LOGIN“Huwag niyo na akong ihatid sir Dane,” sabi ko dahil ayaw kong makita kami ng ibang mga kasamahan namin.
Oras makita nila akong kasama ko si sir Dane na madaling araw pa, alam kong tatadtarin nila ako ng katanungan.
“Okay.. Just call me kung may kailangan ka.”
“Po?”
“Utos ni sir Aris.” Sabi niya at may nakakaloko na namang ngiti sa labi niya. Mukhang hindi yata siya naniniwala sa sinabi kong walang nangyari sa amin ni Escalante.
Nang makaalis siya, pumasok na rin ako ng hotel nang biglang tumawag sa akin si Marky, ang boyfriend ko. Agad nalukot ang mukha ko nang makita ang pangalan niya.
Mula pa no’ng Sabado, pagdating ko dito sa Paris, palagi ko siyang hindi nakakausap tuwing gabi dahil busy daw siya. Hindi ko alam kung anong pinagkabusyhan niya para mawalan siya ng oras sakin. At dahil badtrip pa ako sa kaniya, hindi ko sinagot ang tawag niya.
Nang bumukas ang elevator, agad akong pumasok. Bago pa magsara, may isang babae ang dali-daling pumasok na isang kasamahan ko sa trabaho. May dala pa siyang pagkain. Nang magtagpo ang mga mata namin, sabay kaming nagulat.
“Vida! Nauna ka pa lang bumalik ng hotel?” hindi makapaniwalang sabi niya.
Hilaw akong ngumiti at tumango. Kinabahan ako. Hindi naman nila ako nakita na kasama ni Escalante hindi ba?
Nang mawala siguro ako ay iniisip nilang nauna na akong umuwi.
“Ikaw talagang babae ka. Nagpasabi ka man lang sana para hindi na kami mabaliw kakahanap sayo.” Napahilot siya sa ulo niya. “Ang sakit ng ulo ko. Napasobra yata ang pag-inom namin kahapon.”
Ngumisi lang ako at hindi siya nagawang sagutin. Akala ko naman ay tatahimik na siya, pero nagulat ako nang bigla niyang punahin ang damit ko.
“Ay wow. Ang ganda naman ng damit mo. Bago ba yan?”
Napatingin ako sa suot ko. Nagulat ako nang makita na ang binigay pala ni Escalante sa akin na damit ay yung design ko na sinabihan niyang panget. Ito yung design na iniyakan ko at naging dahilan bakit panay Escalante ako sa kaniya sa utak ko.
“Mamahalin ba to? Ang ganda ng tela.”
Sa mga oras na to, para na akong maiihi lalo’t may brand ang damit.
Bigla niya akong hinawakan.
“Wait. Product ba yan ng AE Lines?”
Nangatog na ang binti ko. Hindi ko alam anong sasabihin ko sa kaniya.
“Yung logo-" nang bumukas ang elevator, agad akong lumayo.
“Bye. Una na ako…” Nagmamadali akong tumakbo paalis. Nang makapasok ako sa hotel room ko, napahawak ako kaagad sa aking dibdib. Muntik na yun.
Agad akong pumunta ng salamin.
“Ito nga ang design ko. Bakit? Akala ko ba ay ayaw niya kasi panget?”
Nang mapansin ko ang roommate kong gumalaw sa kama, agad akong kumuha ng damit sa maleta at nagpunta ng banyo para magpalit ng damit.
Saktong paglabas ko ng banyo, gising na siya. Si Helena, ang roommate kong fashion designer rin kagaya ko. Naka-upo siya sa kama at nakatingin sa cellphone niya.
“G-Good morning, Helena.”
“Good morning, Vida. Anong oras ka nakauwi kagabi? Hindi kita nakita pag-uwi ko.”
Alanganin akong ngumiti. “Ano, tulog ka na kasi pagpasok ko.”
“Okay,” aniya at tumango.
Pasimple akong lumapit sa maleta para ipasok ang damit na pinasuot sa akin ni Escalante nang bigla siyang sumigaw.
“OMG! Vida look!”
Agad niyang hinarap sa akin ang phone niya at halos manigas ako sa aking kinatatayuan nang makita ang larawan na pinakita niya.
