Kabanata 3

“Sir, nandito na po si Vida.” Saad ni sir Dane.

“Follow me!” Sabi ni Escalante sa akin. Gaya ng dati, ang arogante pa rin niyang tignan. Hindi porke’t gwapo siya at mayaman e pwede na niyang manduan ang buhay ng mga tao.

“Saan tayo?” hindi ko maitago ang inis sa boses ko.

“We’re going to talk.”

“Bakit hindi nalang tayo dito mag-usap?”

Agad niyang pinagkrus ang kamay niya sa dibdib niya at tinaasan niya ako ng kilay. “So gusto mong dito tayo mag-usap sa harapan mismo ni Dane?”

Napatingin ako kay sir Dane at naabutan ko siyang papalit ang tingin sa amin ni Escalante. Like he’s enjoying the scene.

“Saan tayo mag-uusap?” tanong ko nalang.

Nakita kong tumaas ang gilid ng labi niya at napatingin sa orasan niya. “We cannot make it kung uuwi pa tayo ng bahay so we’re going to talk inside my car.”

Nauna siyang naglakad sa akin at ako naman ay tahimik na sumunod sa kaniya. Paglabas namin ng airport, nakita ko agad ang magara niyang sasakyan na nakapark sa labas.

Pumasok siya sa driver’s seat, ako naman ay pumasok sa likuran ng sasakyan niya. Nakita kong pinapanood niya ako mula sa salamin.

“Lalabas pa ba ako para buhatin ka at ilipat dito sa tabi ko?”

Agad akong napalunok at dali-daling lumabas. Kilala ko yang Escalante na yan. Hindi siya nagbibiro sa sinasabi niya.

Nang makapasok ako sa front seat, alam kong ngumisi siya na agad ring nawala.

“Hindi na ako magpaligoy-ligoy pa. Kaya kita gustong makausap dahil doon sa nangyari sa atin kagabi.”

Agad kumunot ang noo ko. Bakit? Ayaw ba niyang malaman ng lahat ng tao na may nangyari sa amin? Dahil empleyado lang ako at hindi model na madalas nalilink sa kaniya?

Pwes, ayoko rin malaman ng iba.

Hindi lang pala siya arogante, matapobre din pala siya.

“Huwag kang mag-alala, wala akong pagsasabihan. Para lang rin sa alam mo, hindi ko rin gusto ang nangyari. Kaya hindi mo na ako kailangang paalalahanan kasi mula ng lumabas ako sa bahay mo, sinabi ko na sa sarili kong kakalimutan ko na yung nangyari.”

There. Inunahan ko na siya. Siguro naman matahimik na yang kaluluwa niya.

Nakita ko kung paano nagbago ang expression sa mukha niya pagkatapos ay napailing at tumingin sa harapan.

“Last night… I made the first move. You kissed me because you were drunk. But everything after that, I was the one who pushed it.”

Gets ko ang point niya. Na lasing kami pareho tapos ako ang unang humaIik kaya hindi niya ako pananagutan. Well hindi naman kailangan kasi wala naman akong balak maghabol.

“Sinabi ko naman sayo na kinalimutan ko na at hindi mo ko kailangan na panagutan kasi-"

“Have you considered becoming my wife?”

“Huh?” Naputol ang pagsasalita ko nang sabihin niya yun.

“I said, have you considered of becoming-"

“Teka lang Escalante!” Agad akong napatakip sa bibig ko nang matawag ko siyang Escalante.

Nakita ko kung paano nanlaki ang mata niya.

“What did you call me?”

“I mean sir Aris,” kinakabahang sabi ko. Gusto kong kastiguhin ang sarili ko at hindi marunong mag-isip.

Kumislap ang mata niya at agad niyang itinuko ang siko niya sa bintana habang ang ulo ay nakaharap sa akin. Bigla akong kinabahan sa hindi ko malamang dahilan.

