pero talagang binuka pa niya ang bibig niya.“Naku Liya, huwag ka nang lumapit lapit doon sa lalaking yun. Alam
Liya’s POV[Last part of the story]Ang lakas ng tibok ng puso ko. Bilang ina, hindi ko alam kung paano ako hihinahon kung gayong yung anak mo ay nasa isang delikadong kalagayan.Nasa labas kami ng delivery room dahil manganganak na si Aileen, ang aking bunso. Suhi o footling breech ang batang nasa sinapupunan niya kaya kailangan niyang i c-section.Alam kong magagaling ang doctor na kinuha ni Archi pero hindi ko pa rin maiwasan ang kabahan.Kanina pa ako paulit-ulit na nagdadasal na sana ay maging maayos lang ang kalagayan niya at maging safe sila parehas ng bata.“Ma…”Napatingin ako kay Vida at kasama niya si Toneth. Sadyang umuwi ito para sa panganganak ni Aileen. Kahit wala pang tulog e sumama pa rin dito sa hospital.Agad silang nagmano at humaIik sa pisngi ko nang makalapit sila.“Ang mga bata, anak? Kasama mo ba?” tanong ko kay Vida.“Iniwan ko po kay papa at nasa bahay sila. Hindi ko na isinama lalo’t umuulan ngayon.”Tumango ako at tumingin kay Toneth.“Bakit ka pa sumama di
Almost 7 ng gabi nang makauwi si Archi kasama ni ate at kuya Aris.Gusto ko siyang salubungin sana pero nakahiga na kasi ako sa couch at nanonood ng TV. Saka ang bagal ko ring makatayo buhat sa tiyan ko so hindi rin ako makalapit sa kaniya agad kahit gustuhin ko man.Hanggang tingin na lamang ako sa mga pamangkin ko na una pang pinuntahan siya kesa sa mga magulang nila.Paano, may dala kasing donuts ang tito nila para sa kanila.“Thank you totoooo. Mhwaaah!” Excited na sabi ni Triss na ngayon ay binibigyan si Archi ng matagal na haIik sa pisngi.Ang cute… habang pinagmamasdan ko sila, naiinggit ako. Gusto ko tuloy umalis sa pwesto ko para makisali sa kulitan nila… it’s just that, nakakatamad lang tumayo.“Another one…” Natatawang sabi pa ng asawa ko na tumingin pa sa gilid para yung kaliwang pisngi naman niya ang mahaIikan ni Triss.Pero bago pa man siya mahaIikan ulit ng pamangkin namin, umeksena na si kuya.Literal na nakasimangot ang mukha nito.Alam kong labag sa loob niya na nauna
Vida’s POVBandang hapon, nasa labas ako ng bahay, nanonood ako sa mga taong nasa labas na nagkukumpulan dahil may sugalang nagaganap.Uso ata kasi ngayon yung mga gagamba na pinagsasabong nila tapos tumataya yung ibang mga kabitbahay namin dito.Hindi ko nga alam kung matutuwa ako o maiinis lalo’t
Kinakabahan ako habang papasok ng company. Ilang linggo lang naman ako nawala. Siguro mga 2 weeks and now that I’m back, pero parang nakakapanibago pa rin.Pakiramdam ko e first time ko ulit magtrabaho sa AE Lines.Pagpasok ko ng elevator, wala pa rin namang kakaiba maliban sa panay ako tignan ng mg
Vida’s POVNapadaing ako ng magising ako. Kinapa ko ang katabi ko pero wala akong katawan na maramdaman. Umupo ako sa kama at napansing wala nga si Escalante saking tabi.“Good morning, sweetheart.”Napatingin ako sa unahan at nakita ko siyang may dalang breakfast para sakin.“Nagluto ka?”Pinagkunu
"Bakit dangerous ka raw?" tanong ko habang pauwi kami ng bahay. "Ganyan talaga ang sinasabi ng mga matatandang hukluban na nakikialam sa buhay ng may buhay." Agad ko siyang hinampas sa braso niya. "Baby it hurts." Reklamo niya. Baby it hurts ka diyan. Sinamaan ko siya ng tingin. "Yang bib







