로그인“Huwag niyo na akong ihatid sir Dane,” sabi ko dahil ayaw kong makita kami ng ibang mga kasamahan namin.
Oras makita nila akong kasama ko si sir Dane na madaling araw pa, alam kong tatadtarin nila ako ng katanungan.
“Okay.. Just call me kung may kailangan ka.”
“Po?”
“Utos ni sir Aris.” Sabi niya at may nakakaloko na namang ngiti sa labi niya. Mukhang hindi yata siya naniniwala sa sinabi kong walang nangyari sa amin ni Escalante.
Nang makaalis siya, pumasok na rin ako ng hotel nang biglang tumawag sa akin si Marky, ang boyfriend ko. Agad nalukot ang mukha ko nang makita ang pangalan niya.
Mula pa no’ng Sabado, pagdating ko dito sa Paris, palagi ko siyang hindi nakakausap tuwing gabi dahil busy daw siya. Hindi ko alam kung anong pinagkabusyhan niya para mawalan siya ng oras sakin. At dahil badtrip pa ako sa kaniya, hindi ko sinagot ang tawag niya.
Nang bumukas ang elevator, agad akong pumasok. Bago pa magsara, may isang babae ang dali-daling pumasok na isang kasamahan ko sa trabaho. May dala pa siyang pagkain. Nang magtagpo ang mga mata namin, sabay kaming nagulat.
“Vida! Nauna ka pa lang bumalik ng hotel?” hindi makapaniwalang sabi niya.
Hilaw akong ngumiti at tumango. Kinabahan ako. Hindi naman nila ako nakita na kasama ni Escalante hindi ba?
Nang mawala siguro ako ay iniisip nilang nauna na akong umuwi.
“Ikaw talagang babae ka. Nagpasabi ka man lang sana para hindi na kami mabaliw kakahanap sayo.” Napahilot siya sa ulo niya. “Ang sakit ng ulo ko. Napasobra yata ang pag-inom namin kahapon.”
Ngumisi lang ako at hindi siya nagawang sagutin. Akala ko naman ay tatahimik na siya, pero nagulat ako nang bigla niyang punahin ang damit ko.
“Ay wow. Ang ganda naman ng damit mo. Bago ba yan?”
Napatingin ako sa suot ko. Nagulat ako nang makita na ang binigay pala ni Escalante sa akin na damit ay yung design ko na sinabihan niyang panget. Ito yung design na iniyakan ko at naging dahilan bakit panay Escalante ako sa kaniya sa utak ko.
“Mamahalin ba to? Ang ganda ng tela.”
Sa mga oras na to, para na akong maiihi lalo’t may brand ang damit.
Bigla niya akong hinawakan.
“Wait. Product ba yan ng AE Lines?”
Nangatog na ang binti ko. Hindi ko alam anong sasabihin ko sa kaniya.
“Yung logo-" nang bumukas ang elevator, agad akong lumayo.
“Bye. Una na ako…” Nagmamadali akong tumakbo paalis. Nang makapasok ako sa hotel room ko, napahawak ako kaagad sa aking dibdib. Muntik na yun.
Agad akong pumunta ng salamin.
“Ito nga ang design ko. Bakit? Akala ko ba ay ayaw niya kasi panget?”
Nang mapansin ko ang roommate kong gumalaw sa kama, agad akong kumuha ng damit sa maleta at nagpunta ng banyo para magpalit ng damit.
Saktong paglabas ko ng banyo, gising na siya. Si Helena, ang roommate kong fashion designer rin kagaya ko. Naka-upo siya sa kama at nakatingin sa cellphone niya.
“G-Good morning, Helena.”
“Good morning, Vida. Anong oras ka nakauwi kagabi? Hindi kita nakita pag-uwi ko.”
Alanganin akong ngumiti. “Ano, tulog ka na kasi pagpasok ko.”
“Okay,” aniya at tumango.
Pasimple akong lumapit sa maleta para ipasok ang damit na pinasuot sa akin ni Escalante nang bigla siyang sumigaw.
“OMG! Vida look!”
Agad niyang hinarap sa akin ang phone niya at halos manigas ako sa aking kinatatayuan nang makita ang larawan na pinakita niya.
“Diba si sir Aris to? OMG! Sino itong kahaIikan niya?”