“Diba si sir Aris to? OMG! Sino itong kahaIikan niya?”
Dali-dali akong lumapit sa kaniya at binawi ang cellphone niya. Nagulat ako nang makita na frontpage iyon ng isang local news. Kalat na sa internet na ang CEO ng AE Lines ay namataang may kahaIikang babae sa loob ng sasakyan.
Nababaliw na ba sila? Kahit dito sa Paris may paparazzi pa rin siya?
“Vida, sino yang babaeng yan? Napansin mo ba yan kagabi?” umiiyak na sabi ni Helena. Crush niya si Escalante kaya ganyan siya makareact.
Tumingin ako sa kaniya at binalik ko ang cellphone niya.
“Hindi k-ko k-kilala.” Sabi ko tumawa ng peke.
“Waaaaah!!! No! Ang first love ko!” Pinagsusuntok niya ang bedsheet namin habang ako ay sunod-sunod na lang na napalunok.
Nagpapasalamat ako na yung kuha e nakatalikod ako sa camera kaya mukha lang ni Escalante ang kita.
Naging usapan sa mga kasamahan ko sa trabaho ang viral picture ng boss namin na may kahaIikang babae. Ngayon, hinahunting nila kung sino ito. Dahil last day na namin sa Paris, nagkaayaan ang lahat na magshopping sandali pero natapos nalang kami at nasa kainan na, iyon pa rin ang topic nila.
“Operation 101, hanapin ang mystery girl ni sir Aris.”
Halos mabilaukan ako sa kinakain kong pasta nang sabihin yun ni Helena. Talagang hindi pa siya nakamove-on diyan.
“Sino sa tingin niyo ang babaeng ito?”
“Base sa pananamit niya, isa siyang model.”
“Hindi. Hula ko e prosti yan.”
“Sa tingin ko, yung waitress yan na panay ang tingin kay sir kagabi.”
Nagkaroon na sila ng samu’t-saring hula kung sino ang babaeng yun, ako naman ay tahimik lang. Hindi pwedeng malaman nila na ako yun at baka kuyugin nila akong lahat lalo pa’t may gusto sila kay Escalante.
“Ikaw Vida, sino sa tingin mo itong kahaIikan ng boss natin?”
Napalunok ako ng wala sa oras lalo na’t lahat ng mata nila ay nasa akin na, hinihintay ang sasabihin ko.
“W-Wala akong idea e.” Sabi ko sabay simsim sa frappe ko.
“What? Wala kang idea kahit konti?”
“W-Wala,” sabi ko sabay tingin sa gilid.
Nang wala silang mahita sa akin, bumalik sila sa pagchichismisan. Gusto ko nalang tuloy umalis.
Nang makauwi na kami sa hotel room namin, nagpack na kami ng aming maleta dahil flight na namin mamayang midnight. Sinundo lang kami ni sir Dane ng 9 ng gabi at nagtungo na sa airport.
Yung mga kasamahan ko, nagbubulungan sila sa tabi habang nakatingin sa boss naming may katawagan sa phone niya. Nang papasok na kami sa plane, bigla akong nilapitan ni sir Dane.
“Vida, sa amin ka sasabay utos ni sir Aris. Mamaya pa tayo aalis mga 3 ng umaga.”
Napahinto ako pati na yung mga kasamahan ko. Agad silang napatingin sa akin.
“Sa private plane po? B-Bakit po sir?”
“May trabaho pa daw siyang ipapagawa sayo.”
Napatingin ako kina Helena, nang makita nila si sir Dane na napatingin sa kanila, bahagya silang nataranta.
“Bye Vida, mauna na kami sayo. See you sa Pinas!” Sabay na sabi nila at nagmamadaling umalis dala ang maleta nila.
Nakagat ko ang labi ko at sumunod kay sir Dane na papunta kay Escalante na ngayon ay nakatitig sa akin.
“Sir Dane, bakit daw po ako gustong makausap ni sir Aris?” bulong ko.
“No idea pero don’t worry, good mood yan mula pa kaninang umaga.” Aniya at ngumiti pa ng nakakaloko.