Ano bang nakain ng Escalante na to at niyaya niya ako ng kasal? Hindi ba dapat ang sabihin niya ay ilihim ang nangyari sa amin? So bakit kasal?

“So what’s your answer?”

“N-No.. I mean, hindi sir. Hindi pwede. Tama, hindi pwede.”

“Bakit hindi pwede?”

Napatanga ako sa katanungang yun. Bakit? Gusto ba niya akong pakasalan? Or nantitrip lang siya?

“Dahil may ano… boyfriend. Tama, may boyfriend ako sir.”

Kumunot ang noo niya at tumahimik. Dahil pakiramdam ko wala na siyang sasabihin, agad akong nagpaalam sa kaniya. Dali-dali kong binuksan ang pinto ng sasakyan pero bago ako nakalabas, may sinabi pa siya.

“Pag-isipan mo muna ang sinabi ko.”

Sinara ko na ang pinto at malalaki ang lakad na pumasok muli ng airport. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Para na akong aatakihin ngayon. Hindi ko alam kung anong espiritu ang sumapi kay Escalante at may offer siyang ganoon. Alam ko namang ayaw niya sakin.

Nakita ko si sir Dane na nakaupo sa lounge area. “Kamusta ang meeting niyo ni sir Aris?”

Pakiramdam ko ay may alam tong si sir Dane at ang weird dahil kada tumitingin siya sa akin ay panay ngiti siya. Parang pinagtitripan niya ko.

Malapit na mag 3 at sumakay na kami sa private plane. Dahil exclusive ito, si sir Dane, ako at boss naming si Escanlante lang ang nakasakay saka iilang guards at mga crew. Marami pang vacant seat, kaya plano kong umupo sa dulo nang harangan ako ng flight stewardess.

“For safety ma’am, it’s advisable kung maupo nalang po kayo katabi ni sir Aris.”

Natigilan ako at napatingin kay Escanlante na ngayon ay prenteng nakaupo at nakapikit. Dahil pinagtitinginan ako ng lahat, nahiya na ako at umupo nalang sa tabi nito.

Nang maupo ako, nakita kong nagpipigil ng ngiti si sir Dane. Nakakabanas na.

Sa inis ko, natulog lang ako buong byahe. Hindi ko kayang huminga sa eroplanong to kasama ang arogante kong boss.

Nang magising ako, nagulat ako nang may jacket nang nakapatong sa akin. Bigla akong napabalikwas at napatingin sa paligid, pero parang wala ng tao maliban sa akin at kay Escalante na nasa phone lang ang tingin. Mukhang nakalanding na rin kami.

“S-Sorry sir, nakaidlip ako…” Sabi ko sa kaniya.

“Hindi ka nakaidlip. Talagang natulog ka.”

Naitikom ko ang labi ko. Galit na naman siya. Hindi ko naman kasalanan kung nakatulog ako. Edi sana ginising niya ako kung ayaw niyang maghintay diyan.

“Sorry sir…”

Kinuha niya ang jacket na inaabot ko at naunang bumaba sa akin. Sinamaan ko siya ng tingin habang nakasunod ako sa kaniya.

Paglabas namin ng airport, heto na naman si sir Dane, panay na naman siya ngiti.

“Hatid ka na namin Vida.”

Bago pa ako makasagot, sunod-sunod na tumunog ang phone ko. Nakita ko ang text massages galing kay Marky at gusto niyang makipagkita sa akin.

Nagreply ako na hindi ako pwede pero sabi niya, nasa parking lot na daw siya naghihintay.

[Nalaman ko kay Helena na nakauwi na kayo. I’m here in the parking lot, kanina pa ako naghihintay nang pagdating mo.] Marky

Wala akong nagawa kun’di ang pumayag. Nang tumingin ako kina sir Dane, naabutan ko ang paninitig ni Escalante sakin.

“Let’s go Dane, huwag na nating pilitin ang taong may ayaw.” Masungit na sabi niya at naunang pumasok ng sasakyan.