Dali-dali akong lumapit sa kaniya at binawi ang cellphone niya. Nagulat ako nang makita na frontpage iyon ng isang local news. Kalat na sa internet na ang CEO ng AE Lines ay namataang may kahaIikang babae sa loob ng sasakyan.
Nababaliw na ba sila? Kahit dito sa Paris may paparazzi pa rin siya?
“Vida, sino yang babaeng yan? Napansin mo ba yan kagabi?” umiiyak na sabi ni Helena. Crush niya si Escalante kaya ganyan siya makareact.
Tumingin ako sa kaniya at binalik ko ang cellphone niya.
“Hindi k-ko k-kilala.” Sabi ko tumawa ng peke.
“Waaaaah!!! No! Ang first love ko!” Pinagsusuntok niya ang bedsheet namin habang ako ay sunod-sunod na lang na napalunok.
Nagpapasalamat ako na yung kuha e nakatalikod ako sa camera kaya mukha lang ni Escalante ang kita.
Naging usapan sa mga kasamahan ko sa trabaho ang viral picture ng boss namin na may kahaIikang babae. Ngayon, hinahunting nila kung sino ito. Dahil last day na namin sa Paris, nagkaayaan ang lahat na magshopping sandali pero natapos nalang kami at nasa kainan na, iyon pa rin ang topic nila.
“Operation 101, hanapin ang mystery girl ni sir Aris.”
Halos mabilaukan ako sa kinakain kong pasta nang sabihin yun ni Helena. Talagang hindi pa siya nakamove-on diyan.
“Sino sa tingin niyo ang babaeng ito?”
“Base sa pananamit niya, isa siyang model.”
“Hindi. Hula ko e prosti yan.”
“Sa tingin ko, yung waitress yan na panay ang tingin kay sir kagabi.”
Nagkaroon na sila ng samu’t-saring hula kung sino ang babaeng yun, ako naman ay tahimik lang. Hindi pwedeng malaman nila na ako yun at baka kuyugin nila akong lahat lalo pa’t may gusto sila kay Escalante.
“Ikaw Vida, sino sa tingin mo itong kahaIikan ng boss natin?”
Napalunok ako ng wala sa oras lalo na’t lahat ng mata nila ay nasa akin na, hinihintay ang sasabihin ko.
“W-Wala akong idea e.” Sabi ko sabay simsim sa frappe ko.
“What? Wala kang idea kahit konti?”
“W-Wala,” sabi ko sabay tingin sa gilid.
Nang wala silang mahita sa akin, bumalik sila sa pagchichismisan. Gusto ko nalang tuloy umalis.
Nang makauwi na kami sa hotel room namin, nagpack na kami ng aming maleta dahil flight na namin mamayang midnight. Sinundo lang kami ni sir Dane ng 9 ng gabi at nagtungo na sa airport.
Yung mga kasamahan ko, nagbubulungan sila sa tabi habang nakatingin sa boss naming may katawagan sa phone niya. Nang papasok na kami sa plane, bigla akong nilapitan ni sir Dane.
“Vida, sa amin ka sasabay utos ni sir Aris. Mamaya pa tayo aalis mga 3 ng umaga.”
Napahinto ako pati na yung mga kasamahan ko. Agad silang napatingin sa akin.
“Sa private plane po? B-Bakit po sir?”
“May trabaho pa daw siyang ipapagawa sayo.”
Napatingin ako kina Helena, nang makita nila si sir Dane na napatingin sa kanila, bahagya silang nataranta.
“Bye Vida, mauna na kami sayo. See you sa Pinas!” Sabay na sabi nila at nagmamadaling umalis dala ang maleta nila.
Nakagat ko ang labi ko at sumunod kay sir Dane na papunta kay Escalante na ngayon ay nakatitig sa akin.
“Sir Dane, bakit daw po ako gustong makausap ni sir Aris?” bulong ko.
“No idea pero don’t worry, good mood yan mula pa kaninang umaga.” Aniya at ngumiti pa ng nakakaloko.
