LOGIN“Huwag niyo na akong ihatid sir Dane,” sabi ko dahil ayaw kong makita kami ng ibang mga kasamahan namin.
Oras makita nila akong kasama ko si sir Dane na madaling araw pa, alam kong tatadtarin nila ako ng katanungan.
“Okay.. Just call me kung may kailangan ka.”
“Po?”
“Utos ni sir Aris.” Sabi niya at may nakakaloko na namang ngiti sa labi niya. Mukhang hindi yata siya naniniwala sa sinabi kong walang nangyari sa amin ni Escalante.
Nang makaalis siya, pumasok na rin ako ng hotel nang biglang tumawag sa akin si Marky, ang boyfriend ko. Agad nalukot ang mukha ko nang makita ang pangalan niya.
Mula pa no’ng Sabado, pagdating ko dito sa Paris, palagi ko siyang hindi nakakausap tuwing gabi dahil busy daw siya. Hindi ko alam kung anong pinagkabusyhan niya para mawalan siya ng oras sakin. At dahil badtrip pa ako sa kaniya, hindi ko sinagot ang tawag niya.
Nang bumukas ang elevator, agad akong pumasok. Bago pa magsara, may isang babae ang dali-daling pumasok na isang kasamahan ko sa trabaho. May dala pa siyang pagkain. Nang magtagpo ang mga mata namin, sabay kaming nagulat.
“Vida! Nauna ka pa lang bumalik ng hotel?” hindi makapaniwalang sabi niya.
Hilaw akong ngumiti at tumango. Kinabahan ako. Hindi naman nila ako nakita na kasama ni Escalante hindi ba?
Nang mawala siguro ako ay iniisip nilang nauna na akong umuwi.
“Ikaw talagang babae ka. Nagpasabi ka man lang sana para hindi na kami mabaliw kakahanap sayo.” Napahilot siya sa ulo niya. “Ang sakit ng ulo ko. Napasobra yata ang pag-inom namin kahapon.”
Ngumisi lang ako at hindi siya nagawang sagutin. Akala ko naman ay tatahimik na siya, pero nagulat ako nang bigla niyang punahin ang damit ko.
“Ay wow. Ang ganda naman ng damit mo. Bago ba yan?”
Napatingin ako sa suot ko. Nagulat ako nang makita na ang binigay pala ni Escalante sa akin na damit ay yung design ko na sinabihan niyang panget. Ito yung design na iniyakan ko at naging dahilan bakit panay Escalante ako sa kaniya sa utak ko.
“Mamahalin ba to? Ang ganda ng tela.”
Sa mga oras na to, para na akong maiihi lalo’t may brand ang damit.
Bigla niya akong hinawakan.
“Wait. Product ba yan ng AE Lines?”
Nangatog na ang binti ko. Hindi ko alam anong sasabihin ko sa kaniya.
“Yung logo-" nang bumukas ang elevator, agad akong lumayo.
“Bye. Una na ako…” Nagmamadali akong tumakbo paalis. Nang makapasok ako sa hotel room ko, napahawak ako kaagad sa aking dibdib. Muntik na yun.
Agad akong pumunta ng salamin.
“Ito nga ang design ko. Bakit? Akala ko ba ay ayaw niya kasi panget?”
Nang mapansin ko ang roommate kong gumalaw sa kama, agad akong kumuha ng damit sa maleta at nagpunta ng banyo para magpalit ng damit.
Saktong paglabas ko ng banyo, gising na siya. Si Helena, ang roommate kong fashion designer rin kagaya ko. Naka-upo siya sa kama at nakatingin sa cellphone niya.
“G-Good morning, Helena.”
“Good morning, Vida. Anong oras ka nakauwi kagabi? Hindi kita nakita pag-uwi ko.”
Alanganin akong ngumiti. “Ano, tulog ka na kasi pagpasok ko.”
“Okay,” aniya at tumango.
Pasimple akong lumapit sa maleta para ipasok ang damit na pinasuot sa akin ni Escalante nang bigla siyang sumigaw.
“OMG! Vida look!”
Agad niyang hinarap sa akin ang phone niya at halos manigas ako sa aking kinatatayuan nang makita ang larawan na pinakita niya.
“Diba si sir Aris to? OMG! Sino itong kahaIikan niya?”
Dali-dali akong lumapit sa kaniya at binawi ang cellphone niya. Nagulat ako nang makita na frontpage iyon ng isang local news. Kalat na sa internet na ang CEO ng AE Lines ay namataang may kahaIikang babae sa loob ng sasakyan.
Nababaliw na ba sila? Kahit dito sa Paris may paparazzi pa rin siya?
“Vida, sino yang babaeng yan? Napansin mo ba yan kagabi?” umiiyak na sabi ni Helena. Crush niya si Escalante kaya ganyan siya makareact.
Tumingin ako sa kaniya at binalik ko ang cellphone niya.
“Hindi k-ko k-kilala.” Sabi ko tumawa ng peke.
“Waaaaah!!! No! Ang first love ko!” Pinagsusuntok niya ang bedsheet namin habang ako ay sunod-sunod na lang na napalunok.