Liya’s POV[Last part of the story]Ang lakas ng tibok ng puso ko. Bilang ina, hindi ko alam kung paano ako hihinahon kung gayong yung anak mo ay nasa isang delikadong kalagayan.Nasa labas kami ng delivery room dahil manganganak na si Aileen, ang aking bunso. Suhi o footling breech ang batang nasa sinapupunan niya kaya kailangan niyang i c-section.Alam kong magagaling ang doctor na kinuha ni Archi pero hindi ko pa rin maiwasan ang kabahan.Kanina pa ako paulit-ulit na nagdadasal na sana ay maging maayos lang ang kalagayan niya at maging safe sila parehas ng bata.“Ma…”Napatingin ako kay Vida at kasama niya si Toneth. Sadyang umuwi ito para sa panganganak ni Aileen. Kahit wala pang tulog e sumama pa rin dito sa hospital.Agad silang nagmano at humaIik sa pisngi ko nang makalapit sila.“Ang mga bata, anak? Kasama mo ba?” tanong ko kay Vida.“Iniwan ko po kay papa at nasa bahay sila. Hindi ko na isinama lalo’t umuulan ngayon.”Tumango ako at tumingin kay Toneth.“Bakit ka pa sumama di
Almost 7 ng gabi nang makauwi si Archi kasama ni ate at kuya Aris.Gusto ko siyang salubungin sana pero nakahiga na kasi ako sa couch at nanonood ng TV. Saka ang bagal ko ring makatayo buhat sa tiyan ko so hindi rin ako makalapit sa kaniya agad kahit gustuhin ko man.Hanggang tingin na lamang ako sa mga pamangkin ko na una pang pinuntahan siya kesa sa mga magulang nila.Paano, may dala kasing donuts ang tito nila para sa kanila.“Thank you totoooo. Mhwaaah!” Excited na sabi ni Triss na ngayon ay binibigyan si Archi ng matagal na haIik sa pisngi.Ang cute… habang pinagmamasdan ko sila, naiinggit ako. Gusto ko tuloy umalis sa pwesto ko para makisali sa kulitan nila… it’s just that, nakakatamad lang tumayo.“Another one…” Natatawang sabi pa ng asawa ko na tumingin pa sa gilid para yung kaliwang pisngi naman niya ang mahaIikan ni Triss.Pero bago pa man siya mahaIikan ulit ng pamangkin namin, umeksena na si kuya.Literal na nakasimangot ang mukha nito.Alam kong labag sa loob niya na nauna
Aileen’s POV[7 months after]“Titaaaaa!”Nabulabog ang buong bahay sa sigaw ni Tobias. Nasa terrace ako at binabantayan si Triss na nasa pool kasama ni mama.Nilalantakan ko yung pizza na pina-deliever ni Archi sakin kanina. Hindi ako sumagot kasi may laman pa yung bibig ko.Kami lang dito sa bahay kasi si ate Vida e nagtatrabaho na ulit sa AE Lines kasama ni kuya Aris at Archi.Pero sa ibang physical store ng AE Lines si ate pumapasok kasama ang asawa ko na kasalukuyang nagmamanage no’n habang si kuya ay nasa main branch ng kumpanya. So basically, hindi sila magkasama ngayon dalawa.Si mommy Lavenia naman e bumalik ng US hindi para maghanap na naman ng tao kundi para magbakasyon.Yes, Archi and I urged her na magbakasyon dahil deserve niya yun. We want her to enjoy life, we want her to meet someone that can make her happy.Naalala ko pa yung sinabi niya nang sabihin ni Archi na okay lang sa kaniya kung magkaroon siya ng stepfather,“Oh shut up, Archi… Sakit lang sa ulo yang mga lal
Vida's POV "Ma, kamusta daw?" Tanong ko nang makitang ibinababa na ni mama ang cellphone niya. Tinawagan niya kasi si Aileen para kamustahin. Gusto sana namin sumama kanina pero sinabi niya na dito nalang daw namin siya sa bahay hintayin kaya wala kaming choice kun'di sundin siya. Ayaw niya ata makita namin ang mangyayari sa kanila ni Rowena. Alam kong magiging okay lang siya dahil alam kong matapang siya pero gusto ko pa rin maniguro. "Ayos lang siya anak sabi ni Archi." Lihim kong nakahinga doon. Iba pa rin talaga yung kaba ko kapag si Aileen na ang pinag-uusapan. Noong nahimatay siya, ina-assure ko ang mga bata na okay lang ang tita nila dahil matapang na tao yun pero deep inside, isa na ko sa nagpa-panic. "Hon-" napatingin ako kay Escalante. Maputla ang mukha at parang wala ng dugo sa katawan. Pinagkunutan ko siya ng noo. Ano na naman ang kailangan nito? "Ahhh" aniya, nakahanda na sa harapan ko ang kutsara na may lamang promegrante na hinaluan ni Tobi ng soda, gatas a