Dahan-dahan ang aming paglalakad. Nasa likuran ko siya habang ako ay nasa unahan. Kahit hindi siya kita ng mga mata ko, ramdam na ramdam ko ang mga mata niyang halos tumatagos sa likod ko.Hindi siya nagsasalita pero nabibingi ako sa katahimikan naming dalawa.Nakakabingi… pero paano nangyayari to? Yung mabingi ka sa katahimikan?Dahil ba ito sa lakas na pagkabog ng dibdib ko?O dahil sa hindi matigil ang utak ko kakatanong ng mga bagay-bagay tungkol sa kaniya?Kung sobrang dahan na nang paglalakad ko kanina, mas lalo ko pa talagang binagalan na kulang nalang e huminto ako nang sa ganoon makarating siya agad sa tabi ko pero wala…Mas lalo rin niyang binagalan ang paglalakad niya.Tuluyan na akong huminto at humarap sa kaniya. Nakakunot ang noo ko nang maabutan siyang nakatitig nang mariin sakin.“Bakit?” nagtatakang tanong ko.Umiling siya sabay sabing, “wala…”‘Wala daw pero nakatitig ng husto.’ Komento ng utak ko.“Anong meron? Marumi ba ang likuran ng damit ko?” tanong ko pa sa kan
Liya’s POV[The past, the beginning…]“Liya, natapos mo na ba ang assignment na pinapagawa ni sir?” ang tanong ni Maris, kaklase ko.Bahagya akong tumango.“Oo tapos na,” nakangiti kong sagot.Humaba ang nguso niya at lumapit sakin. “Ako hindi pa. Pero teka, maiba ako… balita ko nagpapapansin daw sayo si Jude?”Napatigil ako nang ilang sandali at tinapunan siya ng tingin bago ako tumingin ulit sa harapan.“Hindi naman…” sabay hinga nang malalim.“Anong hindi? Kita kaya ng lahat na nilapitan ka niya during recess. Anong sinabi niya sayo? Inaya ka ba niya na i-date mo siya? O baka naman ay ginugulo ka niya? Gusto mo bang samahan kita sa disciplinary office?”Hindi ako sumagot para matigil na siya katitiktik tungkol kay Jude.Umang umaga pa lang, nagiging masama na yung tao kahit na wala naman siyang ibang ginagawa.Akala ko titigil na siya no’ng pinili kong hindi na magsalita pero talagang binuka pa niya ang bibig niya.“Naku Liya, huwag ka nang lumapit lapit doon sa lalaking yun. Alam
Liya’s POV[Last part of the story]Ang lakas ng tibok ng puso ko. Bilang ina, hindi ko alam kung paano ako hihinahon kung gayong yung anak mo ay nasa isang delikadong kalagayan.Nasa labas kami ng delivery room dahil manganganak na si Aileen, ang aking bunso. Suhi o footling breech ang batang nasa sinapupunan niya kaya kailangan niyang i c-section.Alam kong magagaling ang doctor na kinuha ni Archi pero hindi ko pa rin maiwasan ang kabahan.Kanina pa ako paulit-ulit na nagdadasal na sana ay maging maayos lang ang kalagayan niya at maging safe sila parehas ng bata.“Ma…”Napatingin ako kay Vida at kasama niya si Toneth. Sadyang umuwi ito para sa panganganak ni Aileen. Kahit wala pang tulog e sumama pa rin dito sa hospital.Agad silang nagmano at humaIik sa pisngi ko nang makalapit sila.“Ang mga bata, anak? Kasama mo ba?” tanong ko kay Vida.“Iniwan ko po kay papa at nasa bahay sila. Hindi ko na isinama lalo’t umuulan ngayon.”Tumango ako at tumingin kay Toneth.“Bakit ka pa sumama di
Almost 7 ng gabi nang makauwi si Archi kasama ni ate at kuya Aris.Gusto ko siyang salubungin sana pero nakahiga na kasi ako sa couch at nanonood ng TV. Saka ang bagal ko ring makatayo buhat sa tiyan ko so hindi rin ako makalapit sa kaniya agad kahit gustuhin ko man.Hanggang tingin na lamang ako sa mga pamangkin ko na una pang pinuntahan siya kesa sa mga magulang nila.Paano, may dala kasing donuts ang tito nila para sa kanila.“Thank you totoooo. Mhwaaah!” Excited na sabi ni Triss na ngayon ay binibigyan si Archi ng matagal na haIik sa pisngi.Ang cute… habang pinagmamasdan ko sila, naiinggit ako. Gusto ko tuloy umalis sa pwesto ko para makisali sa kulitan nila… it’s just that, nakakatamad lang tumayo.“Another one…” Natatawang sabi pa ng asawa ko na tumingin pa sa gilid para yung kaliwang pisngi naman niya ang mahaIikan ni Triss.Pero bago pa man siya mahaIikan ulit ng pamangkin namin, umeksena na si kuya.Literal na nakasimangot ang mukha nito.Alam kong labag sa loob niya na nauna