Nagpapasalamat ako na yung kuha e nakatalikod ako sa camera kaya mukha lang ni Escalante ang kita.
Naging usapan sa mga kasamahan ko sa trabaho ang viral picture ng boss namin na may kahaIikang babae. Ngayon, hinahunting nila kung sino ito. Dahil last day na namin sa Paris, nagkaayaan ang lahat na magshopping sandali pero natapos nalang kami at nasa kainan na, iyon pa rin ang topic nila.
“Operation 101, hanapin ang mystery girl ni sir Aris.”
Halos mabilaukan ako sa kinakain kong pasta nang sabihin yun ni Helena. Talagang hindi pa siya nakamove-on diyan.
“Sino sa tingin niyo ang babaeng ito?”
“Base sa pananamit niya, isa siyang model.”
“Hindi. Hula ko e prosti yan.”
“Sa tingin ko, yung waitress yan na panay ang tingin kay sir kagabi.”
Nagkaroon na sila ng samu’t-saring hula kung sino ang babaeng yun, ako naman ay tahimik lang. Hindi pwedeng malaman nila na ako yun at baka kuyugin nila akong lahat lalo pa’t may gusto sila kay Escalante.
“Ikaw Vida, sino sa tingin mo itong kahaIikan ng boss natin?”
Napalunok ako ng wala sa oras lalo na’t lahat ng mata nila ay nasa akin na, hinihintay ang sasabihin ko.
“W-Wala akong idea e.” Sabi ko sabay simsim sa frappe ko.
“What? Wala kang idea kahit konti?”
“W-Wala,” sabi ko sabay tingin sa gilid.
Nang wala silang mahita sa akin, bumalik sila sa pagchichismisan. Gusto ko nalang tuloy umalis.
Nang makauwi na kami sa hotel room namin, nagpack na kami ng aming maleta dahil flight na namin mamayang midnight. Sinundo lang kami ni sir Dane ng 9 ng gabi at nagtungo na sa airport.
Yung mga kasamahan ko, nagbubulungan sila sa tabi habang nakatingin sa boss naming may katawagan sa phone niya. Nang papasok na kami sa plane, bigla akong nilapitan ni sir Dane.
“Vida, sa amin ka sasabay utos ni sir Aris. Mamaya pa tayo aalis mga 3 ng umaga.”
Napahinto ako pati na yung mga kasamahan ko. Agad silang napatingin sa akin.
“Sa private plane po? B-Bakit po sir?”
“May trabaho pa daw siyang ipapagawa sayo.”
Napatingin ako kina Helena, nang makita nila si sir Dane na napatingin sa kanila, bahagya silang nataranta.
“Bye Vida, mauna na kami sayo. See you sa Pinas!” Sabay na sabi nila at nagmamadaling umalis dala ang maleta nila.
Nakagat ko ang labi ko at sumunod kay sir Dane na papunta kay Escalante na ngayon ay nakatitig sa akin.
“Sir Dane, bakit daw po ako gustong makausap ni sir Aris?” bulong ko.
“No idea pero don’t worry, good mood yan mula pa kaninang umaga.” Aniya at ngumiti pa ng nakakaloko.
Vida’s POVAs they both shared the ‘I do’, alam kong ito na ang wakas ng siyam na taon kung saan pareho silang nasaktan at parehong naghintay.When Archi said his final vow, tumingin ako sa asawa kong nakatingin pala sakin. I know how happy he is right now seeing his only brother na ikinasal kay Aileen.“Mommy, why daddy is crying?” tanong ng bunso ko na nakatingin din pala kay Escalante.Binuhat ko siya. “Because he’s happy.”“Why is he happy?”“Dahil nakita niya ang baby brother niya na happy.”Nagsalubong ang kilay niya. “Is it always like that? Why kuya Cheng and kuya Tobi did not cry no’ng ako yung happy?”Napatingin ako sa kabaling side at nakita ang dalawa ko pang mga anak na naroon, nakatayo at nagpapalakpak para sa tito at tita nila. “It’s a different kind of happiness, Triss. When you cry dahil sobra kang happy, that’s when you can say that you’re the happiest.”“So toto Chichi and dad are the happiest now?”Tumango ako.“I still don’t get it.”“Soon baby, paglaki mo ay mai
“I came here unprepared so wala akong script.” Ang sabi ko nang oras na para sabihin namin ni Archi ang vows namin para sa isa’t-isa.Narinig ko ang marahang pagtawa ni ate at mga kaibigan ko dahil sa sinabi ko.Hindi ko sila pinansin at nagfocus lang yung attention ko sa lalaking abot tenga ang ngiti habang nakatingin sakin.Actually, kanina… hindi na nawala ang ngiti sa labi niya matapos kong mag I DO sa priest. Halatang tuwang-tuwa talaga siya na pinahiya ko yung sarili ko.Pero ayos lang dahil gusto kong maging memorable ang araw na ito para sa aming dalawa. Gusto kong maging masaya siya kahit na wala ang mommy niya.“Pero kahit na hindi ako nakapaghanda ng script ngayon, nakaukit naman sa puso ko ang gusto kong ipangako sayo.” Kinuha ko ang isang kamay niya. “Love, gaya ng sabi ko, hindi na ako mawawala sa tabi mo.”Tumango siya pero yung pagkislap ng mata niya ay hindi niya maipagkakaila. Ngumuso ako at iyon palang ang nasabi ko pero nagiging emotional na siya.“Pinapangako ko