Nanatili ako sa hospital ng ilang araw hanggang sa tuluyan akong gumaling. Archi stayed with me, hindi niya ako iniwan at attentive siya sa lahat ng mga kailangan ko.Kulang na nga lang kahit ang pagbanyo ko ay siya na rin ang gagawa para sakin.My husband is really silly but I love him for that.Maliban kay Archi, my family also stayed with me. Kahit nga yung mga pamangkin ko e madalas ring dumalaw sakin. Nagugulat nalang ako nang magising ako na nasa tabi ko na sila at naglalaro ng online games.Minsan niloloko ko sila kung nagcutting class ba sila para dalawin ako.I felt their care for me at sobra kong pinagpapasalamat yun sa kanila.And now, matapos ang ilang araw mula no’ng makauwi, I finally have the courage para dalawin si tita Rowena.Mommy Lavenia told me everything. That tita confessed kung ano yung kaugnayan niya noon kay Lucky, sinabi rin niya na siya ang nasa likod no’ng death threat kay Archi.Kaya naging madali ang lahat at walang naging kahit na anong problema ang nan
Hello guys. It’s me again. Hindi ko nalang po lalagyan ng sequel story ni Vida at Aris baka po kasi di ko mapanagutan. Sorry.You see, I tried maging masipag ulit magsulat but dahil nakapagpahinga ako ng almost 2 months buhat no’ng nasira ang laptop ko, nahihirapan na akong makabalik ngayon.Nasanay na ata yung katawan ko na hindi magsulat. Hindi na gumagana yung utak ko just like before ako nagstop. Yung struggle ko ngayon, grabe. Ang draining na magtipa ng letra, mag-isip ng scenes.Nawala na yung will ko. Ito yung tinatawag nilang writer’s block na ngayon lang dumapo sakin kasi noon, kung may isang story akong natengga, di naman ako nagstop kasi patuloy pa rin akong nagsusulat sa ibang novel. Ngayon talaga, wala. Hindi ko magalaw ang isa sa mga on-going ko.So naisip ko, kung magbubukas na naman ako ng new plot kay Vida, malaki ang chances na baka next 2 years pa bago ko siya madugtungan. At ayoko na yung mangyari. Ayoko na magrisk.So I’m writing this to inform you na after ng stor
Archi’s POV[Paano mo nalaman?]Then the call ended. Tumagilid ako ng higa at umiyak nang di ko na narinig ang boses niya. Nasasaktan ako dahil sinasaktan ko ang babaeng pinakamamahal ko.“Should I call her again and explain her everything? That you still love her?”Umiling ako sa sinabi ni kuya.“
Archi’s POV“Archi did not hurt you because he wanted to. He hurt you in order to protect you.”Tumalikod na ako at handa nang umalis matapos yung sabihin ni ate Vida.9 years na rin ang lumipas and I know something has change especially to her. I no longer hold her heart.Pero pagtalikod ko, nakita
Ang awkward. Iyan ang masasabi ko nang magkatabi kami sa iisang round table dito sa party.Wala kasi kaming kasama dahil halos yung mga matatanda na ka-table namin gaya ni tita Lavenia, Mamo, tito Jude at mama ay pinapalibutan si Tobi.Tapos si Cheng naman ay nakikipaglaro sa mga batang ka edaran ni
Vida’s POVBandang hapon, nasa labas ako ng bahay, nanonood ako sa mga taong nasa labas na nagkukumpulan dahil may sugalang nagaganap.Uso ata kasi ngayon yung mga gagamba na pinagsasabong nila tapos tumataya yung ibang mga kabitbahay namin dito.Hindi ko nga alam kung matutuwa ako o maiinis lalo’t