Aileen’s POV[7 months after]“Titaaaaa!”Nabulabog ang buong bahay sa sigaw ni Tobias. Nasa terrace ako at binabantayan si Triss na nasa pool kasama ni mama.Nilalantakan ko yung pizza na pina-deliever ni Archi sakin kanina. Hindi ako sumagot kasi may laman pa yung bibig ko.Kami lang dito sa bahay kasi si ate Vida e nagtatrabaho na ulit sa AE Lines kasama ni kuya Aris at Archi.Pero sa ibang physical store ng AE Lines si ate pumapasok kasama ang asawa ko na kasalukuyang nagmamanage no’n habang si kuya ay nasa main branch ng kumpanya. So basically, hindi sila magkasama ngayon dalawa.Si mommy Lavenia naman e bumalik ng US hindi para maghanap na naman ng tao kundi para magbakasyon.Yes, Archi and I urged her na magbakasyon dahil deserve niya yun. We want her to enjoy life, we want her to meet someone that can make her happy.Naalala ko pa yung sinabi niya nang sabihin ni Archi na okay lang sa kaniya kung magkaroon siya ng stepfather,“Oh shut up, Archi… Sakit lang sa ulo yang mga lal
Vida's POV "Ma, kamusta daw?" Tanong ko nang makitang ibinababa na ni mama ang cellphone niya. Tinawagan niya kasi si Aileen para kamustahin. Gusto sana namin sumama kanina pero sinabi niya na dito nalang daw namin siya sa bahay hintayin kaya wala kaming choice kun'di sundin siya. Ayaw niya ata makita namin ang mangyayari sa kanila ni Rowena. Alam kong magiging okay lang siya dahil alam kong matapang siya pero gusto ko pa rin maniguro. "Ayos lang siya anak sabi ni Archi." Lihim kong nakahinga doon. Iba pa rin talaga yung kaba ko kapag si Aileen na ang pinag-uusapan. Noong nahimatay siya, ina-assure ko ang mga bata na okay lang ang tita nila dahil matapang na tao yun pero deep inside, isa na ko sa nagpa-panic. "Hon-" napatingin ako kay Escalante. Maputla ang mukha at parang wala ng dugo sa katawan. Pinagkunutan ko siya ng noo. Ano na naman ang kailangan nito? "Ahhh" aniya, nakahanda na sa harapan ko ang kutsara na may lamang promegrante na hinaluan ni Tobi ng soda, gatas a
“Let me treat your wound.”Hindi niya binitawan ang kamay ko kaya hindi ako makaalis sa tabi niya.“No need. I am fine.”“But Archi-"Bigla siyang ngumiti kaya natahimik ako.He’s so damn happy at nagri-reflect iyon sa mukha niya. Sa lahat ng nasugatan, siya iyong masaya.“Stop smiling…” namumulang
Aileen’s POV“Tata, hinahanap ka po ni toto.” Napatingin kami kay Triss na kumaripas ng takbo papunta sa amin ni mama.“Saka may friend po kayo na dumating.”Bahagyang nalukot ang noo ko nang banggitin niya ang friend. Isa lang ang posible kong naiisip na kaibigan na tinutukoy niya. Si Nate.Tumayo
“Shan, what’s this?” tanong ko sabay tingin sa kaniya.Bakit nandito si Nate? Alam ba niyang pupunta ako dito?Or plinano nila ito?“I’m sorry…” mahinang sabi niya sakin. “I didn’t expect na dadalhin mo si Archi. Gusto kang makausap ni Nate at makakausap mo lang siya ng maayos kung wala si Archi nak
Archi’s POV“Sir, want a drink?”I shook my hand to tell him no. The waiter nodded and leave.My eyes stared at Nate—the man who is engaged to my woman.I smirked. Isang bagay lang naman ang kinakatakutan ko, and that’s Aileen would leave me for good once she learns the truth. But it did not happen