Halos mapunit ang labi ko kakangiti habang naglalakad kami ni mama papunta sa altar. Naroon na si Archi, katabi ng kuya niya at naghihintay sakin.Marami akong tanong. Bakit wala si tita Lavenia? Hindi ba pinaalam ni Archi sa kaniya na kasal namin ngayon? Pero dahil ayokong masira ang araw na ito, pinili ko nalang na huwag na muna yun pansinin at maging masaya na lang. Sinasabi ko nalang sa isipan ko na baka nadelay ito sa flight o may rason talaga kaya siya hindi nakauwi.Pagdating namin ni mama sa harapan, ginawa ulit ni Archi ang ginawa niya kanina. Dumapa matapos magmano sa mama ko.Napangiti ako sa ginawa niya. Sa respeto at pagmamahal na binibigay niya kay mama, mas lalo ko siyang hinahangaan at minamahal. Itinayo siya ni mama.“Archi, sana sa pagkakataong ito, huwag mo ng saktan at iwan ulit ang anak ko ah? Ayoko ng maulit yung dati na umiiyak si Aileen.”Sumulyap muna siya sakin bago dahan-dahan tumango. Puno ng sinseridad ang mga mata niya habang sinasagot si mama.“Hindi k
Umalis na kami ni Nate at nagpunta ng church. Si Archi ang agad na nakita ko na siyang naghihintay na sa paglabas ko.Hindi ko mapigilang hawakan ang bintana ng sasakyan.Lalo’t ito ang unang beses na nakita ko siya matapos ang ilang araw na hindi siya nagpakita dahil daw sa isang pamahiin na hindi naman tama.Kapag naaalala ko yun, natatawa pa rin ako na ewan.Alam kong heavy tinted ang sasakyan na gamit namin ni Nate pero feeling ko e nakikita pa rin ako ni Archi.Lalo na’t nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa labi niya nang nagkataon na nakita kong nakatingin siya sa mga mata ko talaga.Hindi ko na tuloy mapigilang mapangiti at matawa. Sobra akong excited na makalabas ng sasakyan ito. Sobra akong excited na mahawakan siya.Para akong batang sabik na makita ang kalaro niya.“Nakikita mo ba ako, love?” mahinang sambit ko sa sarili…“You look so excited,” komento ni Nate kaya napabaling ako sa kaniya. It turned out na tinitignan niya pala ako.Umayos ako ng upo.“Pasensya na…”“It’s fin
Aileen’s POV“They are Escalante’s little warriors.” Natatawang sabi ni Nate habang nakatingin sa dalawang pamangkin ko na nagtatago sa unahan.I didn’t notice them at first not until naramdaman kong parang may mga mata sa paligid na kanina pa nagmamatyag samin ni Nate.Dahil nasa park lang naman kami, so madali ko lang na spottan yung dalawa. “They are. Mahal nila ang tito nila.” Natatawang sabi ko.Tumango siya at ngumiti rin.Napatitig ako sa kaniya. I am here because he asked me earlier kung papayag ba akong makipagkita sa kaniya sa huling pagkakataon and I said yes because I feel like huling kita na namin to.So I want to give him closure at gusto ko ring isuli ang engagement ring na bigay niya sakin.Nag-usap na kami at nabigay ko na rin ang singsing ko sa kaniya… Pero hindi pa ako umaalis kasi nararamdaman kong may gusto pa siyang sabihin sakin.“You know what, wala akong pagsisisi na nakilala kita, na minahal kita.” Biglang sabi niya matapos dumaan ang ilang minuto na tahimi
Aris’ POV“The bride is missing?” ang bulong ng ibang tao dahil wala pa rin si Aileen.I looked at my brother, surprisingly hindi man lang siya kinabahan o nagulat na hindi pa dumadating ang bride niya. Hindi ko alam kung anong iniisip niya.“Escalante!” I saw my wife who looks so pale while running towards me. “Hindi ko matawagan si Aileen at hindi sinasagot ng mga anak mo ang phone nila. Anong nangyayari? I was supposed to do Aileen’s make-up pero hindi sila dumating sa hotel. I thought… I thought nandito sila pero wala pala… Bakit? Bakit sila?W-Where are they now?”Hinawakan ko ang dalawang kamay niya. She’s panicking.“Baby, relax…” I said. “Hindi kinakabahan si Archi.” Ang sabi ko kaya tinignan niya ang kapatid ko.“So I bet they are safe. May rason lang siguro kaya wala pa sila dito.”“How can you be so sure?”“Because my brother is madly inlove with your sister. Siya ang unang magri-react kung sakali mang nasa panganib ito kasama ng mga bata.”Biglang nagbago ang itsura niya a







